Tibetan
ས་འདིར་སྣང་བ་མི་འགོག་ཅེས་པ་མཐུན་སྣང་ཆོས་ཅན་ཁས་ལེན་པ་ཙམ་ཞིག་གི་དོན་དུ་བསྟན་ཀྱང་གནད་བསླངས་ཏེ་ཅི་ཕྱིར་སྣང་བ་མི་འགོག་སྙམ་ན་རྩོད་པ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ནི་མིན་གྱི། རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་མི་ འགལ་བར་སྣང་བ་མི་འགོག་ཅེས་གོ་བའི་ཕུ་ཐག་གཅོད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་རྟོགས་ན་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་ལེན་ཤིན་ཏུ་བདེ་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་སྣ་ཚོགས་པའི་འཛིན་པ་སྡུག་པོ་ལ་མ་བརྟེན་པས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཚད་མ་གནོད་མེད་དུ་འཇུག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འཛིན་པ་སྟུག་ལ་མི་བརྟེན་ན། །ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཐ་སྙད་རྣམས་ལ་མཁས་གྱུར་ན། །བསྟན་བཅོས་དོན་ལ་རྨོངས་པ་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དག་གིས་དབུ་མའི་གནད་ངེས་པའི་ཚུལ་ནི། ལས་དང་པོ་པས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་བརྟགས་ཚེ་བུམ་སོགས་མི་རྙེད་པའི་དོན་ལ་བསམས་ན། མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་པ་འདི་ཡི། དཔྱད་ན་མེད་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་པའི་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དེའི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའམ། ཡེ་ནས་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་བཞིན་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བའམ། ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དུས་དེ་གཉིས་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་། ངོ་བོ་ལ་ཐ་དང་ཅུང་ཟད་མེད་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས། དགག་གཞི་སྣང་བ་དང་། དགག་བྱ་བཅད་པ་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞིག་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་བསལ་གཞག་མེད་པར་སོར་གཞག་ཏུ་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་གོམས་པས་ཆོས་ཅན་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་བ་ལྟ་བུའི་བློ་རིས་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དེ། དབུ་མའི་འཆར་རིམ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྔ་མ་སྔ་མ་རིམ་བཞིན་གོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དེ། འདི་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའི་མན་ངག་གི་གནད་དམ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་དམ་བཅའ་མདོར་བསྟན། རིགས་པས་རྒྱས་པར་སྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ
Chinese
在此处，虽然说“不遮止显现”仅仅是承认共同显现的法，但如果提出问题，为何不遮止显现呢？这并非仅仅为了辩论而承认，而是为了不与自己的宗派相违背，必须明确理解为不遮止显现。如果理解了这样的道理，那么在名言中也极易承认，因为不依赖于各种宗派的强烈执着，世间共称的量可以无碍地运用。如云：“不依赖于浓厚的执着，名言就能很好地成立。如果精通名言，就不会对论典的意义感到迷惑。”正如所说的那样。此外，对于逐渐进入不分别之义的人们来说，确定中观要点的方式是：初学者如果用一异等方式进行观察，思考找不到瓶子等的意义时，会觉得未经观察时存在，观察时不存在，这就是实相，从而产生一种显空轮番交替的空性之相。此时，如果思考那不存在本身也不成立，或者本来空性而显现的方式，就会产生如水中月般的显现即空，空即显现的特殊定解。此时，无自性和缘起显现为无有相违，或者称为双运。此时，虽然二者在语言表达上有差别，但在本体上没有丝毫差别，从而产生无二的定解。通过将破斥的对境显现和破斥的能立结合起来，执着的分别念自然消散，从而显现出如能无有破立、取舍般的离戏之相。通过习惯于这样的离戏，从依赖于有法而产生的各自法性之类的思维模式中解脱，从所缘的行境中解脱。 从而对一切法自性平等性产生特殊的定解，从而达到究竟。如此，空性、双运、离戏、平等性，这四种中观的显现次第，都是依靠逐渐习惯于前前，才能对后后之理产生定解。这些是非常重要的窍诀要点。第二，分为立宗简述和以理证广为成立两部分。第一部分。
English
Here, although it is said that "not preventing appearance" is merely acknowledging the common appearance of phenomena, if one raises the question, why not prevent appearance? This is not merely acknowledging for the sake of debate, but in order not to contradict one's own tenets, one must clearly understand it as not preventing appearance. If one understands such a principle, then it is very easy to acknowledge in conventional terms as well, because without relying on the strong attachment to various tenets, the valid cognition of worldly convention can be applied without hindrance. As it is said, "Without relying on dense attachment, conventional terms can be well established. If one is skilled in conventional terms, one will not be confused about the meaning of the scriptures." Just as it is said. Furthermore, for