Tibetan
་གཞལ་བའི་རང་རང་གི་ཁས་ལེན་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་ནས་མཐར་ཁས་ལེན་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པས། འདི་གཉིས་རིམ་ཅིག་ཅར་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་འདིའི་གནད་ཟིན་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཟབ་གནད་མཐར་ཐུག་པའང་ཟིན་ཅིང་། གཞུང་འདིར་ཡང་། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །རིགས་ པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་འབྲང་བར། །ཞེས་པ་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་དོན་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་དང་དགོངས་པ་གཅིག་དང་དབྱངས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཞེན་པ་ཡོད་ཀྱི་རིང་ལ་དེའི་ངོར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་དང་། དེའི་བདེན་མེད་གཉིས་མི་བཟློག་པར་མགོ་མཉམ་ལ། བདེན་གཉིས་སོ་སོར་ཞེན་པའི་ཡུལ་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་ནས་འཛིན་པ་ཕྲ་མོ་དང་བྲལ་བ་ན། དེ་གཉིས་མགོ་མཉམ་དུ་ཁེགས་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གནས་སྐབས་བློ་ངོར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ཡང་། མཐར་ཐུག་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གྲུབ་པའི་གནད་ཀྱིས་མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་དང་།རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་དང་། ཁས་ལེན་ཡོད་ཚུལ་དང་མེད་ཚུལ་སོགས་ཤན་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེས་ན་འཁོར་འདས་འཆིང་གྲོལ་གྱི་ཚུལ་རྣམས་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་མི་གནས་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞལ་བྱར་ཡོད་པ་དེས་ན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱང་ལམ་ལ་སློབ་ཚུལ་དང་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཚུལ་རྣམས་བཞེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པའི་སྣང་ངོ་ན་སྣང་བ་ཁོ་ན་ལས་དེར་མ་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཁས་མི་ལེན་ཏོ་ཞེས་མ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་ལྟར་ཁས་ལེན་ཚུལ་དེའང་། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་གཉིས་ཀྱི་ནང་གི་མ་བསྒྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ལྟར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་པ་ཞིག་གོ། འདིའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ལམ་ཞུགས་མ་ཞུགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཛིན་ དགོས་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། རྣལ་འབྱོར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་ལ་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་ལ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས། རང་རང་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་རང་ངོའི་སྣང་བ་དེ་དག་ཐད་ཀ་རང་སར་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་གྱི། རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་དེ་ལ་གྲུབ་མ
Chinese
因此，通过确立各自衡量标准的承诺，最终将所有承诺应用于无分别的胜义谛。这两者就像一个阶梯一样，如果掌握了这个关键，也就掌握了应成派最深奥的要点。这部论典中，从“万物自性，依循理智之路”到“世俗转变亦非真”之间的意义，与吉祥月称的意旨一致，声音相同。因此，只要对同一法存在两种真谛的执着，那么在其面前，名言量成立和它的无实有，两者不可逆转地并存。当以理智驳斥对两种真谛的执着对象，从而远离微细的执着时，两者便同时消失，转变为远离戏论。这样，虽然暂时在意识层面将真谛分为两种，但最终在意义上，通过无二的戏论而成立的关键，是确定等持无分别智慧的行境之时，以及确定后得分别智慧的行境之时，区分有无承诺等非常重要。因此，轮回涅槃束缚解脱之理，虽然在等持智慧面前不存在，但由于后得智慧可以衡量，因此月称论师也认为学习道的方法和证得佛果的方法，只是在世间庸俗之人的显现面前显现，除此之外，所有未被承认的都不承认。对于应成派如何按照世间共许来承认，有人解释说，就像在是否被宗派改变思想的两种世间人中，按照未被改变思想的普通世间人一样，这非常令人惊叹。这里的“世间”一词，必须理解为包括入道和未入道两种人，正如寂天菩萨所说：“瑜伽士世间和普通世间”。因此，对于入道和未入道的这些世间人，由于清净和不清净的缘起力的作用，存在着各自显现和成立的各种显现，直接将这些自相的显现确定为自处的戏论寂灭，而不是仅仅将这个缘起之词确定为成立。
English
Therefore, by establishing the commitments of their respective measurements, ultimately applying all commitments to the ultimate truth that is beyond all concepts. These two are like a single ladder, so if you grasp this key point, you will also grasp the ultimate profound essence of the consequentialists. In this treatise as well, from "The nature of all things follows the path of reason" to "Conventional transformation is also not true," the meaning in between is of one mind and one voice with glorious Chandrakirti. Therefore, as long as there is attachment to the two truths separately on one dharma, then in its presence, conventional validity and its non-existence are irreversibly equal. When the object of attachment to the two truths