Tibetan
་ལའང་རྣམ་ཤེས་ནི། །གཅིག་ཏུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལྡན་པ་ཡི། །རྫས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་དག་བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་གཟེགས་ཟན་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའམ་མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སྐྱེ་བོའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ལ་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའི་ལྟ་ངན་ལའང་བྱེ་བྲག་དེ་ཙམ་སྲིད་མོད་ཀྱི་སྤྱི་རིགས་ནས་རྟག་ཆད་ལས་འདའ་མི་སྲིད་ལ་རྟག་སྨྲ་བའང་ རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་པས། ལྟ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ། དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས། སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་སོགས་དབྱེ་སྒོ་མང་ཡང་། ཕྱོགས་བསྡུས་པས་ཏརྐ་སྡེ་ལྔ་ལ་བསྡུར་རུང་བ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་མུ་སྟེགས་ཞེས་པ་སྒྲ་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལའང་འཇུག་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་ཕྱི་རོལ་པའམ་མུ་སྟེགས་སྤྱི་ལ་གྲགས་ཤིང་། སྒྲ་འདོམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་རྟག་སྨྲ་བ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གོ་བ་དང་། རྒྱང་འཕེན་ཡང་དེ་བཞིན་ཕྱི་རོལ་པ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་ཆད་སྨྲ་པ་ལ་སྒེར་དུ་འཇུག་པ་སོགས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་གྲངས་ཅན་པ་སོགས་སོ་སོའི་མིང་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་འཇུག་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གཞུང་སོ་སོ་ན་ལ་ལར་གཅིག་ལྟ་བུ་དང་ལ་ལར་མི་གཅིག་པ་ལྟ་བུ་མང་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་སྤྱིར་འདྲ་བ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོད་ཚུལ་ཕྲ་མོའི་དབྱེ་སྒོ་ཡིན་པ་སོགས་དང་། སྒྲ་བཤད་འཇུག་གི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པ་སོགས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་སྐབས་ཐོབ་ཀྱི་གོ་བ་ལེན་པ་ཞིག་མ་བྱུང་བར་མིང་གཅིག་ལ་འཐོམས་ན་གཞུང་འཆད་པ་འཁྲུགས་ནས་ཅིར་ཡང་ངོས་མི་ཟིན་པར་འགྱུར་བས་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་གཟེགས་ཟན་སྟོན་པར་འཛིན་པའི་ལུགས། བྱེ་བྲག་པའམ་འུག་ཕྲུག་པ་དང་རིག་པ་ཅན་པ་ཞེས་སོགས་སུ་གྲགས་པ་རྣམས་ནི་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་འདོད་དེ། ས་ལ་སོགས་པའི་རྫས་དགུ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཉེར་བཞི། བརྐྱངས་བསྐུམ་སོགས་ཀྱི་ལས་ལྔ། དེ་གསུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱབ་བྱེད་སྤྱི་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་། སྤྱི་དེའི་བྱེ་བྲག་གམ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསལ་བ། ཐ་དད་པའི་འདུ་བ་མགོ་ལ་རྭ་ལྟ་བུ་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་འདུ་བ་དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་གིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་འདོད་པ་སྟེ། དེའང་གཟེགས་ཟན་པས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྒོ་ ནས་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་པས་རྟེན་རྡོའི་ཕོ་མཚན་གྱི་སྟེང་དུ་འུག་པ་བབས་པ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་ནས་དེ་ལ་རྫས་ཡོད་དམ་ཞེས
Chinese
而且识，不会显现为一，因为是缘于具有功德等的，事物等之故。如是说。凡是背离此教法，追随食余者和数论派等，被称为外道或穆斯林。由于众生的邪分别无边无际，宗派的恶见也有那么多的差别，但从总的类别来说，不可能超出常断二边，而且常论者也有多种。有三百六十种见，六十二种见，十一个部类等多种分类，但总的来说可以归纳为五种理论派别。一般来说，穆斯林这个词，从词源学的角度来说，也适用于内外两者的实事论者。但大多数情况下，指的是外道或一般的穆斯林。在解释词语等的时候，特指常论者。顺世论也是如此，既指一般的外道，也特指断见论者。同样，数论派等各自的名称，也根据总和别的用法，在各自的论典中，有时像是一个，有时像是不一样，有很多这样的情况，总的来说是相似的，只是在细微的观点上有所不同。要知道这些都是基于词源解释的原因，如果没有对具体情况的理解，而执着于一个名称，那么讲解论典就会混乱，什么也无法确定，所以必须加以区分。其中，认为食余者是导师的宗派，被称为胜论派或猫头鹰派和理智派等，他们认为词有六种意义：地等九种物质，色等二十四种 गुण（藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण），伸展收缩等的五种 कर्म（藏文：ལས།，梵文天城体：कर्म，梵文罗马拟音：karma，汉语字面意思： कर्म）。存在于这三者之中的遍行大总和和小总，以及总的差别或内在的区分，不同事物的集合如头上长角，以及非不同事物的集合如海螺的白色圆形。他们认为一切都包含在这六种词义之中。这是因为食余者通过苦行成就自在天，因此将猫头鹰落在石头的男性生殖器上视为自在天，并询问它是否存在物质。
English
