Tibetan
། འབྲས་བུ་ནི། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཞེས་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སྨོས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་གསང་སྔགས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པས་སྔགས་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ཀ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཅིག་ཀྱང་། ལམ་གྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་མྱང་འདས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ནི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། སྒྲ་དོན་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སམ་ཐོབ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་ བརྗོད་དེ། འདི་ལ་དབྱེ་ན་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཆད་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པས་སམ་གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་བློས་བརྫབས་ཤིང་བརྟགས་ཏེ་རྣམ་པར་བཞག་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། དབྱེ་ན་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཡོད། ཀུན་རྫོབ་དེའི་དབང་དུ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་སྟེ། འདིར་ཙམ་སྒྲས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་གཅོད་དོ། །སྣང་ཙམ་པོ་དེའི་ངོར་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་མ་དག་སོགས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དེ་རང་གཞལ་བྱེད་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མའི་ངོར་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ངོར་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པར་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་བཅུ་ལ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲ་ཤེས་རབ་ལས་འདས་ཏེ་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ལ་བྱ་སྟེ་འདི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་དང་། འདིར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ་ལམ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་
Chinese
果实是：在僧团中行持，如同犀牛角一般的自生菩提之果得以获得。第三是，菩萨乘，是从因的角度来说的。果是和密咒没有差别的，因此密咒和波罗蜜多二者都是大乘，成为一体。因为道路的差别的缘故，进入到名相乘中的人们的见解是：一切的烦恼轮回，包括因果，以及清净的法涅槃，包括因果，所有这些在胜义谛中，没有一个是真实存在的。而且，胜义谛的自性是指远离戏论。因为声音和意义是殊胜智慧的境界，或者因为在所要获得的法中是殊胜的，所以这样说。如果对此进行区分，则有部分戏论断除的有名相的胜义谛，以及一切戏论完全寂灭的无名相的胜义谛两种。世俗谛是具有显现的错乱的意识。因为遮蔽了真实义，或者因为由突发的错乱之心所欺骗、考察和分别安立，所以这样说。如果区分，则有正确和错误的世俗谛两种。在这种世俗谛的支配下，无真实的显现仅仅如幻象般显现。这里的“仅仅”一词，断除了真实成立。对于仅仅显现的境象，不能诽谤说没有各自的作用等能力，因此行境完全清净与不清净等各自的体性不混杂地存在，因为在自能量度的名言量面前成立。这样，暂时在二量面前必须确定，最终将显空双运、真二无别、离戏大平等之理善加确定后，为了开示修行的道路，成为一切智慧中最殊胜且究竟的是无二智慧。因此，由它所摄持的布施等十种善法称为十波罗蜜多。对此，波罗蜜多的声音是超越智慧而未成为对境的，是指法性离戏，因为这是到达彼岸，并且这里是到达轮回大海的彼岸，所以这样说，有两种与道相结合的方式。如此行持
English
The fruit is: practicing in the sangha, the fruit of self-arisen bodhi like a rhinoceros horn is obtained. The third is, the Bodhisattva Vehicle, which is spoken of from the perspective of the cause. The fruit is no different from mantra, so both mantra and paramita are the Great Vehicle, becoming one. Because of the difference in paths, the view of those who enter the Vehicle of Characteristics is: all the afflictions of samsara, including cause and effect, and the purified dharma of nirvana, including cause and effect, none of these are truly established in ultimate truth. Moreover, the nature of ultimate truth itself is said to be free from elaboration. Because sound and meaning are the realm of supreme wisdom, or because it is supreme among the dharmas to be obtained, it is said thus. If we distinguish this, there are two kinds of ultimate truth: the ultimate truth of names, where some elaborations are cut off, and the ultimate truth without names, where all elaborations are completely pacified. Conventional truth is the deluded consciousness with appearances. Because it obscures the true meaning, or because it is deceived, examined, and separately established by a sudden deluded mind, it is said thus. If we distinguish, there are two kinds of conventional truth: correct and incorrect. Under the control of this conventional truth, the appearance of non-truth appears merely as an illusion. Here, the word "merely" cuts off true establishment. For the mere appearance, it is not permissible to slander that there is no ability to perform their respective functions, etc., so the characteristics of the field of experience, such as completely pure and impure, exist without being mixed, because they are established in the face of the measure of self-measuring terms. Thus, it is necessary to ascertain temporarily in the face of the two measures, and ultimately, after well establishing the union of appearance and emptiness, the inseparability of the two truths, the nature of great equality free from elaboration, in order to show the path of meditation, the most supreme and ultimate of all wisdom is non-dual wisdom. Therefore, the ten virtuous dharmas, such as generosity, which are encompassed by it, are called the ten paramitas. Regarding this, the sound of paramita, which transcends wisdom and has not become an object, refers to the nature of dharma free from elaboration, because this is reaching the other shore, and here it is said to be reaching the other shore of the ocean of samsara, there are two ways of combining with the path. Thus, practicing
