Tibetan
་། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་ལ། གང་ཤེས་བྱའི་རང་ བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་རྨོངས་པའོ། །དེ་དང་འགལ་བ་ཆོས་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བསྟེན་དུ་ཡོད་པ་སོགས་གོང་གི་སྐབས་ལྟར་དཔྱད་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་གྲུབ་ཅིང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་འཁྲུལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཚད་མར་གྱུར་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་སྲིད་དེ། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་པས་མཐའ་མེད་པ་ཤེས་ན་མཐའ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་དེའང་ལོག་ཤེས་སུ་འགྱུར་ལ། མཐའ་མེད་པ་ལ་ཤེས་པའི་བློ་མི་སྲིད་དེ་ནམ་མཁའ་ཚད་ལ་གཞལ་བས་ཤེས་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་ཟེར། དེ་ལ་མཐའ་མེད་པ་ལ་མཐའ་འདིའོ་ཞེས་ཚད་གཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅེས་པའང་མཐའ་མེད་ལ་ཁྱབ་པ་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་རོ་མཉམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི། མཁྱེན་ཚུལ་མཐའ་དག་ཚུར་མཐོང་གི་ར་བ་ལས་བརྒལ་བ་ཡིན་ལ། མི་རྟོག་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་དང་། དུས་གསུམ་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །འདིར་ཚུར་མཐོང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པ་ཙམ་སྒྲུབ་ན། གང་ཟག་གང་གིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོ་ལམ་བདེན་བཞིའི་འཇུག་ལྡོག་མ་ནོར་བར་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྨན་ཀུན་ཚོགས་དང་མི་ཀུན་ཚོགས་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དགོས་མེད་ཀྱི་སྲིན་བུའི་གྲངས་ལ་སོགས་པ་ ནི་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ཉེར་མཁོ་ཅིའང་མེད་པས་སྟོན་པས་མཁྱེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ལ་དེ་ཀུན་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། བསྟན་ཀྱང་དེ་སྙེད་གཟུངས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་འདི་འདྲ་སྟོན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བདག་ཅག་གིས་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔགས་ན། གཞན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཁྱེན་པར་ངེས་ཏེ། གང་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་མཁྱེན་པ་དེས་རགས་པ་རྟོགས་ནུས་པར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། རིང་བའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་མཐོང་བའི་མིག་གིས་ཉེ་བའི་བུམ་པ་མཐོང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཐར་པ་དང་ཐམ
Chinese
以方便大悲为共同因缘，成就如实观的智慧。凡是不如实知晓所知之自性，即是所知障，其体性即是愚昧。与此相反，修习通达法无我的智慧等，如前文所说，通过观察，全知之智慧由因产生而成立。以因果不谬之自性，能成立导师为量士夫，以实事理成立。如云：成为量者欲利众，导师善逝救护我顶礼。如是宣说。其次，果位一切种智不可能，因为所知无边，若知无边，则成得边，彼亦成邪知。于无边者，不可能有知之智，如虚空不能以尺度量。对此，并非以于无边者，此是边际之方式而观照，如说虚空遍一切处，于无边有遍亦成立，如是，一切所知皆不费力，味为一体而知晓。然知晓之方式，超越一切世俗之境。于不分别中而知晓，于三时知晓之方式，生起定解之方式略有不同。此处若仅以世俗谛成立一切遍知，则凡是有人所求之主要，即不误示道谛四谛之入出者，即名为一切遍知，如说诸药集合与众人集合。其他不必要的虫类之数量等，于求证解脱者而言，毫无用处，故导师虽知晓，然于所化众生，示彼一切有何用？纵示，亦无如是忆持之能力。故如是示道，以实事理成立者，我等承许彼为知晓一切士夫义利之导师。于此随念，亦可确定彼亦知晓其他一切所知，凡是能知甚深细微之究竟义者，无疑能了知粗显之法，如能见远处微尘之眼，见近处之瓶，毫无疑问。彼等以解脱与一切
English
Wisdom that sees reality as it is is accomplished through the joint cause of skillful means and great compassion. Not knowing the nature of what is to be known as it is, is the obscuration of what is to be known, and its essence is ignorance. In contrast to this, cultivating the wisdom that realizes the absence of self in phenomena, etc., as discussed in the previous section, establishes that the wisdom of omniscience arises from causes. The nature of unerring cause and effect establishes the teacher as a reliable person through the power of reality. As it is said: The one who has become a measure, who desires to benefit beings, the teacher, the Sugata, the protector, I prostrate to him. Secondly, it is impossible to have the result of all-knowingness, because all that is to be known is infinite. If one knows the infinite, one will find the end, and that will become wrong knowledge. There is no mind that knows the infinite, just as the sky cannot be measured. To that, it is not that one sees the infinite by measuring it as this is the end. Just as saying that the sky pervades everything, it is possible for the infinite to pervade, so all that is to be known is known effortlessly and with equal taste. However, the way of knowing transcends all mundane realms. Knowing without conceptualization, and the way of generating certainty about the way of knowing the three times, are explained somewhat differently. Here, if one only establishes omniscience through conventional truth, then anyone who shows the main thing to be sought, the entry and exit of the four truths of the path without error, is called omniscient, just as one says a collection of all medicines and a collection of all people. Other unnecessary things, such as the number of insects, are of no use to those who seek liberation, so even if the teacher knows them, what is the use of showing them all to the disciples? Even if they are shown, they do not have the ability to retain them. Therefore, we acknowledge that the teacher who shows the path established by the power of reality is the teacher who knows all the purposes of beings. By inferring from this, it is certain that he also knows all other knowable things, because whoever knows the ultimate meaning of what is deep and subtle can undoubtedly understand what is gross, just as there is no doubt that the eye that sees distant fine particles sees the nearby vase. These with liberation and all
Tibetan