Moreover, consciousness will not appear as one, because it is based on qualities and so on, things and so on. It is said. Those who deviate from this teaching and follow the remnants of food and the Samkhya school are called outsiders or Muslims. Because the wrong discriminations of beings are infinite, there are so many differences in the evil views of the sects, but from the general category, it is impossible to go beyond the two extremes of permanence and annihilation, and there are many permanent theorists. There are three hundred and sixty views, sixty-two views, eleven categories, etc., but in general, they can be summarized into five theoretical schools. Generally speaking, the word Muslim, from the etymological point of view, also applies to the realists of both inside and outside. But in most cases, it refers to outsiders or general Muslims. When explaining words, etc., it specifically refers to permanent theorists. The Charvaka is also the same, referring to both general outsiders and specifically annihilationist theorists. Similarly, the names of the Samkhya and other schools are also based on the usage of general and specific, and in their respective treatises, sometimes it seems like one, and sometimes it seems like different, there are many such situations, in general they are similar, but there are subtle differences in their views. It is important to know that these are based on the reasons for etymological explanations. If there is no understanding of the specific situation and one clings to one name, then the explanation of the treatise will be confused and nothing can be determined, so it must be distinguished. Among them, the sect that considers the remnant eater to be the teacher is called the Vaisheshika or the owl sect and the intellectual sect, etc. They believe that words have six meanings: nine substances such as earth, twenty-four गुण（藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）, five कर्म（藏文：ལས།，梵文天城体：कर्म，梵文罗马拟音：karma，汉语字面意思： कर्म）of stretching and contracting, etc. The pervasive great whole and small whole that exist in these three, as well as the difference or internal distinction of the whole, the collection of different things such as horns on the head, and the collection of non-different things such as the white roundness of a conch shell. They believe that everything is contained in these six meanings of words. This is because the remnant eater achieved Ishvara through asceticism, so he regarded the owl falling on the stone male genitalia as Ishvara and asked if it contained matter.
Tibetan
་སོགས་དྲུག་པོ་དྲིས་པ་ལ་མགོ་གུག་རེ་བྱས་མཐར་འཕུར་བས དྲུག་པོ་དེ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པའོ། །འདི་དག་དབང་ཕྱུག་ལྷར་འཛིན་ཅིང་དབང་ཕྱུག་དེ་རྟག་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྔའམ། ཕྲ་ཡང་སོགས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་གཞན་འཕྲུལ་ན་གནས་པར་འདོད། ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་ཐར་བར་འདོད་ཅིང་། ཐར་ཚེ་བདག་དེ་ཡོད་མེད་སོགས་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་འདོད། གཞུང་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདག་བེམ་པོ་ཡིན་ཅིང་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །དེའང་རྫས་དགུ་སྟེ། བདག་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་ནམ་མཁའ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྟེ་རྟག་པའི་རྫས་ལྔ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་སྟེ་མི་རྟག་པའི་རྫས་བཞིའོ། །ཡོན་ཏན་ཉེར་བཞི་ནི། གཅིག་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་། རིང་ཐུང་སོགས་བོང་ཚད་དང་། ཕན་ཚུན་འཕྲད་པ་དང་། སོ་སོར་དབྱེ་བ་དང་། ཐ་དད་པ་གཞན་དང་། ཐ་མི་དད་པ་གཞན་མིན་པ་སྟེ་དྲུག་ནི་ཐུན་མོང་སྤྱིའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་རེག་བྱ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་ཡུལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། དེ་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་རླུང་རློན་པས་གཡོགས་ནས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་ཨོཾ་ལྟ་བུ་བརྗོད་ཚེ་ཁོག་པ་ནང་སྟོང་པའི་ཆའི་རླུང་དེ་བསལ་ནས་ཐོས་ཤིང་སླར་རླུང་ཤུལ་དུ་ཞུགས་ནས་རྟག་ཏུ་མི་ཐོས་པར་འདོད། བདག་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གསུམ་སྟེ། མིག་གི་བློ་སོགས་དབང་བློ་ལྔ། བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ། འདོད་པ་སྡང་བ། ཆོས་དང་ཆོས་མིན། འབད་རྩོལ་དང་། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ཏེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ཡོད་པར་སྒྲུབ། ལས་ནི་དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། ཕར་བརྐྱངས་པ་དང་། ཚུར་བསྐུམ་པ་དང་། གྱེན་དུ་འདེགས་པ་དང་། གནས་གཞན་དུ་འཇོག་པ་དང་། གནས་གཅིག་ལས་བརྒལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་ལྔའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལས་དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་རྫས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་ཁྱབ་བྱེད་སྤྱི་སྟེ་བྱེ་བྲག་རིགས་མཐུན་ལ་སྒྲ་བློ་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱབ་བྱ་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེ་སོགས་ནང་གི་བདག་ལ་གནས་པའི་བེམ་པོར་འདོད། གྲངས་ཅན་པས་ཕྱིའི་སྣམ་བུ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ན་དེའི་རང་བཞིན་བདེ་སོགས་གནས་པས་ན་ཕྱིའི་བེམ་པོར་འདོད་ཀྱང་། བདེ་སོགས་དེ་དག་མྱོང་བའི་ཚེ་བདག་གིས་མྱངས་སྙམ་པའང་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་ནས་ཆ་མི་
