Chinese
是无垢的。那些道路也不是各自随意发挥而加以区分，仅仅是阐明了佛陀甚深和广大的教诲。因此，如果能领会这些要点，那么，世尊所说的一切以世俗谛的安立，包括杂染和清净，最终都依赖于对唯识宗的理解。从色法到一切种智之间的所有法，最终都归结于中观，即确定其为自性离戏的大空性。因此，这是进入了没有偏颇于甚深和广大的大乘。因此，将两种宗派，即两大车轨的教义，如虚空和海洋般甚深广大的教义，完整地、无偏颇地融会贯通，在印度也很稀有，更何况在西藏呢？因此，即使在印度本土各自奉行车轨的传统时，这位论师也认为甚深和广大都是大乘不可或缺的特点，因此将两种车轨的传统融为一体，这比其他任何传统都更为殊胜。因此，遵循这样的教义，就像乘坐一辆好马车一样。那么，这与马车有何相似之处呢？一般来说，乘法（ayana）就像乘坐的工具，安住于此就能到达自己想要的果位。而大乘，正如所说：此乘犹如虚空无量大殿宇，能现喜乐安乐乃为殊胜乘，何人乘坐能除一切众生诸忧恼。如是说，犹如虚空般甚深的二十空性，犹如无量殿宇般广大的庄严，显现庄严即是大乘。同样，在这里，它也比其他乘坐工具更为殊胜，适合伟大者，没有困难，具备诸多财富的特点，如行进等，与马车的性质相似。超越了执着于单一方面的观点，适合于兼具甚深和广大的智慧之人，由于通达了二谛的真如，因此在成就佛果方面没有困难，具有名言的量和胜义的量，即理性的
English
It is immaculate. Those paths are not like distinguishing by exerting what one desires, but merely clarifying the profound and vast teachings of the Buddha. Therefore, if one can comprehend these points, then, the ultimate of all that the Blessed One has taught with the establishment of conventional truth, including defilement and purification, depends on understanding the nature of Mind-Only. Since the ultimate of establishing all dharmas from form to omniscience as the great nature free from elaboration ultimately reaches the Middle Way, therefore, this is entering the Great Vehicle without being biased towards the profound and the vast. Therefore, to completely and impartially integrate the two lineages, the teachings of the two great chariots, which are as profound and vast as the sky and the ocean, is rare even in India, let alone in Tibet. Therefore, even when the traditions of the chariots were practiced separately in India itself, this teacher considered both the profound and the vast to be indispensable characteristics of the Great Vehicle, so integrating the traditions of the two chariots into one teaching is far more superior to others. Therefore, adhering to such a teaching is like riding a good chariot. How is it similar to a chariot? In general, a vehicle (ayana) is like a riding tool, and abiding in it allows one to reach the desired result. And the Great Vehicle, as it is said: This vehicle is like the sky, a great immeasurable mansion, it is the supreme vehicle that manifests joy, happiness, and bliss, whoever rides it can dispel all the sufferings of sentient beings. As it is said, the twenty emptinesses, which are as profound as the sky, and the vast array of adornments, which are like immeasurable mansions, manifesting splendor is called the Great Vehicle. Similarly, here too, it is more superior to other riding tools, suitable for the great, without difficulty, possessing many qualities of wealth, such as going, etc., similar to the nature of a chariot. It transcends clinging to single-sided views, suitable for the wise who possess both the profound and the vast, and because of understanding the suchness of the two truths, there is no difficulty in accomplishing Buddhahood, possessing the valid cognition of conventional and the valid cognition of ultimate, that is, rational
Tibetan
རྣམ་པ་ཚད་མེད་པའི་དགའ་བདེའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་གནས་པ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིང་རྟ་དང་འདྲའོ། །དེ་འདྲ་བའི་གཞུང་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ནའང་རིགས་པ་ཚད་མས་གཞུང་གི་དོན་ཉམས་སུ་བསྟར་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འགྲེལ་ ལས། དེ་ལ་ལུང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས། གཞུང་དེ་ཉིད་ལ་དད་པས་མི་མོས་པ་དག་ལྟ་ཅི་སྨོས། དད་པའི་སྒོ་ནས་ལུང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཀྱང་རིགས་པ་དང་བྲལ་ན་དེའི་དོན་རང་གི་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་ངེས་པ་རྙེད་ནས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟས་དང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཞེན་པས་བཅིངས་ཀྱང་དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་རྟ་དེ་ཉིད་ཁ་ལོ་གང་དུ་སྒྱུར་བ་སྲབ་སྐྱོགས་ལ་རག་ལས་པ་བཞིན་དུ། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གང་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་དྲང་མི་ནུས་པར་ལམ་དེ་དང་དེར་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་འཇུག་པས་ན། ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་གཡས་གཡོན་གཉིས་ལ་འཇུ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཞེས་པའི་མིང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མོས་པ་ཙམ་མིན་པར་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ངེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། གང་ཐེག་ཆེན་དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདག་སྒྲ་སྦྱར་ཏེ་ཐེག་ཆེན་པ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུགས་ཀྱང་ཞེན་ལྟས་འཛིན་པ་དང་། འཐད་ལྡན་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་སུན་ཅི་ཕྱིན་བྱས་ན་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ཕངས་པའི་སེམས་སུ་མ་བྱས་པར་གྱུར་པས་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དྲི་མེད་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དྲང་པོས་ཚུལ་བཞིན་ དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཡིན་ཞིང་ཆོས་སྲུང་བ་དང་གཟུང་བའི་མཆོག་དམ་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དེ་ལ་བསྔགས་པ་ལ། ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དཀར་ཆོས་གཞན་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང
Chinese
由于具有无限的喜乐财富等，所以像车一样。即使安住于这样的论典中，也必须以正理来实践论典的意义。自释中说：对于那些以经文和事物力量进入，而没有推测的人，即使是那些以信仰跟随的人，也不会非常满足。更何况那些不以信仰信奉该论典的人呢？即使以信仰进入该经文，如果缺乏理性，也无法获得实践其意义的定解，因此不会完全满足。就像用执着束缚食物和各种珍宝，却不知道如何享用它们一样。因此，就像驾驭马车的马，其方向取决于缰绳一样，以事物力量的理性所成立的，就无法引导到其他地方，只能以定解进入那条道路。因此，抓住思辨世俗和胜义的理性的左右缰绳，就是以二量（量， प्रमाण）的定解进入深广的意义，因此获得了名为大乘者的名实相符。大乘具有深广二者，并且不仅是信仰，而是以二量获得定解的人，因此，在具有大乘者上加上所有格，称为大乘者。因此，如果执着于不合理的宗派，并且尽可能地驳斥其他合理的宗派，那就是没有把佛法本身放在心上。因此，具有无垢事物力量理性的智者们，应该以佛法本身为重，以正直的分别来如理地观察。这样，如论中所说：因为贪着辩论，所以没有造解脱，因此宣说了它。如果解释它，摧毁其他宗派也没有过失。等等，就像这样，会成为守护佛法和受持佛法的殊胜者。第二，赞叹两种方式的道路，有不共的功德，以及依靠它而产生其他善法的功德两种。首先，
English
Because it possesses limitless joy and wealth, it is like a chariot. Even when abiding in such a treatise, one must practice the meaning of the treatise with valid reasoning. The self-commentary says: Those who enter through the power of scripture and things, and are without inference, even those who follow with faith will not be completely satisfied. What need is there to mention those who do not believe in the treatise with faith? Even if one enters the scripture with faith, if one lacks reason, one will not be able to obtain the certainty of practicing its meaning, and therefore one will not be completely satisfied. It is like binding food and various jewels with attachment, but not knowing how to enjoy them. Therefore, just as the horse that drives the chariot, its direction depends on the reins, what is established by the reasoning of the power of things cannot be guided elsewhere, but can only enter that path with certainty. Therefore, grasping the left and right reins of reasoning that speculates on the conventional and ultimate, is to enter the profound and vast meaning with the certainty of the two valid cognitions (pramana). Therefore, one obtains the name and reality of being called a Mahayanist. The Great Vehicle possesses both profundity and vastness, and is not merely faith, but a person who obtains certainty through the two valid cognitions. Therefore, the possessive is added to the one who possesses the Great Vehicle, and is called a Mahayanist. Therefore, if one clings to an unreasonable sect, and refutes other reasonable sects as much as possible, that is not taking the Dharma itself to heart. Therefore, those wise ones who possess the reasoning of the stainless power of things should take the Dharma itself as important, and observe it properly with upright discrimination. In this way, as it is said in the treatise: Because of attachment to debate, liberation was not created, therefore it was proclaimed. If it is explained, there is no fault in destroying other sects. And so on, like this, one will become the supreme protector and upholder of the Dharma. Second, praising the path of the two ways, there are two kinds of merits: the uncommon merits, and the merits of relying on it to generate other virtuous dharmas. First,
Tibetan
