Tibetan
་ཀྱིས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་། མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་པ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་ཙམ་མིན་པར་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཡོད་ན། དེ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ནི་ལས་བྱར་མི་རུང་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་ཡང་རུང་བ་མི་འཐད། མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ནི་བྱེད་པོ་དང་སྤྱོད་པོ་ཐ་དད་པས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་མི་འཐད་པ་དེས་ན་ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་དེ་ཉིད་བྱེད་པོར་ཡང་རུང་ལ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོར་འཐད་དེ། སྔར་ངས་འདི་བྱས། ད་ལྟ་ས་བོན་འདི་འདེབས། སང་སྟོན་དུས་ བཟའོ་ཞེས་དུས་ཀྱི་ཆ་མི་ཕྱེ་བར་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ང་ཙམ་དེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལས་རང་གིར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ད་ལྟའི་ང་ཙམ་པོ་འདི་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་རྙེད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་སྔར་སྡུག་བསྔལ་འདི་མྱོང་སྙམ་པ་དང་། ད་ལྟ་བདེའོ་སྙམ་པ་སྔར་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ད་ལྟའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆ་མ་ཕྱེས་པར་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་སྲིད་པ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་བར་དུ་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་དེའི་དབང་དུ་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་མ་ཕྱེས་པའི་ང་ཙམ་ཞིག་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འཐད་དེ། ཆ་ཕྱེས་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་མཉམ་པ་ནི་མི་སྲིད་པས་ལས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔར་གྱི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། ད་ལྟའི་མྱོང་བ་པོ་དང་། མ་འོངས་ན་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་པོ་རྣམས་བདག་གོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པ་དེས་ན་བདག་དེ་ནི་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། ལེགས་པར་དཔྱད་ན་སྔར་དང་ད་ལྟ་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་རིམ་པས་སྐད་ཅིག་མ་མ་གཏོགས་གཅིག་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པས་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་ན་ལས་བྱེད་པོ་དང་མྱོང་པོ་རྒྱུན་གཅིག་ལ་བཏགས་པས་རྒྱུན་ཙམ་བཞག་ཀྱང་གཞལ་ལུགས་གཅིག་ཏུ་ན་འགལ་བ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་རྒྱུན་ཙམ་ཞེས་པའི་ཕུང་པོའང་དཔྱད་ན་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། མཐར་དུ་མ་ལ་མ་བཏགས་པའི་གཅིག་བདེན་མི་རྙེད་པས། མདོར་ན་གང་ཟག་གཅིག་བདེན་མི་སྲིད་པར་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པའི་གང་ཟག་ཙམ་གྱི་ཚུལ་འདིས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་སོགས་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྐབས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཞེས་པ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ལས་བསགས་པ་པོ་རང་ལ་སྨིན་པར་གསུངས་པའི་བདག་དེ་གང་ལ་ངོས་འཛིན་དཔྱད་པ་ཡིན་གྱི། བག་ཆགས་ཀྱི་བགོ་གཞི་སོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གོ་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་སྤྱི་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། ཐ་དད་ཕྱོགས་ཅན་དང་འབྲེལ་ཕྱིར། །ཁྱབ་རྣམས་གཅིག་པུར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིར་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དུ་མ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་སོང་བ་ངོ་བོ་གཅིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་གང་གི་མཐའི་བར་དུ་གང་གནས་པར་གྱུར་པ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་པ་གོས་ལ་ཚོན་གྱིས་ཁེབས་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱིར་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའ་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་ཆེན་པོ་དང་ཚད་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་པོར་ཞེན་ནས་དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་སོགས་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཚུལ་བྱུང་ཞིང་། ཡང་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གིས་གསལ་བའམ་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་ནི་ཁྱབ་པ་རྟག