Tibetan
འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་བ་དེ་བདེན་མོད། ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཁས་ལེན་ཚུལ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་གྱིས། མིན་ན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་རིག་བདེན་པར་གྲུབ་ཚུལ་གང་ལྟར་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདུས་བྱས་བདེན་པར་གྲུབ་པོ་སྙམ་ན། སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་འགག་སོགས་དང་ལྡན་པ་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང་། འདུས་བྱས་དང་ནང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཀྱི་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྫོགས་ཚུལ་དེ་ཞོག་དང་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །ཚུལ་འདིས་སྨྲ་བ་ཉབ་ཉོབ་མང་པོ་གཞན་ཡང་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་གི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མིན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ན། བདེན་གྲུབ་ཡིན་རྒྱུའི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་སྨྲ་དགོས་སོ། །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་པར་སེམས་ཙམ་པས་འདོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་ གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །ཅེས་ཕྱོགས་སྔའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལྟར་དེ་འདྲའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་ལུང་། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་ཉིད་འགྱུར་བ་དང་འགག་པའི་དོན་ལ་རྒ་ཤིར་བཏགས་ཏེ། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མི་བརྟན་པ་དང་འགག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར། འགག་པའི་ཆ་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ལོགས་སུ་སྐྱེ་ཚུལ་མེད་པས་སོ། །ལོགས་སུ་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་ཆ་ལས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་བཏགས་ཡོད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་པོར་འཇོག་གོ་སྙམ་ན་བུམ་པའི་སྤྱི་དང་བདག་མེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁོས་རིགས་པ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་ཆུ་མེད་པས་འབྲས་ཉེས། ཟན་མེད་པས་བུ་ཤི་ཞེས་གྲགས་པ་ཡོད་ལ། དེ་དག་ནི་ཞིག་པ་དངོས་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཟེར། མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ན་ཆུ་མེད་པས་མི་ཤི་བ་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། ཟན་ཆད་པས
Chinese
说周遍于非有为是真实的。如果存在知识不承许为有为的道理，那就那样做。否则，必须说出二谛的唯识以何种方式成立。如果认为刹那的知识是有为而真实成立的，那么刹那具有生灭等，是对此的执着。因为是有为和内在的法，所以唯识宗的二谛的如是性，在胜义谛上圆满了十六空性，请放下这个，非常好。要知道通过这种方式，还能消除许多其他的胡言乱语。如果认识到作为法性的他起识的刹那也是世俗谛，而不是胜义谛，因为从中没有成立生等，那么必须说出什么才是真实成立的识。因此，要知道唯识宗认为远离一切能取所取戏论的知识本身成立为实相。如《入行论》云：因此，何为依他起，事物成为假有之因，存在且一切戏论非境，自性存在。如是宣说前派的观点，要知道像这样的如是性，虽然超越了有为无为等戏论的境，但他们认为是以自己的体性不空之自性而存在的。为了成立坏灭是实有而引用的教证：说生之缘是老死，这是将变异和坏灭之义安立为老死。并非说除了蕴的刹那无常和坏灭之外，仅仅是坏灭的部分，无实有的，由生之缘所生。因为除了蕴的刹那实有之外，没有另外坏灭的实有单独产生的方式。即使没有单独产生，也因为从该事物不住于第二刹那的部分上假立，所以认为仅仅通过假立存在的方式而安立为实有，那么瓶子的总相和无我等一切也将变成实有。他说理：世间有因无水而歉收，因无食物而子死之说。他说这些是坏灭是实有的成立之因。就像在荒漠中因无水而人死一样，相互不存在也是实有。因食物缺乏
English
It is true to say that it pervades the unconditioned. If there is a way to acknowledge that knowledge is unconditioned, then do so. Otherwise, it must be said in what way the two truths of consciousness-only are established. If you think that momentary knowledge is conditioned and truly established, then it is held that the moment has arising and ceasing, etc. Because it is conditioned and an internal dharma, the suchness of the two truths of the Mind-Only school, the perfection of the sixteen emptinesses in the ultimate truth, please put that aside, it is very good. It should be known that in this way, many other nonsensical statements can also be eliminated. If it is realized that the momentary other-powered consciousness, which is the subject of the dharma, is also conventional and not ultimate, because arising and so on are not established from it, then it must be said what is the consciousness that is truly established. Therefore, it should be known that the Mind-Only school believes that knowledge