་པོ། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱངས། །དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །ཤིན་ཏུ་མྱངས་པ་མ་ཡིན་པ། །ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པ། །གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཆེ་ཞིང་བློ་གྲོས་གསལ་བར་གྱུར་པ། ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་དང་། ཚངས་པ་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་མྱངས་པ་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐའ་བློས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདི་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་བོར་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ཅན་ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཤིན་ཏུ་མྱངས་པ་མ་ཡིན་པ། ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདུད་རྩི་སྐྱོན་མཐའ་དག་གིས་དག་པ་འདི་ནི། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒྲིབ་ གཉིས་ཀྱི་དྲི་མས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་དོར་ཏེ་ཚངས་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་གམ་ནོར་ལྷའི་བུ་དང་། མིག་མི་བཟང་ངམ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་གཉིས་ཀྱང་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདི་དང་འདྲའོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་བཤད་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་འདོར་གྱིས་བཤད་པ་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ནི། བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་གསང་བ་ལས་བསྟན་པ། རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཡིན། །བླང་དང་དོར་བ་མེད་ཅེས་རབ་བརྟགས་ལ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་པར་རྟག་གནས་བྱོས། །ཞེས་དོན་གྱི་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་པའམ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཡིན་ལ། ལམ་ནི། རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང་། མ་རིག་པའི་གཉིད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་དང་ཆགས་སོགས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བླང་དོར་ཅིའང་མེད་པར་བརྟགས་པའམ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་སེར་སྐྱའི་གཞུང་ནི། ཡོན་ཏན་རྣ
Chinese
པོ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 遍及和权势等未曾体验。 无可估量而安住之因。 即使成为世间之顶， 也未曾彻底体验过。 此清净之甘露， 乃清净慈悲之因所生。 除如来之外， 非他人之享受。 如是说。 如此之二者， 非他人共通之行境。 如此世间之伟大且智慧明晰者， 遍入天和自在天， 以及梵天和数论派等，连少许也未曾体验过。 不仅如此，功德之边际以心识无可估量而安住之因， 即使是成为一切世间顶点的，具有出世间道之声闻缘觉圣者们， 也未曾彻底体验过。 真实无谬之实相，二谛之甘露，一切过失皆已清净之此， 乃是对一切众生慈爱的大慈悲，二障之垢染完全清净之因所生。 除唯一的如来之外， 不会成为其他人的享受。 如是说。 对此，若认为因为离系者梵天和遍入天或财神之子，以及美目非或自在天等也宣说了二者，所以与此相似，则不然。 因为彼等所说乃是片面的空性。 如此，离系者所说唯识之理是，甘露滴秘密中所说： 唯识唯是常清净， 如此佛陀恒解脱。 无取舍故善观察， 梵天常住无忧恼。 如是，唯识之自性，梵天无忧恼或解脱，常恒之果是所求之义。 道路是，唯识之自性恒时自性清净，远离无明之睡眠的佛陀，以及从贪欲等束缚中解脱，彼等是胜义谛，因为无明和贪欲等是暂时的。 因此，除了此之外，没有其他可取舍的，应观察或知晓后修习。 如是说。 其他，属于彼等一类的数论派之论典是，功德等
English
Po. Not experienced by pervading and power, etc. The cause of dwelling immeasurably. Even by becoming the crown of the world, It has not been thoroughly experienced. This pure nectar, Is the cause of pure compassion. Other than the Tathagata, It is not the enjoyment of others. It is said. Such two aspects are not the common realm of others' practice. Like this, those who are great and clear in wisdom in the world, Vishnu and Ishvara, And Brahma and Samkhya, etc., have not even tasted a little. Moreover, this cause of making the end of qualities dwell immeasurably, Even those who have become the crown of all worldly beings, the Shravakas and Pratyekabuddhas who have the path beyond the world, Have not been thoroughly experienced. This pure nectar of the two truths, the true and unerring reality, purified from all faults, Is the great compassion that loves all beings, the cause of being completely purified from the stains of the two obscurations. Except for the sole Tathagata, It will not become the enjoyment of others. It is said. Therefore, if one thinks that it is similar to this because the detached Brahma and Vishnu or the son of the god of wealth, and the ugly-eyed or Ishvara, etc., also explain the two aspects, it is not so. Because what they say is a partial emptiness. Thus, the principle of only consciousness spoken by the detached is, as stated in the secret of the nectar drop: Only consciousness is always pure, Thus the Buddha is always liberated. Because there is no acceptance or rejection, contemplate well, Brahma dwells forever without sorrow. Thus, the nature of only consciousness, Brahma without sorrow or liberation, the eternal result is the meaning to be sought. The path is, the nature of only consciousness is always pure by nature, the Buddha who is free from the sleep of ignorance, and is liberated from the bonds of desire, etc., these are the ultimate truth, because ignorance and desire, etc., are temporary. Therefore, other than this, there is nothing to be accepted or rejected, one should contemplate or know and then practice. It is said. Furthermore, the Samkhya texts belonging to their side are, qualities etc.