Tibetan
བློའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་ལས། མི་རྟག་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་འགྱུར་བ་ཅན་ལ་འཇོག་ན། འདི་ལ་སྔ་ཕྱི་བར་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པ་མིན་ནོ། །འདི་ལམ་གྱི་དགག་བྱའང་མིན་ཏེ་ཐོབ་བྱ་ཡིན་ལ། རིགས་པའི་དགག་བྱའང་མིན་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་དུ་བྲལ་དང་རྟེན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་མི་སྲིད་དེ། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་དཔྱད་པ་དེ་དག་མི་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ་བློ་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་ ཀྱང་། གཉིས་སྣང་མེད་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དཔྱད་པ་འཇུག་སྟེ། གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་མཇལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ལྟ་བུ་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་ལ་ནི་དཔྱད་བཟོད་མེད་དེ། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་བ་ལྷས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་པའང་བློ་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། བློ་གང་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ན་རི་རྭ་དང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་གཏན་ནས་འབྱུང་བར་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་དེ་ནི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་རྣམས་མི་བདེན་པ་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་ལ། དེ་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ནི་བདེན་པ་རྫུན་མེད་པ་མི་བསླུ་བའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་སྟེ། དེ་མ་གྲུབ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའང་མི་སྲིད་དེ་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་དོན་མཐོང་བས་ཐ་མལ་པ་ལྟར་སུ་ཡང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མགོན་པོ་ཀླུས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཞིག །རྫུན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བར་གསུངས། །ཞེས་དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་པ་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་མི་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་
Chinese
存在于智慧的境地中，存在的事物被常与无常所遍及。如果将无常定义为具有三时变化的，那么这个（智慧的境地）没有先后之间的差别，是无为法，因此不是恒常不变的。这个也不是道的所破，而是所要获得的。也不是理性的所破，因为不依赖因缘，本来就是自生的，并且不是有分，也不是具有刹那时间的特征。不是一多分离和缘起等等推理的行境，因为不是它们所能衡量的。如果认为，如果是所知，就不可能不是用一多分离等理证来成立无自性的对治，因为所知的形象在智慧的境地中显现，那些考察不可能不适用。这是非常正确的，对于成为具有二取之心的行境来说是这样的。但是，对于成为没有二取之心的智慧的行境来说，怎么会有考察适用呢？因为是以二取消失的方式，仅仅是现量见到真如。像法性的总相那样在智慧的境地中显现，是不能考察的，因为那是世俗谛。如寂天菩萨所说：“真谛非是心境域，心乃世俗谛所摄。”就像这样。所谓真谛非是心境域，也仅仅是指非是具有二取之心的境域。如果不是任何心的境域，那就必须承认像是兔角和虚空中的花朵一样，那么证悟真如的圣者们也根本不可能产生了。像那样的真如胜义谛是真实成立的，因为世俗谛都是不真实的，是虚假的，是欺骗性的法。与此相离的胜义谛是真实的，不是虚假的，是不欺骗性的法。如果这不成立，那么圣者们见道也不可能，因为见到虚假欺骗的事物，就像凡夫一样，谁也不会解脱。圣者龙树说：“世尊所说何法是，虚假之法是欺骗。”以及“涅槃是唯一真，诸佛所说何法是，彼时余者皆颠倒，智者何人不起念。”就像这样。
English
It exists in the realm of wisdom, and existence is pervaded by either permanence or impermanence. If impermanence is defined as having the change of the three times, then this (realm of wisdom) has no difference between before and after, is unconditioned, therefore it is not constant and unchanging. This is also not what is to be negated by the path, but what is to be attained. It is also not what is to be negated by reason, because it does not depend on causes and conditions, but is naturally self-arisen from the beginning, and it is not part-having, nor is it characterized by momentary time. It is not the object of application of reasoning such as one and many separation and dependent origination, because it is not measurable by them. If it is thought that if it is knowable, it is impossible not to be established as without inherent existence by signs such as one and many separation, because it is impossible that those examinations do not apply to the appearance of the aspect of knowable in the realm of wisdom. This is very true, it is like that for becoming the object of experience of the mind with dualistic appearance. But, how can examination apply to becoming the object of experience of the wisdom without dualistic appearance? Because it is merely directly seeing suchness in the way that dualistic appearance disappears. Like the general meaning of the nature of phenomena appearing in the realm of wisdom, it is not amenable to examination, because that is conventional truth. As Shantideva said, "The ultimate is not the realm of the mind, the mind is considered to be included in the conventional truth." Just like this. What is said as the ultimate is not the realm of the mind, also only refers to not being the realm of the mind with dualistic appearance. If it is not the realm of any mind, then it must be admitted to be like a rabbit's horn and a flower in the sky, then it is also completely impossible for the noble ones who realize suchness to arise. Such suchness, the ultimate truth, is established as true, because all conventional truths are untrue, are false, are deceptive phenomena. The ultimate truth that is separated from this is true, not false, is non-deceptive phenomena. If this is not established, then it is also impossible for the noble ones to see the path, because seeing false and deceptive things, just like ordinary people, no one will be liberated. The protector Nagarjuna said, "What dharma did the Blessed One say is, the false dharma is deceptive." and "Nirvana is the only truth, what dharma did the Buddhas say, at that time the rest are all reversed, what wise person does not think about it." Just like this.