་པ་མི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཡོད་ཅིང་དེས་གསལ་བ་རྣམས་བ་ལང་དུ་མ་ཐག་པ་གཅིག་གིས་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་སྦྲེལ་ཞིང་གནས་ལ། དེའང་སྤྱི་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བ་བ་ལང་གི་སྤྱི་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་སྤྱི་གསལ་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད།གྲངས་ཅན་པ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་བྱེད་རྣམས་གང་ཡིན་ཡང་རུང་རིགས་པ་འདིས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ཅན་ནམ། ཕྱོགས་ཐ་དད་པ་ཅན་ཏེ་ཁྱབ་བྱའི་དངོས་པོ་མི་འདྲ་བ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང་ འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ན། ཁྱབ་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པུར་བདེན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་དང་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཁྱབ་བྱ་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་དང་མ་འབྲེལ་ན་ནི་ཁྱབ་པར་འཇོག་མི་རུང་ལ།འབྲེལ་ན་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་དེ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་དེ་དང་གཅིག་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་དུ་འབྲེལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་གསལ་བ་དང་ཤིང་དེ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་མེད་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་ཡང་ཁྱབ་བྱ་བྱེ་བྲག་པ་ཤིང་ལྟ་བུ་གཅིག་སྐྱེས་ན་ཡུལ་དུས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་དགོས་པ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ལ། ཆ་སོ་སོ་གཅིག་མིན་ན་ནི་ཁྱབ་པ་གཅིག་པུར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་ཁྱབ་བྱ་དང་གསལ་བ་ཐ་དད་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྤྱི་གསལ་སོགས་ལ་འདོད་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དུ་དེ་གཉིས་མ་འབྲེལ་ན་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ལ། འབྲེལ་ཕན་ཆད་རིགས་པ་འདི་གཅིག་པུས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཅོག་གཅིག་བདེན་འགོག་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁྱབ་བྱེད་སྤྱི་ཞེས་པ་དེ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་གཞན་སེལ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཡལ་ག་ལོ་མ་ལྡན་པ་མཐོང་བ་ན་དེ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཤིང་ཞེས་བཏགས་པ་དེ་ལ་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ཡུལ་དུས་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའང་ཡིན་ཅིང་། སྤྱི་དེ་ལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་ནས་སྣང་བཏགས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ཏེ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པའི་སྤྱི་ཁེགས་པས་བྱེ་བྲག་ཁེགས་པ་དང་དེ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞན་ལས་ལྡོག་པར་སྣང་བའི་ལྡོག་ པ་ཆིག་རྐྱང་སྤྱི་དང་། གཞན་དང་རང་གི་རིགས་མཐུན་མཐའ་དག་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་ནི་རང་མཚན་ལ་འབབ་པས་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ་གཉིས་པོ་དེའང་ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་གཅིག་བདེན་མི་སྲིད་ལ། ནམ་མཁའ་ནི་དངོས་པོར་མི་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུའང་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་མ་ཁྱབ་པའི་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་གཅིག་བདེན་དགག །ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་རགས་པ་གཅིག་བདེན་དང་། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བདེན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབས་དངོས་སོགས་ཕྱིར། །རགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཆ་སྟེ། དེའང་ནང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་བུམ་སྣམ་ཁང་པ་རི་གླིང་ལྷུན་པོ་སྟོང་ཆེན་པོའི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བ་དེ་དག་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལ་གོས་ལ་སོགས་པས་བསྒྲི༷བས་པ་དང་མ་བསྒྲི༷བས་པའི་དངོས་པོ་སོགས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། རགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པའི་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མིན་ནོ། །དེའང་ལུས་ལྟ་བུ་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། གོས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཆ་དང་མ་བསྒྲིབས་པའི་ཆ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སོགས་ཁོངས་ནས། གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ། ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་དང་མ་བསྒྱུར་བ། ཚིག་པ་དང་མ་ཚིག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་དུ་མ་ཡོད་པས་དེ་དག་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་བསྒྲིབས་མ་བསྒྲིབས་སོགས་ནི་ཡན་ལག་རྐང་པ་སོགས་ལ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་ཅན་ལ་མིན་ ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་པ་དེ་ཡན་ལག་རྣམས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་ནི་མི་འདྲ་བ་དུ་མའི་ཆོས་སུ་གནས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གྲུབ་ལ། ཐ་དད་ན་སྣང་དུ་རུང་དགོས་པ་ལ་མ་དམི
Chinese
以至于业的因果不会白费，也不会遇到没有做过的。如果不是假立，而是有作者，那么如果它是常，则不能作为业，果实成熟也不合理。如果它是无常，那么作者和受者是不同的，因此体验异熟是不合理的。因此，将多种法假立为一的“我”仅仅是作者，也是体验异熟者。以前我做了这个，现在我种下这个种子，明天秋天吃掉，像这样不区分时间的各个部分，执着于未经考察、未经分析的“我”，并认为业是自己的。但实际上，因为说现在的“我”也不存在，所以业果的所依不需要通过推理来寻找。对此，我以前感受过这个痛苦，现在快乐，像这样不区分以前的五蕴和现在的五蕴，假立为一，同样在无始无终的轮回中，假立为一个整体，认为是我，在这种情况下，对于地点和时间等各个部分进行考察和分析后，没有区分的“我”仅仅可以作为业果的所依。如果区分各个部分，那么因和果不可能同时存在，因此无法证明在作者本身上会产生异熟。这样，以前的作者，现在的体验者，以及未来将要体验者，都假立为“我”，因此“我”是将多种假立为一。如果好好分析，以前、现在和未来的所有蕴，除了刹那刹那之外，不可能是一个，因此在分析的情况下，将作者和体验者假立为同一个相续，即使只安立相续，在同一种衡量标准下也没有矛盾。然而，即使是被称为相续的蕴，如果分析，也仅仅是假立。最终，无法找到没有假立为多的一个真实。总之，不承认有一个真实的补特伽罗，而是通过将多种假立为一的补特伽罗的方式，来理解业果的安立等重要的意义。 这里所说的业果的所依，是指业的异熟在积累业者自身上成熟，所说的“我”是指对它的确认和分析。而不是指习气的分配等。
English
Thus, the cause and effect of karma will not be wasted, nor will one encounter what has not been done. If there is an agent, not just a mere imputation, then if it is permanent, it cannot be the object of action, and it is unreasonable for the fruit to ripen. If it is impermanent, then the agent and the experiencer are different, so it is unreasonable to experience the ripening of karma. Therefore, the mere "I" that is imputed as one among many dharmas is both the agent and the experiencer of the ripening of karma. "I did this before, now I plant this seed, and tomorrow in the autumn I will eat it." Like this, without distinguishing the parts of time, clinging to the unexamined and unanalyzed "I", and considering the karma as one's own, is what is said. But in reality, because it is said that even the present "I" does not exist, the basis of karma and its results does not need to be found through reasoning. Regarding this, the thought "I experienced this suffering before" and "I am happy now," without distinguishing between the five aggregates of the past and the five aggregates of the present, imputing them as one, and similarly, in the beginningless and endless samsara, imputing them as one whole, thinking it is "I," in this case, after examining and analyzing the various parts such as place and time, the undifferentiated "I" alone can be the basis of karma and its results. If the parts are distinguished, then it is impossible for the cause and the result to exist simultaneously, so it is impossible to prove that the ripening will occur in the agent itself. Thus, the former agent, the present experiencer, and the future experiencer are all imputed as "I," therefore, the "I" is the imputation of one upon many. If analyzed well, it is impossible for all the aggregates of the past, present, and future to be one except for moment by moment, so in the case of analysis, imputing the agent and the experiencer as the same continuum, even if only the continuum is established, there is no contradiction in the same measure. However, even the aggregate called continuum, if analyzed, is merely an imputation. In the end, one cannot find a single truth that is not imputed upon many. In short, without admitting a truly existent person, but through the way of a person imputed as one upon many, one should understand the important meanings such as the establishment of karma and its results. Here, the basis of karma and its results refers to the ripening of karma on the one who accumulates karma, and the "I" refers to the identification and analysis of it, not the distribution of habitual tendencies, etc.
