Tibetan
ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། གནད་དེ་ལས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་དགོས་པ་ནི་མ་གོ་བར་ངོ་ཚ་མེད་པའི་སྨྲ་བ་འདི་འདྲ་འབྱུང་བ་ཧ་ཧ། དགག་བྱ་ལ་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཀུན་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱར་དགོས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། དགེ་ལྡན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་སྒྲོས་ཡང་བསྐྱར་མ་བྱས་ཀྱང་ཐོས་མྱོང་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དཔྱད་ཅིང་སྨྲ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་ཤན་ཕྱེད་པ་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་ལྟར་བདེ་ཞེས་བསྒྲུབས་པས་སྐབས་འདི་ན་ཕན་པའི་ངག་ཏུ་གནས་ཤིང་། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ན་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་མང་བའི་ཕྱོགས་དྲངས་པའང་བདེན་མོད། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་འདི་ཅི་ལ་བསམས་ནས་ཟེར་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་སྦྱར་བ་མེད་ཀྱང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་ དུ་བྱས་པར་གོ་བའི་ཕྱིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་མི་བཀག་རྒྱུ་དེ་གང་ཡིན་བསམ་པར་གྱིས་ཤིག །ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་གི། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་འགོགས་ལ། རང་མཚན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་སོགས་མི་འགོག་པས། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་དགོས་སྙམ་པ་ནི། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ངོར་བུམ་པ་ཁེགས་ན་བུམ་པ་གཏན་ནས་མེད་པར་གོ་བའི་དངོས་སྨྲ་བའི་གོ་ལུགས་རང་གི་སྙིང་ལ་འཆང་བའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་མ་ཚོར་ནས་དོན་དམ་དུ་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་སྟེ་དམིགས་པའམ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ཤེས་པའི་དབུ་མ་པ་གཞན་ལ་གཤེ་བ་འདི་མ་དག་པས་དག་པ་འཕྱ་བ་ངོ་ཚ་བར་འདུག་གོ། ཡང་བུམ་པ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དོན་དམ་དཔྱད་པའི་ངོར་མི་སྣང་བར་གོ་ཡང་དེས་བདེན་གཉིས་ཕྱེས་པར་སོང་ཟེར་བ་དེ་ནི་རང་རྒྱུད་པ་ལ་མཁོ་བས། བདག་གི་རྒྱན་གྱི་སྤྱི་དོན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་མོད། ཚིག་དངོས་སུ་སྦྱར་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་པ་དེའི་ངོར་མེད་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་དུ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས
Chinese
没有共同显现的事物，以及不必在关键之处对所破进行区分，这是因为不理解而产生的无耻之言，哈哈。对所破进行真实现有等区分，是为了证明在名言中对一切事物都要在一切情况下进行区分。虽然没有再次重复格鲁派智者们的言论，但也曾听闻过。我也曾在后得的音声和分别的行境中进行观察和言说，对一切事物都进行区分，并像自续派的论典一样证明这是安乐的，因此在此时成为了有益之语。经典和论典中引用了许多对所破进行区分的方面，这确实是真实的。如果在一切情况下都不进行区分，那么真假二谛的区分就会消失。思考一下这句话是怎么想的，虽然没有用言辞直接表达，但因为理解为是胜义谛的观察，所以在应成派进行胜义谛观察时，不必进行区分。正如所说，没有共同显现的事物一样，在如实存在的真实面貌中，思考一下什么是不应遮破的。在真实义中，一切所缘都是要遮破的。某些真实现有等的所缘是要遮破的，而并非自相成立的瓶子等是不遮破的。如果认为必须在一切情况下都用真实现有等进行区分，那么在胜义谛的观察中，如果瓶子被遮破，就理解为瓶子完全不存在，这是执持实事宗的理解方式在自己的心中，没有意识到被魔鬼附身，即使在胜义谛中不进行任何区分也可以，即使一切所缘或戏论都被遮破，但在名言中，能够安立瓶子等戏论的样子的中观派，呵斥他人是不清净的，以不清净来嘲笑清净，真是可耻啊。又如说瓶子不存在等，这是在进行胜义谛观察的时候，即使理解为在胜义谛观察中不显现，就说这样区分了真假二谛，这是自续派所需要的。我在《庄严论》的总义中也是这样说的。但没有必要在言辞上直接表达，因为这是通过意义来理解的语言。在胜义谛观察的时候，即使不是胜义谛，但在观察胜义谛的时候，如果在这个观察中不存在，就是胜义谛中不存在，那么在胜义谛中，色声等
English
The absence of common appearance of entities, and the fact that it is not necessary to differentiate the object to be refuted at the key point, is due to not understanding, resulting in such shameless speech, haha. To differentiate the object to be refuted with true existence, etc., is to prove that in conventional truth, everything must be differentiated in all circumstances. Although the words of the Gelug scholars have not been repeated again, I have heard them. I have also examined and spoken in the realm of post-attainment sound and conceptualization, differentiating everything and proving that it is comfortable like the treatises of the Svātantrika school, so it remains as beneficial speech at this time. It is true that many aspects of differentiating the object to be refuted are quoted in the sūtras and śāstras. If differentiation is not made in all circumstances, the distinction between the two