Tibetan
ར་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། དེ་ འདྲ་བའི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་གཞི་ལོགས་སུ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་བཟུང་ན། དེའི་མིང་ལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་གམ། ཚངས་པའམ། ཁྱབ་འཇུག་གམ། དབང་ཕྱུག་གམ། ཡེ་ཤེས་སོགས་ཇི་བཏགས་ཀྱང་མིང་ཙམ་ལས་དོན་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གནས་ལུགས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཚོད་མི་གདའ་བས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་སྟོན་པ་ལ་བརྟེན་པ་གལ་ཆེའོ། །དེས་ན་ཚིག་ཙམ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་སོགས་ཟེར་ཡང་། རིགས་པས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཕུ་ཐག་ཆོད་པའི་སྒོ་ནས་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་བླ་ན་འཕགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་མ་ཤེས་ན་ཅིའང་མི་ཕན་ལ།ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མྱངས་ཏེ། དེ་དག་གིས་རྣམ་རིག་དང་དབུ་མའི་ལུགས་བཤད་པ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་མི་ནུས་པར་ཟབ་མོའི་གནད་གནམ་ས་ལྟར་མི་མཚུངས་པ་ཡོད་པས། ཇོ་བོ་རྗེས་ཀྱང་ཁོང་བོད་དུ་བྱོན་རྗེས་ད་ལྟ་རྒྱ་གར་ན་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཕྱེ་ནུས་པ་དཀའ་གསུངས་པ་ལྟར། བོད་དུའང་བནྡེ་དང་བོན་པོ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་པའི་གཞུང་གི་ཚིགས་བཅད་ཅུང་ཟད་རང་འགྲེལ་ན་བཀོད་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དཀའ་འགྲེལ་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་འདིར་མདོར་བསྡུས་སུ་བཀོད་པའོ། །དེ་དག་གིས། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱངས། །ཞེས་པའི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་ པའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔག་ཏུ་མེད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གཅིག་དང་། བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་ལའང་ཕྱོགས་འདི་ཙམ་ཞེས་པའི་ཚད་དང་། དུས་འདི་ཙམ་དུའོ་ཞེས་པའི་ཚད་གཟུང་མི་ནུས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མའི་ཚུལ་ལ་གནས་པས་སོ། །དེའང་དཔེར་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བཞུགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཟླ་བའི་འོ
Chinese
如果不是这样，而是把空无有无二者的空性之基，执着为独立存在的实体，那么给它起什么名字都可以，无论是不可思议的我，还是梵天，还是遍入天，还是自在天，还是智慧等等，都只是名称而已，意义是相同的。大圆满光明是各自用自己的智慧去证悟的，远离四边的戏论的实相，不是那样子的，所以依靠正确的道路和导师非常重要。因此，即使口头上说像是幻觉，没有实体，远离戏论等等，如果不能通过理智引导，彻底了解超越外道之上的殊胜的如来空性之理，就没有任何用处。如果了解了，那么佛所说的一切，遍入天等都没有丝毫体验过。他们所说的唯识和中观之理，也只是名相上的了解而已。因此，内外教派的差别不能只用言辞来区分，深奥的要点像天地一样截然不同。就像阿底峡尊者去西藏后说的那样，现在在印度能够区分内外教派的人很难找到。在西藏，本迪（僧人）和苯教徒也一样。就像外道所主张的教义的章节，在自释中引用了寂护的难解释一样，这里也简略地引用了。他们所说的“遍入天和自在天等没有体验过”的意义已经解释完毕。然后，所谓安住于不可估量之处的因，是指用语言来表达的不可估量。如果问怎样不可估量，那么如来的一道光芒，一个毛孔，也无法衡量这个方向的界限，也无法衡量这个时间的长短，与法界融为一体。像这样不可估量的法性，安住于此的因，就是与法界相符，安住于真俗二谛双运的中观之理。例如，从一个方面来说，如来在不可估量的时间里，一直安住于轮回的因，就是证悟了轮回和寂灭平等性的般若波罗蜜多。因此，月亮的…
English
If it is not so, but the emptiness-basis, which is empty of both existence and non-existence, is grasped as an independently existing entity, then whatever name is given to it, whether it is the inconceivable self, or Brahma, or Vishnu, or Ishvara, or wisdom, etc., it is only a name, and the meaning is the same. The Great Perfection of Clear Light, which is to be realized individually by one's own wisdom, the reality that is free from the four extremes of elaboration, is not like that, so it is very important to rely on the correct path and teacher. Therefore, even if verbally it is said to be like an illusion, without substance, free from elaboration, etc., if one cannot, through reason, thoroughly understand the supreme Suchness of emptiness of the Tathagatas, which is superior to the nihilistic heretics, it is of no use. If one understands, then everything that the Buddha said has not been experienced at all by Vishnu and others. Their explanation of the principles of Mind-Only and Madhyamaka is only a nominal understanding. Therefore, the difference between inner and outer schools cannot be distinguished by mere words, and the profound key points are as different as heaven and earth. Just as Lord Atisha said after he went to Tibet, it is now difficult to find someone in India who can distinguish between inner and outer schools. In Tibet, the Bande (monks) and Bonpos are also the same. Just as the verses of the doctrines asserted by the outsiders are quoted in the self-commentary of Kamalashila's Difficult Explanation, here it is also briefly quoted. The meaning of what they said, "Vishnu and Ishvara, etc., have not experienced," has been explained. Then, the so-called cause of abiding in the immeasurable is the immeasurable expressed in words. If asked how it is immeasurable, then even a single ray of light of the Tathagata, a single pore, cannot measure the limit of this direction, nor can it measure the length of this time, and it merges with the Dharmadhatu. The cause of abiding in such an immeasurable Dharma nature is that it conforms to the Dharmadhatu and abides in the Madhyamaka principle of the union of the two truths. For example, from one aspect, the cause of the Tathagata abiding in samsara for an immeasurable time is this Prajnaparamita, which realizes the equality of samsara and nirvana. Therefore, the moon's...