Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ལའང་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་ཐ་དད་པའི་ཆ་ཡང་དམིགས་པར་ག་ལ་རུང་། གང་གནོད་མེད་ཀྱི་ཤེས་ངོར་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཐ་དད་པ་དང་མཚུངས་སོ། །ཐ་དད་མིན་ན་གཅིག་རྟོག་པས་ ཐམས་ཅད་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། གཅིག་གཡོ་བས་ཐམས་ཅད་གཡོ་བ། གཅིག་སྐྱེ་བས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཇི་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེའི། །རྣམ་པ་འདི་དག་མེད་པ་སྟེ། །ཡང་དག་ཏུ་ན་རྣམ་མེད་པའི། །རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ནོར་བས་སྣང་། །ཞེས་ཇི་སྟེ་ཤེས་པ་རང་གི་གཤིས་སམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་འདོད་ལ། འོ་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་སེམས་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྣང་མོད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའམ་ནོར་བས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྔགས་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་མིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འཇིམ་དུམ་སོགས་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་མ་བླངས་པར་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་བརྫུན་པ་ཡིན་པས་ན་སེམས་དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་རྣམས་བདེན་ན་གཅིག་ཏུ་འགལ་ཡང་། བརྫུན་པ་ལ་གཅིག་ཐ་དད་སོགས་ཀྱི་འགལ་བ་མེད་པ་དེས་ན་གོང་གི་རྣམ་བདེན་པ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གསལ་རིག་གི་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་བས་ཆོག་གོ་སྙམ་ན། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། དགག་པ་མདོར་བསྟན། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད། དེ་ལ་སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ། གལ་ཏེ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །དེ་དག་འདི་ ལྟར་གསལ་བར་ཚོར། །དེ་ཡི་དངོས་ལས་ཐ་དད་པའི། །ཤེས་པ་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་དག་མེད་ན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་དེ་དག་བྱིས་ནས་མཁས་པའི་བར་གྱིས་འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་ཚོར་བ་འདི་འཐད་པར་འགྱུར་རམ། གང་མེད་པ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ། རི་བོང་རྭས་ཕུག་པའི་རེག་བྱ་དང་། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དྲི་དང་། མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་གཟུགས་ཉམས་སུ་མྱོང་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་བརྫུན་པ་དག་གིས་སྣང་
Chinese
等等，如果将不同的体性混合成一体，又怎么能区分出不同的部分呢？凡是在无害的意识面前显现为不同的事物，它们被确立为不同是毫无疑问的，就像不同的珍宝一样。如果不是不同，就会导致认知一个就等于认知一切，一个动摇就等于一切动摇，一个产生就等于一切产生等等。第二，驳斥假相论。分为：陈述观点和驳斥观点两部分。第一部分：如云： “若彼自性中，此等相非有， 真实则无相，于识以错现。” 意思是，如果说识的自性或体性中，这些识的相状并不存在，认为自性识如同远离一切相状的清净水晶球。那么，呈现在心中的各种相状又是什么呢？虽然显现，但在真实的意义上，是由于对无相的识产生错觉而显现的。例如，被咒语等扰乱视线的人，会将泥土等看成马、牛等。因此，这些相状并非被认为是心的自性，而是像虚空中毛发的幻象一样是虚假的。因此，心不会变成那么多数量。如果相状是真实的，就会与“一”相矛盾；但对于虚假的相状，则不存在“一”和“异”等矛盾。因此，认为可以避免上述对真相论的所有责难，并承认明觉的识是真实成立的。第二，驳斥它。分为：简要地指出驳斥、详细地解释其含义、驳斥对过失的辩解这三部分。第一部分： “若无彼等相，如何如是显， 异彼实体识，非是如是知。” 意思是说，如果这些相状不存在，那么从孩童到智者，如何能如此清晰、无欺、无可否认地体验和感知到这些相状呢？凡是不存在的，就必然无法体验到，就像无法体验到兔子角所穿的孔的触感、虚空花的香味、石女之子的形状一样。对于这一点，假相论者会说，显现
English
etc., if different entities are mixed into one, how can the different parts be distinguished? Whatever appears as different in the face of harmless consciousness, there is no doubt that they are established as different, just like different jewels. If they are not different, it would lead to the consequence that knowing one is equivalent to knowing everything, one moving is equivalent to everything moving, one arising is equivalent to everything arising, and so on. Second, refuting the theory of false appearances. It is divided into two parts: stating the view and refuting the view. First part: "If in its own nature, these appearances are not there, then in reality there is no appearance, appearing to consciousness through error." It means, if it is said that in the nature or essence of consciousness itself, these appearances of consciousness are not there, and it is believed that the nature of