Chinese
不应理解为所依。二是破斥遍及的单一体真实存在： “因与各别方相关联， 诸遍如何成唯一？” 如是说。 所谓普遍，有两种：一种是，在众多法中，以同一本体的方式随顺其自性而遍及，如共相与自相；另一种是，在任何法的尽头之间，以不同本体的方式存在而遍及，如颜色覆盖在布上。 其中，对于一切普遍存在的虚空、时间和方位等，由于执着于广大和无限的观念，而执着于实物，从而产生了外道主张时续等的观点。 此外，胜论派等认为，自己所显现的或者随顺于众多差别的共相，是遍及、常恒、不可见的自性，它像用一根绳子串联许多牛一样，连接并存在着所显现的事物。 这种共相有像大共相一样遍及一切的，也有像牛的共相一样局部的。他们认为共相和显现的事物是不同的实体。数论派则认为共相和显现的事物是同一个实体。 无论上述哪种遍及者，都可以用这个道理来破斥：因为与各别方相关联，或者说，具有各别方，即与不同的所遍事物，如树等相关联。 那么，所认为的遍及事物又怎么会是唯一的真实呢？如果虚空和共相等遍及的事物，与所遍及的被方位和时间所包含的事物不相关联，那就不能安立为遍及；如果相关联，那么遍及东方树木的部分与遍及西方树木的部分是相同还是不同？如果相同，那么遍及者是同一事物，同样，与它混合且不可分离地相关联的所遍显现的事物和树木，也会变得没有差别，成为同一本体。 此外，如果所遍的各别事物，如一棵树生长，那么位于不同地点和时间的树木也必须同时生长等，这会造成损害。如果各个部分不相同，那么又怎么会是唯一的遍及呢？它会像所遍事物和显现事物的差别数量一样而增多。 因此，对于共相和显现等，有多种主张，但实际上，如果这两者不相关联，那么...
English
It should not be understood as a support. Secondly, refuting the truth of a single pervading universal: "Because it is related to distinct directions, how can all pervasions be one?" It is said. In general, there are two types of "pervading": one is like a general particular, which pervades many dharmas by following their nature in the manner of a single entity; the other is like color covering cloth, which pervades by existing between the ends of any dharma in the manner of different entities. Among these, the outsiders have arisen with the view of time continuum, etc., clinging to objects with the notion of greatness and infinity for all pervasive space, time, and directions. Furthermore, the Vaisheshikas, etc., believe that the universal that manifests itself or follows many particulars is a pervasive, permanent, invisible nature, and it connects and abides in the manifested objects like many cows tied with one rope. There are two types of this universal: one that pervades everything like a great universal, and one that is limited like the universal of a cow. They believe that the universal and the manifested substance are different entities. The Samkhyas believe that the universal and the manifested substance are the same entity. Whatever the pervader may be, it is refuted by this reasoning: because it is related to distinct directions, or has distinct directions, that is, it is related to different pervaded objects such as trees. Then, how can those things that are considered to be pervasive be truly one? If the pervasive objects such as space and the universal are not related to the pervaded objects that are contained by direction and time, then they cannot be established as pervasive. If they are related, then is the part that pervades the tree in the east the same as the part that pervades the tree in the west, or not? If they are the same, then the pervader is the same entity, and likewise, the pervaded manifested objects and trees that are mixed with it and inseparably related will also become non-different and become the same entity. Furthermore, if one particular pervaded object, such as a tree, grows, then trees in different places and times must also grow simultaneously, which would cause harm. If the individual parts are not the same, then how can it be a single pervader? It will increase according to the number of differences between the pervaded objects and the manifested objects. Therefore, although there are many views on the universal and the manifested, in reality, if the two are not related, then...