English
Seeing them in suffering, knowing that they are deceived by views, love arises. This symbolizes that when one has realized Suchness, one also sees others separated from the right path, repeatedly born in samsara, and without protectors. Great compassion naturally arises for them, unmixed with small differences, and increases immeasurably. The cause of great compassion lies in realizing the equality of self and others, and seeing others dwelling in the suffering of ignorance. To be free from the obstacles to compassion, which are based on universally tormenting thoughts, etc., one must be free from the defilement of self-grasping. Therefore, it is also established by the reasoning of complete causes and absence of obstacles. Thus, taking beings upon oneself based on the lineage of compassion, being free from the defilement of self-interest and the object of signs, the teaching of the Thus-Gone One, promising the household of the lineage of compassion, and bearing the burden of beings, is called one who possesses true love. Thus, whoever possesses compassion that desires to free others from suffering, seeing the increase of suffering and its causes, compassion increases even more, like fire fueled by wood. However, those who hate the ultimate Dharma dwell in the supreme cause of suffering. Thus, killing fish and birds, etc., is not a great enemy of oneself and others. Even if they are not killed, they are moved by the wind and are extremely impermanent like bubbles of water. It only amounts to killing a small number of purulent bodies that cannot benefit oneself in the slightest. However, those who hate the ultimate Dharma harm the Dharmakaya, which abides until the end of samsara, is adorned with the perfection of the benefit of oneself and others, and is connected with countless victors. Because it harms the seed of that Dharmakaya, which is faith in Suchness. Therefore, the ripening of abandoning the holy Dharma is often spoken of in the sutras as extremely unpleasant. Thus, the master Nagarjuna said: "Extremely vast and profound, lazy and extremely untrained, enemies of self and others, now out of ignorance, slander the Great Vehicle." As it is said. Therefore, those individuals who have not trained their lineage and intelligence, the more profound the Great Vehicle is, the more they fear and slander it.
Tibetan
མདོ་ལས། རང་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་དང་སྦྱར་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ལྟར་སྣང་ལ་བརྟེན་ནས། ཟབ་ཅིང་དཔགས་པར་དཀའ་བའི་ ཤེར་ཕྱིན་ལ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སུན་འབྱིན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བར་གསུངས་ལ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམན་པར་མོས་ཤིང་ཁམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དམན། །གྲོགས་པོ་དམན་པ་དག་གིས་ཡོངས་བསྐོར་བ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་མོས་མེད་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བློ་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྡང་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཐབས་མི་འདོར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ། བློ་ནོར་ལྡན་པས་ལུགས་གཞན་ལ། །ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་སྐྱོབ་པ་ལ། །གུས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་ནོར་གྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནོར་དང་ལྡན་པས་བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་ལུགས་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་བློ་ལྡན་སྐལ་བཟང་དེ་དག །ལམ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་ཉིད་ལ། གུས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚ་བས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གདུང་བ་དེ་ཙམ་དུ་བསིལ་བའི་ཆུ་ལ་དགའ་བ་འཕེལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའང་འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་ལུགས་ནི་རིགས་ངན་བླུན་པོའི་སྐྱེ་བོ་ལའང་གྲགས་པའི་ཡུལ་རགས་པ་ལའང་འཁྲུལ་པར་མཐོང་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ། གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུར་བསྲེགས་པ་དང་བཅད་པ་དང་བདར་བ་དང་འདྲ་བའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔགས་དང་། རང་གི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མ་གྱུར་པའི་དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པ་དེ་ནི་ཤིན་ ཏུ་ཐིབ་པོ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ན་མ་འདྲེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འཁྲུགས་པའམ་རྙོག་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས། མི་དང་ལྷ་ཡུལ་བའི་གཙོ་བོ་མཐའ་དག་གི་ཅོད་པན་གྱི་ཕྲེང་བས། ཞབས་པདྨ་གཉིས་མཛེས་པར་བྱས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་ཤེས་པ་སུ་ཞིག་དོན་དམ་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པའི་དད་པ་ཅི་ཕྱིར་མི་བསྐྱེད་དེ་བསྐྱེད་པར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་། སྙིང་རྗེ་དེ་ལའང་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་
Chinese
经中说：依靠与自己体验相结合的相似般若，对于甚深且难以测度的般若，会产生诸多诽谤，如“这不是佛的教法”等等。如《经庄严论》所说：“信奉低劣且自性也极低劣，被低劣的友伴所围绕，对于甚深且广大的善说之法，如果对此没有信心，那就成功了。”如是，因为甚深的缘故，没有成为意识的对境，所以对于憎恨大乘的那些人，不应舍弃以大悲心摄受的方法。第二，具有智慧财富者，对于其他宗派，如何见到没有精要，如是对于救护那些人，会生起极大的恭敬。如是说，成为殊胜圣者之财的，具有智慧之财者，见到此教法之外的其他宗派如何没有精要，如是具有智慧的幸运者们，心想“此道是世尊独自宣说的”，对于救护我等的导师圆满正等觉佛陀，会生起极大的恭敬，就像被暑热所逼迫，越是感到痛苦，就越是喜爱清凉的水一样。而且，像这样，其他的宗派，即使是种姓低劣的愚笨之人，也会在粗略的领域中迷惑。如是，如来所说的经典，初善、中善、后善，如同上好的黄金一般，经过烧、割、磨等，通过现量和比量，以及没有被自己的言辞所损害的三种观察所清净，对于极度浓厚的轮回中没有混杂的智慧，见到真如丝毫没有错乱或污浊，因此，对于以人与天界一切主尊的顶髻之鬘，使双足莲花美丽，具有的世间导师佛陀薄伽梵，我等有知之士，谁不会以不执著于胜义的方式，生起以修持为精要的信心呢？理应生起。如是，从正确的见解中，会对众生生起慈悲，而对于慈悲，也有缘众生之慈悲，缘法之慈悲，以及无缘之慈悲。
English
The Sutra states: Relying on the seeming Prajñāpāramitā that is combined with one's own experience, many refutations arise, such as "This is not the Buddha's teaching," regarding the profound and immeasurable Prajñāpāramitā. As stated in the Ornament of the Sutras: "Believing in the inferior and with an extremely inferior nature, completely surrounded by inferior companions, if there is no faith in the Dharma that is profound, vast, and well-explained, then it is accomplished." Thus, because of its profundity, it does not become an object of consciousness, so for those who hate the Mahāyāna, one should not abandon the method of embracing them with great compassion. Second, those who possess the wealth of wisdom, how they see the lack of essence in other systems, in that way, great respect will arise for saving those people. As it is said, those who have become the foremost of the noble wealth, possessing the wealth of wisdom, seeing how other systems outside this teaching lack essence, thus those fortunate ones with wisdom, thinking, "This path was taught solely by the Bhagavan," for the sake of saving our teacher, the perfectly complete Buddha, great respect will arise, just as one who is tormented by heat, the more one suffers, the more one's love for cool water increases. Moreover, like this, other systems, even foolish people of low birth, are seen to be confused in crude areas. Thus, the scriptures spoken by the Tathāgata, good in the beginning, good in the middle, and good in the end, like the finest gold, purified by burning, cutting, and polishing, and by the three examinations that are not harmed by one's own words, for the wisdom that is not mixed in the extremely dense Saṃsāra, seeing that the suchness is without any confusion or turbidity, therefore, for the world teacher, the Buddha Bhagavan, who possesses the two lotus feet adorned by the garlands of crowns of all the chief lords of humans and gods, who among us knowledgeable ones would not generate faith that takes practice as its essence, in a way that does not cling to the ultimate meaning? It is reasonable to generate it. Thus, from the correct view, compassion arises for sentient beings, and for compassion, there is also compassion focused on sentient beings, compassion focused on Dharma, and compassion without focus.
