Tibetan
སྲིད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ཅིང་དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་གཞན་དུ་མཚམས་མི་སྦྱོར་ཞེས་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲའོ་ཞེ་ན། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་འདི་ལས་ཉོན་གྱིས་འཕངས་པས་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་མཚམས་མི་སྦྱོར་ དུ་ཆུག་ཀྱང་། འོན་ཀྱང་འདི་ཁྱོད་རང་གི་འདོད་པ་ལྟར་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞེ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྲེད་པ་འདི་ངར་འཛིན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཀུན་རྨོངས་ཏེ་ཡུལ་དུས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོར་མི་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའང་ཅི་སྟེ་མེད། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཀུན་རྨོངས་མ་ལོག་པས་དེའི་འབྲས་བུའི་ཆ་ཡང་མི་ལྡོག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། ཚོར་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ལའང་ཡོད་པས་སོ་ཞེས་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཏེ། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལུས་བསམ་མི་ཁྱབ་འགྱུར་གྱི་འཆི་འཕོ་བ་རྣམས་མ་སྤངས་པས་གྲོལ་བ་གཏན་དུ་བ་མིན་ལ། ཕུང་པོ་ཕྲ་བ་རྒྱུན་ཀྱང་མི་འཆད་པར་གདོད་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་དགོས་ཏེ། སྤང་བྱ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་མི་སྤོང་བའང་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་ཤིང་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དེས་ནའོ། །འདི་ལ་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་སྦྱར་དགོས་ཀྱི། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྦྱར་བ་མི་འཐད་ཅེས་དཔེ་ལ་ལར་བཤད་ཀྱང་རང་གི་ཞེ་འདོད་དང་མཐུན་པར་ཁྲིད་པ་ཙམ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་མངོན་གྱུར་ཙམ་སྤངས་པས་གྲོལ་བར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཐལ་བ་དེ་འདྲ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དགྲ་བཅོམ་མོད་གལ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱར་ཏེ་རྒྱ་འགྲེལ་ཐམས་ཅད་ཞལ་འཆམས་པར་བཀྲལ་ཞིང་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་གཞུང་གི་གནད་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་པྲ་ཡས་པར་མི་བྱའོ། །ཡང་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་སྤངས་ཀྱང་། གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་བཤད་སྦྱར་མཛད་ཀྱང་། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ན་དུས་མཉམ་པའི་བདག་འཛིན་དུ་མས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་འགལ་ལ། ཕྱི་མས་དྲངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་སྲེད་པ་
Chinese
如果有人说，因为贪爱是导致再次受生的近取因，所以没有贪爱，因此就不会在其他有中连接，这是必然的。那么，即使声闻缘觉阿罗汉被烦恼抛弃，不会在诸有中连接，但是，这并不像你所希望的那样，像灯火熄灭一样寂灭，因为他们具有成就意生身的因缘聚合，并且没有障碍。为什么呢？因为阿罗汉相续中的贪爱，虽然不是由我执所生的烦恼，但就像认为存在非烦恼性的俱生无明，即不了解处、时、劫的实相的愚昧一样，为什么不能有非烦恼性的贪爱呢？因此，因为俱生无明的因没有断除，所以它的果的部分也不会消失。就像这样，如果贪爱是由感受所生，那么阿罗汉也有感受。这是通过因缘聚合圆满的理由来证明的。由于没有断除无明习气的地基，以及由此产生的无漏业，以及意生身不可思议变化的死亡，所以解脱不是永久的。而且，细微的蕴的相续也不会断绝，最终必须进入大乘。不舍弃极其细微的所断，也是因为证悟和修习了圆满的法无我。对此，应该加上“仅仅断除了现行烦恼就能解脱”这句话，但有些人说不应该加在阿罗汉身上，这只是为了符合自己的意愿而引导。因为对方也不认为仅仅断除了现行就能解脱，所以这样的过失变得无关紧要。应该加在像阿罗汉莫德伽拉那样的例子上，这样才能与所有的印度注释相一致，并且这是通过理证成立的经论的重大要点，所以不要轻率对待。还有，即使暂时断除了由补特伽罗独立自主的我执所引发的贪爱，为什么没有由执着补特伽罗自性成立的坏聚见所引发的贪爱呢？即使这样解释，在一个人的相续中，同时存在由多个我执所引发的多种贪爱也是相违的。后者所引发的十二缘起中的贪爱
English
If someone says, since craving is the proximate cause for taking rebirth, without it, there will be no connection to other existences, that is certain. Then, even if the Shravaka and Pratyekabuddha Arhats are cast away by afflictions and do not connect to all existences, however, this will not be extinguished like the extinguishing of a lamp as you wish, because they have the complete causes and conditions for accomplishing the mind-made body and there are no obstacles. Why? Because the craving in the Arhat's continuum, although not an affliction generated by self-grasping, just as it is believed that there is non-afflictive coemergent ignorance, that is, the ignorance of not knowing the reality of place, time, and kalpa, why