Tibetan
་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་དེ། མཐར་ཐུག་གི་ཐར་བ་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཡིན་པའང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་འཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཉན་རང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཡིན་པས་སླར་ལྡོག་པ་དང་འཁོར་བར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ལས་ཀྱི་ཚེ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་སྤང་བྱའི་ས་བོན་མ་ཟད་ཀྱང་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོ་བ་སོགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ས་དང་པོར་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་གཟིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲོ་འདོགས་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ལ། གོམས་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཕྲ་མོ་མ་སྤངས་ཀྱང་། སྦྲུལ་སྐེད་པ་བཅད་པ་ལྡང་མི་ནུས་པ་ལྟར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་སོགས་རང་དབང་མེད་པ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ལས། །འཇིག་ཚོགས་སྙིང་པོ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས། །སྒོམ་ལམ་ཡེ་ཤེས་སྤང་བྱ་རྣམས། །གོས་ཧྲུལ་དག་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། དེས་ན་འཕགས་ས་ཐོབ་ནས་ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་གིས་མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་གནས་བཞིར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་བཞིན་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་སོགས་རྣམས་ལས་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་། །འཆི་དང་རྒ་དང་ན་བར་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི། མ་དག་ས་བདུན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོར་ཐབས་མཁས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལེན་ལ། དག་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་དབང་འབྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་སོགས་སུ་སྟོན་ཏོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་སུ་སྟོན་ན་དེའི་ཚེ་ལུས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་རང་མཚན་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་མེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ཡིས་ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། །སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་འགྲོ་ལྟར་རྟོགས་ནས། །འབྱོར་པའི་དུས་དང་རྒུད་པའི་དུས་ནའང་འདི། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་འཇིགས་པ་མེད། །རང་གི་ཡོན་ཏན་སེམས་ཅན་ཕན་འདོགས་དགའ། །བསམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ། །རྒྱན་དང་སྟོན་མོ་ས་མཆོག་རྩེ་དགའ་བ། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་མིན་པ་རྣམས་ལ་མེད། །གཞན་དོན་བརྩོན་ལྡན་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་འདི། །གང་ཚེ་མནར་མེད་པ་ལའང་དགར་འཛིན་པ། །དེ་འདྲ་བ་དག་སྲིད་ན་གཞན་རྟེན་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ག་ལ་འཇིགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་སའི་ སྤང་བྱ་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ནའང་གཉེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གྱི་ཞལ་ནས་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་མེད་ལ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་རྩོད་པར་གྱུར་ནའང་། རང་ལུགས་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་སྔོན་ཡང་བདག་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་གཉིས་བྱུང་བ་ལྟར་ཅི་རིགས་སྣང་ཡང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ལ་ནི་ཕུང་པོར་འཛིན་པའི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་འབྲས་བུ་འཐོབ་མི་སྲིད་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་བདག་མེད་ནི་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆུང་བར་མདོ་སྡེ་རྣམས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་མེད་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། འདི་ལྟ་བུའི་ལེགས་བཤད་སྨྲ་མཁན་སུའང་གངས་ཅན་ན་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་དེ་དག་གི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། དབུ་མའི་རིགས་པས་ཕུ་ཐག་བཅད་ཚེ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་ལ་སྟོང་གཞི་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་སྟོང་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་པས། ཕུང་པོར་བཟུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་མ་ཕྱུང་ན། རྟག་བདག་ཙམ་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་མི་ནུས་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ང་ཙམ་པོ་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་རུང་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ཧུབ་གང་འཐུངས་པ་ལ་རྒྱ་མཚོ་འཐུངས་ཞེས་བརྗོད་དུ་རུང་བ་ལྟར། ཉན་རང་ལའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་རང་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐྲག་ཅིང་གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་ལ་འཇུག་པ་དག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤོང་ན་རང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུའང་འཐོབ་མི་ནུས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧུབ་གཅིག་འཐུངས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་རྫོགས
Chinese
声闻阿罗汉们都认为，断证达到究竟的菩提并非究竟，最终的解脱涅槃唯有佛陀。如《宝性论》所说：“因此未得佛，不得入涅槃，离光及光芒，不见于日轮。”如是说。因此，声闻缘觉断除烦恼也是以圣者的智慧断除的，所以不会再退转，也不会在轮回中因业和烦恼而产生，因为已经阻止了业的寿命。不仅如此，即使没有断尽所断的种子，获得忍位后也不会堕入恶趣等，这也是合理的。因此，初地的大乘圣者现量见到真谛，所以颠倒的增益永远不会存在。即使没有断除俱生习气的细微所断，就像蛇被斩断腰部无法站立一样，因业和烦恼而在轮回中产生等，也不会有任何不自在。如云：“与圣道相连故，坏聚见坏彼等，修道智所断者，如敝衣般而说。”如是说。 因此，获得圣地后，虽然不需要因业和烦恼的自在而在不净世间受生等，但因慈悲的缘故，会在不净世间受生于四生等，像普通世间人一样示现，从而利益众生。如实见真故，虽已超脱生等，然以慈悲性，示现生与死，老与病。如是说。其中，受生的因是：处于不净七地者，主要是以方便、慈悲和愿力的力量而受生；处于清净地者，则以自在的智慧示现受生等。那么，如果为了利益他人而示现受生等，那时身体和心识是否会有自相的痛苦感受呢？答：没有。如《经庄严论》所说：“彼以诸法如幻化，知生犹如入乐园，兴盛之时衰败时，不为烦恼苦所动。”
English
