Tibetan
་འཕྲོས་དོན་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་འཐད་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། ཤེས་བྱ་ནང་གིར་སྨྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་འདི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལམ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མེད་དུ་བཅོམ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ལམ་གཞན་ལས་འཕགས་པའི་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་སྨྲ་སོགས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་སྡང་བས་དབང་སྒྱུར་བ་དག་ན་རེ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་འདི་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་ལ་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་མེད་པར་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་སྐུར་འདེབས་པ། །ལོག་ལྟས་དཀར་ཕྱོགས་དྲུང་འབྱིན་དམ་ཆོས་ཀྱི། །ལོ་ཏོག་སེར་བ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་འདི། །ལེགས་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱང་བསྲིང་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཞིག་ན་རྒྱུ་འབྲས་མི་འཐད་ལ། མེད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཆེས་འཐད་པའི་གནད་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་སྨྲ་བ་ངན་པའང་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསྔགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ། དེ་ཕྱིར་རྟག་ཆད་ལྟ་བ་རྣམས། །གཞུང་འདི་ལ་ནི་རིང་དུ་གནས། །ལྡོག་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་། །ས་བོན་མྱུ་གུ་ལྕུགས་སོགས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ལ། རྒྱུ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། དངོས་པོ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འབྲེལ་བར་རྒྱུན་ཆད་པར་ལྟ་བ་རྣམས། ཚུལ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དབུ་མའི་གཞུང་འདི་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པར་རྒྱང་རིང་དུ་གནས་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན། སྣང་བའི་མདུན་ན་མུན་པ་སྐབས་མི་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རྟག་ཆད་ནི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་ན་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའང་ག་ལ་ཡོད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་རང་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱང་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་སྐད་ཅིག་གིས་ལྡོག་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དག་རྒྱུའི་ རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་ངེས་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་པ་ཡང་། དཔེ
Chinese
这是作为补充说明的。像这样，不仅词语的安立总体上是合理的，而且以知识内在的说法方式来安立词语，这通过实力的理性能成立，并且正因为如此，与依赖产生的诸法的事实不符，对因果之路进行诽谤的所有，都彻底摧毁，从而对因果之理产生胜过其他道路的坚定信念。小乘部派等对胜义之理怀有憎恨并受其支配的人说：认为一切法皆无自性，这对于阻断因果等一切事物具有最强大的力量，因此从头顶上进行无有的灌顶。正如所说：因此，诽谤因和果，邪见连根拔起白净之法，此如冰雹摧毁庄稼，虚空之花，行善者应远离抛弃。他们这样说，是因为如果事物有自性，因果就不合理，如果没有，因果就非常合理，他们没有领悟到这个关键，因此他们的恶语也通过这种方式来消除。第三，以赞叹的方式作结。因此，常断的见解，与此论典相距遥远。转变和随顺，也如种子、幼苗、嫩枝等。如是说，因为没有因就不会产生果，因具足果就不会消失的因果缘起不虚的显现是这样的，因此，认为事物不是刹那而是常恒的，以及认为事物不与因果相关联而是断灭的。这两种方式的观点，要知道与如实安立二谛的中观论典不共存，而是相距遥远。例如，光明面前黑暗没有机会一样。而且，常断是依赖事物而产生的，因此，如果胜义中没有事物，又怎么会有常断的见解呢？然而，就世俗本身而言，也不可能有依赖的常断之理，因为前前因刹那转变，后后果随顺因，因缘聚合圆满，果必定产生，因果之间没有间断。例如
English
This is mentioned as a supplementary explanation. Like this, not only is the establishment of terms generally reasonable, but also the establishment of terms in the manner of speaking within knowledge, this is established by the reasoning of strength, and precisely because of this, it is incompatible with the facts of dependent arising phenomena, and all those who slander the path of cause and effect are completely destroyed, thereby generating a deep-seated conviction in the principle of cause and effect that surpasses other paths. The Hearers and others, who are dominated by hatred for the ultimate truth, say: This view that all phenomena are devoid of inherent existence has the supreme power to obstruct all things such as cause and effect, therefore it is an empowerment of non-existence from the crown of the head. As it is said: Therefore, slandering cause and effect, the wrong view uproots the white dharma, this hail destroys crops, flower of the sky, those who desire good should abandon it far away. They say this because if things have inherent existence, cause and effect are unreasonable, and if they do not, cause and effect are very reasonable, they have not realized this key point, therefore their evil words are also eliminated by this method. Third, concluding with praise. Therefore, the views of permanence and annihilation, are far away from this treatise. Transformation and following, also like seeds, sprouts, shoots, etc. It is said, because if there is no cause, there will be no effect, and if the cause is complete, the appearance of cause and effect that does not reverse is like that, therefore, the view that things are not momentary but permanent, and the view that things are not related to cause and effect but are annihilated. These two kinds of views, know that they do not coexist with the Madhyamaka treatise that truly establishes the two truths, but are far away. For example, just as darkness has no chance in front of light. Moreover, permanence and annihilation arise depending on things, therefore, if there are no things in the ultimate sense, how can there be views of permanence and annihilation? However, in terms of conventional reality itself, there can be no reason for dependent permanence and annihilation, because the former and former causes change momentarily, and the latter and latter effects follow the cause, and when the aggregation of causes is complete, the effect will definitely arise, and there is no interruption between cause and effect. For example,
