Tibetan
ས་མེད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མིག་སོགས་འཇུག་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཅན་འབྱུང་བར་ཀུན་གཞི་མི་འདོད་པར་འཇུག་ཤེས་དྲུག་གིས་སྐྱེ་བ་ལེན་ནམ་སྙམ་ན། མིག་ཤེས་སོགས་འདོད་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ། སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་མི་རིགས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་མིག་ཤེས་སོགས་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་སོང་བ་དེ། ད་ལྟར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་དུས་ཀྱི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་སྟེ་ཉེས་པ་མང་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་འདིར་དོགས་ནས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་འདོད་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དུས་ན། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་སོང་བ་ཡིན་ལ། ༧ །དེའི་བར་མཚམས་སྤྲེལ་བྱེད་ཤེས་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པ་གང་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་པས་སོ། །རང་ཆགས་སྡང་གིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་ནི་ལུང་མ་བསྟན་མིན་ལ། རྣམ་སྨིན་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས་དེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །འཇུག་ཤེས་འདུ་བྱེད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་བག་ཆགས་བསྐྱེད་ན་ནི་རུང་ངོ་། །འདུ་བྱེད་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་མེད་ན། འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་བའི་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་སྟེ། བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དངོས་སུ་ཕྱོགས་པའམ་འཇུག་པ་རྙེད་པ་སྲིད་པ་ ཡིན་གྱིས། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་རྣམ་ཤེས་མི་འཐད་དེ་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འབྱིན་པར་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་ན་ལས་དེ་གང་དུ་གནས་ན་སྲིད་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱང་མི་རུང་ངོ་མི་རུང་ཞིང་། འདུ་བྱེད་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ་མེད་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ༧ །སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཉོན་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ན། ཉིང་མཚམས་འབྲེལ་བའམ་སྦྲེལ་བ་ནི་སྔ་ཕྱི་བར་མ་ཆད་དུ་སྦྲེལ་བ་སྟེ་དེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་ནས་ཤི་འཕོས་པའི་ཡིད་བར་དོའི་སྲིད་པར་གནས་ཚེ། ཡིད་ཤེས་ཆགས་སྡང་གི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤྲེལ་ཏེ་སྐྱེ་ལ། ཡིད་ཤེས་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་བར་དོའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པས་དེ་འགགས་ལ་རྣམ་ཤེས་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱང་བསྡུས་པ་ནུར་ནུར་པོ་ཉིད་དུ་བརྒྱལ་ལོ། །བརྒྱལ་ན་བརྒྱལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མའི་མངལ་དུ་མི་འཇུག་སྟེ། དེས་ན་ཡིད་ཤེས་བརྒྱལ་ན་ནི། བརྒྱལ་ལ་བརྟེན་ནས་མའི་མངལ་དུ་མི་འཇུག་སྟེ། བརྒྱལ་བ་ཞེས་པ་མངལ་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་སྲིད་བཟུང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དད་སོགས་དགེ་བ་དང་། ཆགས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མི་དགེ་བ་དང་། བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཤེས་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་རིམ་པས་འབྱུང་དགོས་ཀྱང་། བརྒྱལ་བའི་ཚེ་ཡིད་ཤེས་འགགས་ལ་མེད་པས་དེས་ཁུ་ཁྲག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བཟུང་ནས་གནས་སྐབས་ཕྱི་མ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྟེ་མངལ་དུ་ཞུགས་པའང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞུགས་པ་པོའི་ཤེས་པ་བརྒྱལ་ཡོད་པར་སླར་ དཔྱོད། དེས་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ལ་མི་ལྟོས་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ན། དམིགས་རྣམ་མ་ཆད་པ་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་བརྒྱལ་བ་ཞེས་པ་དེ་དང་། གང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཅན་རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ལུང་བསྟན་པ། དམིགས་རྣམ་རིས་ཆད་པ། བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཡིད་ཤེས་ཞིག་དང་། ཡིད་ཤེས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཡོད་དགོས་ན་དེ་ནི་མདོ་དང་འགལ་ཏེ། ཁྱེད་ནི་འདི་སྐད་འདོན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ལྔ་ཕྱི་མེད་པར་འབྱུང་བ་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲའམ། དེ་གཉིས་ཡིད་ཤེས་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་སྨིན་རྒྱུན་ཆད་ན་ནི་སྲོག་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། རྣམ་སྨིན་མེད་ན་འགྲོ་བ་ལྔ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཤེས་བརྒྱལ་བ་དེ་ཡིད་ཤེས་སུ་མི་རིགས་ཏེ། གང་ཡིད་ཤེས་ཉིད་དུ་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པའམ་རྟག་པ་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་ཅན་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་དཔེར་ན་དུས་ཕྱི་ལ་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཤེས་བཞིན་ནོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་ཅན་གནས་ཡིན་ཏེ། བར་དོའི་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་གནས་སྐབས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་དམིགས་པ་ནི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་རྟག་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་གནས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཞེས་འདོད་པས་སོ། །དེས་ན་ཁོ་རང་གི་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བཟློག་པར་བསྟན་པའོ།
Chinese
如果不存在阿赖耶识，那么由于行（འདུ་བྱེད།，karma，业）的缘故，眼等六识的染污识与贪等同时产生，如果不承认阿赖耶识，那么是否认为六识能够取受生呢？眼识等与贪等同时产生，这不可能来源于先前的行，因为由识的缘故才会有名色产生。先前的眼识等是刹那性的，那些已经灭尽很久的眼识等，现在不能作为中阴时名色的因，否则会有很多过失。如果因为担心这个过失而认为有中阴时的识，那也是不行的。因为在中阴识的时候，福德、非福德和不动行已经灭尽很久了。而且，在这期间，没有任何可以作为连接的稳定的识流存在。自生贪嗔而连接中阴的心不是无记性，而异熟是无记性，所以它不能成为行的因。如果与行相应的六识在阿赖耶识上留下习气，那还可以。如果没有完全被行熏染的识，那么由于显现果报的受的缘故，轮回是不可能的。只有通过习气的状态，才能找到业的异熟真正显现或进入的可能性，中阴识是不可能的。如果由习气熏染的识不存在，那么当果报显现时，业会存在于哪里呢？这样，如果没有阿赖耶识，业的遍一切烦恼也是不可能的。如果没有行缘而产生识，那么由于受的缘故，轮回是不可能的。如何不能有生之遍一切烦恼呢？连接中阴，也就是连接前后不间断，这是不可能的。比如，从没有入定的状态中死亡，转移到意中阴的状态时，意识以贪嗔的烦恼连接中阴而产生，意识是烦恼的
English
If there is no Alaya, then due to the cause of action (karma), the consciousness of the six senses such as the eye, etc., the defiled consciousness along with attachment, etc., arises simultaneously. If the Alaya consciousness is not accepted, then is it thought that the six senses can take birth? The eye consciousness, etc., arising simultaneously with attachment, etc., cannot originate from previous actions, because it is due to consciousness that name and form arise. The previous eye consciousness, etc., are momentary, and those that have ceased for a long time cannot be the cause of name and form at the time of the intermediate state, otherwise there will be many faults. If one is concerned about this fault and thinks of the consciousness at the time of the intermediate state, that is also not possible. Because at the time of the intermediate state consciousness, merit, non-merit, and unwavering actions have ceased for a long time. Moreover, during this period, there is no stable stream of consciousness that can be used as a connection. The mind that connects the intermediate state with self-generated attachment and aversion is not neutral, but the result of maturation is neutral, so it cannot be the cause of action. If the six senses that are in accordance with action create habits on the Alaya consciousness, then it is possible. If there is no consciousness that is completely perfumed by action, then due to the cause of the receiver who has turned to manifest the fruit, samsara is not possible. Only through the state of habits can the possibility of the maturation of karma truly manifesting or entering be found, the intermediate state consciousness is not possible. If the consciousness perfumed by habits does not exist, then when the fruit manifests, where will the karma reside? Thus, if there is no Alaya consciousness, the all-pervasive afflictions of karma are also not possible. If consciousness does not arise from the cause of action, then due to the cause of the receiver, samsara is not possible. How can there not be all-pervasive afflictions of birth? Connecting the intermediate state, that is, connecting continuously before and after, is not possible. For example, when dying from a state of non-meditation and transferring to the state of the mind intermediate state, the consciousness connects the intermediate state with the afflictions of attachment and aversion and arises, the consciousness is afflicted.
