Tibetan
མ་སྟེ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་། རིག་བྱེད་པ་སོགས་སོ་སོ་རང་རང་གི་ལྷར་བཟུང་བའི་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་དོན་དམ་པ། དེའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་བརྟན་བསླུ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ཅིང་། ལྷ་དེ་དག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་ན་གཏན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་རློམས་ནས། དེ་སྒྲུབ་པའི་ལམ་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་སྣ་ཚོགས་དང་། མཆོད་སྦྱིན་དང་། བསམ་གཏན་དང་རླུང་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་ཐབས་དུ་མ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་རྟག་པའི་བདག་དང་ནམ་མཁའ་སོགས་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡེ་སྲིད་པའི་ལུགས་ཞེས་པ་སོགས་གྲུབ་མཐའི་མིང་དང་འདོད་ཚུལ་བྱེ་བྲག་པ་ཆེས་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན་འཁོར་བར་བཅིངས་གྲོལ་གྱི་རྒྱུ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། རྟག་སྨྲ་བ་འདི་དག་ཐར་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་པས་ན་དེའི་ལམ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་རློམས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་རྟག་དངོས་བཀག་པས་ཁེགས་ཤིང་སོ་སོར་འགོག་པའང་གཞུང་གི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱང་འཕེན་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་ཡོད་ཅིང་འདི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དོན་དམ་ཡིན་ལ། འདི་ལས་སྐྱེ་ཞིང་སླར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མི་བརྟན་སླུ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ཅིང་། ལམ་གོམས་པ་སོགས་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་ལས་འབྲས་ མི་སྲིད་དེ། ད་ལྟའི་རིག་པ་འདི་མངལ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྱུང་བ་འདུས་པ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས། ཆན་ལས་མྱོས་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལྟར་གློ་བུར་དུ་བྱུང་གི་ཚེ་སྔ་མའི་རིག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་འདིར་ཇི་ཙམ་སྡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བློ་དང་དབུགས་ཀྱང་འབྱུང་ལ། འཆི་བ་ན་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར་ལུས་རྡུལ་དུ་དེངས། སེམས་ནམ་མཁར་ཐིམ་པ་དེས་ན་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མེད་ལ། དེས་ན་ལས་འབྲས་དང་ལམ་དང་ཐར་པ་ནི་མེད་ཅིང་། བདེ་སྡུག་སོགས་མི་འདྲ་བ་སྣང་བ་ནི་སྲན་མ་ཟླུམ་པ་དང་ཚེར་མ་རྣོ་བ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མེད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར། དེས་ན་ལུས་དང་བློ་ཚོགས་པ་མ་ཤིའི་བར་ཇི་སྲིད་དུ་བདག་ལ་ཕན་པ་ཙམ་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་འགོག་པ་ལ་འབྱུང་བཞི་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་འགོག་པའི་
Chinese
那些想要从无明中解脱的人，以及吠陀论者等各自视为自己所崇拜的神的梵天和遍入天、自在天等，都认为是常恒的、究竟真实的。他们认为从那些神的变化中产生的物体是不稳定的、具有欺骗性的。他们自认为如果获得了那些神的位置，就能永远解脱。因此，他们依赖于各种苦行和誓戒，以及祭祀、禅定和风等瑜伽的多种修行方法。此外，还有主张常恒的我和虚空等本来就自然存在的“本来存在论”等，虽然有非常多的宗派名称和不同的观点，但如果将这些全部归纳起来，就是承认有一个常恒的事物作为轮回中束缚和解脱的原因。这些常恒论者 যেহেতু 认为存在解脱，因此也努力修行自认为能达到解脱的颠倒誓戒。所有这些都被破除了常恒实有而驳倒，各自的驳斥也应在经论的章节中了解。顺世外道是：仅仅存在显现在现量境中的这四个元素，并且这四个元素是所有境、根、识的原因，因此是究竟真实的。他们认为从这四个元素产生并最终毁灭的有为法是不稳定的、具有欺骗性的。他们不承认前世后世的业果等，因为现在的意识是从母胎状态的元素聚集物，如凝乳等中，像酒中的致醉能力一样突然产生的，而不是从前世的意识先前存在而产生的。只要住在这个世间，智慧和呼吸就会存在，死亡时，就像灯火熄灭一样，身体分解成尘土，心融入虚空，因此没有来世。因此，没有业果、道和解脱。痛苦和快乐等不同的显现，就像圆豆和尖刺一样，没有人制造，而是自然而然地如此产生的。因此，在身体和意识聚集体未死亡之前，只要对自己有益，就只追求那个。为了驳斥这个观点，驳斥了认为存在四大，驳斥了微尘。
English
Those who wish to be liberated from ignorance, and the Vedic followers, etc., who regard Brahma, Vishnu, Shiva, etc., as their respective deities, consider them to be permanent and ultimately real. They acknowledge that the objects arising from the transformations of those gods are impermanent and deceptive in nature. They pride themselves on believing that if they attain the position of those gods, they will be permanently liberated. Therefore, they rely on various ascetic practices and vows, as well as various methods of practicing yoga such as sacrifices, meditation, and wind. Furthermore, there are those who assert that a