itself, which is free from all the elaborations of grasping and being grasped, is established as reality. As it is said in the Entering: Therefore, whatever is the nature of other-power, things become the cause of being nominally existent, existing and all elaborations are not objects, nature exists. As it is said, expressing the view of the former party, it should be known that such suchness, although it transcends the realm of elaborations such as conditioned and unconditioned, they believe that it exists as the nature of not being empty by its own nature. The scripture quoted to prove that destruction is a real thing: It is said that old age and death are caused by the conditions of birth, which means that old age and death are attributed to the meaning of the transformation and cessation of the aggregates themselves. It is not said that apart from the impermanence and cessation of the momentary aggregates, only the part of cessation, which is unreal, is produced by the conditions of birth. Because there is no way for a separate real thing of destruction to arise apart from the real thing of the momentary aggregates. Even if it does not arise separately, it is considered to be a real thing only through the way of nominal existence because it is imputed from the part of the thing that does not remain in the second moment, then everything such as the general characteristic of the pot and selflessness will also become real. He said the reason: In the world, there is a saying that crops fail due to lack of water, and children die due to lack of food. He says that these are the causes of the establishment of destruction as a real thing. Just as people die in the desert due to lack of water, mutual non-existence is also a real thing. Due to lack of food
Tibetan
་བུ་ཤི་བ་ལྟར་ཞིག་ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་སྤངས་ ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། གཙོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྫུན་པ་དང་། རྟ་ལ་རྭ་མེད་པས་སྲབ་བཅུག་བདེ་བ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མེད་པའང་དངོས་པོ་ཡིན། མདོ་ལས་སྣང་བ་དང་མིག་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས་གཟུགས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་གསུངས་པས་ནམ་མཁའ་ཡང་དངོས་པོ་ཡིན། བདག་མེད་པས་འཇིག་ལྟ་ལྡོག་པ་སོགས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་བཞག་པའི་རྣམ་གཞག་འདི་དངོས་མེད་ཀུན་ལ་འོང་ཤེས་པས་ན། དངོས་མེད་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཀུན་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཅེས་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་གཞི་གང་ལ་བྱ་སྨྲ་དགོས་སོ། །ལར་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ཞིག་པ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་དུས་ས་བོན་ཞིག་པའི་རྒྱུ་དེ་ས་བོན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་ས་མྱུག་གི་བར་དུ་ཞིག་པས་ཆོད་མ་ཆོད་ཞིག་སྨྲ་མ་ཤེས་བཞིན་ཏུ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་རྒྱུ་གང་གིས་འཇོག །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇོག་ན་དངོས་དངོས་མེད་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཁས་བླང་ཆོག་གི་ཡོངས་སུ་མ་གྲགས་པའི་ཞིག་དངོས་སྒྲུབ་པའི་ཚེགས་ཀྱིས་ཅི་བྱ། ཁོ་ན་རེ་ས་མྱུག་གི་བར་དུ་ཞིག་པས་ཆོད་མ་ཆོད་ཅེས་བརྟགས་པ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དྲི་བར་གྱིས་ཟེར་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤི་བ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྒ་ཤིས་མ་རིག་པ་བསྐྱེད་པ་སོགས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་དུ་བསྟན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཞིག་པའི་རྒྱུར་གསུངས་ནས་ཞིག་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་རྒྱུར་གསུངས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བཀའ་འདྲི་ཅི་ཞིག་ཞུ། བརྟགས་ན་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ དང་ཞིག་མ་ཞིག་སོགས་ཀྱི་འཐད་པ་བྲལ་ཡང་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གསུངས་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཀྲལ་བ་བཞིན་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་འཐད་པ་མི་བཙལ་བར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་འཇུག་ཆོག་གི་དཔྱད་ནས་དངོས་པོར་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཁྱོད་ཡིན་པས་ན། ས་བོན་མ་ཞིག་བཞིན་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཞིག་པ་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ས་བོན་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པས་ན་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ས་བོན་ཡིན་མིན་ཙམ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་སྨྲ་དགོས་ཏེ། ཚུར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་སྐྱབས་བྱས་པ་ནི་དགྲ་ལ་ཕྱག་འཚལ་
Chinese
如儿子死去般坏灭而无有的也是事物。如舍弃烦恼而获得解脱般，舍弃而无有的也是事物。因为没有主宰，所以数论的宗义是虚假的。如马没有角而易于套缰绳般，完全没有的也是事物。经中说显现、眼和虚空是色所缘的因，所以虚空也是事物。因为无我，所以依于坏聚见颠倒等没有的名称而安立的这种分别，要知道会遍及一切非事物。因此，凡是非事物都会变成事物，所以非事物这个基础就无法成立，那么按照你的观点，应该说非事物的定义是什么。总的来说，事物和非事物的差别，是因产生等存在与否吗？如果是，那么在承认坏灭是事物时，种子坏灭的因是种子吗？如果是，那么在种子和苗芽之间，坏灭是中断还是没有中断，在不知道坏灭的情况下，以什么因来安立坏灭为事物？如果不观察不分析就安立，那么事物和非事物也可以不分析，只承认因产生果，为什么要费力去成立不为人知的坏灭事物呢？或者说，即使说要请世尊询问种子和苗芽之间是否中断，但世尊只是说死亡产生因，衰老产生无明等只是缘起，并不是说因本身是坏灭的因，从而坏灭本身是果的因。对此有什么可询问的呢？如果分析，虽然会失去四边生 和坏不坏等的道理，但正如大车（ महान，mahāna，伟大的）们所解释的那样，我们也可以不通过分析因果来寻求道理，不观察不分析就可以接受，但你却要分析后坚持成立事物。因为种子不坏灭就不可能产生，所以坏灭必定要先于果。而且，既然你承认坏灭是与种子不同的事物，那么无论如何都要说坏灭的因是不是种子。反过来不观察不分析就寻求庇护，这如同向敌人磕头。
English
That which is destroyed and non-existent, like a dead son, is also a thing. Like attaining liberation by abandoning afflictions, that which is abandoned and non-existent is also a thing. Because there is no lord, the tenets of the Samkhya are false. Like a horse without horns being easy to bridle, that which is completely non-existent is also a thing. The sutras say that appearances, the eye, and space are the causes for perceiving form, so space is also a thing. Because of selflessness, this distinction established based on the terms of non-existence, such as the reversal of the view of the perishable collection, can be understood to apply to all non-things. Therefore, since everything that is a non-thing becomes a thing, the basis of what is called a non-thing cannot be established. So, according to your system, what should be said to be the definition of a non-thing? In general, is the difference between a thing and a non-thing whether or not it arises from a cause? If so, when admitting that destruction is a thing, is the cause of the destruction of the seed the seed or not? If it is, then between the seed and the sprout, is the destruction interrupted or not? Without knowing destruction, by what cause do you establish destruction as a thing? If you establish it without examination or analysis, then things and non-things can also be accepted without analysis, just by accepting that a cause produces an effect. Why bother to establish an unknown destroyed thing? Even if you say to ask the Blessed One whether there is interruption between the seed and the sprout, the Blessed One only taught that death produces causes, old age produces ignorance, etc., as mere dependent origination. He did not say that the cause itself is the cause of destruction, and therefore destruction itself is the cause of the effect. What is there to ask about that? If analyzed, although the reasoning of the four extremes of birth and destruction, non-destruction, etc., will be lost, we can accept without examination or analysis, just as the great chariots have explained the infallible nature of dependent origination. But since you are the one who analyzes and insists on establishing it as a thing, since birth is impossible without the destruction of the seed, destruction must necessarily precede the effect. Moreover, since you have admitted that destruction is a thing different from the seed, you must say whether the cause of destruction is the seed or not. On the other hand, seeking refuge without examination or analysis is like bowing to the enemy.