Tibetan
་ཕྱི་རོལ་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་ན་རེ། ལས་དང་ལུས་དང་སེམས་གསུམ་ག་ཚོགས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། གང་རུང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་དེ་ཆུ་ལུད་མེད་པའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ལས་དང་ལུས་གཉིས་པོ་འཛད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །དེ་ལ་ལས་སྤང་མི་ནུས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་སྲེད་མ་སྤངས་ན་དེ་སྤངས་ཀྱང་སླར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་མ་བཅད་པའི་ཡལ་ག་བྲེགས་པ་ལྟར་ཅིའང་མི་ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་སྲེད་སྤངས་ན་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་ལྟར་དེ་ངང་གིས་འགགས་པ་ལས་ལོགས་སུ་སྤང་མི་དགོས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ནི་སྲིད་པ་ལྡོག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ཕན་ཆད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཡོད་ལ། དེ་ལྡོག་ན་དེ་ཀུན་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་ས་བོན་བཞིན། །ཀླུ་བཞིན་རྩྭ་བཞིན་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་འཇིག་ལྟ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་ཀུན་དེ་ཡི་རྩ་བ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྩ་བ་དེ་སྤོང་ནུས་སམ་སྙམ་ན་ནུས་ཏེ། དེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའང་། བྱམས་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སོགས་བདག་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གནས་ཆོག་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ལ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དེ་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགལ་ཏེ་སྣང་མུན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་པས་བརྫུན་པ་སེལ་ནུས་པས་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པའི་ལམ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ས་བོན་ལ་ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་མེ་ལ་བསྲེགས་ན་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་བ་ལྟར། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གེགས་བདག་མེད་རྟོགས་ན་ཕྱི་མཐའ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ལ་སྤོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་ལ་རྩོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ།མུ་སྟེགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དྲི་མ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྤོང་མི་ནུས་པ་དང་། གལ་ཏེ་ནུས་སུ་ཆུག་ཀྱང་སོ་སྐྱེས་སྤོང་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དང་། གལ་ཏེ་ཤེས་ནས་སྤངས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་ལྟར་སླར་འགྱུར་བས་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། དྲི་མ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གཏན་དུ་བ་མི་སྲིད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དྲི་མ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཀུན་རྟོག་གློ་བུར་བ་ཡིན་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་སྤོང་བའི་ཐབས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་རྩད་ནས་སྤངས་པ་ལ་སླར་ལྡོག་པ་མེད་དེ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་དང་འདྲ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་རྩོད་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་ལ་བློ་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་ཚད་མེད་པར་གྱུར་ནས་དེའི་ངང་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་དེ། མཆོངས་པ་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་མི་ནུས་པ་དང་། ཆུ་ཇི་ལྟར་བསྐོལ་ཡང་མེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པ་དང་། གསེར་ཇི་ལྟར་བཞུས་ཀྱང་རྐྱེན་མེ་དང་བྲལ་ན་སླར་འཁྱགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར། དཔེ་དེ་རྣམས་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། མཆོངས་ གོམས་པ་ཐད་ཀའི་འབད་པར་ལྟོས་པས་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་དུ་འཕེལ་མི་ནུས་ཤིང་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཐུག་བཅས་སུ་གནས་པ་དང་། སེམས་ནི་བརྩེ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་དུ་གོམས་པས་འཕེལ་བ་ཡོད་པ་ས་བོན་ལས་ས་བོན་བཞིན་ཡིན་ཅིང་བློའི་རང་བཞིན་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆུ་བསྐོལ་བ་སྔ་མ་བསྐམས་ནས་རྟེན་བརྟེན་པ་མིན་ཡང་སེམས་སྔ་མའི་ནུས་པས་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་ཞིང་དེའི་ངང་དུ་འགྱུར་བ་བུད་ཤིང་མེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསེར་སྲ་བར་སླར་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་གསེར་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནའང་། སེམས་དྲི་མར་སླར་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། གཉེན་པོས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཤིང་བསྲེགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྩོད་པ་ལ། རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་རྩོད་པ་གཉིས། དང་པོ། ཕྱི་རོལ་པ་དག་ན་རེ། རྟག་པ་རང་བྱུང་གི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དམིགས་པ་མེད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པས་མཁྱེན་པ་གཉིས་འགྲུབ་པ་སྟེ། ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས་ཤིང
Chinese
外道中的大多数人说：业、身、心三者聚集是轮回的原因，因此，对任何一个造成损害都不会产生结果，就像没有水和肥料的种子一样。因此，他们宣称为了耗尽业和身，要行持苦行。对此，业是无法舍弃的，因为它是无边无际的；如果不舍弃我执，即使舍弃了业，它也会再次产生，就像砍断没有切断根的树枝一样，没有任何益处；如果舍弃了我执，就像柴火烧尽的火焰一样，它会自然熄灭，不需要另外舍弃，因此这样的道路不是逆转轮回的道路。因此，轮回的原因是不了解诸法自性的无明，而其中尤其重要的是俱生的我见，只要它存在，依赖于它，就会产生烦恼、业和痛苦，如果它消失，所有这些都不会产生，这是可以通过现量推理来证明的。因此，业和痛苦的根源是烦恼，如经中所说：“在此烦恼如种子，如龙如草如树木。”并且，所有烦恼的根源是我见，如经中所说：“一切过患皆以此为根。”因此，是否能够舍弃这个根呢？答案是能够，因为它仅仅是虚构的。因此，舍弃它的对治法，如慈爱和厌恶等，可以与我执同时存在，因此并不矛盾。 证悟无我的智慧与它在所有方面都相反，就像光明与黑暗一样。因此，真理能够消除虚假，所以断除轮回之根的道路可以通过现量推理来证明，就像种子没有开始，但如果被火烧毁，就能看到它的终结一样。轮回没有开始，但是，如果证悟无我，阻碍轮回产生的障碍就会消失，就能实现终结。第二，对于果的舍弃和证悟的辩论，分为两个方面。第一，一些外道说：垢染是心的自性，因此无法舍弃，即使能够舍弃，凡夫也不知道舍弃的方法，即使知道并舍弃了，也会像身体的污垢一样再次产生，因此是不稳定的。所以，舍弃垢染的解脱是不可能永久存在的。
English
Most of the non-Buddhists say: Karma, body, and mind, all three together, are the cause of samsara. Therefore, harming any one of them will not produce results, just like a seed without water and fertilizer. Therefore, they proclaim that in order to exhaust karma and the body, they practice asceticism. Regarding this, karma cannot be abandoned because it is limitless; if self-grasping is not abandoned, even if karma is abandoned, it will arise again, just like cutting off a branch without cutting the root, which is of no benefit. If self-grasping is abandoned, like a fire that goes out when the firewood is exhausted, it will naturally extinguish itself and does not need to be abandoned separately, so such a path is not a path that reverses samsara. Therefore, the cause of samsara is ignorance, which is not understanding the nature of phenomena, and especially important among them is the innate view of self. As long as it exists, relying on it, afflictions, karma, and suffering will arise, and if it disappears, all of these will not arise, which can be proven by direct perception. Therefore, the root of karma and suffering is affliction, as it is said in the scriptures: "Here, affliction is like a seed, like a naga, like grass, like a tree." And, the root of all afflictions is the view of self, as it is said: "All faults have this as their root." Therefore, can this root be abandoned? The answer is yes, because it is merely fabricated. Therefore, the antidotes to abandoning it, such as love and aversion, can coexist with self-grasping, so there is no contradiction. The wisdom that realizes selflessness is completely opposite to it in all aspects, just like light and darkness. Therefore, truth can eliminate falsehood, so the path to cutting the root of samsara can be proven by direct perception, just like a seed has no beginning, but if it is burned by fire, its end can be seen. Samsara has no beginning, but if one realizes selflessness, the obstacle to the arising of samsara will disappear, and the end can be achieved. Second, regarding the debate on the abandonment of the result and the realization, it is divided into two aspects. First, some non-Buddhists say: Defilement is the nature of the mind, so it cannot be abandoned, and even if it can be abandoned, ordinary beings do not know the method of abandoning it, and even if they know and abandon it, it will arise again like the dirt of the body, so it is unstable. Therefore, the liberation of abandoning defilement cannot be permanently existent.