permanent self and space, etc., exist naturally from the beginning, such as the "Eternal Existence Theory," etc. Although there are many different names of philosophical schools and specific views, if all of these are summarized, they acknowledge a permanent entity as the cause of bondage and liberation in samsara. Since these eternalists claim that there is liberation, they also strive to practice perverse vows, presuming to attain liberation. All of these are refuted by negating permanence and reality, and the individual refutations should be understood in the context of the scriptures. The Carvakas (materialists) are: Only these four elements that appear in the realm of direct perception exist, and these four elements are the cause of all objects, faculties, and consciousness, therefore they are ultimately real. They acknowledge that these conditioned phenomena that arise from these four elements and eventually perish are impermanent and deceptive in nature. They do not accept the results of actions from past and future lives, such as the habit of the path, because the present consciousness arises suddenly from the aggregation of elements in the womb state, such as curds, like the intoxicating power in alcohol, and not from the prior existence of consciousness from a previous life. As long as one stays in this world, intelligence and breath will arise, and at death, like a lamp extinguishing, the body decomposes into dust, and the mind dissolves into space, therefore there is no future life. Therefore, there is no karma, path, or liberation. The appearance of different things such as pleasure and pain, like round peas and sharp thorns, are not made by anyone, but arise naturally in that way. Therefore, as long as the body and mind aggregate have not died, they only pursue what is beneficial to themselves. To refute this, the assertion that there are four elements is refuted, and the atoms are refuted.
Tibetan
རིགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་འགོག་ཚུལ་རྒྱུ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཞུང་གི་རིགས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རྟག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་རྟག་དངོས་སུ་འདོད་ཅིང་། ཆད་ལྟ་བའང་འདིར་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདེན་འཛིན་འཐུག་པོ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་འདི་འགགས་ཤིང་ཞིག་ནས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་ཆོས་འགའ་ཞིག་བརྫུན་པ་དང་སླུ་བའི་ཆོས་སུ་བཞག་ནའང་མཐར་གཏུགས་ན་དངོས་པོ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཇོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཐོག་མེད་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞུགས་པའི་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ ལྡན་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་པ་རང་ག་མ་འདི་ཙམ་གྱིས་བཞག་པས་ན། འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་མཐའ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དངོས་ཞེན་ལས་འདའ་མི་སྲིད་དེ། མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱིས་དུང་དང་ཟླ་བ་དངུལ་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲ་བ་མཐོང་ཡང་སེར་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་གནས་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པ་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་བཟོད་པ་སུའང་མེད་ཅིང་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་གཞག་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཀྱང་དངོས་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ལ་ཅིའང་མི་གནོད་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བདེན་གཉིས་ལ་རྨོངས་ཤིང་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལམ་ལས་འཕགས་པ་རང་སྡེ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལའང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་མཐུན་ཙམ་རྟོགས་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་པོ་ལ་བྱེ་བྲག་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དུ་