truths will disappear. Consider what this statement is thinking, although it is not directly expressed in words, but because it is understood as the investigation of ultimate truth, it is not necessary to differentiate during the investigation of ultimate truth by the Prāsaṅgikas. As it is said, like things without common appearance, in the true face of reality, consider what should not be refuted. In the true meaning, all objects of focus are to be refuted. Some objects of focus such as true existence are to be refuted, while vases that are not established by their own characteristics are not refuted. If one thinks that it is necessary to differentiate with true existence, etc. in all circumstances, then in the observation of ultimate truth, if the vase is refuted, it is understood that the vase does not exist at all, this is the way of understanding of the proponents of realism holding it in their hearts, not realizing that they are possessed by demons, even if no differentiation is made in ultimate truth, all objects of focus or elaborations are refuted, but in conventional truth, the Madhyamikas who can establish the appearance of elaborations such as vases, scolding others is impure, mocking purity with impurity is shameful. Also, saying that the vase does not exist, etc., is when investigating ultimate truth, even if it is understood that it does not appear in the investigation of ultimate truth, saying that this distinguishes the two truths is what the Svātantrikas need. I have also said this in the general meaning of the Ornament. But there is no need to express it directly in words, because it is a language that is understood through meaning. When investigating ultimate truth, even if it is not ultimate truth, but when investigating ultimate truth, if it does not exist in that investigation, it does not exist in ultimate truth, then in ultimate truth, forms, sounds, etc.
Tibetan
་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་སུ་ཡང་མེད་པས་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ག་ལ་རུང་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཚིག་སྟེ། ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་དེ་འདྲི་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་ཁྱོད་འདྲའི་ཐལ་འགྱུར་བ་དེ་བཀག་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཅི་ཞིག་ཐེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་ན། དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་འགྱུར་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་བདེན་གྲུབ་དང་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་དོན་ཁྱད་མེད་པས་དེ་ལྟ་ན་དེ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་ཁས་ཅི་ལྟར་ལེན། དེ་མ་བླངས་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་ཞིག་ཡིན། རང་རང་གི་འཇོག་བྱེད་ཐུན་མིན། ས་སྲ་བ་ཆུ་གཤེར་བ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་བཀག་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་དགོས་པར་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་མ་ཕྱེ་བར་མིག་བསྒྲད་ཀྱང་ཅེ་རེ་ལོང་བ་སྟེ། ཟླ་བས་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་བཞག་པའམ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་རུང་མེད་པར་བཀག་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནམ་སོམས་ཤིག །ངེད་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་སོགས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་མི་འགལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་མཚན་མཚོན་བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་མཚོན་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་ཁས་ལོངས་ཤིག་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་མཚོན་ཡོད་པར་རང་རྒྱུད་པས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ ན་ཁྱོད་འདྲའི་ཐལ་འགྱུར་བས་དེ་ལས་ལྷག་ཅི་ཞིག་རྟོགས། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའམ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའམ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་བློས་ཕར་བཏགས་པ་མིན་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་འཇོག་སྙམ་ན་བློས་ཕར་བཏགས་པ་མིན་པར་ཡུལ་རང་ངོས་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་ག་ལ་འདོད། ཐ་སྙད་དུ་འདོད་དམ་སྙམ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་གྱིས། ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་མཁན་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་དང་། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་རོ།