consciousness is like a pure crystal ball devoid of all appearances. Then, what are the various appearances that appear in the mind? Although they appear, in the true sense, they appear due to illusion or error towards the formless consciousness. For example, people whose vision is disturbed by mantras, etc., will see clay, etc., as horses, cows, etc. Therefore, these appearances are not considered to be the nature of the mind, but are false like the illusion of hairs in the sky. Therefore, the mind will not become so many in number. If the appearances are real, it would contradict "one"; but for false appearances, there is no contradiction such as "one" and "different". Therefore, it is thought that all the criticisms against the theory of true appearances can be avoided, and it is sufficient to acknowledge that the clear and aware consciousness is truly established. Second, refuting it. It is divided into three parts: briefly pointing out the refutation, explaining its meaning in detail, and refuting the defense against faults. First part: "If those appearances are not there, how do they appear so clearly? Consciousness different from that entity, is not known as such." It means, if these appearances are not there, then how can these appearances be experienced and perceived so clearly, unfailingly, and undeniably by everyone from children to the wise? Whatever does not exist, it is necessarily impossible to experience, just like it is impossible to experience the touch of a hole made by a rabbit's horn, the smell of a sky flower, or the shape of a barren woman's son. To this, the proponents of false appearances would say that the appearance
Tibetan
ངོའི་རྣམ་པ་འདི་གཏན་ནས་མི་འཆར་བར་ཁས་བླང་མི་ནུས་པས་དེ་སྣང་ངོ་ན་མེད་ཟེར་བ་མ་ཡིན་པས། མེད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ཡོད་པར་འཐད་དེ་སྐྲ་ཤད་མེད་ཀྱང་དེ་བློ་ངོར་འཆར་རྒྱུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པའོ། །དེ་མི་འཐད་དེ་འདི་ལྟར་ཞིབ་པར་དཔྱད་ན་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་འོས་མེད་པས། ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀ་སེམས་ཡིན་པར་འདྲ་མོད། ལྟོས་ནས་ཕྱེ་ན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐ་སྙད་གདགས་རུང་ནའང་། དེ་གཉིས་ལྟོས་ནས་བློས་ཕྱེ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པས་བཟང་ངན་བདེན་བརྫུན་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅིའང་མེད་དེ་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་མེད་དགོས་པ་ཡིན་པ་ལ། རྣམ་བརྫུན་པས་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་ལ། རྣམ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཕྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའང་སེམས་ཙམ་སྤྱིའི་ལུགས་ལ་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཁས་བླངས་ན་སེམས་ཙམ་གྱི་ར་བ་ལས་འདའ་བས་དེ་འདྲ་སུས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པས། ཆོས་གང་ཡོད་ན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྣམ་བརྫུན་པ་འདིས་རྣམ་ པ་དེ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པར་བལྟས་ནས་དེ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ཅེས་མ་བཞག་ན་ཡོད་ན་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་མི་རིགས་ལ། ཤེས་པ་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ན་རྣམ་བདེན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་མེད་པའམ། རྣམ་པ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པའམ། རྣམ་པ་བརྫུན་ལ་ཤེས་པ་བདེན་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བརྫུན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་མེད་དུ་ཆུག་ནའང་། འོན་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་ཤེལ་སྒོང་འདྲ་བ་དེ་ག་རང་གྲོགས་མེད་གཅིག་པུ་འབའ་ཞིག་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ག་ལ་སྲིད་དེ། རྣམ་པ་མེད་ན་ཤེས་པ་དེ་གང་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འཐད་དམ་སོམས་ཤིག །དཔེར་ན། མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བའི་ཚེ། སྐྲ་ཤད་མེད་ཀྱང་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན། སྐྲ་ཤད་མེད་ཀྱང་དེར་སྣང་གི་མྱོང་བ་ཙམ་ཡོད་པ་མི་འགལ་ཡང་། སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེའང་མེད་ཟེར་ན། རང་བློ་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་དེའང་གཏན་ནས་མེད་དགོས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་ཟེར་བ་དང་། རྣམ་པ་ཅིའང་འཆར་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་སྐབས་འདིར་མགོ་མཉམ་སྟེ།
