Tibetan
ང་སེམས་ཙམ་པ་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་བདེན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་འཛིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་དེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་འདོད་ཅིང་། གཟུང་འཛིན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་མིན་པའི་རང་རིག་གམ། དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་སམ། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བློ་ལ་མ་ཤར་ནས་དོན་མེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་བརྗོད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཆ་བཅས་ཀྱི་རྡུལ་དང་ཆ་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཡོངས་གྲུབ་ལ་ག་ལ་ཡོད། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་ན་དེའི་ཆོས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འདི་ཡང་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ན་ལས་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ། བློ་ལ་ཤར་བའི་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་བེམ་པོའང་ཡོད་དགོས་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་ཞེས་པ་མཚར་ཏེ། ལྷས་བྱིན་གྱི་བློ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ་བློ་ལ་ཤར་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་ བྱའི་ཆོས་ཡོད་ན་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཀྱང་ཡོད་ལ། མེད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་དེ་ལ་ཐལ་ཞེས་སྨྲས་ན་འཁོར་གསུམ་རང་ལ་འཁོར་བ་མིན་ནམ། ཡང་སངས་འཕགས་ཀྱིས་སྡུག་བདེན་གཟིགས་ཤིང་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས། གཞན་མིན་ན་སངས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་མཁྱེན་སྡུག་བདེན་ཡིན་པར་ཐལ་ལ། སྡུག་བདེན་དེ་རྣམ་མཁྱེན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་བེམ་པོའང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའང་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་མཚུངས་སྟེ། དཔེ་དེས་ཕྱི་དོན་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ན་ཅིས་འགོག །དེ་བཞིན་ཕུང་ལྔ་མེད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་གནད་གཅིག་སྟེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་དང་བསྟུན་ན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། བེམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད། ཕྱི་དོན་དང་ནང་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་སྣང་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མ་ཉམས་པར་འཇོག་ཤེས་དགོས་ཀྱི། དེ་མེད་ཅེས་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲས། གནས་ཚུལ་ལ་ཡང་དག་པར་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བེམ་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་
Chinese
我将变得像唯识宗一样。因此，在唯识宗的体系中，不承认执著于能取所取二者皆空的自证是真实的，也不认为执著的刹那为真实成立。他们认为，如果没有所取，就没有能取。他们认为，存在着超越能取所取、非戏论境的自证，或无垢的识，或智慧本身。因为这些没有在心中显现，所以才说了无意义的话。在名言假立的显现中，有具有分微的微尘和具有分微的识。但在胜义究竟中，怎么会有呢？瑜伽行自宗的支分道之究竟所缘境，或以胜义理智遮破，那么这些法又怎么会在名言中不存在呢？这也是因为不了解此宗的二谛之过失，没有任何正确的说法。还有人说，如果天授的智慧中显现了所有所知境的总义，那么在智慧中显现的境之外，还有其他的所知法吗？如果有，那么也必须有显现境的物质；如果没有，那就太过分地陷入秘密宗的宗义了，这很奇怪。如果天授的智慧中显现了所有所知境的总义，那么在智慧中显现的之外，如果还有其他的所知法，那么也应该有显现境的外境；如果没有，如果说太过分地陷入秘密宗的宗义，那不是自己缠绕自己吗？还有，声闻缘觉看见了苦谛，并且那不是从一切种智而来，如果不是那样，那么声闻缘觉的一切种智就太过分地是苦谛了。如果苦谛在那一切种智之外存在，那么同样，物质也应该在自己的识之外存在啊，这样说也和刚才说的一样。如果用那个例子来说外境也在自己的识之外存在，那怎么阻止呢？同样，太过分地没有五蕴等等，一切都是一个要点。在唯识宗的体系中，如果顺应名言显现，那么也有五蕴的安立。也有物质和识的安立。也有外境和内在执著的安立等等，必须懂得毫不减损地安立一切显现，谁会说没有呢？如果从如实观察实相的角度来说，色等由物质所概括的外境是没有的。外境是有还是没有呢？
English
I will become like a Mind-Only proponent. Therefore, in the Mind-Only system, they do not accept the self-awareness that is empty of both the apprehended and the apprehender as truly existent, nor do they consider the moment of grasping to be truly established. They believe that if there is no apprehended, there is no apprehender. They believe that there exists self-awareness that transcends the apprehended and apprehender and is not an object of elaboration, or stainless consciousness, or wisdom itself. Because these have not arisen in the mind, they have spoken meaningless words. In the appearance of nominal imputation, there are particles with parts and consciousness with parts. But how could they exist in the ultimate reality? If the ultimate object of the Yoga practice's own system of the limb path, or if it is refuted by the reasoning that examines the ultimate, then