Tibetan
ན་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་མཚོན་བྱེད་བརྗོད་པའི་བརྡར་བྱས་པ་དང་། ཁས་ལེན་མེད་པའི་དོན་ངེས་བཟུང་གི་ཚིག་གིས་ཁས་བླངས་པ་གཉིས་འགལ་བ་ཅན་དུ་མི་བཟུང་བར་གནད་གཅིག་ཏུ་གོ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐའ་དག་སྟོང་པར་སྟོན་ཅིང་། ཆོས་གང་སྟོང་པ་དེ་ལ་དེར་ཞེན་ལྡོག་པས་ན་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པར་ཟད་དོ། །དེས་ན་བདེན་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་ དངོས་པོ་རྣམས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་གྱི། བདེན་གྲུབ་ཅེས་དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་གིས་བུམ་སོགས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་མིན་ཞིང་། ཆོས་གང་ལ་བདེན་པ་མེད་པ་དེ་ལ་དེར་ཞེན་ལྡོག་དགོས་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་འཛིན་སྟངས་ཐམས་ཅད་ཞིག་དགོས་ཀྱི། བདེན་མེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ཙམ་ལ་ཞེན་པའི་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ད་རུང་ལྟ་བ་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་དེ་དག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེས། དེ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་ངེས་ནུས་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལའང་བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་དེར་འཛིན་ཞིག་པར་མི་བྱ་ན། བུམ་སོགས་དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ། དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བདེན་གྲུབ་ཅེས་པ་དེ་ཁོ་ན་འགོག་གི་ཆོས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་ཁེགས་ལ། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་མི་བཟློག་ན། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཁེགས་ལ། གཞན་ཡང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཐལ་བ་སོགས་གསུམ་པོ་འཇུག་ཅིང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ནས་མི་བཟློག་པའམ་མི་ཁེགས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་ན། སྐྱེ་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ནི། ཧ་ཤང་གི་དེ་དང་ག་ལ་འདྲ་སྟེ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ནི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུངས་པ་སྟེ། སོ་སོ་རང་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲ་རྟོག་གིས་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། མཚོན་པའི་ཚིག་ཏུ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དམ། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དབུ་མ་ཞེས་གྲགས་པ་དེའོ། །དེའང་འཛིན་སྟངས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་གི་ གཟུང་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བྲལ་བས་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་མཐོང་ན། ཇི་ལྟ་བའི་ཡུལ་ཅན་མཉམ་བཞག་གིས། གཉིས་སྣང་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ལུག
Chinese
如同不能在那裡一樣，這裡也將不可言說的意義，作為言說的符號；以及沒有承諾的意義，用確定的詞語來承諾，這兩者不應被視為矛盾，而是理解為一個要點至關重要。如此，像無生等詞語，顯示所有目標的對象皆為空性。任何法為空性，對此產生執著的解脫，因此僅僅顯示了無目標。因此，所謂的“無真實”一詞， 僅僅顯示了事物經過分析後無法成立。並非像用其他需要否定的“真實成立”來使瓶子等成為空性一樣。任何法沒有真實，就必須對此產生執著的解脫。因此，認識到一切法皆無真實後，必須摧毀所有的執著方式。如果僅僅執著於“無真實”的詞語意義，那麼觀點仍然沒有被摧毀。對此，在任何基礎之上，以阻止這些空性的真實成立的理路，也能夠確定那種執著於“它是無自性”的對象也無法成立。即使對於無自性，也沒有真實成立，但如果不在那裡摧毀執著，那麼所有的瓶子等事物也與此相同。這樣一來，以勝義諦的理路，僅僅是否定了所謂的“真實成立”，而沒有否定任何一個法。如果不能阻止所有對此對象的執著，那麼就不能以空性來阻止所有的能取所取之戲論。此外，聖者的等持會陷入成為事物毀滅之因等三種過失。如果經過勝義諦的分析後，有不能阻止或不能否定的事物，那麼它就會變成真實成立。因此，像無生等詞語，應當理解為指向平息所有戲論的意義。因此，沒有任何目標的甚深般若波羅蜜多，怎麼能與和尚的那個相同呢？遠離四邊的戲論，是不墮入有無兩邊。雖然無法像各自自證的對象那樣，用語言概念來如實地顯示，但作為象徵的詞語，就是顯空無別，或者被稱為二諦雙運的中觀。而且，執著的方式總是與自己的 所取對象相連。如果與此分離就不能見到真實的意義，那麼以具有如實對象的等持，以所有二取顯現消失的方式，就是實相。
English
Just as it is not permissible there, here too, the unspeakable meaning is made into a symbol of speech; and the meaning of no acceptance, to accept with words of certainty, these two should not be regarded as contradictory, but it is crucial to understand them as one key point. Thus, words like unborn, etc., show that all objects of focus are empty. Any dharma that is empty, the attachment to it is relinquished, thus merely showing no object. Therefore, the word "untrue" merely shows that things are not established upon examination. It is not like emptying a vase, etc., with another thing to be negated called "truly established." Since any dharma that has no truth must relinquish attachment to it, one must realize that all dharmas are untrue and destroy all modes of grasping. If there is still grasping that clings to the mere meaning of the word "untrue," then the view has not yet been destroyed. On whatever basis, the reasoning that prevents the true establishment of these emptinesses can also ascertain that the object of clinging that grasps "it is without self-nature" is also not established. Even for that which is without self-nature, there is no true establishment, but if clinging is not destroyed there, then all things like vases are the same. In that case, the reasoning that examines ultimate truth only negates what is called "true establishment," and does not refute even one subject. If all grasping of that object cannot be reversed, then emptiness cannot prevent all the proliferation of grasping and the grasped. Furthermore, the noble one's meditative equipoise falls into the three faults, such as becoming the cause of the destruction of things. If there is something that cannot be reversed or refuted after being examined by ultimate truth, then it will become truly established. Therefore, words like unborn, etc., should be understood as referring to the meaning of pacifying all proliferation. Therefore, the profound Prajnaparamita, which has no object of focus, how can it be the same as that of the Hashang? The freedom from the four extremes is not falling into either the side of existence or non-existence. Although it cannot be shown as it is with words and concepts from the object of individual self-awareness, the symbolic words are the inseparability of appearance and emptiness, or what is known as the Madhyamaka of the union of the two truths. Moreover, the mode of grasping is always connected with its own object of grasping. If one does not see the true meaning by being separated from it, then with the meditative equipoise that has the object as it is, the reality is in the manner in which all dualistic appearances disappear.