Chinese
垢染不是心的自性，因为它是虚妄的，是突发的，而心的自性是光明。又因为知道有断除垢染的方法，即证悟无我。因已从根断除，故不再返回，如薪尽之火，因此解脱是合理的。第二，对证悟智慧的辩论是：一些外道说，无论如何修习空性和慈悲等，也不可能变成无限，不可能变成那个状态。就像无论如何练习跳跃，也不可能跳到无限远；无论如何烧水，也不可能变成火的自性；无论如何熔炼黄金，一旦离开火的条件，就会再次凝固一样。他们这样说。这些例子并不相符，因为跳跃的练习依赖于直接的努力，因此不可能持续不断地增长，而且身体的力量是有限的。而心则不同，以慈爱等的本质持续不断地修习，就会增长，就像种子生种子一样，而且心的自性是无限的。烧水是先前的水干涸后，不再依赖于所依赖之物，但先前的心识的力量会使后来的心识特别增长，并变成那个状态，就像木柴变成火的自性一样。黄金之所以会再次凝固，是因为黄金本身具有再次凝固的因素。但是，心识没有再次返回垢染的因素，因此不会返回，因为已经被对治力断除，就像烧过的木头一样。第二，具体而言，对瑜伽现观一切之王，究竟的遍知智慧的辩论分为对因的辩论和对果的辩论两种。第一，外道们说，除了常恒的、自生的全知者之外，不可能新证得一切相智，因为没有那个因。回答是，通过禅定和慈悲等方便，以及智慧无所缘，这两者互相成为因缘，就能成就二智。即方便大悲光明智慧作为近取因，智慧空性作为俱生缘，从而产生尽所有智。智慧空性之境作为近取因，
English
Impurities are not the nature of the mind, because they are false and sudden, while the nature of the mind is luminosity. Also, because it is known that there is a method to eliminate impurities, which is the realization of selflessness. Since the cause has been eradicated from the root, it will not return, like a fire that has consumed its fuel, therefore liberation is reasonable. Second, the debate on the wisdom of realization is: Some non-Buddhists say that no matter how much one practices emptiness and compassion, etc., it is impossible to become infinite and impossible to become that state. Just as no matter how much one practices jumping, it is impossible to jump infinitely far; no matter how much one boils water, it is impossible to become the nature of fire; no matter how much one melts gold, it will solidify again once it is separated from the condition of fire. They say this. These examples are not analogous, because the practice of jumping relies on direct effort, so it cannot grow continuously, and the strength of the body is limited. But the mind is different, by continuously practicing with the essence of love, etc., it will grow, just like a seed produces a seed, and the nature of the mind is infinite. Boiling water is when the previous water dries up and no longer depends on what it depends on, but the power of the previous mind will make the later mind particularly grow and become that state, just like firewood becomes the nature of fire. The reason why gold solidifies again is because gold itself has the factor of solidifying again. However, the mind does not have the factor of returning to impurities, so it will not return, because it has been eliminated by the antidote, just like burnt wood. Second, specifically, the debate on the wisdom of the all-knowing, the king of all yogic manifestations, the ultimate, is divided into two types: debate on the cause and debate on the result. First, the non-Buddhists say that apart from the eternal, self-born omniscient, it is impossible to newly attain the wisdom of all aspects, because there is no such cause. The answer is that through the means of meditation and compassion, etc., and the wisdom of non-objectification, these two become mutual causes and conditions, and the two wisdoms can be achieved. That is, the wisdom of the great compassion of means and clarity is the proximate cause, and the wisdom of emptiness is the co-emergent condition, thereby producing the wisdom of knowing all. The object of the wisdom of emptiness is the proximate cause,