The Shravaka Arhats all agree that the Bodhi of complete abandonment and realization is not the ultimate, and that the ultimate liberation of Nirvana is only the Buddha. As stated in the Uttaratantra, "Therefore, without attaining Buddhahood, one cannot attain Nirvana. Just as one cannot see the sun by abandoning light and rays." Thus it is said. Therefore, the abandonment of afflictions by the Hearers and Solitary Realizers is also abandoned by the wisdom of the noble ones, so there will be no turning back, and there will be no birth in samsara due to karma and afflictions, because the life of karma has been blocked. Moreover, even if the seeds of what is to be abandoned are not exhausted, it is reasonable that one will not go to the lower realms after obtaining forbearance. Therefore, the Mahayana noble one on the first ground directly sees the truth, so inverted imputation will never exist. Even if the subtle objects to be abandoned of innate habit are not abandoned, just as a snake whose waist has been cut cannot stand up, there will never be any lack of freedom to be born in samsara due to karma and afflictions. As it is said: "Because of connection with the noble path, those who have destroyed the core of the collection of destructible views, the objects to be abandoned by the wisdom of the path of cultivation, are shown to be like tattered clothes." Thus it is said. Therefore, after attaining the noble ground, although it is not necessary to take birth in impure worlds due to the power of karma and afflictions, due to the power of compassion, one takes birth in the four forms of birth in impure worlds, and acts for the benefit of beings by appearing in accordance with ordinary worldly people. Because of seeing reality as it is, although they have transcended birth and so on, they show birth, death, old age, and sickness out of compassion. Thus it is said. The cause of taking birth is that those who dwell on the seven impure grounds mainly take birth by the power of skillful means, compassion, and aspiration, while those who dwell on the pure grounds show birth and so on by the wisdom of mastery. So, if one shows birth and so on for the benefit of others, will there be a painful feeling of self-characteristic in the body and mind at that time? The answer is no. As stated in the Ornament of the Sutras, "He realizes that all phenomena are like illusions, and that birth is like entering a pleasure garden. In times of prosperity and times of decline, he is not afraid of afflictions and suffering."
Chinese
有情利乐心欢喜，如意化生神通变幻奇。 饰品宴会胜地尽欢愉， 无有慈悲心者彼皆无。 勤于利他具足慈悲者， 何时于无间地亦欣然。 如是之辈存世依他力， 苦难生起又岂会畏惧？ 如是等等。 那么，地之 所断如是成立，然于对治之智慧力，声闻缘觉阿罗汉有无证悟法无我耶？ 佛法之王无垢光尊者如是宣说：声闻缘觉有无证悟法无我，昔日诸位论师亦有诤论。然于自宗，声闻部中，昔日亦有说有我无我二者，故随其应有。然证得阿罗汉果者，若未证悟蕴聚之无我，则不可能获得果位。然彼等之无我，如芥子虫蛀之内虚空般狭小，经部中如是宣说，故非圆满之无我。 如是宣说。如是善说者，雪域未曾有也。 彼等之义略作解释，以中观理智彻底决断时，法与补特伽罗二者，除却空性所依之法性差别外，空性之方式无有任何差别。 执着蕴聚而假立之“我”之俱生我执之执着境若未破除，仅舍弃常我亦无法断除烦恼，以理智成立。 故于法之差别，仅见微小之我空性，亦可安立法无我之名言，如饮一捧海水，亦可言饮海水。 声闻缘觉亦有证悟法无我，如是宣说，声闻缘觉畏惧空性，而趣入补特伽罗之 无我者，若舍弃空性，亦无法获得自道之果位。 三菩提皆依证悟空性而生，如是显示。 然声闻缘觉阿罗汉彼等，于所知诸法皆非圆满之无我，如饮一捧，然非大海之水尽。
English
Joyful in benefiting sentient beings, willingly born, magically transforming through miraculous powers. Adornments and feasts, supreme lands of delight, those without compassion do not possess these. Diligent in benefiting others, possessing compassion, at any time, even in the Avici hell, they are delighted. Such beings exist in the world relying on others, how could they fear the arising of suffering? And so on. So, the to be abandoned on the ground is thus established, but regarding the power of antidotal wisdom, do Sravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats have realization of the selflessness of phenomena or not? The King of Dharma, Vimalamitra, said this: Whether Sravakas and Pratyekabuddhas have realization of the selflessness of phenomena or not, the previous teachers had disputes. But in our own system, within the Sravaka schools, there were previously two who spoke of the existence or non-existence of a self, so it appears accordingly. However, for those who attain the state of Arhat, it is impossible to attain the result without realizing the selflessness of the aggregates. However, their selflessness is small, like the space inside a mustard seed eaten by a worm, as stated in the Sutras, so it is not complete selflessness. Thus it is said. No one in the Land of Snows has ever spoken such excellent words. If we explain the meaning of these a little, when we thoroughly decide with Madhyamaka reasoning, there is no difference in the way of emptiness between phenomena and persons, except for the difference in the basis of emptiness, the nature of phenomena. If the object of clinging of the co-emergent clinging to "I," which is imputed based on clinging to the aggregates, is not destroyed, it is established by reason that abandoning only the permanent self cannot eliminate afflictions. Therefore, regarding the difference of phenomena, the term "realization of the selflessness of phenomena" can be applied to seeing the emptiness of just a small "I," just as drinking a handful of the ocean can be called drinking the ocean. It is said that Sravakas and Pratyekabuddhas also have realization of the selflessness of phenomena. If Sravakas and Pratyekabuddhas fear emptiness and enter into the selflessness of persons, they cannot attain the result of their own path if they abandon emptiness. The three Bodhis are born based on the realization of emptiness, as shown. However, those Sravakas, Pratyekabuddhas, and Arhats do not have complete selflessness in all knowable phenomena, just as drinking one handful does not exhaust the water of the great ocean.