Tibetan
བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དེ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་ཕན་ཏེ། དེ་དག་གིས་གྲུབ་ཏུ་རེ་བའི་འདོད་དོན་ནི་འཁྲིག་པ་ཡིན་ན། མ་ནིང་དེ་འཁྲིག་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་རེ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་འདྲ་བར་རྟག་དངོས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་འདྲ་བ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པས་སྟོངས་པས་དེ་ཁས་ བླངས་ཀྱང་། ཁས་བླངས་པའི་དོན་ལྟར་ཐོབ་པ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དགག་པ་དང་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་ཀྱི། མེད་བཞིན་ནན་གྱིས་བཏགས་པའི་དོན་མེད་ཀྱི་ངལ་བ་དང་དུ་མི་ལེན་ཞིང་མི་བསྒྲུབ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ནད་མེད་ལ་སྨན་བཏུང་མི་དགོས་པ་ལྟར་དགག་དགོས་པའང་མེད་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གོང་དུ་རྟག་དངོས་མ་བཀག་གམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་བརྟགས་སུ་ཟིན་པ་མིན་ན་དགག་པའང་བྱེད་མི་དགོས་པས་དགག་པ་དེ་ནི་གཞན་དབང་གིས་བྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་། དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་ཅིང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་དགག་པར་བྱེད་དེ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་བརྟག་གཞིར་བྱས་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚད་མས་བཅད་པ་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་དོན་བསླུ་མེད་དུ་ཐོབ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ལྡན་བུད་མེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟག་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བདག་མེད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མ་བསྟན་ནོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་བརྗོད་ལ། བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འཛིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོག་ན་དངོས་མེད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟོག་སྟེ། དངོས་མེད་ནི་དངོས་པོ་བཅད་པའི་མེད་དགག་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་སྟོང་ལ་ཡུལ་རང་དབང་དུ་ གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ངེས་ནས། དངོས་མེད་ཁོ་རང་རང་རྐྱ་ཐུབ་པར་གཞིར་བཞག་ལ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་བསྟན་ན་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་དངོས་པོ་གང་དགག་པ་དེ་ལ་དངོས་མེད་ཅེས་བཏགས་ཀྱི། དེ་ལས་ལོགས་སུ་དངོས་མེད་ཅེས་རང་དབང་གིས་བློར་འཆར་བ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ན་མཁས་པ་དག་གིས་དེ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པར་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་
Chinese
妇女们考察那个事物有什么用呢？如果她们希望达成的意愿是性爱，就像太监缺乏进行性爱的能力而无法实现愿望一样，像这样恒常的事物也因缺乏作用能力而空虚，即使承认了它，也永远无法如所承认的那样获得。因此，有智慧的人们会对具有作用能力的事物进行破立的区分，不会接受或追求毫无意义的、强加的无用之苦。正因为如此，就像没病的人不需要吃药一样，也没有必要进行破斥，所以应该保持中立。那么，之前不是已经破斥了恒常的事物了吗？那是为了破斥他人的邪见。如果他人没有那样考察过，那么也没有必要进行破斥，所以要知道那个破斥是因他人而产生的。因此，宣称“作用能力是事物的特征”，并对这样的事物，以人与法无我等二量，如实地显示其成立，并破斥与此相反的虚构的事物。就像有欲望的妇女考察男人一样，如果以作用能力作为考察的基础，通过破立的量来衡量，就能毫无欺骗地获得男人的目的。如果认为仅仅是事物上成立了无我，所以没有显示一切法无我，那是不对的。因为“一切”这个词表达了想要表达的全部意义，而想要表达的则是具有作用能力的事物。如果认为事物上没有我，那么为什么不在非事物上进行思考呢？因为非事物仅仅是对事物的否定，除此之外别无他物，所以即使通过世俗的量，也确定了作用能力是空虚的，并且在境上没有任何独立自主的成立。如果显示非事物本身是独立自主的基础，而不进行破立，更不用说在胜义中不成立了。对事物进行分析，将所破斥的事物称为非事物。除此之外，非事物不可能独立自主地在心中显现，那么智者们怎么会认为它是独立存在的呢？
English
What is the use of women examining that object? If their desired intention to be accomplished is sexual intercourse, just as a eunuch lacks the ability to perform sexual intercourse and cannot fulfill his wish, similarly, such a permanent object is empty of the ability to function, and even if it is acknowledged, it can never be obtained as acknowledged. Therefore, those with intelligence make distinctions of affirmation and negation regarding objects that have the ability to function, and do not accept or pursue the meaningless suffering of forced imposition. For that very reason, just as a healthy person does not need