Tibetan
་ལ། མཐུན་པར་སྣང་ཞིང་ཡོངས་སུ་གྲགས་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི། མ་ལུས་པ་གནོད་མེད་ཡང་དག་པར་འཇུག་ པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞུང་གི་འདོད་པ་མི་མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་རྩོད་གཞིར་བཟུང་ན་ཐུན་མོང་མཐུན་སྣང་གི་ཆོས་ཅན་མི་འགྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཉིས་ལྡན་གྱི་དཔེ་ཡང་མི་སྲིད་པས་རྟགས་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ཁས་ལེན་མཐུན་པར་གྱུར་ན་ནི་ཅི་ཞིག་རྩོད་དེ་རྩོད་པའང་མེད་དོ། །མཐུན་བཞིན་དུའང་རྩོད་ན་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་མི་ལྟ་བར་སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་བཟློག་ན་མི་འཐད་པ། དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞི་མ་གྲུབ། །ལ་སོགས་ལན་ནི་ཇི་སྐད་གདབ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདོད་པ་མི་མཐུན་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལྟ་བུས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་སྣང་ཙམ་གྱི་ཤེས་འདོད་ལ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་དེ་ལྟ་མིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་དང་། དཔེ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་ནི་ཇི་སྐད་གདབ་སྟེ་གདབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་པས་ཕ་རོལ་པོའི་ངོར་།སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེའམ། ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་ལ། ཕ་རོལ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་པ་བཟུང་ན། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལ་དང་། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་གཟུང་དགོས་ན། དེ་མི་སྲིད་པས་ཆོས་ཅན་གཞི་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་པའི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟགས་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ་རི་བོང་རྭའི་གཉེར་མ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱོར་བའི་དཔེ་ཡང་མི་ སྲིད་པས་མཐར་རྗེས་སུ་དཔགས་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་དང་། རྗེས་སུ་དཔགས་པའི་རྟེན་ནམ་སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཐུན་མོང་མཐུན་སྣང་གི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་། དེ་ལའང་འཛིན་སྟངས་ཞིབ་ཏུ་བྱེད་ནས་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ན། གོང་གི་ངེས་ཤེས་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཇི་སྐད་དཔྱད་པ་ལྟར་བྱས་ན་རིགས་པའི་མཐིང་ལོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྩོད་སྤོང་ལ། སྒྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་འཐད་པ། ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་ཚུལ
Chinese
因此，如果将那些看起来一致且广为人知的现象作为有法，那么，对于要证成的法和证成它的理由的术语的这个事物，将全部无误地、正确地适用。 如果将由于宗派观点不一致而产生的有法作为争论的基础，那么共同认可的显现的有法就无法成立，因此所有的理由都会变成有法的基础不成立。这样一来，兼具要证成的法和能证成的法的例子也不可能存在，因此所有的论证都会失效。 如果对于宗派所产生的差别达成一致的认可，那又有什么可争论的呢？争论也就没有意义了。即使一致却仍然争论，那就会变成不顾自己的立场而一味地反驳。 第二，与此相反则不合理。如果不是这样，基础就不成立。等等，该如何回答呢？ 正如所说，如果不区分观点不一致、事物存在与不存在等差别，而仅仅将显现的认知意愿作为有法，如果不是这样，你的理由的基础就不成立，例子也无法成立等等，该如何回答呢？无法回答。例如，佛教徒在对方的面前说：声音，有法。是无常的，因为是实有。或者说：山，有法。有火，因为有烟。像这样陈述。如果抓住对方外道宗派所产生的有法差别，就必须抓住有支分的山和虚空的性质的声音，这是不可能的，因此有法的基础不成立。由于它不成立，依赖于它的论证也不可能存在，就像兔角的纹路一样。 因此，在与有法一致的方面进行结合的例子也不可能存在，最终，所要推论的有法和，推论的所依或能成立的理由，所有的论证都无法成立。因此，仅仅是共同认可的显现的事物，并且对于此也进行仔细的执着，在建立术语时，如果像之前对于确定和增益的对象进行考察那样，那就是通达了理性的精髓。 第二，在世俗层面进行辩论和驳斥，总的来说，能成立的法和所要成立的法的安立是合理的，前后世的因果缘起的安立是合理的。
English
Therefore, if those phenomena that appear consistent and are widely known are taken as the subject of debate (chos can), then this object of terminology for the thing to be proven and the reason that proves it will, without exception, be applied correctly and without error. If the subject of debate (chos can) that arises from disagreements in philosophical views is taken as the basis for argument, then the subject of debate (chos can) that is commonly perceived will not be established, and therefore all reasons will become the basis of the subject of debate (chos can) not being established. In this way, an example that possesses both the thing to be proven and the proving property will also be impossible, and therefore all signs (rtags) will be lost. If there is agreement on the distinctions created by philosophical views, then what is there to argue about? There