Chinese
既然属于中阴的生有，那么它断绝时，意识也可能被包含在母亲的子宫中，昏厥成模糊的状态。如果昏厥，依靠昏厥就不会进入母亲的子宫。因此，如果意识昏厥，依靠昏厥就不会进入母亲的子宫。昏厥是指在子宫中出生，并执持异熟果。依靠执持生有，就与信心等善法，贪欲等相应的非善法，以及感受苦乐等相连。具有各种分别的意识，本应在后续的阶段依次产生。但在昏厥时，意识断绝而消失，它如何能执持精血之性的身体，又如何能产生后续的阶段，进入子宫呢？进入者的意识已经昏厥，需要重新审视。因此，在那时，不依赖于心的显现造作，具有异熟自性，未被记别的，目标和形象不间断，与舍受相应的意识昏厥，以及依赖于它的造作，非异熟，被记别的，目标和形象有区别的，与苦乐感受相应的意识，如果这两种意识必须同时存在，那就与经部相违背。你不是这样说的吗？两种五蕴识在没有间隔的情况下产生是不可能的，没有机会的。这二者不是一个意识，因为自性不同。如果异熟中断，那么命根也会中断。如果没有异熟，那么五道众生也会消失。昏厥的意识不可能是意识，凡是意识本身，无论自他都确定或恒常的，那本身就不是恒常处于烦恼状态的，因为有善、非善、无记三种。那就像未来产生的意识一样。所有连接相续的心，都是恒常处于烦恼状态的。被中阴生有包含的阶段，以生有为目标，在所有界中都是恒常处于烦恼状态的，因为生有被认为是烦恼状态。因此，通过他自己的承诺的过失，显示了法与其自身本质相违背。
English
Since it belongs to the intermediate state of existence, when it ceases, consciousness may also be contained in the mother's womb, fainting into a blurred state. If one faints, relying on fainting will not enter the mother's womb. Therefore, if consciousness faints, relying on fainting will not enter the mother's womb. Fainting means being born in the womb and holding the ripening result. Relying on holding the state of existence, it is connected with virtues such as faith, non-virtues corresponding to desire, and experiencing feelings of pleasure and pain. The consciousness with various distinctions should arise sequentially in the subsequent stages. But when fainting, consciousness ceases and disappears. How can it hold the body of seminal and menstrual nature, and how can it produce subsequent stages and enter the womb? The consciousness of the entrant has fainted, and it needs to be re-examined. Therefore, at that time, not relying on the manifestation of mind, having the nature of ripening, not being predicted, the object and image are uninterrupted, the consciousness fainting in accordance with equanimity, and the fabrication relying on it, non-ripening, being predicted, the object and image are distinguished, the consciousness corresponding to the feeling of pleasure and pain, if these two consciousnesses must exist simultaneously, it contradicts the sutras. Aren't you saying this? It is impossible for two five aggregates of consciousness to arise without interruption, there is no opportunity. These two are not one consciousness, because their natures are different. If the ripening is interrupted, then the life force will also be interrupted. If there is no ripening, then the five types of beings will also disappear. The fainting consciousness cannot be consciousness, whatever is consciousness itself, whether self or other is certain or constant, that itself is not constantly in a state of affliction, because there are three types: virtuous, non-virtuous, and neutral. That is like the consciousness that arises in the future. All minds that connect the continuum are always in a state of affliction. The stage contained by the intermediate state of existence, with the state of existence as the object, is always in a state of affliction in all realms, because the state of existence is considered to be a state of affliction. Therefore, through the fault of his own commitment, it is shown that the dharma is contrary to its own essence.