Tibetan
བ་དང་འདྲ་བས་ན་མི་འོས་ཁུར་ཆེན་བླངས་ཕན་ཆོད་སྒྱིད་པ་མ་འདར་ན་ལེགས་སྙམ་མོ། །ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ཐད།རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ་འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྤོང་མི་དགོས་པར་འདོད་ཅེས་པ་འདི་ཅི་ཞིག །ས་བོན་དྲུང་ནས་མ་ཕྱུང་བར་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ག་ལ་ཡིན། ཡང་གང་ཟག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཅན་ཀུན་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནུས། དེ་མ་ནུས་ན་ཤེས་བྱའི་གྲངས་བཞིན་རྟོགས་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཟེར། འདི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་རུང་བའི་སྟེང་དུ་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་ན། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་ནུས་ཏེ། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཐོང་བ་ནི། གང་ཟག་རང་ བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་པ་མེད་པར་དགག་པའི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཙམ་མཐོང་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དུ་མཐོང་ག་ལ་ནུས་ཏེ། གྲུབ་མཐའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཞིན་སྟེ། ཉན་རང་འཕགས་པའི་རྟོགས་རིགས་གསུམ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ན་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཁས་མི་ལེན་ནོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་བཞིན་བཟང་རིགས་པ་དེ་བརྗོད་ཅིག །ཁོ་ཡིས་སྨྲས་པ། ཉན་ཐོས་པས་རགས་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་ཆ་མེད་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཆ་མེད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་དུ་རྟོགས་པ་འདིས་དབུ་མ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བདེན་སྟོང་རྟོགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། རགས་པ་དང་གཟུང་ཡུལ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་དག་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དང་གོང་མའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཞིང་། སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་ལ་ཕྱི་མས་སྐྱེད་འདོན་རྒྱུ་ཡང་མེད། སྔ་མས་བཞག་པ་ཕྱི་མས་མི་བཤིག་པར་རིམ་གྱིས་སྔ་མའི་མ་རྟོགས་པའི་ཆ་གོང་མས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ནི་རགས་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་གོང་འོག་ཁྱད་མེད་ལ། མིན་ན་ནི་གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་རགས་པ་མ་གྲུབ་པར་དཔྱད་པའི་རིགས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པའི་དབུ་མའི་སྒྲུབ་ཚུལ་དེ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ཕྲ་མོ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡི
Chinese
就像牦牛一样，所以想如果承担了不合适的重担，还能有好处，最好不要屁股发抖。关于声闻和独觉是否证悟了法无我，自续派认为舍弃轮回，不需要舍弃轮回的根本，这是什么意思？如果没有从根拔起种子，轮回止息的方式怎么会是大车之宗的观点呢？又如果证悟了人无我，就能证悟一切法无我吗？如果不能，就需要像所知那样一一证悟，那就会变成无穷无尽了。这实在是胡说八道。如果在任何一个法上，见到超越了破立、不是名言的离戏空性，因为一法是一切法的如实性，所以就能见到一切法的如实性。如经中所说：“一之空性为何，即是一切之空性。”声闻所见的无我，只是证悟了人无自性，见到的是不以名言来破斥的片面空性，怎么能见到一切法无我呢？就像各种宗派的次第一样，如《现观庄严论》中所说的声闻、独觉、圣者的三种证悟。如果认为这是自续派的观点，用理智来观察是不合理的，所以不承认，那么，喂，俊美之人，说说那个理智吧。他说：声闻乘认为粗大的事物是不真实的，只是证悟到无分微尘；独觉乘认为所取境的无分微尘也不存在；唯识宗认为能取和所取二者皆空，这些并不是像中观所说的那样证悟了真性空。如果是这样，我要问你，那些分析粗大事物和所取境不成立的理智，是上下部派共通的，前派已经证悟，后派也没有增加或减少的余地。前派所建立的，后派不推翻，而是逐渐地由后派驳斥前派未证悟的部分，是这样吗？如果这样，仅仅是证悟到粗大的事物不真实，上下部派就没有差别了。如果不是这样，那么在下部宗派的立场上，就必须说出比分析粗大事物不成立的理智更殊胜的中观的论证方式。如果说就是破斥无分微尘的理智，那么那个理智也是破斥细微事物的理智。
English
Like a yak, so I think if you take on an inappropriate burden and still have benefits, it's best if your buttocks don't tremble. Regarding whether the Hearers and Solitary Realizers have realized the absence of self of phenomena, the Svatantrika school believes that abandoning samsara does not require abandoning the root of samsara. What does this mean? If the seed is not uprooted, how can the way to reverse samsara be the view of the Great Vehicle? Furthermore, if one realizes the absence of self of a person, can one realize the absence of self of all phenomena? If not, one would have to realize each phenomenon like the number of knowable objects, which would become endless. This is completely absurd. If, on any phenomenon, one sees emptiness that transcends affirmation and negation, and is free from elaboration and not nominal, then because one thing is the suchness of all things, one can see the suchness of all phenomena. As it is said in the scriptures: "Whatever is the emptiness of one, is the emptiness of all." The absence of self seen by the Hearers is merely