Tibetan
།ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དྲིས་ན། དེ་གཉིས་གང་རུང་ཁས་ལེན་པ་ལས་འོས་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞིག་གིས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་གང་རུང་མ་ཡིན་པར་སྐབས་ལ་ལ་ན་ཡོད་ཅིང་ ལ་ལར་མེད་པའི་དུས། རེས་འགའ་འབྱུང་བ་འདི་ལྟ་བུ་རུང་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་ན་རེས་འགའ་བ་མི་རུང་བར་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནའང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་ཞིག་གིས་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། དེའང་སེམས་ཙམ་པས་ཤེས་པ་ལས་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཁས་མི་ལེན་པས་འདིའང་ཀུན་བརྟགས་སུ་མི་འགྱུར་བར་གཞན་དབང་དུ་ཐལ་བ་ཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་འཛིན་རྣམ་རྐྱང་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ། དེ་མེད་ན་ནི་ཤེས་དེ་ཡང་། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར། །ཤེལ་སྒོང་དག་པ་འདྲ་བ་ཡི། །ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་རྣམ་པ་དེ་མེད་ན་ནི་ཡུལ་ཅན་འབའ་ཞིག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་། གཉིས་སྟོང་རང་གསལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཁོ་རང་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་རིགས་ནའང་། ཡུལ་གྱི་ཚོན་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བ་དང་བྲལ་བ་ཡུལ་ཅན་རྐྱང་པའི་རང་བཞིན་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་འདྲ་བ་ཡི་ཤེས་པ་ཞིག་དམིགས་རུང་ནའང་མ་དམིགས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཡུལ་གང་དང་གང་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གདགས་པ་སྟེ། དེའང་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་ལའང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་མ་དམིགས་ན་མིག་ཤེས་ཁོ་རང་འདིའོ་ཞེས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྐྱང་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དེ། དེ་ལ་གསལ་རིག་ཙམ་ཤེལ་སྒོང་འདྲ་བ་ཞེས་ཟེར་བའང་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དང་འདི་འདྲའོ་ཞེས་གང་དམིགས་ན་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་འཆར་དགོས་ཀྱི། རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་དེ་དང་དེར་བཞག་པ་ནི་དམ་བཅའ་ཙམ་སྟེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མདོག་དཀར་པོ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་རིགས་པ་ལ་མ་མྱོངས་པས་དེ་འདྲ་བ་མེད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དེ་འདྲ་བ་ད་ལྟ་དམིགས་སུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི
Chinese
如是说。若问，青黄等相，有因抑或无因？则不得不承认二者之一。若说相无因，以何理由，非常时有或无，而是有时有，有时无？此种偶尔出现之事，如何能成立？若不依赖因，则偶尔出现之事不能成立，如前已述。若此相具有因，亦因由缘而生，则成为依待缘起，为他所支配。以何理由，能从他所支配中脱离？无法摆脱。因此，由缘而生则存在。然唯识宗不承认识之外的因，故此亦不能成为遍计所执，而堕入他起，无法遮止。第二，显示执相单独不合理。若彼无有识亦然，无相之性即转变，犹如清净之水晶，识之觉受全无有。如是说。若彼境之相无有，则唯有境之识，欲为二空自明之相者，亦应以无相之方式体验。然离境之色彩转变，唯有境之自性，犹如清净水晶之识，虽可缘取，然不可缘取，故无有体验或觉受。是故，总而言之，于任何境各自了别，名为了别识。如眼识等，若未缘取一切色之相，则眼识本身亦无法执取，如是，无相之单独识，无有体验。故所谓之明觉仅如水晶，乃是缘取识本身为境之相。因此，若缘取此与彼相似，则必须显现彼与彼之相。若未显现相，而安立为彼与彼，则仅是承诺而已，如同说秃女之子肤色白皙一般。是故，无相之自性，理应体验而未体验，故知无有如是之自性。因此，如今无法缘取之理由为何？
English
Thus it is said. If asked, do blue, yellow, etc. have a cause or not? Then one must admit one of the two. If you say that form has no cause, for what reason is it not always existent or non-existent, but sometimes existent and sometimes non-existent? How can such an occasional occurrence be established? If it does not depend on a cause, then occasional occurrences cannot be established, as has been said before. If this form has a cause, it is also born from conditions, then it becomes dependent on interdependent origination and is controlled by others. For what reason can it be separated from being controlled by others? It cannot be avoided. Therefore, if it arises from conditions, it exists. However, the Mind-Only school does not admit causes other than consciousness, so this cannot become the completely imputed and falls into the other-powered, which cannot be prevented. Second, showing that the single grasping aspect is unreasonable. If that is not there, then the knowledge is also, transformed by the nature of no appearance, like a clear crystal ball, there is no feeling of knowledge. Thus it is said. If that object's appearance is not there, then the knowledge that is only the object, which is desired to be the appearance of two emptinesses and self-illumination, should also be experienced in the way of no appearance. However, apart from the color change of the object, the nature of only the object, like the knowledge of a clear crystal ball, although it can be apprehended, it is not apprehended, so there is no experience or feeling. Therefore, in general, the distinction of each and every object is called consciousness. For example, if the eye consciousness does not apprehend all the appearances of form, then the eye consciousness itself cannot be grasped as this. Likewise, there is no experience of a single consciousness without appearance. Therefore, the so-called clarity and awareness are only like a crystal ball, which is the appearance of consciousness itself as an object. Therefore, if you apprehend this and that are similar, then the appearance of that and that must appear. If the appearance does not appear, and it is established as that and that, then it is only a promise, like saying that the son of a barren woman has white skin. Therefore, the nature of no appearance, which should be experienced but is not experienced, is known to be non-existent. Therefore, what is the reason why it cannot be apprehended now?