Tibetan
ན་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འདི་རྣམས་འགོག་མེད་དུ་སྣང་བ་དེ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གི་དབང་གིས་སྣང་སྙམ་ན་འདི་ལ་རྒྱུ་གཞན་ཅིའང་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའི་ཚུལ་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། བརྟག་པ་མ་བྱས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་འདིའང་། སྣང་བའི་རྒྱུ་ལོགས་སུ་མེད་ཀྱི་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི་འབྲས་བུ་དེ་འདྲ་བ་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གང་ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་སྣང་མི་རིགས་ལ། གང་ཤེས་བྱར་གྱུར་ན་ལྟོས་པས་ཁྱབ་སྟེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལྟོས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དངོས་མེད་རྣམས་ལྟོས་ཏེ་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ནས་ འབྱུང་ན། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་གཉིས་ལས། ཕྱིའི་ཆོས་ནི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་ལ། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་དུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་པ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། དེའང་ཤེས་པ་མེད་ཙམ་མ་ཡིན་པར། དངོས་སུ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སེམས་བྱུང་རྨོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྨོངས་ནས་བདག་གཞན་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་དེས་ལས་བསགས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པ་དེས་བག་ཆགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བགོ་ཞིང་ནམ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་འཕང་འབྲས་ཀྱི་ཤེས་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་བཞི་དང་མངལ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་གྲུབ་ལ། མིང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་ཞིང་། སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཡོད་ན་ཡུལ་དྲུག་པོ་དང་ཕྲད་པའི་རེག་པ་འབྱུང་ངེས་ལ། རེག་པ་ན་སིམ་གདུང་བར་མའི་ཚོར་བ་ངེས་པར་སྐྱེ་ཞིང་།ཚོར་ན་ཇི་མི་སྙམ་དུ་འཇོག་པ་མི་སྲིད་པར་སྲེད་པ་འབྱུང་བ་དང་། སྲེད་པ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཙམ་དུ་མི་བཞག་པར་གང་སྲེད་པའི་ཡུལ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་དང་དུ་བླང་བའི་ལེན་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་དང་དུ་བླང་ཕན་ཆོད་ལས་བསགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ལས་དེ་ནམ་ཡང་བར་མ་དོར་ཆུད་ཟ་བ་མེད་པས་དཀར་ནག་གི་རྒྱུ་དང་མཐུན་པར་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་སྐྱེས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིམ་པས་རྒྱུན་
Chinese
那麼，像這樣具有特性的世俗諦，無可阻擋地顯現，是因爲什麼原因而顯現呢？如果這樣想，那麼這沒有其他的原因，爲了顯示僅僅是依賴和聯繫而產生的方式而顯現。如果不進行觀察，僅僅是令人愉悅的顯現，也沒有其他的顯現之因，像這樣顯現僅僅是依靠自身先前的因，而產生後來的果。是這樣的。對於沒有依賴的事物，不應該像虛空中的花朵一樣顯現。如果成爲所知，那麼普遍存在依賴，事物僅僅是依賴而產生的，而非事物僅僅是依賴而假立的。那麼，如何依賴而產生呢？在外和內的兩種法中，外在的法是從種子到嫩芽等方式依賴和聯繫而產生的。內在的法是十二緣起支的方式，因果之間不斷產生。其中，對於法的自性沒有如實了解的就是愚癡。這不僅僅是沒有知識，而且是實際上與智慧相違背，成爲不相容的心的生起愚癡。像這樣愚癡之後，以我和他人等顛倒的念頭積累業就是行爲。行爲將習氣分配到阿賴耶識中，一旦顯現，就會形成異熟果的識。依靠這個識，形成四名和胎兒階段的凝酪等色，即五蘊。依靠名色，產生眼等內六處。如果存在六處，那麼一定會產生與六境相遇的觸。觸產生時，一定會產生樂受、苦受和不苦不樂受。感受時，不可能不產生貪愛。貪愛產生時，不會僅僅停留在那個狀態，而是會追求所貪愛的對象，並接受它，這就是取。像這樣接受之後所積累的業，稱爲有。這個業永遠不會被浪費，與善惡之因相符，會在善趣和惡趣中產生，這稱爲生。像這樣出生之後開始，逐漸持續
English