Chinese
等六者提问后，每次都点头，最后飞走了，心想一定是那六个。这些人认为自在天是神，认为自在天具有常等五种功德，或具有微细等八种功德，住在其他化乐天。认为知道六种词义后修行就能解脱。解脱时，认为我与有无等一切都分离。依靠寂静续等经典，认为我是物质且是常有的。那也有九种物质，即我、时间和方位和虚空和极微尘，这是五种常有的物质。地水火风，这是四种无常的物质。二十四种功德是：一等的数字，长短等的体积，互相接触，各自区分，他异，非他异，这六种是共同总的功德。声是虚空的功德，触是风的功德，色是火的功德，味是水的功德，香是地的功德，这五种境功德是各自的功德。因此，声音虽然常在虚空中存在，但被潮湿的风覆盖而听不见。人念诵嗡（藏文：ཨོཾ།，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等时，清除腹内空虚部分的风就能听见，之后风又进入原来的位置，认为永远听不见。住在“我”上面的功德有十三种，即眼识等五根识，乐受苦受， 欲望憎恨，法与非法，努力和造作的力量，通过这些“我”的功德，以所缘的方面来成立“我”的存在。业是任何事物，即伸展，收缩，向上举起，放置在其他地方，从一个地方超越而行进这五种。功德和业的所依是物质，对于这些是普遍的共性，即在类别相同的差别上，作为声音和意识一致应用的依据，以及区分能遍的各个部分的差别，和使之互相联系的集合。这样，就认为乐等是住在内部“我”上面的物质。数论派认为在外面的布匹等上面，其自性乐等存在，所以认为是外面的物质，但在体验乐等时，也认为是我在体验，这是与意识混合而无法
English
After asking the six, they nodded each time, and finally flew away, thinking it must be those six. These people consider Ishvara as a god, believing that Ishvara possesses five qualities such as permanence, or eight qualities such as subtlety, and resides in other Paranirmita-vasavartin heavens. They believe that liberation can be attained by understanding and meditating on the six meanings of words. At the time of liberation, they believe that the self is separated from everything, including existence and non-existence. Relying on scriptures such as the Shanti Tantra, they believe that the self is material and permanent. There are also nine substances: the self, time, direction, space, and atoms, which are the five permanent substances. Earth, water, fire, and wind are the four impermanent substances. The twenty-four qualities are: numbers such as one, volumes such as length and shortness, mutual contact, individual distinctions, otherness, and non-otherness, these six are common general qualities. Sound is the quality of space, touch is the quality of wind, form is the quality of fire, taste is the quality of water, and smell is the quality of earth, these five object qualities are the qualities of each element. Therefore, although sound always exists in space, it is not heard because it is covered by moist wind. When a person recites something like Om (Tibetan: ཨོཾ།, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡), the wind in the empty part of the abdomen is cleared away so that it can be heard, and then the wind enters the original position again, and it is believed that it will never be heard again. There are thirteen qualities residing in the "self", namely the five sense consciousnesses such as eye consciousness, pleasure and pain, desire and hatred, dharma and non-dharma, effort, and the power of action. Through these qualities of the "self", the existence of the "self" is established through the aspect of the object of focus. Action is anything, namely stretching out, contracting, lifting upwards, placing in another place, and going beyond one place, these five. The basis of qualities and actions is substance, and for these, the universal generality, that is, on the difference of the same category, serves as the basis for the consistent application of sound and consciousness, as well as the difference that distinguishes the pervading parts, and the collection that connects them to each other. In this way, it is believed that pleasure and so on are material residing in the internal "self". The Samkhya school believes that on external cloths and so on, their nature, such as pleasure, exists, so they consider it to be external matter, but when experiencing pleasure and so on, they also think that I am experiencing it, which is mixed with consciousness and cannot be