Tibetan
་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་ནུས་པ་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྗེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་གླང་པོ་ཆེའི་རྗེས་མཆོག་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཚུལ་ཡང་། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དག་མིང་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དུ་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་དངོས་པོ་གང་དགག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པས་ན་དོན་དུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་སྐྱེས་བུས་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རང་མཚན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདིར་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཅིག་བསྒྲུབ་པ་ན་དེ་རྟེན་དང་། །གཞན་རྣམས་བཏང་སྙོམས་ལྟ་བུ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་ནས་བླུན་པོ་བ་ལང་རྫི་ཡན་ཆད་ལ་གྲགས་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་རང་མཚན་སྣང་ནུས་ཤིང་རང་འབྲས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་ནུས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་དངོས་མེད། དགག་དང་སྒྲུབ་པ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག །འགལ་དང་འབྲེལ་བ། རྫས་དང་ལྡོག་པ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད། སྣང་དང་སེལ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འཇུག་ཅིང་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་ནི་དོན་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་རྒྱུན་འགག་ཀའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཞུགས་སྙམ་ན། རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་ནུས་པས་ན་སྐྱོན་དེ་མེད་པར་གསུངས་ ཀྱང་། རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་ནའང་རང་འབྲས་ཕྱི་མ་མི་བསྐྱེད་མོད་ཀྱི། སྤྱིར་དོན་མི་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཞུང་གཞན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གི་ཐ་སྙད་མཛད་ལ། སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན་འདིར་ཡང་དེའི་ཐ་སྙད་ཙམ་བྱས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཞུང་འདི་ཡིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཚད་མས་དཔྱད་ནས་འཇོག་ཚུལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཚད་མའི་གཞུང་ཁོ་ན་ལྟར་བྱ་དགོས་པས། ཐ་སྙད་དུའང་དོན་བྱེད་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་འཇུག་ཡུལ་དུ་གཞག་པའང་མི་རུང་བས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཁོ་
Chinese
因此，它是不存在的空性，能够轻松进入等等，是所有清净白法的根本。世尊也说：如同一切足迹中，大象的足迹最为殊胜一样，一切观念中，无常的观念最为殊胜。第三，关于能起作用的方式，如同兔子的角等等，仅仅是名称，而自己的本体丝毫没有一样，所有非实有也与此相同，仅仅是否定事物而已，丝毫没有独立存在的。因此，不能起作用的虚空等等，不能以世俗的量成立为存在，因此应当了知在胜义中是不存在的。因此，士夫取舍的对境，仅仅是世俗中具有自相的能起作用的事物，因此在此应当将其视为世俗谛。如云：成办一法时，彼为所依，其他如舍弃中庸。如是所说。此时，作为应当了知的所依，从智者班智达到愚笨的牧童为止，所共称的能起作用的事物，对于无害的根识能够显现自相，并且能够产生自己的后世果，这些都是世俗的量所衡量的事物。依靠它，实有与非实有，破与立，总相与别相，相违与相联，实体与反体，能诠与所诠，显现与遣除等等，无边的分类得以安立和施设，因此，所谓的“世俗”一词的真实对境，仅仅是能起作用的事物。那么，是否会认为常断的最后一刹那不具备能起作用的特征呢？因为与缘相遇时具有能力，所以说没有这个过失。即使没有与缘相遇，虽然不会产生自己的后世果，但也不会变成完全不起作用。对此，在其他论典中，也对世俗谛施设了颠倒的名称。就显现的方式而言，在此也仅仅是施设了那个名称，并没有矛盾。然而，此论通过量来衡量世俗的状况，从而安立的方式，在一切方面都必须像量论一样。因此，即使在世俗中，对于不起作用的事物，也不能安立为世俗量的行境，因此仅仅是能起作用的
English
Therefore, it is the emptiness of non-existence, which can easily enter, etc., and is the root of all pure white dharmas. The Blessed One also said: Just as the footprint of an elephant is the most excellent among all footprints, the perception of impermanence is the most excellent among all perceptions. Thirdly, regarding the way of being able to function, just as the horns of a rabbit, etc., are merely names and have no essence of their own, all non-existents are the same in meaning, merely negating things, and there is no independent existence whatsoever. Therefore, things that cannot function, such as space, etc., cannot be established as existent by conventional valid cognition, so it should be understood that they are non-existent in reality. Therefore, the object of acceptance and rejection for a person is only the functional object that has its own characteristics in convention, so it should be regarded as conventional truth here. As it is said: When accomplishing one thing, it is the basis, and others are like abandoning neutrality. As it is said. At this time, as the basis to be known, from the wise Pandit to the foolish cowherd, the functional object that is known to all, the harmless sensory power that can manifest its own characteristics and produce its own future results, these are the objects measured by conventional valid cognition. Based on this, existence and non-existence, negation and affirmation, general and specific, contradiction and connection, substance and attribute, expression and expressed, appearance and elimination, and so on, endless classifications are established and designated, therefore, the real object of the word "conventional" is only the functional thing. Then, one might think that the last moment of a continuous cessation does not have the characteristic of being able to function? Because it has the ability when it encounters conditions, it is said that there is no fault. Even if it does not encounter conditions, although it will not produce its own future results, it will not become completely non-functional. In other treatises, the term "inverted" is also applied to conventional truth. In terms of the way things appear, there is no contradiction in simply applying that term here as well. However, this treatise must measure the state of convention with valid cognition, so the way of establishing it must be like a treatise on valid cognition in all aspects. Therefore, even in convention, things that do not function cannot be established as the object of conventional valid cognition, therefore it is only the functional one.