So, if one wonders what causes these conventional truths with such characteristics to appear unhindered, there is no other cause for this. It appears only as the way of dependent arising. Even this appearance, which is merely pleasant if not examined, has no separate cause for its appearance. The way it appears is solely due to the dependence on its own previous causes, resulting in subsequent effects. That is how it is. Something that is independent should not appear like a flower in the sky. If something becomes knowable, it is pervaded by dependence. Things arise only in dependence, and non-things are merely imputed in dependence. So, how does it arise in dependence? Among the two types of phenomena, external and internal, external phenomena arise dependently and interconnectedly, such as the sprout from a seed. Internal phenomena arise continuously in the manner of the twelve links of dependent origination. Not understanding the nature of phenomena as they are is ignorance. This is not merely a lack of knowledge, but actually a mental factor of ignorance that is opposed to wisdom and incompatible with it. Having been deluded in this way, accumulating karma through inverted thoughts such as self and other is action. Action distributes habitual tendencies into the store consciousness (ālaya-vijñāna), and when they manifest, they create the consciousness of the ripened result. Based on that consciousness, the five aggregates are formed, including the four names and the "mer-mer-po" (embryonic stage) of the womb. Based on name and form, the six internal sense sources, such as the eyes, arise. If these sense sources exist, contact with the six objects will inevitably occur. When there is contact, feelings of pleasure, pain, and neutrality will definitely arise. When there is feeling, it is impossible not to have craving. When craving arises, one does not simply remain in that state, but seeks the object of craving and takes it, which is grasping. The karma accumulated after taking it in this way is called existence. This karma is never wasted or lost, and in accordance with the causes of good and bad, it gives rise to birth in higher and lower realms, which is called birth. Having been born in this way, it gradually continues
Tibetan
འགྱུར་བའི་རྒ་བ་དང་། རྒྱུན་འགགས་པའི་འཆི་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཆ་ནས་འདྲ་བས་ རྒ་ཤི་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དུ་འདུ་ལ། དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྱུར་ནས་སྲིད་པ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྣང་དུ་རུང་བ་ཡང་མི་སྟོང་བའི་རྒྱུ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་རྣམས་ལས། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་ཟད། །ཁ་ཏོན་མར་མེ་མེ་ལོང་རྒྱ། །མེ་ཤེལ་ས་བོན་སྐྱུར་དང་སྒྲས། །ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་། །མི་འཕོ་བར་ཡང་མཁས་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་གིས་ཁ་ཏོན་ཀློག་པ་གཞན་ཞིག་གི་ཡང་ཡིད་ལ་འཇག་པར་གྱུར་ན། ཕ་རོལ་པོའི་ཡིད་ལ་ཡོད་རྒྱུའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་འཕོས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཚུ་རོལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁ་ཏོན་དེ་ཤེས་པའི་བློ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཁ་ཏོན་གྱི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་སྔ་མ་ཕྱི་མར་འཕོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་མར་མེ་ལས་མར་མེ་མཆོད་པ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ། རྒྱ་ལས་རྒྱ་ཡི་འབུར་གཤོང་གི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ། མེ་ཤེལ་ལས་མེ་མཆེད་པ། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ། སྐྱུར་བའི་རོ་ལས་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་བ། སྒྲ་ལས་སྒྲ་བརྙན་འབྱུང་བའི་དཔེ་རྣམས་བཞིན་དུ། རྒྱུ་འབྲས་བུར་འཕོས་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། འབྲས་བུ་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར། རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། རྒྱུ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ ལ། དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ནོར་བར་སྨྲ་བ་ནི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚུལ་ཡང་དངོས་པོའི་ནུས་པའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་རྒྱུ་སོ་སོས་འབྲས་བུ་སོ་སོ་བསླུ་མེད་དུ་བསྐྱེད་ནའང་། དོན་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་སྣང་སྟོང་ཉིས་ཚོགས་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕྲད་ནའང་བསྐྱེད་པར་མི་འཐད། མ་ཕྲད་ནའང་བསྐྱེད་པར་མི་འཐད་ལ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་བསྐྱེད་ཚུལ་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་