will be no argument. Even if there is agreement and yet one argues, then one will become someone who refutes without regard for one's own position. Secondly, it is not reasonable to reverse this. If it is not like that, the basis is not established. How should one answer such responses? As it is said, if one does not differentiate between disagreements in views, such as the existence or non-existence of things, and takes the mere appearance of cognition as the subject of debate (chos can), then if it is not like that, the basis of your reason is not established, and the example is not established, etc. How should one answer such responses? One cannot answer. For example, a Buddhist says to an opponent: Sound, the subject of debate (chos can), is impermanent, because it exists as a real entity. Or: A mountain, the subject of debate (chos can), has fire, because it has smoke. Like such statements. If one grasps the specific subject of debate (chos can) created by the opponent's non-Buddhist philosophical system, one must grasp the mountain with parts and the sound that is the quality of space, which is impossible, and therefore the basis of the subject of debate (chos can) is not established. Since it is not established, the sign (rtags) that relies on it is also impossible, like the veins of a rabbit's horn. Therefore, an example that connects to the side that agrees with the subject of debate (chos can) is also impossible, and ultimately, the subject of debate (chos can) to be inferred and the basis of inference, or the reason that establishes it, all arguments will not be established. Therefore, merely the commonly perceived phenomenon, and even for that, if one makes a detailed grasping and establishes terminology, if one examines it as one examined the object of ascertainment and imputation above, then one has attained the essence of reasoning. Secondly, in conventionally refuting arguments, in general, the establishment of what proves and what is to be proven is reasonable, and the establishment of the cause and effect of past and future lives, the dependent arising, is reasonable.
Tibetan
་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། དེ་ལྟར་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བར་བསྔགས་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ། བདག་ནི་སྣང་བའི་ངང་ཅན་གྱི། །དངོས་པོ་དགག་པར་མི་བྱེད་དེ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒྲུབ་པ་དང་། །བསྒྲུབ་བྱ་གཞག་པ་འཁྲུགས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བདག་ནི་མཁས་ནས་བྱིས་པའི་བར་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་མིག་དང་རྣ་བ་སོགས་ལ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་འདི་ནི་དགག་པར་མི་བྱེད་དེ། འདི་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་བག་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་བས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་མི་འདོད་དོ། །སྣང་བའི་དོན་མ་བཀག་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་རྗེས་སུ་དཔོགས་པ་གཏན་ཚིགས་དང་། གཏན་ཚིགས་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའམ་རྗེས་སུ་དཔོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ། རྣམ་གཞག་འཁྲུགས་ཤིང་རྙོག་པར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ དུ་འགྲུབ་བོ། །འདིའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྔ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་གསལ་བས་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པས་སྣང་བ་འདིའང་འགོག་པའི་དོན་དུ་གོ་ནས་དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་སྙམ་དུ་སེམས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིའི་སྐབས་དང་སྤྱིར་དབུ་མ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་སྣང་བ་མི་འགོག་ཅེས་པའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་སྟོང་པས་མ་ཁྱབ་པའི་སྣང་བ་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་གོ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ཟླ་ཉིད་སྣང་བཞིན་པ་དེ་སྟོང་གི། སྣང་བ་དེ་བཞག་ནས་ལོགས་སུ་སྟོང་རྒྱུ་ཞིག་མེད་པ་བཞིན་དུ། སྟོང་ཡང་དེས་སྣང་ཙམ་ཡང་མེད་མི་དགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྣང་བའང་མེད་ན་དེའི་སྟོང་པའང་མེད་པས། སྟོང་པ་དང་སྣང་བ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་མི་སྲིད་ལ། གཅིག་ཡོད་ན་གཅིག་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཅིང་། ཡོད་ཚུལ་ཡང་སྲད་བུ་དཀར་ནག་བསྒྲིམས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོར་ཡོད་པའམ། གཅིག་བསལ་རྗེས་གཅིག་འོང་བ་ལྟ་བུའི་རེས་འཇོག་མིན་པར་སྟོང་པ་ལ་སྣང་བས་ཁྱབ། སྣང་བ་ལ་སྟོང་པས་ཁྱབ། དེ་གཉིས་ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མི་ཤེས་པའི་ཡིན་ལུགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སངས་རྒྱས་སྟོང་གིས་བཀག་ཀྱང་ཡིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞིག་བྱུང་ན་དབུ་མའི་གཞུང་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་དཔྱད་པ་གཏིང་སླེབས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་མདོ་སྔགས་གང་གི་ལམ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཀྱང་སྲོག་རྩ་ཚུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐབ
Chinese
विशेष रूप से解释说。 这样以赞美远离常断而作结尾共有三点。 第一点， 我不否定显现自性的事物， 因此，能立与所立的安立没有错乱。 如是说。 我不否定对于从智者到孩童之间的众生共同显现于眼、耳等处的，仅仅是缘起之显现的事物。 因为如果用智慧和觉性来观察它，就像水边树木的树干一样，丝毫也看不到精华，因此不认为是真实存在的。 因为没有遮止显现之义，因此，遣除对事物颠倒的增益，并且对于不颠倒的成立、随后的推论、理证，以及以该理证所要成立或随后推论之自性的安立，由于丝毫也不存在安立错乱和混淆的过失，所以成立了自性不存在。 此处的反方观点已经通过暗示而明确，因此无需赘述。 也就是说，有些人认为“无自性”意味着否定显现，如果这样，那么一切能立和所立的安立都将不合理。 如此认为。 这样，在此处以及通常所有的中观宗派中，当说不否定显现时，不应理解为存在一种不被自性空性所遍及的独立显现。 例如，水中的月亮本身是显现的，但它是空性的。 就像没有留下显现而独立存在一个空性一样。 空性也不需要因此而没有任何显现。 如果连显现都没有，那么它的空性也没有。 空性和显现二者，如果一个不存在，另一个也不可能存在。 如果一个存在，另一个也必然存在。 存在的状态就像黑白丝线交织在一起，不是各自独立存在，也不是一个消失后另一个才出现的那种轮流交替，而是空性遍及显现，显现遍及空性。 如果对二者永远不可分离的实相生起坚定的信念，即使千佛遮止也毫不动摇，那么就说明对中观的教义已经有了深入的闻思修行。 之后，无论是显宗还是密宗的道路，只要努力修持，就能扎下稳固的根基。 像这样，
English
Specifically explained. Thus, there are three points to conclude by praising the freedom from permanence and annihilation. The first point: I do not negate the nature of appearance, Therefore, the establishment of the proof and the proven is not confused. It is said. I do not deny that the appearance of the nature of the objects that appear to the eyes, ears, etc., in common to beings from the wise to the children, is merely interdependent origination. Because if you examine it with wisdom and wisdom, like the trunk of a tree by the water, you can't see the essence at all, so it is not considered to be truly established. Because the meaning of appearance is not blocked, therefore, it eliminates the inverted addition to things, and for the establishment of the non-inverted, the subsequent inference, the reason, and the establishment of the nature of what is to be established or subsequently inferred by that reason, because there is no fault of confusion and confusion in the establishment, it is established that there is no self-nature. The opposite view here is clear by implication, so there is no need to repeat it. That is to say, some people think that "no self-nature" means denying appearance, and if so, then all the establishment of proof and what is to be established will be unreasonable. So think. In this way, in this case and in general all Madhyamaka sects, when it is said that appearance is not denied, it should not be understood as if there is a separate appearance that is not covered by self-empty nature. For example, the moon in the water itself is apparent, but it is empty. It's like there is no emptiness left alone with the appearance. Emptiness does not need to have no appearance because of this. If there is no appearance, then there is no emptiness. Emptiness and appearance, if one does not exist, the other cannot exist. If one exists, the other must exist. The state of existence is like black and white silk threads intertwined, not existing independently of each other, nor alternating in such a way that one disappears and the other appears, but emptiness pervades appearance, and appearance pervades emptiness. If you have a firm belief in the reality that the two can never be separated, and you will not be shaken even if a thousand Buddhas block it, then it means that you have a deep understanding of the Madhyamaka teachings. After that, whether it is the Sutra or Tantra path, as long as you work hard to practice, you can lay a solid foundation. Like this,