Tibetan
ས་ཤིང་ཆད་པ་མེད་དེ། ཁྱོད་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བ་སྟེ། བདེན་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ལ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཤེས་པ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ཤེས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པས་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱེད་དམུས་ལོང་ངམ་འོན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དོན་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ཐོས་ནས། དབེན་པར་ཞག་བདུན་ཏིང་འཛིན་བྱས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གསུངས་པ་ལྟར། སྣང་སྟོང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་དབུ་མ་མཐའ་བྲལ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ལེགས་ཀྱི། ཆོས་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས། ཕན་ཚུན་དགྲ་བཞིན་ལྟ་བའི་རྩོད་པ་ཅན་བོད་ན་མང་ཡང་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་ལམ་སྲོང་བ་དག་ཨེ་མ་སྐལ་བ་བཟང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་བློ་གྲོས་བཟང་པོ་འཕགས་པ་ཀླུས་ཀྱང་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་ཅེས་སྐྱེ་བོ་སྨྲ། །ཞེས་དངོས་པོ་གཞན་གྱུར་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་གྲགས་པ་སྔ་ན་མེད་པ་སོགས་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། བློ་ཆུང་གང་དག་ དངོས་རྣམས་ལ། །ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་ཉིད་དུ། །ལྟ་བ་དེ་ནི་བལྟ་བྱ་བ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞི་མི་མཐོང་། །ཞེས་དང་། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་དང་། གང་དག་བདག་དངོས་གཞན་དངོས་དང་། །དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་མཐོང་བ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ལ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོག །ཅེས་དང་། ཐམས་ཅད་རྟག་མིན་མི་རྟག་པའང་། །ཅི་ཡང་མེད་དེ་དེ་རྟག་ན། །དངོས་ཡོད་རྟག་དང་མི་རྟག་པར། །འགྱུར་ན་དེ་ནི་ག་ལ་ཡོད། །གང་ཅི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་རིག་བྱ། །སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྟོང་། །འདི་ལྟར་མི་སྟོང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེ
Chinese
土地树木没有穷尽，你说有和没有，不是那个道理。为什么呢？一切法以空性而寂静，这二谛不是有也不是没有，你所知道的只是文字的意义，因为不了解甚深意义，所以对于这样的道理，你就像瞎子或聋子一样。像这样甚深的道理，怎么能够知道和领悟呢？听到这样的话后，据说在寂静处做了七天的禅定，从而领悟了空性。如果能平等安住于显空无别的中观离边见，那就好了。对于法界空性远离一切边，却执着于有无戏论的方面，像仇敌一样互相争论的人在西藏（指当时）很多，但那些不偏袒任何一方，正直地遵循善逝之道的人，真是太幸运了。如是，诸经所说的意义，善慧圣者龙树也曾说过：如果事物没有成立，那么事物的没有也不会成立。事物变成其他事物，世人说事物没有了。如上所说，事物变成其他事物，世间上认为没有了，如同以前没有的一样。还有，那位论师也说过：小心眼的那些人，对于诸法，执着于有和没有，那种见解是应该被观察的，他们无法看到寂灭。又说：所谓有，就是执着于常；所谓无，就是视为断灭。因此，智者不应安住于有和无。又说：一切皆是亦真亦非，亦真亦非之非亦非真，非真非非真亦非真，这是佛陀的教诲。又说：那些见到我、事物、他事物，事物和非事物的人，他们不是真正见到佛陀的教诲。又说：那些认为诸法是依靠而生，如同水中的月亮一样，既非真实也非虚假的人，他们的见解不会被夺走。又说：一切皆非常非无常，什么也没有，如果它是常，实有变成常和无常，那它在哪里呢？凡是所说的一切，都应知其自性为空。所谓空，那也是空。像这样，非空是不存在的。
English
The land and trees are inexhaustible, but your saying 'exists' and 'does not exist' is not the way it is. Why is that? All phenomena are pacified by emptiness, these two truths are neither existent nor non-existent. What you know is merely the meaning of the words, because you do not understand the profound meaning, you are like a blind or deaf person to such a meaning. How can one know and realize such a profound meaning? Having heard this, it is said that after meditating in solitude for seven days, one realized emptiness. It would be good to remain equally in the Middle Way, free from extremes, where appearance and emptiness are inseparable. To grasp at the aspects of existence and non-existence, which are elaborations, while the emptiness of the Dharmadhatu is free from all extremes, and to have contentious people who view each other like enemies are many in Tibet (referring to that time), but those who are free from partiality and straighten the path of the Sugata, alas, how fortunate! Thus, the meaning taught by the Sutras, the noble Nagarjuna of good intelligence also said: If things are not established, then the non-existence of things will not be established. When a thing has become something else, people say that the thing is gone. As mentioned above, when a thing has become something else, it is considered non-existent in the world, like something that never existed before. Also, that same teacher said: Those of small mind who, regarding phenomena, cling to existence and non-existence, that view should be examined, they cannot see peace. And: What is called 'existence' is clinging to permanence; what is called 'non-existence' is seen as annihilation. Therefore, the wise should not abide in existence and non-existence. And: All is truly not truly, not truly not truly is not true, not true not not true is not true, this is the Buddha's teaching. And: Those who see self, things, other things, things and non-things, they do not truly see the Buddha's teaching. And: Those who think that phenomena arise dependently, like the moon in water, neither truly nor falsely, their view will not be stolen. And: All is neither permanent nor impermanent, there is nothing, if it is permanent, if the real becomes permanent and impermanent, then where is it? Whatever is said, know that all is empty of its own nature. What is called emptiness, that is also empty. Thus, non-empty does not exist.