Chinese
变异的衰老和，持续断绝的死亡二者，从无常的方面来说是相同的， 所以称为老死。那些也包含在烦恼、业和痛苦三者之中。那些互相成为因果，如轮回的火轮般持续不断地流转。那些显现也并非不依赖于不空的因显现。如是说：唯有空性的诸法中，唯有空性的诸法生起。诵读、灯、镜子、模具，火石、种子、酸味和声音，蕴的相续连接也是，不转移也应由智者了知。如是所说。如果某人诵读，也进入另一人的心中，那么，存在于他人心中的经部等，并非转移到另一人的心中。而是此方的相续的诵读，依赖于知晓之识的另一方的诵读之声而生起。并非无因。同样，先前的蕴并非转移到后来的蕴，因为会变成常恒。后来的蕴并非不依赖于先前的蕴而生起，因为会变成无因。同样，从灯供灯，镜子中显现影像，模具中产生模具的凸凹形状，火石中产生火，种子中生长出苗芽，酸味中口水增多，声音中产生回声的这些例子一样，因转移成果，并非本体相同。果并非不依赖于先前的因而生起，无因则果不可能生起，因缘具足则果不可能不生起的缘起法。 并且，如实无误地宣说事物之实相，是伟大的沙门佛陀薄伽梵独一无二的无上特点。那些因产生果的方式，也因为事物之能力的法性不可思议，所以各个因毫不欺骗地产生各个果，但实际上是远离所生和能生的显空双运。如此，因和果相遇也不应产生，不相遇也不应产生，除了那二者之外没有其他的产生方式，虽然不可能，但是。
English
The changing aging and the constantly ceasing death are the same in terms of impermanence, So they are called aging and death. Those are also included in the three: afflictions, karma, and suffering. Those become causes and effects to each other, and revolve continuously like a wheel of fire. Those appearances also do not appear without relying on a non-empty cause. As it is said: From the dharmas of emptiness alone, only the dharmas of emptiness arise. Recitation, lamp, mirror, mold, flint, seed, sourness, and sound, the connection of aggregates is also, the wise should understand that it does not transfer. As it is said. If someone recites, and it also enters the mind of another, then, the sutras and so on that exist in the mind of the other person are not transferred to the mind of the other. Rather, the recitation of this continuum arises in reliance on the sound of the recitation of the other party's knowledge. It is not without cause. Similarly, the previous aggregates are not transferred to the later aggregates, because it would become permanent. The later aggregates do not arise without relying on the previous aggregates, because it would become without cause. Similarly, like the examples of offering lamps from lamps, images appearing in mirrors, the appearance of convex and concave shapes of molds from molds, fire arising from flints, sprouts growing from seeds, saliva increasing from sour tastes, and echoes arising from sounds, the cause transfers to the effect, and the essence is not the same. The effect does not arise without relying on the previous cause, if there is no cause, the effect cannot arise, and if the conditions are complete, the effect cannot not arise, which is dependent origination. And, to speak accurately and without error about the way things are, is the unique and unsurpassed characteristic of the great renunciate, the Buddha, the Bhagavan. The way those causes produce effects is also because the nature of the power of things is inconceivable, so each cause produces each effect without deception, but in reality it is an appearance-emptiness duality that is separate from what is produced and what produces. Thus, even if the cause and effect meet, it is not appropriate to produce, and even if they do not meet, it is not appropriate to produce, and there is no other way of producing other than those two, although it is impossible, but.