Tibetan
གིས་ཀྱང་བདག་རྐྱེན་ཉིད་འདི་བ་ཙམ་དུ་མ་མཐོང་ན་ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འཕགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བས་དེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་རིགས་ལ། བདག་མེད་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་དེ་དག་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་འགོག་པའི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པའི་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་ལ་ས་དྲུག་པ་མན་དང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཁྱད་མེད་པས་ཡིན་ལ། ས་བདུན་པར་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འདུ་བྱེད་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློས་ཀྱང་ལྷག་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཚུལ་འདི་འགོག་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇུག་ལྡངས་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་ཡིན་ཞེས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་ཏེ་རེད་མདའ་བ་སོགས་བཞེད་ལ། མཁས་པ་བསོད་ནམས་སེང་གེ་སོགས་ཀྱིས་དེ་ཆེས་མི་འཐད་པའི་རིགས་པའི་གནོད་པ་བསྟན་ནས། རང་ལུགས་མཚན་འཛིན་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ས་བདུན་པ་ན་ཐོབ་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་། བདག་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ས་དྲུག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ས་བདུན་པ་ལ་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་སྐད་ ཅིག་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསལ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་འདི་མཐོང་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་དོ། །དེའང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་སྤྱིར་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། བྱང་སེམས་ས་དྲུག་པ་ནས་འཇུག་པར་གསུངས་པའོ། །སྐབས་འདིར་བརྗོད་དགོས་པ་མང་ཡང་མདོ་ཙམ་མོ། །མདོར་ན་ཆོས་བདག་མེད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་འདུས་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་ཆོས་སུ་མ་འདུས་པ་ཞིག་མ་ཡིན་ཀྱང་། གཙོ་བོར་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁེགས་ན་ལས་ཉོན་གྱིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཁེགས་ཤིང་། ལམ་གང་གིས་ཁེགས་ན་གང་ཟག་དེ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་འགོག་དགོས་ལ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགོག་ན། ཕུང་པོར་འཛིན་པའམ། དམིགས་ཡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་ཙམ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའམ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའམ། རྐྱེན་
Chinese
如果仅仅把这看作是助缘，就像外道一样，也不会变成圣者，所以应该压倒它。那些见到无我的圣者，进入以心和心所的流转止息之界为对境的有作意之灭定，这与第六地以下和声闻、独觉阿罗汉没有差别。在第七地，以无作意进入真实的灭尽边际的方式，用智慧更加详细地阐述。其中，用智慧压倒的方式，瑞达瓦等认为，这是在灭定中能否瞬间进入和出来的差别，并说明了其中的理由。但是，索南僧格等智者指出了这有极不合理的理证损害，并说自宗认为，不复产生的有法在第七地获得。但我这样认为：在《楞伽经》中说：“大慧，从第六地开始，菩萨摩诃萨们、声闻和独觉们进入灭定。在第七地，菩萨摩诃萨们在每个刹那，通过消除一切事物的自性而进入等持，而声闻和独觉则不是这样。声闻和独觉们进入灭定，是落入有明显作意的能取和所取的相中。”见到佛陀亲自所说的这些话，疑虑就消除了。也就是说，声闻、独觉阿罗汉一般都进入灭定，而菩萨从第六地开始进入。这里需要说的事情很多，但只说一点点。总之，人无我包含在法无我的范畴内，但人并不包含在法中。然而，主要来说，轮回的因是执着人我，如果断除了它，业和烦恼就会阻止在轮回中产生。用什么道来断除呢？通过了解人是空性的来阻止。如何阻止呢？执着蕴，或者以所缘的蕴为基础，执着于假立的我，成为俱生我执的对境，那是以依赖而假立的，或者以依赖而产生的，或者因缘
English
If one merely sees this as a contributing factor, one will not become a noble being like the outsiders, so it should be overcome. Those noble ones who have seen selflessness enter into cessation with effort, focusing on the realm where the flow of mind and mental factors ceases, which is no different from the sixth ground and below, and the Hearers, Solitary Realizers, and Arhats. On the seventh ground, the way of entering into the true limit of cessation without effort is explained in more detail by wisdom. Among them, the way of overcoming with wisdom, Redawa and others believe that this is the difference between being able to enter and exit cessation in an instant, and explain the reason for it. However, wise men such as Sonam Senge have pointed out that this has extremely unreasonable logical harm, and said that according to their own system, the Dharma that does not arise again is obtained on the seventh ground. But I think like this: In the Lankavatara Sutra, it says: "Great Wisdom, from the sixth ground onwards, Bodhisattva Mahasattvas, Hearers, and Solitary Buddhas enter cessation. On the seventh ground, Bodhisattva Mahasattvas enter samadhi in every moment by eliminating the nature of the essence of all things, but Hearers and Solitary Buddhas do not. Those Hearers and Solitary Buddhas who enter cessation fall into the characteristic of the apprehended and the apprehender with obvious effort." Seeing these words spoken by the Buddha himself, doubts are eliminated. That is to say, Hearers, Solitary Realizers, and Arhats generally enter cessation, while Bodhisattvas enter from the sixth ground onwards. There are many things to say here, but only a little is said. In short, the selflessness of the person is included in the category of the selflessness of phenomena, but the person is not included in phenomena. However, mainly speaking, the cause of samsara is the clinging to the self of the person, and if it is cut off, karma and afflictions will prevent arising in samsara. Which path cuts it off? By understanding that the person is empty, one must stop it. How to stop it? Clinging to the aggregates, or based on the object of the aggregates, clinging to the merely imputed I, which becomes the object of the coemergent clinging to self, that is imputed in dependence, or arises in dependence, or conditioned.