Chinese
说没有想要（胜义中）成立的应成派，这怎么能成为应成派的特点呢，这话非常正确。我也要问你： 如果自续派也不想要在胜义中以自相成立，那么像你这样的应成派又遮遣了什么特点呢？如果认为自性成立和自之相成立，是指不依赖于他而成立的意思，那么这就会变成不是由缘起成立，而是以自己的体性存在，因此和真实成立只有说法上的差别，而没有意义上的差别，如果是这样，自续派又怎么会承认呢？如果不承认，那应成派的特点又是什么呢？各自的安立方式不同，比如地坚硬、水湿润等等，这些在世俗中成立，尊者月称也已经承认了，因为他安立了从色法到一切智之间的体性。说遮遣了这些又怎么会是呢，这是在强调必须区分二谛的同时，又不区分二谛，即使瞪大眼睛也如同瞎子一般。月称是在胜义中安立了色法是能够成为色法的体性，还是在世俗中遮遣了色法不具有成为色法的能力，你好好想想。我们认为，虽然在胜义中连微尘也找不到具有能够成为色法等等体性的色法等等，但在世俗中说色法是具有能够成为色法的体性，这并不矛盾。如果按照你的观点，即使在胜义中没有真实成立的能相和所相，也要承认在胜义中存在没有真实成立的能相和所相。如果在世俗中自续派承认存在没有真实成立的能相和所相，那么像你这样的应成派又能领悟到什么更高的境界呢？如果认为自性成立或者自相成立，或者体性成立，是指不是由分别念假立，而是由事物自身的存在方式成立，如果不是由分别念假立，而是由事物自身成立，那么就会变成真实成立，因此自续派怎么会想要这样呢？如果认为是在世俗中想要这样，那也不是，因为所有的中观派都承认，如果观察一切法，就仅仅是假立存在，哪里有人想要以自性成立呢？因此，按照你的观点，真实成立和自相成立就变得没有差别了。
English
It is very true to say that there is no Madhyamika who wants (to be established in ultimate truth), so how can that be a characteristic of Prasangika? I also ask you that: If the Svatantrika does not want to be established by its own characteristics in ultimate truth, then what characteristics of such Prasangika as you have refuted? If it is considered that the establishment of self-nature and the establishment of one's own characteristics mean establishment without relying on others, then it will become not established by dependent origination, but existing by its own nature, so there is only a difference in expression from true establishment, and there is no difference in meaning, so how can Svatantrika admit it if it is like this? If you don't admit it, what is the characteristic of Prasangika? The establishment methods of each are different. For example, the earth is hard and the water is wet. These are established in the conventional truth, and the venerable Chandrakirti has also admitted it, because he established the nature from form to omniscience. Saying that it is refuting these, it is like a blind man staring even if he stares without distinguishing the two truths while emphasizing that the two truths must be distinguished. Did Chandrakirti establish in ultimate truth that form is the nature of being able to become form, or did you admit that in conventional truth, form does not have the ability to become form, think about it. We believe that although even dust cannot be found in ultimate truth, such as form, etc., which have the nature of being able to become form, etc., it is not contradictory to say in conventional truth that form has the nature of being able to become form. According to your point of view, even if there is no truly established sign and object in ultimate truth, you must admit that there is a sign and object that is not truly established in ultimate truth. If the Svatantrika admits that there is a sign and object that is not truly established in conventional truth, then what higher realm can Prasangika like you realize? If it is considered that the establishment of self-nature or the establishment of self-characteristics, or the establishment of nature, is not established by conceptual imputation, but by the way things exist themselves, if it is not established by conceptual imputation, but by things themselves, then it will become truly established, so how can Svatantrika want this? If you think you want this in conventional truth, that's not the case, because all Madhyamikas admit that if you examine all dharmas, they are only nominally existent, where is there anyone who wants to be established by nature? Therefore, according to your point of view, true establishment and self-characteristic establishment become indistinguishable.