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། བཅོམ་ཞིང་གཞན་བསལ་བར་གྱུར་ན་རང་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་རུང་བའི་རགས་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ།མི་འདོར་བ་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཙམ་དང་། བེམ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཙམ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་བེམ་ཤེས་རགས་པ་འདི་ཀུན་རྩོམ་གཞི་མེད་པས་ན་འདི་ལྟར་སྣང་བར་ཡང་མི་འཐད་དེ་སྣལ་མ་མེད་པའི་སྣམ་བུ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པའོ། །དེས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་རློམ་
Chinese
应从理路，以及遮止不承认前后世之理路，无因遮止之理路，以及讲述世俗之安立时的论典之理路中了解。如是，外道之主张，皆是唯物之见，常论者认为神我等是常有实物，断见者也在此对现量所见之事物，怀有强烈的实执，认为此物坏灭后，前后世之间不会连接。因此，即使将彼等的一些法安立为虚假和欺骗之法，但最终还是依赖于某个实物而安立。因为世间的一切道路，都与无始以来一同进入的无明相似，仅凭这种短视的知识来安立，所以，虽然有各种各样的观点，无穷无尽，但也不可能超越实执。就像黄疸病人看到海螺、月亮、银子等不同，但除了黄色之外什么也看不到一样。因此，对于安住于颠倒见解的那些人来说，没有任何人能够忍受无我之狮子吼声。即使他们将正确和不正确分为两种，做出各种各样的安立，也丝毫不会损害实执的根本，这被称为是肤浅的空性，是对二谛愚昧和颠倒的认识。第二，超越世间道的自宗内道佛教徒，对于二谛的意义，也有仅是略微相似的理解，以及如实证悟的方式，从高到低存在着差别。其中，对于有部和经部这两者来说，虽然有不同的主张，但实际上是这样认为的：如果摧毁并排除他者，那么可以舍弃执著自我的粗大之法都是世俗谛，不可舍弃的，仅仅是刹那无分之识，以及极微无分之色法，必须是胜义谛。如果没有这些，那么这些粗大的色识就没有了造作的基础，因此，像这样显现也是不合理的，就像没有纬线的氆氇一样。因此，认为由众多极微和刹那识聚集而成的五取蕴，是刹那生灭的自性，并缘于此而自以为是“我”。
English
It should be understood from the reasoning, as well as the reasoning that prevents the denial of past and future lives, the reasoning of preventing causelessness, and the reasoning of the scriptures when explaining the establishment of conventional reality. Thus, the assertions of the outsiders are all materialistic views. The eternalists believe that the self and so on are permanent and real entities, and the nihilists also have strong attachments to the reality of the objects seen here and now, believing that after this thing ceases and is destroyed, there is no connection between past and future lives. Therefore, even if some of their dharmas are established as false and deceptive dharmas, in the end, they are only established by relying on some real entity. Because all the paths of the world are similar to the ignorance that has entered together since beginningless time, and are established only by this short-sighted knowledge, although there are various and endless views, it is impossible to go beyond the attachment to reality. It is like a jaundiced person seeing different things such as conch shells, the moon, and silver, but seeing nothing other than yellow. Therefore, for those who abide in inverted views, no one can tolerate the great roar of the lion of selflessness. Even if they divide what is correct and incorrect into two, and make various establishments, it will not harm the root of attachment to reality at all. This is called superficial emptiness, which is ignorance and inverted understanding of the two truths. Secondly, even the Buddhists of our own school, who are superior to the worldly path, have differences in their understanding of the meaning of the two truths, from a slightly similar understanding to the way of realizing them as they are, from high to low. Among them, for the two schools of Vaibhashika and Sautrantika, although there are different assertions, in reality, they believe that: if what is destroyed and excluded is the coarse dharma that can abandon self-grasping, then it is conventional truth; what cannot be abandoned is only the momentary indivisible consciousness, and the extremely subtle indivisible form, which must be ultimate truth. Without these, these coarse forms of consciousness would have no basis for creation, so it is unreasonable for them to appear in this way, like a woolen cloth without weft threads. Therefore, they believe that the five aggregates of appropriation, which are composed of many extremely subtle particles and momentary consciousnesses, are of the nature of momentary arising and ceasing, and that they cling to this and think of themselves as "I".