the realization of the absence of inherent existence of a person, seeing only a partial emptiness that is not refuted by nominal terms. How can they see the absence of self of all phenomena? It is like the order of various schools, as described in the Ornament for Clear Realization regarding the three types of realization of Hearers, Solitary Realizers, and Noble Ones. If you think that this is the view of the Svatantrika school, and it is unreasonable to examine it with reason, so you don't accept it, then, hey, handsome one, tell me that reason. He said: The Hearers believe that coarse things are not real, and only realize the partless particle; the Solitary Realizers believe that the partless particle of the object of apprehension does not exist either; the Mind-Only school believes that both the apprehending and the apprehended are empty. These are not the realization of true emptiness as explained by the Madhyamaka school. If that is the case, I will ask you this: Are those reasons for analyzing the non-establishment of coarse things and the object of apprehension common to the lower and higher schools? The former has already realized it, and the latter has no room to increase or decrease it. The former establishes it, and the latter does not overturn it, but gradually the latter refutes the part that the former has not realized. Is that so or not? If so, there is no difference between the upper and lower schools in merely realizing that coarse things are not real. If not, then from the standpoint of the lower school, it is necessary to speak of a more excellent way of proving the Madhyamaka than the reason for analyzing the non-establishment of coarse things. If you say that it is the reason for refuting partless particles, then that reason is also the reason for refuting subtle things.
Tibetan
ན་གྱི་རགས་པ་སྔ་ནས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ད་དགག་ཅི་དགོས། དགོས་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རང་རྒྱལ་ གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་ན་དེ་དབུ་མའི་སྐབས་ནས་བཤད་པའི་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཚུལ་དང་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཆ་མེད་ལ་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པ་དེས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ཀྱང་ཆ་མེད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་ན་དབུ་མའི་སྐབས་ཀྱི་ཆ་མེད་ལ་དཔྱད་པ་དེས་ཀྱང་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེ་གཉིས་རིགས་པ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་བདེན་མེད་མ་ཤེས་ཕན་ཆད་རྡུལ་བདེན་མེད་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བ་ལང་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མས་བ་ལང་ཁེགས་ཀྱི། རྟ་ཡོད་པས་བ་ལང་མི་ཁེགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཆོས་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་པས་འབྲེལ་མེད་གཞན་བདེན་མེད་དུ་མཐོང་ཐབས་མེད་ན། བུམ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་སོགས་ནམ་ཡང་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞེ་འདོད་འདི་ལྟ་ན། གྲུབ་མཐའ་འོག་མའི་རང་ལམ་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྒོར་གྱུར་པའི་ལམ་མེད་ངེས་སུ་སོང་བས། གྲུབ་མཐའ་དེའི་རང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལ་རང་ལམ་དེས་ནམ་ཡང་ཐར་པ་མི་ཐོབ་ལ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཞུང་ནི་དེས་མ་ཐོས་མ་བསམས་མ་མོས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་རང་ལམ་ན་ཐར་བ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བའི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུ་འདི་ཁྱོད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སུ་ཞིག་གིས་བསླབས།ཡང་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆ་བཅས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། སྨྲས་པ། ཆ་མེད་མེད་ན་ཆ་བཅས་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཅི་ཟེར། ཆ་མེད་མེད་ཀྱང་ཆ་བཅས་ཡོད་དེ། ཆ་མེད་མི་སྣང་ ཞིང་ཆ་བཅས་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ན་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་ཕྲ་བ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་དེའི་རྩོམ་གཞི་ཡང་ཆ་བཅས་ལས་འོས་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་འཇག་གཅིག་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ཀྱང་མཐའ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་དགོས་ན། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་མདོ་ལས་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུའི་རྡུལ་ལ་མང་ཉུང་གང་གིས་འཇོག་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེས་ན་གཤིས་ལ་ཆ་བཅས་ཆ་མེད་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ལྕགས་རྡུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ན་བཤད་པ་འདི་སུས་དགག་ནུས་པ་མི་འདྲའོ། །དེ་དག་ནི་ཞར་བྱུང་མཚར་སྐྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་