Tibetan
ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཛིན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་ཞེན་སྣང་གི་ཡུལ་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལ། དེར་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་འདུས་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ། སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལ་fབསམས་ན་ནི་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་དེ་དོན་དུ་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཞུགས་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཕུང་གསུམ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཡོད་ཅིང་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པར་ཁས་ལེན་ན་དེ་རྟག་པའི་སྣང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་བརྫུན་པ་ཉིད་དུའང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་དཔེ་མཐུན་སྣང་བ་མི་སྲིད་པ་སོགས་སུ་ཐལ་བས། འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བླུན་པ་ཕྱུགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་བཟུང་ནས། དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རྩོད་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་གོ། དེ་བཞིན་སེལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཟུང་བ་ལའང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་གཞུང་གི་གོ་བ་བྱང་མ་ཆུབ་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཡང་ལོག་ཕྱེ་བ་དེ་བློ་ལ་བཟུང་བདེ་ཡང་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རིང་ལུགས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་བཅད་ཀྱི་དབང་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྟན་ཀྱང་། ཡོངས་གཅོད་དུ་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་དེ་གསུམ་ཀ་ཚང་དགོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་ནམ། རང་མཚན་སྣང་རུང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའམ། སྣང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པ་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་ཡང་བཤད་པ་དེའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བཅད་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་སུ་བརྗོད་ན། དེ་མིན་བསལ་བའམ་གཞན་སེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདི་དག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་སྟེ། སེལ་ཚུལ་ལ་བུམ་མེད་ལྟ་བུ་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་དང་། བུམ་མིན་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་དགག་གི་གཞན་སེལ་གཉིས་ཡོད་ལ། དེའང་རང་མིན་པ་བསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྣམ་བཅད་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་མིན་མཐའ་དག་བསལ་བ་ཡོངས་གཅོད་དེ། དེས་ན་དེ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་བཅད་ཀྱིས་ཁེགས་ན། དེའི་ངོ་བོ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་བཟློག་སྟེ་གྲུབ་ཚུལ་ཀྱང་
Chinese
因此，必须执著于世俗谛。例如，对于错误的执著显现的境，如二月等，在那里显现的只是识，仅仅是识的显现，因此没有不包含在世俗谛中的过失。如果思考显现的境，它自己的自性是否成立，那么仅仅是不存在而已。如果认为它在实义上存在，并且没有包含世俗谛的体性，那么就会变成不包含在二谛中的第三种所知。如果承认它存在且不是刹那，那么它就会变成常有的显现，并且也不会变成虚假的。这样一来，就会导致无法成立无实的譬喻相似显现等过失。因此，比世间普通人还要愚蠢，持有畜生的状态，对事物之实相的智者们进行辩论，这真是令人捧腹大笑的事情啊！同样，也要将通过遣除的力量而执著于无实之相的情况也包括在内，例如事物不存在的自性，即空性等等。对于那些没有精通量论的人来说，区分世俗谛的正确与错误很容易理解，但在此处，对于认为世俗谛遍及具有作用的观点，名言量具有极其深奥的要点，这是长期习惯于法称论师宗派的人们的行境。如是，虽然从分别的角度显示了三种体性，但从总摄的角度来看，一个世俗谛的自性必须具备这三种体性。也就是说，名言量所获得的义，或者所有能够显现自相的事物，或者虽然显现却不存在，这些就是世俗谛的自性，这是反复宣说的。如果简略地说分别和总摄的方式，那就是通过排除非彼或遣除他者的形式来对此进行命名。遣除的方式有两种，如“无瓶”般的无遮遣的他者遣除，以及如“非瓶”般的非遮遣的他者遣除。也就是说，通过排除非自的方式来了解它的自性是分别，通过成立自己的自性来排除一切非自是他者总摄。因此，如果通过分别遮止了非彼，那么它的自性就成立为总摄，反之亦然。
English
Therefore, one must adhere to conventional truth. For example, regarding the objects of mistaken clinging appearances, such as the double moon, what appears there is merely consciousness, just the appearance of consciousness. Therefore, there is no fault of not being included in conventional truth. If one considers whether the self-nature of the appearing object is established or not, it is merely non-existent. If one assumes that it exists in reality and does not include the characteristic of conventional truth, then it would become a third knowable that is not included in the two truths. If one asserts that it exists and is not momentary, then it would become a permanent appearance and would not be false. In that case, it would lead to the impossibility of establishing examples of unreal appearances, etc. Therefore, being more foolish than ordinary people, holding the state of animals, and arguing with those who are wise about the reality of things is a source of abundant laughter! Similarly, one should also apply this to the case of grasping the appearance of non-existence through the power of negation, such as the self-nature of non-existent things, namely emptiness, and so on. For those who have not mastered the understanding of valid cognition treatises, it is easy to understand the distinction between correct and incorrect conventional truth. However, in this context, for the view that conventional truth pervades functionality, the key point of nominal valid cognition is extremely profound, which is the domain of those who are long accustomed to the tradition of Dharmakirti. Thus, although three characteristics are shown from the perspective of distinction, from the perspective of complete inclusion, the nature of one conventional truth must possess all three characteristics. That is to say, the meaning obtained by nominal valid cognition, or all things that can manifest their own characteristics, or that which appears but does not exist, these are the nature of conventional truth, which is repeatedly stated. To briefly describe the manner of distinction and complete inclusion, it is to name these by means of excluding what is not it or eliminating others. There are two ways of eliminating: the elimination of others by non-affirming negation, such as "non-pot," and the elimination of others by non-negation, such as "non-pot." That is, understanding its nature by eliminating what is not itself is distinction, and eliminating all that is not itself by establishing its own nature is complete inclusion. Therefore, if what is not it is negated by distinction, then its nature is established as complete inclusion, and vice versa.