Chinese
因此，不能承诺这种相状永远不会显现，所以并非说它在显现中不存在。即使不存在，也应该有体验，就像没有毛发幻影，但它可以在心中显现一样。我认为是这样的。这不合理，因为如果这样详细地分析，那么所有显现的事物都只能在心中显现。识和相二者都相似，都是心。但如果从相对的角度来区分，可以安立能执的识和所执的相这两种名称。但这二者只是从相对的角度用分别念来区分，本质上是一体的，因此在好坏、真假、有无等方面没有任何差别，因为如果一个不存在，另一个也必须不存在。但唯识家认为识是存在的，而相是不存在的，这样区分了有无的差别。也就是说，在唯识宗的总的观点中，如果承认存在一个与识不同的事物，那就超出了唯识的范围，因此没有人会这样承认。因此，任何存在的事物都必须存在于识的自性中。但这位假相论者认为相不应是识的自性，因此说它不存在。如果不这样认为，那么如果相存在，就不可能是与识不同的事物。如果相与识是同一事物，那就与真相论者没有区别了。因此，要么相不存在，要么相不是识的自性，要么承认相是虚假的，而识是真实的。对此，假相论者你既然说相不存在，那么即使相不存在，然而，你所认为存在的识，就像一个玻璃球一样，它自己孤零零的一个，怎么可能清晰地显现和体验各种各样的相呢？如果没有相，那么识缘于什么而生起，成为它的自性呢？请思考一下。例如，当空中显现毛发幻影时，即使没有毛发幻影，但显现为毛发幻影，是因为识显现为毛发幻影。这样说的话，即使没有毛发幻影，但存在显现的体验并不矛盾。但如果说显现为毛发幻影的相也不存在，那就如同自己心中生起毛发幻影的体验也完全不存在一样。因此，说相不存在，和承诺任何相都不会显现，这二者在这里是相同的。
English
Therefore, one cannot promise that this aspect will never appear, so it is not saying that it does not exist in appearance. Even if it does not exist, there should be experience, just as there is no hair-like illusion, but it can appear in the mind. That's what I think. This is unreasonable, because if analyzed in detail like this, then everything that appears can only appear in the mind. Both consciousness and appearance are similar, both being mind. But if distinguished from a relative point of view, one can establish the names of the grasping consciousness and the grasped appearance. But these two are only distinguished by conceptual thought from a relative point of view, and are essentially one, so there is no difference in good and bad, true and false, existence and non-existence, because if one does not exist, the other must not exist either. But the false-aspectarian claims that consciousness exists, but appearance does not, thus distinguishing the difference between existence and non-existence. That is, in the general view of Mind-Only, if one acknowledges an object that is different from consciousness, one goes beyond the scope of Mind-Only, so no one would acknowledge that. Therefore, whatever exists must exist in the nature of consciousness. But this false-aspectarian, seeing that appearance should not be the nature of consciousness, says that it does not exist. If it is not regarded as non-existent, then if it exists, it cannot be something different from consciousness. If appearance and consciousness are the same thing, then there would be no difference from the true-aspectarian. Therefore, either appearance does not exist, or appearance is not the nature of consciousness, or one acknowledges that appearance is false and consciousness is true. To this, false-aspectarian, since you say that appearance does not exist, then even if appearance does not exist, however, the consciousness that you think exists, like a glass ball, alone and friendless, how could it clearly manifest and experience various kinds of appearances? If there is no appearance, then what does consciousness rely on to arise and become its nature? Please think about it. For example, when hair-like illusions appear in the sky, even if there are no hair-like illusions, but it appears as hair-like illusions, because consciousness appears as hair-like illusions. If you say that, even if there are no hair-like illusions, it is not contradictory to have the experience of appearance. But if you say that the appearance that appears as hair-like illusions does not exist either, it is as if the experience of one's own mind arising with the appearance of hair-like illusions does not exist at all. Therefore, saying that appearance does not exist and promising that no appearance will appear are the same in this case.