Tibetan
པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པོ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པའི་མཐར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཉན་རང་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དེ་ལའང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཕྱིའི་གཙང་སྦྲ་དང་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱ་རྒྱུད། སྤྱོད་རྒྱུད། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་སྒོམ་ཞིང་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་ནི། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་སྒྲུབ་ པའི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕུང་ལྔའི་དོན་བློས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་ཙམ་ནི་བདག་ཡིན་ལ། དེའི་དེ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་བདག་དང་བདག་གི་དང་རྟག་ཆད་སོགས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་སྟོང་པ། ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་བ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རང་རིག་པ་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་ཙམ་མོ། །དབུ་མ་པས་ནི། སེམས་ཙམ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་སྟེ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པའོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལྷ་དྲུག་
Chinese
以十地次第渐进，最终成就胜过声闻、缘觉等，具足圆满一切力量、无畏等功德之相的无上菩提。第二，分为教证和理证两部分。第一部分：金刚乘也可分为三种：内在的禅定是主要因素，但如果对外在的洁净和苦行等行为不依赖，就认为无法获得成就的是事部续的乘；认为外在行为和内在禅定两者都能成就的是二俱部续的乘；认为即使不依赖外在行为，仅仅依靠内在禅定就能成就的是瑜伽部续的乘。第二部分：分为事续、行续、瑜伽续三种。第一：对于进入事部续乘的人来说，他们的观点是：在胜义谛中，一切法自性无生灭，但在世俗谛中，观想为本尊的色身，具有菩提心和三真实，被认为是成就的容器。所谓的三真实是：我的真实、本尊的真实和念诵的真实。这三者依次包含了轮回法的自性、涅槃的体性和成就涅槃之方便的体性。其中，我的真实是指五蕴的意义尚未被分别时，就是我。它的真实是，如果与声闻乘相合，则远离外道所计度的我与我所、常断等一切分别，不能否认五蕴等法仅仅存在。对于瑜伽行者来说，远离声闻乘所计度的能取所取的一切分别，不能否认心和心所仅仅是自证。对于中观行者来说，也远离唯识宗所计度的无分别智慧在胜义谛中存在，认为一切戏论的相都完全寂灭。本尊的真实是法性和声音等密咒的事物，六种本尊。
English
The ultimate result is the attainment of unsurpassed Bodhi, which surpasses the Shravakas and Pratyekabuddhas, and is characterized by the complete perfection of all qualities such as power and fearlessness, through the gradual progression of the ten Bhumis. Secondly, there are two parts: the teachings and the explanations. The first part: Vajrayana can also be divided into three types: the inner Samadhi is the main factor, but if one does not rely on external cleanliness and ascetic practices, it is considered impossible to attain Siddhi, which is the Vehicle of the Action Tantra; the Vehicle of the Ubhaya Tantra is the one that believes that both external actions and inner Samadhi can achieve Siddhi; the Vehicle of the Yoga Tantra is the one that believes that even without relying on external actions, one can achieve Siddhi solely through inner Samadhi. The second part: there are three divisions: Action Tantra, Conduct Tantra, and Yoga Tantra. First: For those who enter the Vehicle of Action Tantra, their view is that in the ultimate truth, all dharmas are without origination or cessation in their own nature, but in the conventional truth, they meditate on the form body of the deity, and having Bodhicitta and the three realities is said to be the vessel for accomplishment. The three realities are: the reality of myself, the reality of the deity, and the reality of recitation. These three successively encompass the nature of samsaric dharmas, the characteristics of Nirvana, and the characteristics of the means to achieve it. Among them, the reality of myself is that the meaning of the five aggregates is myself as long as it has not been differentiated by the mind. Its reality is, if it is in accordance with the Shravakas, it is empty of all discriminations such as self and what belongs to self, permanence and annihilation, which are conceived by the Tirthikas, and it is not permissible to deny that only the dharmas of the aggregates etc. exist. For the Yogacharas, it is empty of all discriminations of grasper and grasped conceived by the Shravakas, and it is not permissible to deny that only self-awareness of mind and mental factors exists. For the Madhyamikas, it is also empty of the non-conceptual wisdom that the Chittamatrins conceive as existing in the ultimate truth, and it is believed that all characteristics of elaboration are completely pacified. The reality of the deity is the nature of reality and the objects of mantra such as sound, the six deities.