Chinese
既然先前已经遮止了粗大的部分，现在还需要遮止什么呢？如果需要，就会变成无穷无尽了。另外，如果无分微尘未成立，而自宗也能证悟，那么这与中观宗所说的未成立无分微尘的证悟方式有什么区别呢？如果对无分微尘进行方分分析，即使因此证悟其不成立，也不能因此证悟无分微尘的无自性，那么中观宗对无分微尘的分析也不能证悟其无自性，因为这两者的理路相同。在未了知识的无自性之前，有什么能了知微尘无自性的依据呢？不见牛的量可以遣除牛，但怎么会因为有马而不能遣除牛呢？如果未了知其他法无自性，就无法见到不相关的其他法无自性，那么由于瓶等存在，就应成永远无法遣除自性等。如果你的想法是这样，那么下部宗的自道中必定没有成为解脱之门的道，因此，进入该宗自道的人永远无法通过该道获得解脱，而对于应成派的论典，他既未听闻、未思维、也未信解，又怎么能期望他证悟呢？因此，说下部宗三种自道中没有解脱，这种如同密宗根本堕的说法，是哪位善知识教你的？还有，用遮止无分微尘的理路说极微在所知境中不可能存在，而是有分的，对此，我说：如果无分不存在，那么有分也不可能存在，你又会说什么呢？即使无分不存在，有分也是存在的，因为无分不可见而有分可见。如果这样说，那么有分的组成基础是微小的，存在还是不存在？如果存在，那么它的组成基础也必然是有分的，因此极微会变成无穷无尽，一根草的微尘数量也会变成无法穷尽，那么经典中关于恒河沙等数量差别的说法就都不合理了。这样一来，大和小物体的微尘数量应该如何确定呢？因此，即使自性上没有成立有分和无分，但经典和论典中关于铁粉等事物的安立，是谁也无法否认的。这些只是顺便引发一些思考，实际上
English
Since the coarse aspects have already been refuted, what further refutation is needed now? If it is needed, it would become endless. Furthermore, if the partless particle is not established, and one's own system can also realize it, then what difference is there between this and the way of realizing the non-establishment of the partless particle as explained in the context of Madhyamaka? If, by examining the partless particle for directional parts, one realizes its non-establishment, but this does not lead to the realization of the partless particle's lack of inherent existence, then the examination of the partless particle in the context of Madhyamaka would also not lead to such realization, because the reasoning in both cases is the same. What evidence is there that one cannot understand the lack of inherent existence of particles until one understands the lack of inherent existence of consciousness? The valid cognition of not perceiving a cow refutes the cow, but how could the presence of a horse prevent the refutation of the cow? If one does not understand the lack of inherent existence of other phenomena, one cannot possibly see the lack of inherent existence of unrelated phenomena. Therefore, it would follow that because vases and so on exist, the Pradhana and so on can never be refuted. If this is your intention, then in the self-path of the lower philosophical systems, there is definitely no path that becomes a door to liberation. Therefore, a person who enters only the self-path of that philosophical system will never attain liberation through that path. And how could one expect such a person to realize the tenets of the Consequentialist school, which he has neither heard, nor contemplated, nor accepted? Therefore, who was the virtuous spiritual friend who taught you this statement, which is like a root downfall of mantra, that there is no liberation in the self-paths of the three lower philosophical systems? Furthermore, regarding the statement that the reasoning that refutes the partless particle makes it impossible for the atom to be a knowable object and that it must be partful, I say: If the partless does not exist, then the partful also cannot exist. What would you say if I said that? Even if the partless does not exist, the partful does exist, because the partless is invisible and the partful is visible. If you say that, then does the subtle basis of composition of the partful exist or not? If it exists, then its basis of composition must also be partful, and therefore the atom would become endless, and the number of particles in a single blade of grass would also become infinite. Then all the statements in the sutras about the differences in the number of grains of sand in the Ganges River and so on would become unreasonable. In that case, how should one determine the quantity of particles in large and small objects? Therefore, even though neither the partful nor the partless is established in nature, no one can deny the designations of iron filings and so on that are explained in the sutras and treatises. These are just incidental and thought-provoking, but in reality