Tibetan
ས་དང་། སུ་ལ་སྟོང་ཉིད་འདི་འབྱུང་བ། །དེ་ལ་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །སུ་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ལ་ཅི་ཡང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་དང་། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །ལྟ་ཀུན་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། ། ཞེས་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་རྟོག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་བསྟན་པ། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང་། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ཀྱང་། ཐོག་མེད་གོམས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དུ་འཆར་བ་འདི་དག་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བཟུང་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བློ་བརྟེན་པར་བྱས་ཏེ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སེམས་པས་ན། དོན་དེ་ཉིད་བློ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་། དེ་ལྟར་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་ལ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་དཔྱད་མ་ཟིན་ནམ། གཞན་ཡང་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མ་མཐོང་བའི་བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་གྱི། ཡང་དག་པ་མིན་ཏེ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་བཞིན་ནོ། །དེའང་ཆོས་འདི་ཀུན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན། བདེན་མེད་ཡིན། དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་གི་སྒྲ་དོན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་འཛིན་སྟངས་བསྐྱེད་པས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། མིང་དེས་ བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དངོས་སམ་རྗེས་མཐུན་པ་མྱངས་ནས་སྤྲོས་པ་འགགས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེ
Chinese
何者空性得生起，彼者一切诸义生。何者空性不得生，彼者一切皆不生。 如是说。一切胜者皆宣说，空性为一切见之究竟。何者执持空性之见，彼等即是不可调伏者。 如是说。业与烦恼及分别，彼等戏论所生诸戏论，将由空性而止息。 如是说。所说之境当止息，心之行境亦止息。无生亦且无灭者，法性等同于寂灭。 如是说。非由他知乃寂静，未为戏论所戏论，无有分别义各异，此即如是之体性。 如是说。第二，显示声念是世俗之行境。虽依于分别，然成世俗非真实。 如是说。设若胜义谛自性虽已超离声念之境，然由无始串习之力，显现无欺之境，执为可破可立之境，于分别念生起信赖，思惟有无等性。为于心识生起彼义，故有施设无生等名言，纵然如是，然仅是分别念，非是境之自性，仅是分别之影像，故与识无别，识亦非真实，岂非已善观察耶？又，未见境之实相之心乃是世俗之自性，彼之行境乃是增益之自性，是故无生等乃成世俗，而非真实，犹如木等之声义。是故，此一切法皆是依缘而生，无有自性，此二乃是双运，虽是离戏，然仅缘彼等之声义而生起执着，故不能解悟实相，需于彼名所诠之真实义或随顺义生起体验，从而生起止息戏论之无分别智。是故说，胜义非心识之行境，心识乃是世俗。 如是说。于彼，事物无自性。
English
That from which emptiness arises, From that, all meanings arise. That from which emptiness does not arise, From that, nothing arises. Thus it is said. All the Victors have declared, Emptiness to be the ultimate of all views. Those who hold the view of emptiness, They are said to be untamable. Thus it is said. From actions, afflictions, and discriminations, Those elaborations that arise from elaboration, Will be ceased by emptiness. Thus it is said. The object to be spoken of ceases, So does the sphere of activity of the mind. Unborn and unceasing, The nature of reality is the same as nirvana. Thus it is said. Not known from others, peaceful, Not elaborated by elaborations, Without discrimination, meanings not different, That is the nature of Suchness. Thus it is said. Secondly, showing that sound and thought are the sphere of activity of the conventional. Even if relying on discrimination, It becomes conventional, not truly real. Thus it is said. If the ultimate reality, although its own nature transcends the realm of sound and thought, yet due to the power of beginningless habituation, these appearances that arise as unerring are held as objects of refutation and establishment, and reliance is placed on discrimination, thinking of existence and non-existence as the same. In order to generate that meaning in the mind, there is the application of words such as unborn, but even so, mere discrimination is not the nature of the object, it is merely an image of discrimination, so it is not separate from consciousness, and consciousness itself is not truly real, has it not been well examined? Furthermore, the mind that has not seen the reality of the object is the nature of the conventional, and its sphere of activity is the nature of imputation, therefore unborn and so on become conventional, not truly real, like the sound and meaning of wood and so on. Therefore, all these phenomena arise dependently, are without inherent existence, these two are union, although they are free from elaboration, yet merely focusing on the sound and meaning of those things creates grasping, so it does not lead to the realization of reality, it is necessary to experience the actual meaning or the corresponding meaning of the name, thereby generating non-discriminating wisdom that ceases elaboration. Therefore, it is said that the ultimate is not the sphere of activity of the mind, the mind is considered to be conventional. Thus it is said. In that, things have no inherent existence.