to take medicine, there is also no need to refute, so one should remain neutral. Then, haven't permanent objects been refuted before? That is to refute the wrong views of others. If others have not examined it in that way, then there is no need to refute it, so it should be known that that refutation arose due to others. Therefore, it is said that "the ability to function is the characteristic of an object," and for such an object, the establishment of the two valid cognitions, such as the selflessness of persons and phenomena, is shown without error, and the fabricated objects that are the opposite of that are refuted. Just as a woman with desire examines a man, if the ability to function is taken as the basis for examination, and it is measured by the valid cognitions of affirmation and negation, then the purpose of the man can be obtained without deception. If it is thought that only the selflessness is established on the object, so it is not shown that all phenomena are selfless, that is not correct. Because the word "all" expresses all the meaning that is intended to be expressed, and what is intended to be expressed is the object that has the ability to function. If it is thought that there is no self in the object, then why not think about it in the non-object? Because the non-object is only the negation of the object, and there is nothing else besides that, so even through conventional valid cognition, it is determined that the ability to function is empty, and there is not even a little independent establishment in the object. If it is shown that the non-object itself is an independent basis, and no affirmation or negation is made, not to mention that it is not established in the ultimate sense. Analyze the object, and call the object that is refuted the non-object. Apart from that, it is never possible for the non-object to appear independently in the mind, so how would the wise think that it exists independently?
Tibetan
འཛིན། མ་བཟུང་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་དགག་ཀྱང་ཅི་དགོས་ལ། བསྒྲུབ་ཀྱང་ཅི་སྒྲུབ་སྟེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་ཞེས་བྱའི། དངོས་མེད་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཡོད་ཅིང་དེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་གི་ལོགས་སུ་འབད་པ་རྩོམ་དགོས་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་ལ། དེ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། གཞན་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་ཀུན་རྫོབ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་གནད་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ལ་དཔྱད་ནས་རྫས་ཡོད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ལུགས་ལ། བཏགས་ཡོད་ཙམ་ནི་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་ངོ་བོར་མེད་པས། དེ་དག་དོན་གཞན་ཤིག་ཏུ་གཞག་མི་དགོས་ཏེ། བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཅིང་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་མི་རྟག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་ལ་རྟག་པར་བཞག་པ་དང་། རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པའི་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གནས་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་འགོག་ཏུ་མེད་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན་གང་གཅིག་པུར་བདེན་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་འདིས་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གཅིག་བདེན་འགོག་གི། ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་གཅིག་ཙམ་འགོག་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཏགས་པའི་གཅིག་ཙམ་ནི་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དོན་དུ་གཅིག་པུར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས་དེས་གཅིག་བདེན་ལ་མི་གནོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བདེན་གྲུབ་དང་། ཐ་སྙད་བཏགས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་པ་སོགས་ཤན་ཕྱེད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། སེནྡྷ་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཐད་ཀར་གོ་བ་ཤན་ཕྱེད་པ་ཞིག་ལེན་མ་ཤེས་ན་གཞུང་གང་འཆད་ཉན་སེམས་ཀྱང་རྩྭ་པལ་བ་ཛ་བཞིན་འཛིངས་ནས་ཅིར་ཡང་ངོས་མི་ཟིན་པ་འབྱུང་བས་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་གཅིག་བདེན་དགག་པ། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར། །གང་ཟག་བསྟན་དུ་མི་རུང་བས། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བར་གསལ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་བཅིང་གྲོལ་གྱི་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན
Chinese
执。如果不执著，又何必对它进行破斥呢？又需要成立什么呢？就像石女的儿子等一样，说是置于中舍。无实有等等的名称是存在的，并且它是依赖于事物而产生的，不需要另外努力造作。因此，世俗谛仅仅安立于能起作用的事物上。因为它能起作用，所以一定是刹那性的。否则，不是刹那性的事物，与次第和另一者的作用相违。这个道理在讲世俗谛的时候非常重要。这样，通过分析名言，对于将实有执著为世俗谛的宗派来说，仅仅是假立存在的事物，由于没有自立的体性。所以，不需要将它们安立为其他的意义，就像瓶子和瓶子的总相等等一样。而且，就胜义谛而言，无论常与无常二者中的哪一个都不成立。但在名言中，事物一定是无常的，而常的名称仅仅是与无常相违的假立为常，并且要知道，相似的种类相续不断绝，仅仅是假名为常。因此，就观察实情的角度而言，一切法 仅仅是依赖而假立存在。具有缘起性的显现，虽然没有成立，但却像水中的月亮一样，无法遮止，因此，任何单独的事物都不可能是真实的。因此，这一与多相离，在任何时间和方式上都破斥了单一的真实。要知道，这并不是破斥了名言假立的单一。假立的单一，仅仅是对众多假立为一，实际上并不是单独成立的，因此它并不妨害单一的真实。同样，对于真实成立和名言假立的成立等等进行区分，在任何情况下都非常重要。就像塞因达瓦（地名）的声音一样，如果不了解直接区分含义，那么无论讲闻什么经典，心也会像草巴拉瓦扎一样纠缠在一起，什么也无法确定，所以要进行区分。第二，破斥补特伽罗的单一真实。不是刹那刹那， 无法指示补特伽罗， 与一和多的自性， 分离，要清楚地彻底了解。 如是说。对此，从一世传递到另一世，并且成为施设系缚解脱之名言的基础的有情。
English
If you don't grasp, why bother refuting it? What needs to be established? Like a barren woman's son, it is said to be left in equanimity. The terms 'non-existent' and so on exist, and they arise in dependence on things; there is no need to make separate efforts. Therefore, conventional truth is only established on things that can perform a function. Because it can perform a function, it must be momentary. Otherwise, something that is not momentary contradicts the function of sequence and otherness. This point is crucial when discussing conventional truth. Thus, by analyzing terms, for the system that holds substantial existence as conventional truth, merely imputed existents do not have an independent nature. Therefore, they do not need to be established as other entities, like a pot and the universal of a pot. Moreover, in ultimate truth, neither permanence nor impermanence is established. However, in convention, things are definitely impermanent, and the term 'permanent' is merely imputed to what is the opposite of impermanent. And it should be understood that the continuation of similar types is merely labeled as 'permanent.' Therefore, from the perspective of examining the state of affairs, all phenomena exist merely as imputed in dependence. Appearances that have the nature of dependent arising are like the moon in water, unestablished yet impossible to prevent. Therefore, nothing can be true alone. Thus, this separation from one and many refutes the truth of one at all times and in all ways. It should be understood that it does not refute the mere imputation of one in name. The mere imputation of one is merely imputing 'one' to many, and it is not established as one in reality, so it does not harm the truth of one. Similarly, distinguishing between true establishment and mere imputation is always important. Like the sound of 'sendha' (a place name), if you don't understand how to directly distinguish the meaning, then whatever teachings you give or receive, your mind will be entangled like grass and nothing will be clear. So you must distinguish. Second, refuting the true existence of a single person: Not moment by moment, the person cannot be shown, from the nature of one and many, separate, know clearly and thoroughly. Thus it is said. Regarding this, sentient beings who pass from one life to another and are the basis for the imputation of bondage and liberation.