how could those dharmas not exist in name? This is also because of the fault of not understanding the two truths of this system, and there is nothing that is spoken correctly. Furthermore, someone says, if the mind of Deva-given has arisen with the general meaning of all knowable objects, then are there other knowable dharmas other than the object that has arisen in the mind? If there are, then there must also be the material of the appearing object; if there are not, then it is too much to fall into the tenets of the secret school, which is strange. If the mind of Deva-given has arisen with the general meaning of all knowable objects, then if there are other knowable dharmas other than what has arisen in the mind, then there should also be the external object of the appearing object; if there are not, if it is said that it is too much to fall into the tenets of the secret school, then isn't it just entangling oneself? Also, the Hearers and Solitary Realizers see the truth of suffering, and that is not from the omniscient mind, if it is not so, then the omniscient mind of the Hearers and Solitary Realizers is too much to be the truth of suffering. If the truth of suffering exists outside of that omniscient mind, then similarly, matter should also exist outside of one's own consciousness, saying that is the same as what was just said. If one uses that example to say that the external object also exists outside of one's own consciousness, then how can one prevent it? Similarly, it is too much to not have the five aggregates, etc., everything is one key point. In the Mind-Only system, if one follows the appearance of nominal terms, then there is also the establishment of the five aggregates. There is also the establishment of matter and consciousness. There is also the establishment of external objects and internal grasping, etc., one must know how to establish all appearances without diminishing them, who would say that there is not? If one speaks from the perspective of accurately examining the state of affairs, then there is no external object that is encompassed by matter such as form. Is the external object existent or non-existent?
Tibetan
པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བེམ་པོ་ཕྱི་དོན་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་མིན་ཏེ། བེམ་པོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་ཕྱི་དོན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པས་སོ་སྙམ་ན། ཀ་ཡེ་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོའི་ཚིག་རིས་ཙམ་བརྗོད་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ནས་ཚིག་གི་དམིགས་བུ་ཁོ་ནས་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ་འདོད་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། དང་པོར་ཕྱི་དོན་ཞེས་པ་དེ་གཏན་ལ་ཕོབ་དང་། དེ་ནས་ཕྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་དང་ བེམ་པོ་སོགས་མེད་ཅེས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཤེས་ན་ལེགས་འདུག་པས། ཕྱི་ཞེས་པ་དེ་ནང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། དོན་ཞེས་པ་དེ་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ནམ་མིན། མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་དེ། རང་སེམས་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་གང་ཡང་མི་ཕན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་དེ་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཕྱི་དོན་མེད་ན། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ནང་གི་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་ཕྱི་དོན་ཀྱང་དེས་གྲུབ་ལ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་མིན་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཇི་སྙེད་པའང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྫས་གཞན་མིན་ཀྱང་གཅིག་ཀྱང་མིན་པར་སྒྲུབ་ན་ནི། རྣམ་རྫུན་པ་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་སོམས་ཤིག །གལ་ཏེ་བློ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན། བློ་རྫས་ལ་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་འཐད་དམ་བློ་རྣལ་དུ་གནས་ན་ཅུང་ཟད་སོམས་ཤིག །བེམ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་ནམ། དེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་དེ་སྣང་ཚུལ་ལ་བེམ་པོ་དང་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ངོར་དེ་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་རྡུལ་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་གཟུགས་ལྟར་སྣང་བའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་སྤྱི་ལས་གྲགས་ན་སྔོན་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ཡ་མཚན་ཆེའོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། བེམ་ པོའང་དེ་དང་འདྲ་ལ། ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན་ཕྱི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་བྱ་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྣམ་གསུམ་རྣམ་གསུམ་སྣང་བ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྣམ་གསུམ་ནང་གི་དོན་དང་། ལུས་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ལ
Chinese
如是等等所说一般。色法外境有无同等，有非同等，因为色法名言中有，而外境则名言中也不承认，如果这样想。唉呀，你只会说大经论的词句，却不了解其义，只凭词句的目标就想渡过经论的海洋，真是可笑。首先，确定一下什么是外境。然后，如果能将外境的色法和色等不存在应用于一切所知，那就好了。所谓外，是指从内识之外而来的。所谓境，是指色等，是还是不是？如果不是，那么就没有外境的色法，因为自心显现为外境。仅仅说一句对瑜伽行唯识宗的宗义毫无助益的“没有外境”有什么用呢？如《释量论》中说：“言说所说空，诸言说，此彼不了故，为过失。”如是所说。如果说名言中也没有外境，那么如此显现的色等，是内识的体性，还是不是？如果不是，那么外境也由此成立。而且，以俱时决定等之理，成立能取所取非异体的道理，也会变得毫无意义。如果成立非异体，也不是一体，那么如何从唯假相中成立如实相呢？好好想想。如果成立为心识的体性，那么心识的体性成立为微尘，在名言中合理吗？如果心识安住于本然状态，稍微想想。承认色识的共同基础吗？因此，梦中的马象，在显现上似乎是色法和形色，虽然名言中如此安立，但实际上没有微尘组成的形色，只是心识显现为形色，如果瑜伽行派中普遍这样说，那么你前所未有的宗义真是太奇怪了。因此，所谓名言中也没有外境，是指从审察实相的角度来说的。色法也和它一样。如果从名言显现的角度来说，也不应说外境的名言，如《经庄严论》中说：“三三相状显现。”所说的三种是内义，以及所说的身，即名言中对心
English
As stated in the scriptures and so on. Whether matter and external objects are equal or not, whether they are the same or not, because matter exists in name, but external objects are not even acknowledged in name, if you think so. Alas, you only know how to recite the words of the great treatises, but you do not understand their meaning. You want to cross the ocean of treatises with only the aim of words, which is a laughing matter. First, determine what is meant by external objects. Then, it would be good if you could apply the non-existence of external objects such as form and matter to all objects of knowledge. The so-called "external" refers to what is outside of inner consciousness. The so-called "object" refers to form and so on, is it or is it not? If not, then there is no external form, because one's own mind appears as external. What is the use of merely saying "there is no external object," which does not help the tenets of the Yogacara-cittamatra at all? As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "The expressed is empty, of all expressions, this and that are confused, hence it is a fault." As it is said. If there are no external objects even in name, then are the forms and so on that appear in this way the substance of inner consciousness, or are they not? If not, then external objects are also established by that. Moreover, the reasons for establishing that the grasper and the grasped are not different entities by means of simultaneous determination and so on will also become meaningless. If you establish that they are not different entities, but also not one entity, then how can you establish the real aspect from the mere appearance? Think about it. If it is established as the nature of mind, then is it reasonable in name that the nature of mind is established as particles? If the mind abides in its natural state, think about it a little. Do you acknowledge the common basis of matter and consciousness? Therefore, the horse and elephant in a dream have the appearance of matter and form, and although they are so designated in name, in reality there is no form composed of particles, but only consciousness appears as form. If this is commonly said in the Yogacara school, then your unprecedented tenet is very strange. Therefore, the statement that there are no external objects even in name is made from the point of view of examining the actual state. Matter is also the same as that. If from the point of view of nominal appearance, one should not even say the name of external objects, as it is said in the Ornament of the Sutras: "Three three appearances." The three things mentioned are the inner meaning, and the body mentioned, that is, in name, to the mind.