separately is refuted by reason, and thus free from subtle clinging, then the two simultaneously disappear and become free from elaboration. Thus, although temporarily dividing the two truths in the mind, ultimately in meaning, the key to establishing non-duality as free from elaboration is when determining the object of practice of the non-conceptual wisdom of meditative equipoise, and when determining the object of practice of the discriminating wisdom of subsequent attainment, it is very important to distinguish between having and not having commitments, etc. Therefore, although the modes of samsara, nirvana, bondage, and liberation do not exist in the face of the wisdom of meditative equipoise, they can be measured by the wisdom of subsequent attainment, so Chandrakirti also holds that the methods of learning the path and the methods of attaining Buddhahood are only manifested in the appearance of ordinary worldly people, and he does not accept all that is not known there. Regarding how the consequentialists accept according to worldly convention, it is explained that it is like ordinary worldly people who have not had their minds changed by tenets among the two types of worldly people who have and have not had their minds changed by tenets, which is very amazing. The term "world" here must be understood to include both those who have entered the path and those who have not, as Shantideva said, "Yogic world and ordinary world." Therefore, for these worlds of those who have and have not entered the path, due to the power of pure and impure dependent origination, there are various appearances that are known and established for each, and these appearances of their own faces are directly established as the quiescence of elaboration in their own place, rather than merely establishing this term of dependent origination as established.
Tibetan
ཐའི་དཔྱད་པ་ཞིབ་མོར་གཞུག་མི་དགོས་པར་མ་དཔྱད་པར་གྲགས་པ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཤན་འདི་ལྟར་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། གཞན་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་འཇོག་ཚེ། ཐ་མལ་པ་གཞན་གྱི་བློ་ལ་རེ་ལྟོས་འཆའ་དགོས་པ་མཚར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ཞིག་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དགོངས་པ་གནད་གཅིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཟབ་པ་གང་དག་སྐྱེས་སྦྱངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་སུ་མཛད་ན། བདག་ལྟ་བུ་རྟོག་གེ་ཅོལ་ཆུང་དག་གིས་ལོ་བརྒྱར་བསམས་ཀྱང་ཟབ་གནད་ཕིགས་པར་དཀའ་བས་ན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་པར་ག་ལ་ནུས་ཀྱང་། དཔལ་རོང་ཟོམ་པ་དང་ཀློང་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེགས་བཤད་ལ་སོགས་པ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པའི་མཐུས་སྨྲས་པ་ཡིན་པས། རྡུལ་བྲལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་དང་། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་གནས་ལ་སྦྱངས་པ་མཐར་སོན་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱ་ཆེར་འཆད་ཅེས་སྨྲ་བ་མང་མོད་ཀྱི། །ཟབ་དོན་ཤེས་ཤིང་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །ཟབ་ལས་ཆེས་ ཟབ་རིག་པའི་ལྗགས་མཆོག་ཅན། །ཡོད་ན་ཟབ་དོན་རོ་མཆོག་འདི་མྱོངས་ཤིག །ཅེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དོ། །སེམས་ཙམ་དུ་བཞེད་ཚུལ་དེ་ལའང་། ཕྱིས་སུ་གཞུང་འཆད་པ་དག་གིས། མཁན་ཆེན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་ལ། སྤྱིར་ཡིད་རྣམ་ལ་ཆ་ཕྱེ་བའི་ཕྲ་མོ་འགའ་ཞིག་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས་བསྟན་པ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་འགའ་དང་སྔགས་ཕྱོགས་སུའང་མང་པོ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། སྤྱིར་གཞུང་འདི་ན་ཀུན་གཞི་བཞེད་པའི་ཚིག་ཟིན་གསལ་ཁ་མི་སྣང་བས་རང་འདོད་དང་བསྟུན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཞག་ཀྱང་རེ་ཞིག་ཆོག་མོད། ལར་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་ལ་བག་ཆགས་འཛིན་པའི་ཀུན་གཞི་ཞིག་ངེས་པར་ཁས་མ་བླངས་ན་མི་རུང་བས། ལང་གཤེགས་དང་དགོངས་འགྲེལ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་ཁས་ལེན་ན་ཀུན་གཞི་ངེས་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། ཀུན་གཞི་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཅིང་། དེ་གྲུབ་ན་ཉོན་ཡིད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པས་ཚོགས་བརྒྱད་འདོད་དགོས་ལ། གཞུང་འདིར་ཡང་། ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞེས་ཆོས་ལྔ་རང་བཞིན་གསུམ་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་སེམས་ཙ
