Tibetan
དེ་འདྲ་བའི་ལུང་དེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་པྲ་སོགས་བཀག་པ་མིན་སྟེ། དེ་ལ་དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་ཡོད། དགོངས་གཞི་ནི་ཀུན་སློང་ངན་པས་རང་འདོད་ཁོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྔགས་དང་བྱ་ བ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས། དགོས་པ་ལ་ལྟོས་ས་ལྟོས་འཇོག་དང་། ཡུལ་དུས་ལ་ལྟོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། དང་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཕར་བཞག་ནས། ཐུན་མོང་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དོར་ནས་མཆིང་བུ་ལེན་པ་དང་འདྲ་བས་མཆོག་ལ་ལྟོས་ནས་ཕལ་པ་སྨད་པའི་སྐབས་དང་། ཡང་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཕྲལ་གྱི་ལུང་སྟོན་ཐིག་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཙམ་ལ་ཡིད་བརྟན་ཆེས་བྱེད་པ། དེ་ཡི་ཚེ་ན་རང་འདོད་མཁན་ཕལ་གྱིས་པྲ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཅུང་ཟད་ཤེས་པ་ལམ་རྟགས་ཡིན་ཟོལ་དང་། གཞན་ཡང་རྫས་སྔགས་དང་མི་མ་ཡིན་ཕལ་གྱི་མཐུ་བྱིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལམ་ཆེན་པོར་སོན་པའི་འབྲས་རྟགས་སུ་ངོམ་པས། གང་ཟག་སྐལ་པ་དམན་པ་རྣམས་དེ་ལ་དད་ཅིང་བསླབ་གསུམ་དག་པའི་རྣམ་ཐར་གཙང་མ་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་རྩིས་མེད་པར་གྱུར་ནས། རང་འདོད་སྒྱུ་ཐབས་མཁན་དེ་ལོག་འཚོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཡུལ་དུས་ལ་ལྟོས་ཏེ་བླ་མ་སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་འགས་མི་བཞེད་པའི་ཚུལ་གནང་བའང་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྗེས་སུ་གནང་བ་པྲ་སོགས་འགོག་པ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ཡིན་ན་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ལུང་དང་རིགས་པ་སྔར་ཇི་སྐད་སྨྲོས་པའི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་གནོད་པ་དུ་མ་འབབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤན་ཕྱེ་མ་ཤེས་པར། མཐའ་ཅིག་དུ་པྲ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་མི་ལེགས་ཞེས་སྨྲ་ན་ཚིག་དེས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་ཆར་ལ་བསྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ལ་བསྐུར་པ་ཇི་ལྟར་བཏབ་ན། རྒྱལ་བའི་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ བླང་དོར་གསལ་པོར་རྟོགས་ཕྱིར་པྲ་ཕབ་པར་གསུངས་པའི་གསུངས་དེ་ཀུན་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྤང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་གསུངས་པས་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོས་དེ་སྤང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་ལ་ནི་བཟང་པོར་འདུ་ཤེས། ལ་ལ་ནི་ངན་པར་འདུ་ཤེས་ན། དེ་ཡང་ཆོས་སྤང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ནང་ན་སྤང་བྱ་ཞིག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་སྙིང་ནས་སྤངས་ཀྱང་ཆོས་སྤང་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྤང་བ་ནི་མཚམས་མེད་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བར་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་ན། ཀྱེ་མ་རྟོག་གེ་ངན་པ། ཆོས་ཀྱི་ནང་གི་འབྲས་བུའི་རོ་ལྟ་བུ་ནི་མྱོང་མ་ནུས། ཚིག་འཁྲི་དང་ཡི་གེའི་དོན་ཤུན་པ་ལྟ་བུའི་རོས་མྱོས་ཤིང་དྲེགས་པ་རྣམས་ལ་ས་མཚམས་འདི་ན་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐུར་ན། ངེས་པ་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་གདོད་མི་ཟ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་སྣང་ངོར་ཡང་མཁྱེན་བརྩེ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པའི་གོ་འཕང་མཐོན་པོར་གཤེགས་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་པ། སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་། དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་ལྟ་བུས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གི་ངོར། དགོས་པའི་དབང་གིས་པྲ་ཕབས་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་པདྨ་སཾ་བྷ་ཝས། བོད་གངས་ཅན་གྱི་བསྟན་པའི་སྒྲོན་མེ་སྦར་བའི་དང་པོར། མ་རུངས་པའི་དྲེགས་པ་བརྟུལ་བའི་དུས་ སུ། འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་པྲ་ཕབས་ནས་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་བསྟན་པས། ལྷ་འདྲེ་རྣམས་ཀྱི་གྲོས་དང་འདུན་མ་ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་ནས་གདུལ་བའི་ཐབས་དེ་ལྟར་མཛད་པས་བོད་གངས་ཅན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཚུགས་པའི་ཕྲིན་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེབ་ཐེར་རྙིང་པ་དག་ལས་གསལ་བ་དང་། ལྷ་ཅིག་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་ནས་ཀྱང་། ཙུནྡ་ལ་བརྟེན་པའི་པྲ་ཕབས་པའི་ལོ་རྒྱུས་བཀའ་གདམས་ཕ་ཆོས་སོགས་སུ་གསལ་བ་དང་། དེ་དག་གི་བརྒྱུད་པའང་བཞུགས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན། བོད་འདིར་ཡང་དངོས་སུ་གསལ་མ་གསལ་ཇི་རིགས་ལས། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་ཆེ་བ། གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱོང་བའི་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ལ་ཕྱག་བཞེས་མཛད་པ་ཕལ་ཆེར་རང་གི་རྣམ་ཐར་བཀའ་འབུམ་ལོ་རྒྱུས་གཞན་ཇི་རིགས་ན་གསལ་བ་དེ་འདྲ་ཡིན་པས། དེ་དག་ཕལ་ཆེ་བའང་རང་གི་ཇི་བཞིན་དགོངས་ཀྱང་། རྒྱལ་བའི་བཀའ་བཞིན་དུ་པྲ་ཕབས་སོགས་ཀྱི་མཐུས། གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་མཛད་ན། ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་རང་རེ་ལྟ་བུས་སྨྲོས་ཅི་དགོས། དེས་ན་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་དག་ལ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་དེས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མིན་པར་དོན་གྱིས་བསྐུར་བར་འགྱུར་ཞིང་། གསུང་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡང་སྐྱབས་གནས་ཡང་དག་ཏུ་མི་རུང་བར་དོན་གྱིས་ཁས་བླང་བ་ཡིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་གང་བྱུང་གི་ཚིག་འདི་ཅུང་ཟད་བསྐྱུང་ན་ལེགས་ཞེས། ལྷག་བསམ་དག་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཞུ་བ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ད་རུང་སྨྲ་ན་ཡང་། ཚེར་མའི་རྩེ་མོ་བྲག་ལ་བསྣུན་པ་ལྟར། རང་གི་
Chinese
像这样的教证并不是完全禁止卦象等的，其中有三种情况：意图、必要和对实际的损害。意图是指以恶劣的发心，仅仅为了自己的私欲而颠倒行事的咒语和行为。必要分为两种：相对的必要和依于处所时节的必要。第一种，把成就殊胜悉地的方便放在一边，仅仅追求共同的成就，这就像丢弃如意宝珠而捡拾桃核一样，这是相对于殊胜而贬低庸常的情况。还有，在末法时代，在某些地方，人们非常相信暂时的预言、占卜和仅仅是神通。在那种时候，一些追求私欲的人依靠卦象等，稍微知道一些事情就假装是道的征兆。还有，炫耀物质咒语和非人庸常之辈加持的微小成就标志，将其作为证得大道的果征。因此，那些根器低劣的人们对此产生信仰，而对于那些守护清净三学的清净行者却不予重视。那些追求私欲、擅长幻术的人，在谋求邪命方面变得非常强大。因此，依于处所时节，一些大德上师不赞同这种做法，这也是出于必要的缘故。总的来说，金刚持（Vajradhara）所允许的卦象等并不是要禁止的。如果是那样的话，那么从之前所说的教证和理证出发，就会产生许多损害，应该明白这一点。像这样，如果不明白区分，就一概地说卦象等不好，那么这句话就变成了对佛法和补特伽罗（个人） दोनों 的诽谤。如何诽谤佛法呢？从诸佛的经续中，为了清楚地了解取舍，而宣说降卦的教言，这完全是舍弃了。因为舍弃佛法是非常微细的，所以仅仅是这样也会变成舍弃佛法。而且，经中说：『对于如来之教，有些人认为是好的，有些人认为是坏的，这也是舍弃佛法。』因为诸佛的教言，对于通达一切智智之道，无论是直接还是间接都有利益，所以在其中没有丝毫应该舍弃的东西。像这样，即使从内心舍弃一个偈颂，也是舍弃佛法。
English
Such teachings do not completely prohibit divination and so on. There are three aspects to consider: intention, necessity, and harm to reality. Intention refers to mantras and actions performed with a bad motivation, solely for one's own selfish desires, and in a perverse manner. Necessity is divided into two types: relative necessity and necessity dependent on place and time. The first is when the means to achieve supreme siddhi is set aside, and only common achievements are pursued. This is like discarding a wish-fulfilling jewel and picking up a peach pit, which is a case of disparaging the ordinary in relation to the supreme. Also, in the degenerate age, in some places, people place great faith in temporary prophecies, divination, and mere magical powers. At that time, some selfish individuals rely on divination and so on, and pretend that knowing a little bit is a sign of the path. Furthermore, they boast about the subtle signs of accomplishment bestowed by material mantras and ordinary non-humans as the fruit of having attained the great path. As a result, those with inferior fortune develop faith in them, while those who maintain pure conduct of the three trainings are disregarded. Those who seek selfish desires and are skilled in illusion become very powerful in pursuing wrong livelihood. Therefore, depending on the place and time, some great and holy lamas disapprove of such practices, which is also due to necessity. In general, divination and so on, which are permitted by Vajradhara, are not to be prohibited. If that were the case, then based on the teachings and reasoning mentioned earlier, many harms would arise, and this should be understood. If one does not understand the distinction and says that divination and so on are not good, then that statement becomes a slander against both the Dharma and the individual. How is the Dharma slandered? From the sutras and tantras of the Buddhas, the teachings that divination is performed to clearly understand what to accept and reject are completely abandoned. Because abandoning the Dharma is very subtle, even just that much becomes abandoning the Dharma. Moreover, the sutra says: 'Some perceive the teachings of the Tathagata as good, and some perceive them as bad, and that is also abandoning the Dharma.' Because all the teachings of the Buddhas are beneficial, either directly or indirectly, for the path to omniscience, there is nothing in them that should be abandoned. In this way, even abandoning one verse from the heart is abandoning the Dharma.