those who gradually enter the meaning of non-conceptualization, the way to ascertain the key points of Madhyamaka is: when a beginner investigates with one and many, etc., and contemplates the meaning of not finding a vase, etc., one feels that it exists when not examined, and does not exist when examined, and that this is the reality, thus a form of emptiness arises in the manner of alternating appearance and emptiness. At that time, if one contemplates that even that non-existence itself is not established, or that it is appearing while being empty from the beginning, a special certainty arises, like a moon in water, that appearance is emptiness and emptiness is appearance. At that time, the absence of inherent existence and dependent arising appear without contradiction, or it is called union. At that time, although there is a difference in the way the two are expressed in words, there is not the slightest difference in essence, thus generating a certainty of non-duality. By combining the basis of negation, appearance, and the object of negation, the cutting, the discriminating thought of grasping naturally dissolves, thus appearing in a manner of freedom from elaboration, like the ability to remain as it is without affirmation, negation, rejection, or acceptance. By becoming accustomed to such freedom from elaboration, one is freed from the thought patterns of individual natures that depend on the subject, and from the objects of focus. Thus, a special certainty arises about the equality of all phenomena, thereby reaching the ultimate. Thus, emptiness, union, freedom from elaboration, and equality are the four stages of the arising of Madhyamaka. These four are that certainty arises about the later and later principles by relying on gradually becoming accustomed to the former and former. These are very important key points of pith instructions. Secondly, it is divided into a brief statement of the proposition and a detailed establishment with reasoning. The first part.
Tibetan
། དེ་ཕྱིར་ཐོག་མེད་སྲིད་རྒྱུད་ནས། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྟོག་སོགས་ཀྱི། །རིགས་དང་མཐུན་པའི་ས་བོན་ཉིད། །རྗེས་སུ་དཔགས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མི་སྲིད་ཀྱང་། སྲིད་པའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འགོག་མེད་དུ་བཀྲ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས་ཀྱང་། དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་སོགས་རང་ཉིད་ཀྱི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ས་བོན་ཉིད་ཡོད་པར་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །འདི་ལ་སྡེབ་སྦྱོར་གོ་བདེ་བར་བསྡེབས་ན། དངོས་དངོས་མེད་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་ནམ་མཁའ་སོགས་སྣང་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་སྣང་བའི་རྒྱུ། རང་རང་གི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་རྟོག་པའི་ས་བོན་ནམ་བག་ཆགས་ཐོག་མ་མེད་པའི་རྒྱུད་ནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་རིགས་པས་དཔག་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནའང་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་པས་བློ་གྲོས་མི་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་ སེམས་ཡོངས་སུ་བསླད་དེ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྣང་བ་ཕ་མཐའ་མེད་པ་འདི་ལ། རྒྱུ་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་རྒྱུ་ཡོད་དགོས་ལ། རང་རང་གི་རིགས་མཐུན་གྱི་ས་བོན་བོར་ནས་རྒྱུ་གཞན་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་རིགས་མཐུན་གྱི་ས་བོན་ཙམ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གྲུབ། ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ། མི་འཐད་པ་དགག །འཐད་པ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ། འདི་ནི་དངོས་པོའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས། །འབྱུང་བ་མ་ཡིན་དེ་མེད་ཕྱིར། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། །རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་བཀག་པ་ཡིན། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་ཕྱིར་གློ་བུར་མིན། །རྟག་འབྱུང་མ་ཡིན་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ལ་རིགས་མཐུན་གྱི་ས་བོན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་སྙམ་ན། དེ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི།གལ་ཏེ་བུམ་པ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་དབང་དུ་གྲུབ་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེ་དང་དེར་རྟོག་པ་འབྱུང་དུ་ཆུག་ནའང་། བུམ་སོགས་རྟོག་པའམ་སྣང་བ་འདི་ནི་སེམས་ལ་སྣང་ཙམ་ལས་ལོགས་སུ་ཐ་དད་པར་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་མ་གྲུབ་སྙམ་ན། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་
Chinese
因此，从无始轮回以来，对于有和无，分别念等等，与其种类相应的种子，应当随后进行推测。如是说。如上所说，事物自性成立稍微不可能，但轮回的各种显现无碍地显现，因此，从无始轮回的心续中，对于有和无，我和他人的分别念等等，与其自身种类相应的种子，凭借理由应当随后进行推测。如是说。如果对此进行简明扼要的组合，有和无，柱子和瓶子，天空等等各种显现分别念的显现之因，各自种类相应的分别念的种子或习气，也从无始的续中随后进入，这是可以用理智推测的。如是说。实际上，一切法在胜义谛中是远离戏论的，但是由于有和无的观念的各种戏论，使智慧不清晰的人们的心完全被迷惑，显现为这个和那个无边无际，没有原因是不可能的，所以必须有原因。舍弃各自种类相同的种子，其他原因在理智上是不能成立的，因此，可以确定，仅仅是种类相同的种子是各种显现的原因。如是说。第二，用理智成立它，破除不合理，成立合理。第一，此非事物之威力，非由彼生彼无故，事物之自性，广为遮止也。次第生故非顿生，非常生故非恒常。如是说。如果认为对于各种显现，为什么没有不是种类相同种子的其他原因呢？没有那个原因的理由是：如果瓶子等事物自主成立，那么可以依靠它而产生对这个和那个的分别念，但是瓶子等的分别念或显现，仅仅是显现在心中，不是由独立存在的其他事物的威力产生的。因为没有那个，如果认为理由不成立，如上所说的道理，知识的对象的事物们的自性，广为
English
Therefore, from beginningless samsara, for existence and non-existence, conceptualizations and so on, the seeds corresponding to their kind, should be subsequently inferred. Thus it is said. As mentioned above, it is slightly impossible for things to be established by their own nature, but the various appearances of samsara appear unhindered, therefore, from the beginningless stream of the mind of samsara, for existence and non-existence, conceptualizations of self and others, etc., the seeds corresponding to their own kind, should be subsequently inferred based on reason. Thus it is said. If we combine this in an easy-to-understand way, the cause of the appearance of various appearances and conceptualizations such as existence and non-existence, pillars and vases, the sky, etc., the seeds or habitual tendencies of conceptualization corresponding to each kind, also enter subsequently from the beginningless stream, which can be inferred by reason. Thus it is said. In reality, all dharmas are free from elaboration in the ultimate truth, but due to the various elaborations of the concepts of existence and non-existence, the minds of those whose wisdom is not clear are completely deluded, appearing as this and that without end, it is impossible to have no cause, so there must be a cause. Abandoning the seeds of the same kind, other causes cannot be established by reason, therefore, it can be determined that only the seeds of the same kind are the cause of various appearances. Thus it is said. Second, to establish it with reason, refuting the unreasonable, establishing the reasonable. First, this is not the power of things, it does not arise from that because that does not exist, the nature of things, is widely prohibited. Because it arises gradually, it is not sudden, because it is not constant arising, it is not permanent. Thus it is said. If one thinks, why is there no other cause that is not a seed of the same kind for various appearances? The reason for not having that is: if things such as vases were established independently, then one could rely on it to generate conceptualizations of this and that, but the conceptualizations or appearances of vases, etc., are merely appearances in the mind, not caused by the power of other things that exist separately. Because there is no that, if one thinks that the reason is not established, as mentioned above, the nature of the objects of knowledge of the things, widely