ས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བཞིན་ཅུང་ཟད་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་ཕྱོགས་སྔ་མུ་སྟེགས་སོགས་འགོག་པ་ཐམས་ཅད་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཤག་བཀྱེ་བའི་ཆེད་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གི་ཞེ་འདོད་འདི་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ངན་པ། རང་ལའང་ཚུལ་དེ་དང་མཚུངས་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་ཀུན་རྟོག་ངན་པ་རྣམས་སུན་ཕྱུང་ན། བློ་ནོར་ལྡན་པས་ལུགས་གཞན་ལ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བཞིན། རང་གི་ལམ་དང་སྟོན་པ་ལ་མི་འཕྲོག་པའི་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་བསམ་པར་བྱ་བ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་ན་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་པ་དང་། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དྲི་མེད་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ དེའང་སྤྱངས་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་གནམ་ལས་བབས་པའམ། ས་རུམ་ནས་འཐོན་པ་ལྟར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས་འདི་ལྟར་ལམ་དོན་གཉེར་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་རིགས་པ་དེ་དག་གི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་པའི་རྗེས་དཔགས་ཚད་མ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་ངེས་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ངེས་ཤེས་དེ་དང་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཉིས་སྣང་མུན་ལྟར་འགལ་བ་ཡིན་པས་ངེས་ཤེས་དེས་སྤང་བྱ་སྒྲོ་འདོགས་རྣམས་གཅོད་པ་ཡིན་ལ། ངེས་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་སྒོམ་ནི་དམུས་ལོང་གིས་གཟུགས་གཞལ་བ་ལྟར་དོན་ལ་མི་གནས་པས་སྒོམ་པ་ངེས་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ན་གནས་པ་ལ་དུས་ཀུན་ཏུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཞུ་ཞིང་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་དུའང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་། རིགས་པ་ཚད་མ་དང་བྲལ་ན་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་འདི་ཁོ་ན་ལམ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་ལ་གཞག་པའི་མན་ངག་གོ། དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་འབྲས་བུ། གདིང་དང་ལྡན་པ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ལ། འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་མེད་པའི་བཤད་སྒྲུབ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་མོ། །ཞར་བྱུང་དུ་ངེས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་ལ་དཔྱད་པ་ཅུང་ཟད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
为了证得遍知之道与果，我追随理自在法称的足迹，略微整理了前代智者们的论述。总的来说，驳斥外道等宗派，并非仅仅是为了进行口头上的辩论。而是要认识到，外道等宗派的邪见，同样存在于自身之中。然后，通过无垢的辩证推理，破除自身相续中的习气和恶劣分别念。正如“智者以智慧，调伏诸异见”等偈颂的含义一样，从而生起对自身道路和导师不退转的信心，这是非常重要的。总之，断除轮回之根，证得解脱和一切智的根本原因，是无垢的、辨别二谛的智慧。而智慧也不是无需闻思修行，像从天上掉下来或从地里冒出来一样产生的。因此，希求解脱的修行者们，应当以菩提心为基础，首先以分析一切内外事物为一与为异的道理，通过正量推理，生起对事物本性为空的定解。这种定解与对事物颠倒执着的增益，就像光明与黑暗一样相互对立，因此定解能够断除所应断的增益。如果离开了定解，禅修就像盲人摸象一样，无法把握事物的真实。因此，禅修必须与定解相结合。我向遍布十方的一切众生，时时合掌祈请，愿确定的智慧远离疑惑。如果离开了确定的智慧，就难以证悟真实的意义。如果离开了正量推理，就无法生起定解。这正是希求解脱者们应当铭记于心的窍诀。因此，断除疑惑是闻思的果实，获得坚定是修行的果实。如果缺乏这两种果实，那么讲修就只是徒有其表。顺便对定解和增益进行一些探讨，以供贤者参考。
English
In order to attain the path and fruit of omniscience, I have followed in the footsteps of Dharmakirti, the master of logic, and have slightly arranged the discussions of the previous scholars. In general, refuting other schools such as the Tirthikas is not merely for the sake of engaging in verbal debates. Rather, it is to recognize that the wrong views of the Tirthikas and others also exist within oneself. Then, through the immaculate reasoning of refutation and establishment, one should dispel the habitual tendencies and negative thoughts in one's own mindstream. Just as the meaning of the verse "The wise subdue other systems with wisdom" and so on, it is important to generate unwavering faith in one's own path and teacher, which is something to be contemplated. In short, the root cause of cutting off the root of samsara and attaining liberation and omniscience is the immaculate wisdom that discerns the two truths. And wisdom does not arise without study and practice, as if it fell from the sky or emerged from the ground. Therefore, those who seek liberation should, with a mind of bodhicitta, first analyze all internal and external phenomena as being either one or different, and through valid inference, generate a definite understanding that things are empty of inherent existence. This definite understanding and the superimposition of mistaken conceptions on things are as opposed as light and darkness, so the definite understanding can cut off the superimpositions that are to be abandoned. If one meditates without definite understanding, it is like a blind person measuring an elephant, unable to grasp the true nature of things. Therefore, meditation must be combined with definite understanding. I prostrate with folded hands at all times to all beings who dwell in the ten directions, and pray that definite wisdom may be free from doubt. If one is without definite wisdom, it is difficult to realize the true meaning. If one is without valid reasoning, one cannot generate definite understanding. This is the essential instruction that those who seek liberation should keep in their hearts. Therefore, cutting off doubt is the fruit of hearing and thinking, and gaining certainty is the fruit of meditation. If these two fruits are lacking, then teaching and practice are merely superficial. Incidentally, I will discuss definite understanding and superimposition for the reference of the wise.