Tibetan
ར་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་། དེ་ལས་ལྕུགས་ཕྲན་སྐྱེ་བ་སོགས་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སློབ་ལ། སློབ་པའང་མི་དམིགས། བསླབ་པའི་ལམ་ཡང་མི་དམིགས། གང་སློབ་པ་དེའང་མི་དམིགས་ཏེ། རྒྱུ་དེ་དང་རྐྱེན་དེ་དང་གཞི་དེས་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཡང་མི་ལྟུང་། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་མདོ་དེ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་རྟོག །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྟོག་སྟེ། དེ་གཟུགས་ལ་རྟོག་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས། འགོག་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེའང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟག་ཆད་རགས་པ་ནི། དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་རྟག་པ་དང་། ད་ལྟའི་ཕུང་པོ་ལས་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེ་བའམ། ལས་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར། དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་དེས་རང་འབྲས་མི་བསྐྱེད་པར་འཛིན་པའི་ཆད་ལྟ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་གཡང་ས་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་སེལ་བའི་གཉེན་པོར། དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་ཤིང་། རྒྱུ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་ངེས་པར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེའང་རྒྱུ་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་འགགས་པར་འཛིན་པ་ནི་ཆད་ལྟ་མིན་ལ་རྟག་མཐའ་སེལ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱུ་ལས་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་ནི་རྟག་མཐའ་མིན་ལ་ཆད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། དེ་གཉིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་སྐྱེད་མི་ནུས་པས། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་དགོས་ལ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟག་ཆད་ནི། དངོས་པོ་བདེན་པར་ཡོད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར། ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ནི་མེད་མཐའ་སེལ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡོད་མཐའ་དང་རྟག་མཐའ་མིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཡོད་མཐའ་སེལ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ། མེད་མཐའ་དང་ཆད་མཐའ་མིན་ཡང་། དེར་འཛིན་པ་དེ་དག་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་
Chinese
如同从种子生出嫩芽，又从嫩芽生出枝条等一样。如《宝云经》中所说：“如何菩萨善于大乘呢？即是说，菩萨对于一切学处也学习，学习也不执著，学习的道也不执著，所学之法也不执著，对于以彼因、彼缘、彼基而断绝也不观察。”又如该经中所说：“善男子，于此菩萨以正确之智慧观察色，观察受、想、行、识，彼于观察色时，不执著色之生，不执著集起。受、想、行、识之生不执著，集起不执著，灭也不执著。彼亦以胜义中无生而观察之智慧，而非以世俗之自性。”如是等等。其中粗略的常断见是：事物不是刹那性的常，以及现在的蕴不生起以后的蕴，或者业不产生果报等，事物有因，但认为它不产生自己的果，这是断见。为了遣除如同深渊一般的极恶外道见，应以事物刹那坏灭，具足因则果决定生起的方式来执持。其中，执持前一刹那的因坏灭，不是断见，而是遣除常边的对治；执持从因生起后一刹那的事物，不是常边，而是断灭的对治。虽然这二者是与世俗的状况相符的执持之识，但仅凭此不能如理生起超世间的见解，因此必须了知事物无自性。此时，与此相关的常断见是：执持事物真实存在，并且在名言中也不存在。对此的对治是：以名言而存在是遣除无边的对治，它不是有边和常边；无自性是遣除有边的对治，虽然不是无边和断边，但在那里执持的那些是能取所取的行相分别。
English
It is like sprouts growing from seeds, and branches growing from sprouts, and so on. As it is said in the Cloud of Jewels Sutra: "How does a Bodhisattva become skilled in the Great Vehicle? It is when a Bodhisattva studies all the trainings, yet does not fixate on the studying, does not fixate on the path of training, and does not fixate on what is being studied. They also do not fall into viewing it as being cut off by that cause, that condition, and that basis." And again, in that sutra: "Son of good family, here, a Bodhisattva, with correct wisdom, contemplates form, contemplates feeling, perception, formation, and consciousness. When contemplating form, they do not fixate on the arising of form, they do not fixate on its origin. They do not fixate on the arising of feeling, perception, formation, and consciousness, they do not fixate on their origin, and they do not fixate on their cessation. They contemplate it with the wisdom that discerns that there is no arising in ultimate reality, but not in the nature of conventional reality." And so on. Among these, the coarse views of permanence and annihilation are: the belief in permanence as something that is not momentary, and the belief in annihilation as the later aggregates not arising from the present aggregates, or that results do not arise from actions. It is the view of annihilation that holds that even though there is a cause for things, it does not produce its own result. As an antidote to eliminate the evil views of outsiders, which are like a very dangerous precipice: One should hold that things cease momentarily, and that when the cause is complete, the result will definitely arise. Furthermore, holding that the previous moment of the cause ceases is not a view of annihilation, but an antidote to eliminate the extreme of permanence. Holding that the thing of the later moment arises from the cause is not an extreme of permanence, but an antidote to annihilation. Although these two are minds that hold in accordance with the state of conventional reality, they alone cannot properly generate a view that transcends the world. Therefore, one must know that things are without inherent existence. At that time, the views of permanence and annihilation related to this are: holding that things truly exist and that they do not exist even conventionally. The antidote to this is: existing conventionally is the antidote to eliminate the extreme of non-existence, it is not the extreme of existence or the extreme of permanence; the absence of inherent existence is the antidote to eliminate the extreme of existence, although it is not the extreme of non-existence or the extreme of annihilation, those who hold there are the aspects of grasping and being grasped.