Chinese
因此，像不需深入細緻地觀察，就承認未經觀察而廣為人知的觀點，這種區分方式非常重要。否則，瑜伽士在建立自己的道和果的體系時，如果需要依賴普通人的想法，那就太奇怪了。因此，這是一種確立究竟真理的方式。一般來說，偉大的車乘（學派）應被理解為具有相同目的的同時和後續的意圖。像這樣深刻的道理，即使是那些天生具有卓越智慧和學識的權威人士也很難理解。像我這樣膚淺的思考者，即使思考一百年也很難把握其深刻的要點，因此我怎麼能憑自己的力量來解釋呢？然而，由於我依賴榮尊巴大師和龍欽卻吉嘉波（龍欽巴）等智者的善說，以及持明傳承的教證，並藉由智慧的些微啟發，我才得以闡述。因此，那些安住於無垢正見之邊際的人，以及那些對深廣之境地有透徹研究的人，將會非常信任這些說法。雖然很多人說要廣泛地講解，但了解和體驗深刻的意義卻非常罕見。在深刻之上更 深刻，擁有智慧之舌的人啊！如果有的話，請體驗這最殊勝的深刻意義之味吧！這是中間的偈頌。關於唯識宗的觀點，後來的註釋者說，這位堪布（指靜命論師）不承認與六識不同的阿賴耶識。一般來說，他們說，將意識劃分為幾個微細的部分，並以阿賴耶識之名來表示，這種情況在一些偉大的中觀派和密宗中也很常見。然而，一般來說，在這部論著中，沒有明確的文字表明他承認阿賴耶識，所以即使按照自己的意願來設定也可以。然而，一般來說，如果想要主張顯現是心，就必須承認一個執持習氣的阿賴耶識，否則是不行的。因此，如果像《楞伽經》和《解深密經》等經中所說的那樣，承認一個唯識宗的特徵，就必須承認阿賴耶識。因為阿賴耶識就像是唯識宗哲學的精髓。如果它成立，那麼末那識的存在也沒有矛盾，因此必須承認八識。而且，在這部論著中也說：「以兩種方式概括的大乘教義如下。」就像引用五法三自性等的經文一樣，是唯識宗
English
Therefore, it is important to distinguish in this way, like acknowledging views that are widely known without examination, without needing to engage in detailed analysis. Otherwise, it would be strange if a yogi, when establishing their own system of path and fruit, had to rely on the minds of ordinary people. Thus, this is a way of establishing ultimate truth. In general, the great chariots (schools) should be understood as having the same intention, both simultaneous and subsequent. Such profound principles as these are difficult to realize even for those authorities who are endowed with excellent innate wisdom and learning. How could I, a petty thinker, be able to explain them by my own power, even if I were to think for a hundred years, it would be difficult to grasp their profound essence? However, since I have relied on the good sayings of masters such as Rongzompa and Longchen Chökyi Gyalpo (Longchenpa), and on the scriptural authority of the lineage of vidyadharas, and through the power of having gained a slight entry into wisdom, I have spoken. Therefore, those who are equally established on the edge of stainless correct view, and those who have thoroughly studied the profound and vast realms, will have great confidence in these statements. Although many say they will explain extensively, it is very rare to know and experience the profound meaning. More profound than profound, O you who possess the supreme tongue of wisdom! If there is one, taste this supreme flavor of profound meaning! This is an intermediate verse. Regarding the view of the Mind-Only school, later commentators say that this khenpo (referring to Śāntarakṣita) does not accept a foundational consciousness (ālayavijñāna) separate from the six consciousnesses. In general, they say that dividing the mind into several subtle parts and indicating them by the name of foundational consciousness is also common in some great Madhyamikas and in the tantric tradition. However, in general, in this treatise, there is no clear textual statement indicating that he accepts the foundational consciousness, so it is permissible to set it up that way according to one's own wishes for the time being. However, in general, if one wants to assert that appearances are mind, one must necessarily accept a foundational consciousness that holds the habitual tendencies, otherwise it is not permissible. Therefore, if one accepts a characteristic of the Mind-Only school as it is taught in scriptures such as the Laṅkāvatāra Sūtra and the Saṃdhinirmocana Sūtra, one must necessarily accept the foundational consciousness. Because the foundational consciousness is like the essence of the Mind-Only philosophy. If it is established, then there is no contradiction in the existence of the afflicted mind (kliṣṭamanas), so one must accept the eight consciousnesses. Moreover, in this treatise it also says, "The Mahāyāna teachings summarized in two ways are as follows." Just as scriptures of the five dharmas and three natures are quoted, it is Mind-Only.