Chinese
也会变成过失。舍弃佛法比五无间罪还要严重，经续中多次说到。唉呀，恶劣的分别念啊！如同佛法中的果实之味没有尝到，却沉迷于词句和文字表面意义的滋味中而傲慢自大的人们，这个地界肯定有巨大的悬崖。二是怎样对人进行诋毁呢？如果从究竟的意义上来说，无疑是指断证圆满的佛陀，但在共同的显现中，对于那些智慧和慈悲无与伦比，已经到达贤哲和成就者的高位的人，也是无可争辩的。像莲花生大师和吉祥阿底峡尊者那样，也是为了调伏其他所化众生的显现，因为有需要才进行占卜的。第二佛莲花生，在西藏雪域（冈底斯山脉）点燃佛法明灯的最初，为了降伏那些桀骜不驯的傲慢者，通过光芒四射的占卜向孩子们展示，从而了解了天神和魔鬼们的计谋和愿望，并采取了相应的调伏方法，因此在西藏雪域（冈底斯山脉）建立了佛教的弘法利生事业。这种情况在古老的史书中记载得很清楚。还有拉吉觉沃钦波（大觉沃）也依靠尊达来进行占卜的历史，在噶当父法等中也有记载，并且他们的传承也存在，这些都可以作为例证。在西藏这里，也有或明显或不明显的情况，但凡是那些为了弘法利生事业，以及为了利益他人而修持菩提心的贤哲和成就者们，大多都遵循这种方式，这在他们自己的传记、文集、历史等各种记载中都有说明。因此，他们大多都如实地领会了自己的意图，但通过如佛所说的占卜等方法，使他人信服。那么，像我们这些什么都不懂的人，又有什么可说的呢？因此，对于那些特殊的人，你的话实际上也变成了对圣者的诋毁，并且实际上也承认了说法者金刚持也不是真正的皈依处。所以，你那些随口说出的话稍微收敛一些比较好。我是以清净的善意合掌劝告的。如果还要说的话，就像用荆棘的尖端去撞击岩石一样，只会伤害自己。
English
It will also become a fault. Abandoning the Dharma is even more serious than the five inexpiable sins, as repeatedly stated in various sutras and tantras. Alas, evil conceptual thought! It is like not having tasted the flavor of the fruit within the Dharma, but being intoxicated and arrogant with the flavor of words and the superficial meaning of letters. In this realm, there must be a great cliff. Secondly, how to slander a person? If we consider the ultimate meaning, it undoubtedly refers to the Buddha who has perfected abandonment and realization. However, in the common appearance, it is also indisputable for those who have unparalleled wisdom and compassion, and have reached the high position of scholars and accomplished ones. Like Master Padmasambhava and the glorious Atisha, they also performed divination for the sake of taming other disciples' appearances, because there was a need. The Second Buddha, Padmasambhava, at the beginning of lighting the lamp of the Dharma in the snowy land of Tibet (Gangdise Mountains), in order to subdue those unruly arrogant ones, showed the radiant divination to the children, thereby understanding the schemes and wishes of the gods and demons, and adopted corresponding methods of taming, thus establishing the Buddhist Dharma-propagation and benefit activities in the snowy land of Tibet (Gangdise Mountains). This situation is clearly recorded in ancient historical books. Also, Lhachig Jowo Chenpo (Great Jowo) also relied on Tsunda to perform divination, which is recorded in the Kadampa Father Dharma and others, and their lineage also exists, which can be used as examples. In Tibet, there are also situations that are either obvious or not obvious, but all those scholars and accomplished ones who cultivate bodhicitta for the sake of Dharma-propagation and benefit activities, and for the benefit of others, mostly follow this method, which is described in their own biographies, collections, histories, and other records. Therefore, they mostly understood their own intentions as they were, but through methods such as divination as the Buddha said, they made others believe. Then, what can we say, like us who don't know anything? Therefore, for those special people, your words actually become a slander against the holy ones, and in fact also admit that the speaker Vajradhara is not a true refuge. So, it is better to restrain your random words a little. I am advising you with pure goodwill, with palms joined together. If you still want to speak, it is like hitting a rock with the tip of a thorn, only hurting yourself.