Tibetan
པར་བྱས་ནས་ཡང་དག་པའི་གནད་དང་ལྡན་པའི་གོམས་པ་ཡུན་བསྲིང་པར་བྱ་སྟེ། ཐོས་པས་དྲེགས་ཤིང་ཚུར་མཐོང་གི་དཔྱོད་པ་ཕལ་ཆེ་བས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་འབད་ཀྱང་ཕྱོགས་ཙམ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་དམ་པའི་ཞལ་ནས་གདམས་པ་འདི་ཁོ་ན་ལམ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ནོར་དུ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་གང་ཡང་བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལས་གཞན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་ན་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་གཏད་སོ་མཐའ་དག་མེད་པར་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུའི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ དེའི་ཕྱིར། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོགས་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དུ་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཁེགས་པའི་ཟུང་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། དེར་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་རང་བཞིན་གཞན་དངོས་དང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ནས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞུང་འདིར་ཡང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡི། །མུན་པའི་གཉེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་གཞན་དོན་ལ་རྩོད་སྤོང་ནི། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་འབད་རྩོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་བས་དེས་
Chinese
应当通过研习，长期保持与正确要点的结合。正如圣者所教导的那样，凭借听闻而骄傲自满，以及大多数只见树木不见森林的片面见解，即使努力百劫也无法了解全貌。因此，唯有将此教诲作为寻求道义者的心髓珍宝。如此，当任何事物，无论是有或无，都不停留在意识之前时，由于除此之外没有其他真实成立的显现，因此，执着真实的对境的所有执着点都消失，一切戏论完全寂灭，仅仅通过各自自证的智慧来区分，那是不可言说、不可思议、不可表达的，如同虚空般的平等性。究竟的实相就是如此。 因此，即使认识到“蕴是空性”，菩萨也“不以相为行，不以生灭为住”。并且，“诸佛说空性，为出一切见，谁有空性见，彼无所能治。”正如所说，为了遣除对有和无的各种执着，而宣说了十六空性等。一切戏论止息的俱生法界，乃是大乘特有的证悟之理。在那里，被称为大中观。因为，“谁执自性他性，有无之自体性，彼等不见佛陀教，彼亦不见彼自体。”并且，“非从他缘而知，寂灭且无戏论，无有分别异，彼即是真如相。”正如所说。因此，这样的空性能够使一切戏论都融入法界，从而彻底断除二障，获得不住涅槃。正如所说：“从业及烦恼，分别所生起，彼等戏论生，空性令止灭。”并且，如本论所说：“烦恼所知障，黑暗之对治，即是空性。” 第三，关于果位利他方面的辩论消除：如此，在一切分别念都融入法界的佛陀境界中，为了调伏众生，不会有勤作的戏论。
English
One should cultivate the habit of maintaining a connection with the correct essential points through study. As the holy ones have taught, becoming arrogant through mere hearing and holding narrow-minded views that only see the trees and not the forest, one cannot grasp the whole picture even with effort over hundreds of eons. Therefore, only this teaching should be taken as the heart's treasure by those seeking the meaning of the path. Thus, when no object, whether existent or nonexistent, remains before the mind, since there is no other appearance that is truly established apart from that, all points of attachment to the object of clinging to reality disappear, and all elaborations are completely pacified. It is distinguished only by the wisdom of individual self-awareness, which is inexpressible, inconceivable, and indescribable, a sameness like the center of the sky. Such is the ultimate nature of reality. Therefore, even if one realizes that "the aggregates are empty," the bodhisattva "does not act with signs, nor does he rely on the unborn." And, "The Buddhas have said that emptiness is the definitive means of abandoning all views. Those who have a view of emptiness are said to be incurable." As it is said, in order to dispel various attachments to existence and nonexistence, the sixteen emptinesses and so forth are taught. The co-emergent dharmadhatu in which all elaborations are ceased is a unique type of realization in the Great Vehicle. There, it is called the Great Madhyamaka. Because, "Those who cling to self-nature, other-nature, or the self-nature of existence and nonexistence, do not see the Buddha's teaching, nor do they see that self-nature." And, "Not known from others, peaceful and without elaboration, without differentiation or difference, that is the characteristic of Suchness." As it is said. Therefore, such emptiness causes all elaborations to dissolve into the dharmadhatu, thereby completely abandoning the two obscurations and attaining non-abiding nirvana. As it is said, "From actions and afflictions, arising from discriminations, these elaborations arise, emptiness causes them to cease." And, as this text also says, "The antidote to the darkness of the obscurations of afflictions and knowledge is emptiness." Third, refuting arguments regarding the benefit of others in the result: Thus, in the state of Buddhahood where all discriminations have dissolved into the dharmadhatu, there is no effortful elaboration for the sake of taming beings.
