Tibetan
ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་འགག་གི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་གྲུབ་ཀྱང་། འདིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་ན། སྐད་ཅིག་མར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལ། ལྟོས་མེད་དང་། གནོད་པ་ཅན་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དང་པོ། གང་དངོས་པོར་ཡོད་པ་དེ་འཇིག་རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན། གློག་དང་མེ་ལྕེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། སྒྲའང་དངོས་པོར་ཡོད་པས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་བུམ་པ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཐོ་བ་སོགས་ཀྱིས་གྱོ་མོར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་ཁར་སང་གི་བུམ་པ་དེ་རིང་གི་འདིའང་ཡིན། དེ་རིང་གི་འདི་སང་གི་དེའང་ཡིན་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་པར་བྱ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ དང་། ཞིག་པ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་འཇིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་མོད་ཀྱི། གང་ལྟར་ཡང་རྒྱུ་གཞན་མི་དགོས་ཏེ། དང་པོ་ལྟར་ན་རང་སྐྱེད་བྱེད་ལས་གཞན་མི་དགོས་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྒྱུ་གཏན་མི་སྲིད་པས་སོ། །བུམ་པ་གཅིག་སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་བརྒྱའི་བར་དུ་འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད། དེ་ནས་ཕྲད་དེ་ཞིག་པ་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་སྐབས་དང་། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ཡོད་དགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མེད་པར་སྐད་ཅིག་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བུམ་པ་གཅིག་ཡིན་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་འགག་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་གི་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་དེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ལས་སྐད་ཅིག་བརྒྱར་མི་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་སོ་སོ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་སོང་ན་སྐད་ཅིག་དེ་མི་ཚང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་དེའང་བུམ་པ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་བུམ་པ་རྟག་ནས་སྐད་ཅིག་ལོགས་སུ་བགྲང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་ལོ་བསྐལ་པ་ཇི་ཙམ་གནས་ཀྱང་དེ་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་མ་བསགས་པའི་ལོ་སོགས་གྲུབ་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་ལོ་བརྒྱར་སྡོད་དོ་ཞེས་པའང་ལོ་རེ་རེ་བ་བརྒྱ་བརྩིས་པ་ཡིན་ལ། ལོ་ལའང་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་མ་ཚང་ན་ལོར་མི་རུང་ལ། ཟླ་བ་ལའང་ཞག་སུམ་ཅུ། ཞག་ལ་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ། དབྱུ་གུ་རེ་ལ་སྲང་དྲུག་ཅུ། སྲང་རེ་ལ་དབུགས་དྲུག །དབུགས་རེ་ལ་འབྱིན་རྡུབ་གཉིས། དེའི་རེ་རེ་ལའང་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཨུཏྤ་ལའི་འདབ་མ་བརྒྱ
Chinese
为了区分“是”，指出了具有生灭之法。虽然这些通过破除常有实体的理证等已经明确成立，但在此稍微展开来说明。在成立刹那性的理证中，有不依赖性和有损害性两种。第一种，凡是实有的事物，都遍及于不依赖于其他毁灭之因，而是依靠自身刹那而毁灭。例如，如同闪电和火焰等。声音也是实有的，像这样。对此，有些人认为，如同瓶子一样，在未遇到毁灭之因之前是常有的。只要没有被锤子等砸成碎片，那么昨天那个瓶子就是今天的这个。认为今天的这个也是明天的那个。对此，无论是将被毁灭的事物，还是已毁灭的非事物，都可以使用“毁灭”这个词语。无论如何，都不需要其他因。如果按照第一种情况，那么除了自身产生之因外，不需要其他因。如果按照后一种情况，那么根本不可能有因。假设一个瓶子从产生到一百个刹那之间没有遇到毁灭之因，之后遇到而毁灭为例，那么必须存在刚产生时的第一个刹那，以及之后依次存在的第二个刹那等。如果不是这样，而是这些刹那的阶段都是同一个瓶子，那么刚产生时的刹那和最终毁灭时的刹那的瓶子就必须是同一个。如果是这样，那么这个瓶子就变成了一个刹那毁灭，而不是存在一百个刹那。同样，如果中间的每个刹那都不是各自不同的，那么刹那就不完整了。刹那这个词，如果与瓶子的自性不同，瓶子是常有的，而刹那可以单独计数，这是不可能的。同样，无论存在多少天、年、劫，都是由刹那组成的。如同不积累刹那，就无法成立年等一样。所谓居住一百年，也是计算了一百个一年。一年如果不足十二个月，就不能成为一年。一个月有三十天，一天有六十臾伽，一个臾伽有六十刹那，一个刹那有六次呼吸，一次呼吸有呼气和吸气。其中的每一个都有许多刹那。如同百瓣青莲一样。
English
In order to distinguish "is," it points out that it has the nature of arising and ceasing. Although these are clearly established by reasoning that refutes permanence and reality, etc., here I will elaborate a little. In the reasoning for establishing momentariness, there are two types: independent and harmful. The first is that whatever exists as a real entity is pervaded by the fact that it does not depend on other causes of destruction, but is destroyed by its own moment. For example, like lightning and flames, etc. Sound is also a real entity, like this. Some people think that a vase, for example, is permanent until it meets the cause of destruction. As long as it is not smashed into pieces by a hammer, etc., the vase from yesterday is the same as the one today. They think that the one today is also the one tomorrow. Regarding this, the term "destruction" can be applied to both the object to be destroyed and the non-object that has been destroyed. In any case, no other cause is needed. According to the first case, no other cause is needed other than the cause of its own creation. According to the latter case, there can be no cause at all. If we take the example of a vase that is not met with the cause of destruction from its birth to a hundred moments, and then meets it and is destroyed, then there must be the first moment when it is just born, and then the second moment, etc., in sequence. If this is not the case, and the vase is the same in the state of each of these moments, then the vase at the moment of its birth and the vase at the moment of its final destruction must be the same. If this is the case, then the vase will be destroyed in one moment, and will not last for a hundred moments. Similarly, if each of the intermediate moments is not different from each other, then the moment will not be complete. The term "moment" cannot exist if it is different in nature from the vase, the vase is permanent, and the moment can be counted separately. Similarly, no matter how many days, years, or kalpas exist, they are made up of moments. Just as years, etc., cannot be established without accumulating moments. The saying "living for a hundred years" is also counting a hundred years one by one. A year cannot be a year if it does not have twelve months. A month has thirty days, a day has sixty yugas, a yuga has sixty kshanas, a kshana has six breaths, and one breath has inhalation and exhalation. Each of these has many kshanas. Like a hundred-petaled blue lotus.