can't there be non-afflictive craving? Therefore, since the cause of coemergent ignorance has not been reversed, the part of its result will not disappear either. Just like this, if craving arises from feeling, then Arhats also have feeling. This is proven by the reason of the complete number of causal aggregates. Since the ground of ignorance imprints, the uncontaminated karma due to it, and the inconceivable transformation of the mind-made body's death and transmigration have not been abandoned, liberation is not permanent. Moreover, the continuum of subtle aggregates will not cease, and one must eventually enter the Mahayana. Not abandoning the extremely subtle objects to be abandoned is also because of realizing and meditating on the complete absence of self of phenomena. To this, one should add the phrase "liberation is attained by merely abandoning manifest afflictions," but some say that it should not be added to Arhats, which is merely guiding to conform to one's own wishes. Because the opponent also does not believe that liberation is attained by merely abandoning the manifest, such a fault becomes irrelevant. It should be added to examples like Arhat Maudgalyayana, so that it is consistent with all Indian commentaries, and it is a major point of the scriptures established by reasoning, so do not be careless. Furthermore, even if the craving caused by the self-grasping of a person as independent and autonomous is temporarily abandoned, why is there no craving caused by the view of the perishable aggregates that grasps a person as inherently existent? Even if explained in this way, it is contradictory for multiple cravings caused by multiple self-graspings to exist simultaneously in the continuum of one person. The craving caused by the latter, which is one of the twelve links of dependent origination.
Tibetan
ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པ་ཅི་སྟེ་ཡོད། གཞན་ངོར་ཐལ་བ་འཕེན་པས་མི་སྐྱོན་སྙམ་ན་ཕ་རོལ་པོས་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པས་དེའང་མི་འཐད་དོ། །སྲེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་གཞན་ངོར་ཡིན་ཅིང་དེའི་སྔ་མ་མེད་ལ་ཕྱི་མ་ཡོད་ཅེས་སྟོན་པས་མི་སྐྱོན་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་གང་ཡང་མ་སྦྱར་བར་སྤྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་ཞེས་དང་། ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་སྲེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པ་ཞིག་ཡོད་པར་བསྟན་གྱི། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སྲེད་པ་ཞིག་ཡོད་པར་ཅི་ལ་སྟོན་ཏེ་ཡི་གེའི་དོན་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེའང་དཔེ་དང་དོགས་སེལ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་པའི་དམ་བཅའི་ཚིག་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། ཡོད་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་དང་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀ་ཉམས་པའི་ངག་འབྲེལ་མེད་དེ་འདྲ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གསུང་ལ་འབྱུང་བ་གནས་མེད་ཅིང་སྐབས་མེད་དོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལའང་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་པ་སོགས་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་མཐོང་ངམ་ཞེ་ན་དེ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཚུལ་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཀུན་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ཅིང་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་ལས་དངོས་སུ་སྨིན་པ་དང་དུཿཁའི་ཚོར་བ་ག་ལ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྡུག་བདེན་གྱི་ལྷག་མར་ཁྱོད་འདོད་ཅིང་སེམས་མ་འགགས་ལ་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་འགོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ན་རེ། ལུས་ཞིག་ཚོར་ བ་བསིལ་བར་གྱུར། །འདུ་ཤེས་ཟད་ཅིང་འདུ་བྱེད་འགགས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །དེ་འདྲ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་གང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་བའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་ཞི་བར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཏེ། སླར་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་སྣུམ་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དག་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་སྲིད་པར་མི་སྐྱེ་ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རྫོགས་པར་མ་རྟོགས་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དེ་ནི་འཁོར་འདས་སྤང་གཉེན་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་སོགས་ཕྱོགས་སམ་སྤྲོས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་གང་ཞིག །མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་འགོག
Chinese
怎么会有不是烦恼的贪欲呢？如果认为向他人扬灰没有过错，那么对方不希望有引来毁灭景象的贪欲，因此那也不合理。如果认为将贪欲分为两种是针对他人而言，并说前者没有而后者有，这样说没有过错。但是，不附加任何区别，笼统地说“即使不是烦恼”，以及“如同愚昧”这些词语的力量，只是表明存在不是烦恼的贪欲，怎么会表明存在烦恼的贪欲呢？因为没有进入文字的意义。那也是在例子和消除疑惑之后，仅仅表明了“怎么会没有”的承诺之词。有什么存在的理由，以及存在的理由这两个都缺失的无关联的言语，在大学者（指龙树菩萨）的言语中出现是毫无根据且不合时宜的。那么，对于佛陀来说，难道没有看到被旃檀树的碎片刺伤等业力的力量吗？那只是为了让那些能看到此岸的孩童们看到而示现的方式而已。所有的分别念都融入法界，对于如幻的化身来说，怎么会有业力真实成熟和痛苦的感受呢？你认为声闻阿罗汉的身体是苦谛的残余，并且刚刚说过心没有停止，也没有阻止一切戏论的原因。他们说：“身体坏灭感受凉，意识灭尽行止息，诸识消逝如是者，此乃是为痛苦终。”就像这样，当那些阿罗汉舍弃寿命的行时，五蕴断绝并寂灭，怎么不会这样呢？因为再次出生的因不齐全，就像油尽灯灭一样。如果认为他们没有轮回的因——烦恼，因此不会转生于有，但是因为没有完全证悟一切法无自性的空性，所以有目标的有心，就像执着轮回和涅槃为应舍应取一样，会停留在某些方面或戏论上，而不是没有目标而完全寂灭。因此，任何具有存在和不存在等戏论的有心，以及远离舍弃一切边际的空性，那只是暂时的止息。
English
How could there be desire that is not a defilement? If one thinks that there is no fault in throwing ashes at others, then it is unreasonable because the other party does not want to have desire that brings about destructive sights. If one thinks that there is no fault in dividing desire into two types, one for others, and saying that the former does not exist while the latter does, then even without adding any distinction, the power of the words "even if it is not a defilement in general" and "as if completely deluded" only shows that there is a desire that is not a defilement. How does it show that there is a desire that is a defilement? Because it does not enter into the meaning of the words. That is also after the example and the removal of doubts, it only shows the word of promise of "how could it not be." There is no basis or occasion for such an unrelated speech, in which both the reason for existence and the reason for existence are missing, to occur in the words of the great master (Nagarjuna). Then, for the Buddha, didn't he see the power of karma, such as being pierced by a splinter of sandalwood? That is only a way of showing it for the sake of the children who can see this shore. All conceptualizations dissolve into the realm of reality, and how could there be actual ripening of karma and the feeling of suffering for an illusory emanation? You think that the bodies of the Hearer Arhats are the remnants of the truth of suffering, and you have just said that the mind has not stopped and that there is no cause to stop all elaborations. They say, "The body is destroyed, feeling is cooled, perception is exhausted, activity ceases, consciousness is extinguished, such is the end of suffering." Just like that, when those Arhats abandon the activity of life, why wouldn't the five aggregates be cut off and pacified? Because the cause of rebirth is not complete, like a lamp that has run out of oil. If one thinks that they do not have the cause of rebirth, defilements, so they will not be reborn in existence, but because they have not fully realized the emptiness of all phenomena without inherent existence, the mind with an object, like holding onto samsara and nirvana as things to be abandoned and adopted, will remain in some aspect or elaboration, and not be completely pacified without an object. Therefore, any mind that has elaborations such as existence and non-existence, and is separated from emptiness that abandons all extremes, that is only a temporary cessation.