Tibetan
སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟར་མཛད་སྙམ་ན། དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དག་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ན་གནས་ཤིང་གསོལ་བ་ འདེབས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རེ་བའི་དོན་ཡོངས་སུ་སྐོང་བ་དེ་བཞིན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་ཞིང་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕན་བདེའི་ཕྲིན་ལས་དུས་རྟག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སློབ་ལམ་གྱི་འབད་རྩོལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ནམ་ཡང་མི་གཡོ་བའི་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པ་ན་འབད་རྩོལ་གྱི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་། གཞན་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་ནི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། གཞན་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་དཔེ་བརྒྱད་པོ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་འཁོར་དང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སློབ་ལམ་ན་སྨོན་ལམ་གང་བཏབ་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལས་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་ན་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའམ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐུ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་གདུལ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཁའ་བཞིན་དམ་པ་ཡི། །དབང་པོ་དྲུག་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ། །འབྱུང་མེད་གཟུགས་དོན་བལྟ་དང་གཏམ་བཟང་ནི། །གཙང་མ་མཉན་དང་བདེ་གཤེགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །དྲི་གཙང་སྣོམ་དང་འཕགས་ཆེན་དམ་ཆོས་རོ། །མྱོང་དང་ཏིང་འཛིན་རེག་བདེ་ཉམས་མྱོང་དང་། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའི་ཚུལ། །རྟོགས་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་ཞིབ་མོར་བསམ་པ་ན། །དོན་དམ་བདེ་མཛད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕ་རོལ་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུས་གདུལ་བྱ་འདི་དང་འདི་ལ་ཕན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་གདགས་སོ་ཞེས་རྩོལ་བ་མེད་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་དེ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་ག་ལ་ནུས་སྙམ་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་
Chinese
如果思考如何利益有情，例如如意宝和如意树，对于那些在受用处所安住并祈祷的人们，虽然不会想“我要做他们的利益”，但就像圆满满足愿望一样，对于应调伏的众生，由于往昔的愿力，佛陀的身体显现为适合调伏的样子，并通过说法等方式，恒常不断地行持利益安乐的事业。在此，当修道之道的努力全部寂灭，证得从不从法界动摇的究竟涅槃时，虽然没有努力的分别念，但为了利益他人而行持事业，就像如意宝等譬喻所显示的那样。此外，帝释天的影像等八个譬喻也是如此。主要宣说愿力，是因为如来佛的身体、眷属和刹土等显现为多种多样的主要原因，是在修道之路上所发的愿力，与共同作用的因缘一起显现的缘故。实际上，自性如来藏或真实的边际法界，是显空双运的真如，通过圆满、成熟、清净三者达到究竟的力量，当清净显现时，被称为不可思议的智慧身。此身由于应调伏者的根器和往昔的愿力，显现为调伏的各种神变，并且恒常不断。如《宝性论》中所说：如来如虚空，圣者六根之对境，受用之因，无生色之对境，见与善语，清净之听闻，如来戒律之，清净香之嗅闻，圣者大法之味，尝与禅定触乐之受用，以及自性甚深之理，若能成为证悟之因，详细思维，则胜义安乐之如来，如虚空般远离诸因。如是所说。那些外道如此认为：现在这个时候，如果没有通过这样的调伏神变，就能利益这样的应调伏者，如果没有这样的努力，怎么能通过往昔的愿力成就那样的事业呢？为什么不能成就呢？例如
English
If you think about how to benefit sentient beings, for example, like a wish-fulfilling jewel and a wish-fulfilling tree, although they don't think, "I will do their benefit" for those who dwell in the place of enjoyment and pray, just as they completely fulfill their wishes, in the same way, for those who are to be tamed, due to the power of past aspirations, the body of the Victorious One appears in whatever way is suitable for taming, and through the means of teaching the Dharma, etc., he constantly performs the activities of benefit and happiness. Here, when all the efforts of the path of learning are pacified and the ultimate nirvana that never wavers from the realm of Dharma is attained, although there is no thought of effort, engaging in activities for the benefit of others is shown by the examples of jewels, etc. Furthermore, the eight examples such as the reflection of Indra are also like that. The main thing that shows aspiration is that the main cause of the appearance of the body, retinue, and field of the Thus-Gone One in various ways is due to the power of the aspiration made on the path of learning, together with the conditions that act together. In reality, the essence of the Thus-Gone One or the true limit, the realm of Dharma, is the Suchness that unites appearance and emptiness, and when purity is manifested by the power of the completion, maturation, and purification of the three, it is called the body of inconceivable wisdom. That body appears in various miraculous manifestations of taming due to the fortune of those to be tamed and the power of past aspirations, and it is continuous. As it says in the Uttaratantra: The Thus-Gone One, like the sky, is the cause of experiencing the meaning of the six noble faculties. The object of the unborn form, seeing and good speech, pure hearing, the Thus-Gone One's discipline, the pure smell of incense, the taste of the great noble Dharma, experiencing the bliss of touch in samadhi, and the way of profoundness of one's own nature, if one thinks carefully as the cause of realization, then the Thus-Gone One, the giver of ultimate bliss, is like the sky, separated from all reasons. As it is said. Those other people think like this: In the present situation, if there is no effort to benefit this and that being to be tamed with this and that kind of taming miracle, how can one accomplish such an activity through past aspirations? Why can't it be accomplished? For example,