Tibetan
གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་། ལམ་དེ་ཉིད་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལའང་། དང་འདོད་ཡིད་ཆེས་གསུམ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་སྐྱེ་བས་གཞན་གཉིས་ཀྱང་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་ངོ་། །མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་འཕྲོག་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས། དེ་རེ་རེ་ཡོད་ན་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་སྲིད་ཞི་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་བློ་ཡིན་ནོ་ཅོག་གི་ནང་ན། སྲིད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ལས་བཟང་བ་གཞན་མེད་ཅིང་། ཞི་བ་ལ་དམིགས་པའི་བློ་ལ་དད་པ་ལས་བཟང་བ་མེད་ལ། དེ་གཉིས་ཡོད་པར་གྱུར་ན། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་མ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ནི། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ནམ་ཡང་འབྲལ་མི་ཤེས་སུ་འབྱུང་སྟེ། དེས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་མ་ནོར་བ་མཐོང་བ་ན། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ། གནས་ཚུལ་ལ་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ནམ་ཡང་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ས་དང་ལམ་གྱི་བགྲོད་པ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ།རང་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བརྙེས་ནས། ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྩོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སྐུ་གཉིས་པོ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་སྒོ་ནས་རང་དོན་གཞན་དོན་ཞེས་བཞག་ཀྱང་། དོན་དུ་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་འབྲལ་མི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེའང་རང་འགྲེལ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་ཚོལ་སྔོན་བཏང་སྟེ། །དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་གྱུར་ནས། །ལྟ་ངན་ཐིབ་
Chinese
三者之中，最主要的是生起无缘大慈悲。对于开示此道的佛陀生起恭敬心，其中，在信心的三种——初信、欲信、胜解信中，生起如国王般的胜解信，其余二者也如眷属般生起。不退转的信心，仅仅是相信不会被相违品夺走的差别而已。因此，一切白法的根本是信心和大悲，如果各自具有，则说一切清净之法也会生起。在所知的事物，即轮回和寂灭二者所缘的意念中，对于轮回所缘的意念，没有比大悲更好的；对于寂灭所缘的意念，没有比信心更好的。如果具有这二者，则这二者相结合，会生起珍贵的菩提心。 菩提心被称为唯一的佛法。这样的世俗菩提心，对于证悟了胜义菩提心体性的补特伽罗来说，会成为永不分离的。因为他如实见到了事物的真相，远离了自利作意的垢染，为了使迷惑于实相的众生现证实相，想要获得佛果的想法永远不会退转。究竟而言，世俗和胜义菩提心二者，安立为本体无离无合存在，这在密咒的续部中有所阐述。因此，以空性和大悲双运，使地道之行达到究竟。为了自利而获得法身，为了他利而获得色身，获得了二身双运。如同虚空存在多久，利他事业就不会间断，无需勤作，如同如意宝和如意树般，如愿赐予众生暂时和究竟的所需。虽然从二身的主次角度安立为自利和他利，但实际上是本体双运、不可分离的智慧身。
English
Among the three, the most important is the arising of impartial great compassion. Towards the Buddha who teaches this very path, respect arises, and among the three types of faith—initial faith, aspirational faith, and conviction—the faith of conviction, like a king, arises, and the other two also arise as attendants. Irreversible faith is merely the distinction that belief cannot be stolen by opposing forces. Therefore, the root of all white dharmas is faith and great compassion, and if each is present, it is said that all purifying dharmas will also arise. Among all thoughts that focus on the knowable, namely samsara and nirvana, there is nothing better than great compassion for thoughts focused on samsara, and there is nothing better than faith for thoughts focused on nirvana. If these two are present, then these two combined will give rise to the precious bodhicitta. Bodhicitta is known as the single Dharma of the Buddhas. Such conventional bodhicitta, for the individual who has realized the nature of ultimate bodhicitta, becomes inseparable. Because he sees the reality of things without error, free from the stain of self-interest, the thought of wanting to attain Buddhahood in order to manifest reality for beings who are deluded about reality will never regress. Ultimately, the establishment that the two, conventional and ultimate bodhicitta, exist as an inseparable essence is explained in the tantric scriptures. Therefore, by uniting emptiness and compassion, the progression of the grounds and paths is brought to completion. For one's own benefit, the Dharmakaya is attained, and for the benefit of others, the Rupakaya is attained, thus attaining the union of the two bodies. As long as space exists, the activity will never cease, effortlessly, like a wish-fulfilling jewel and a wish-fulfilling tree, granting beings their temporary and ultimate needs as they wish. Although the two bodies are established as being for oneself and for others from the perspective of their relative importance, in reality, they are the Jnana-kaya, the essence of which is inseparable union.