Tibetan
མ་ལ་བུ་རྣམས་བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །མས་ཀྱང་ཁྱོད་ངའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་འབྱེད་ལ་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ན། རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་པ་ལ་ཀུན་གཞི་དེ་གང་གི་རྐྱེན་ཡིན་ཞེ་ན་དངོས་སུ་ན མ་རིག་སོགས་ཀྱི་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ཡང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །ཡང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་རྐྱེན་དུས་སྐྱེ་ཞེ་ན། མིག་དབང་སོགས་བདག་པོ་དང་། གཟུགས་སོགས་དམིགས་པ་དང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ། །འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་འབྱེད་པ་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་པ་འགྲོ་བ་པ་དང་། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྐྱེན་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ལ་མིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་མེད་ན། ཀུན་ཉོན་གསུམ་དང་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་གཉིས་རྣམ་བྱང་མི་རུང་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ ཆགས་ས་བོན་དུ་བྱས་པ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལ་བཞག་མི་རུང་སྟེ། མིག་ཤེས་གང་ཞིག་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་གང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འགགས་པ་མིག་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་འདོད་ཆགས་སོགས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་བསྒོ་ཡི་རྣ་ཤེས་སོགས་གཞན་ལ་མིན་ནོ། །མིག་ཤེས་དགགས་ནས་རྣ་ཤེས་སོགས་རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱིས་བར་ཆོད་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་མེད་ཅིང་། བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་མིག་ཤེས་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་འགགས་ཤིང་གཞན་གྱིས་བར་ཆོད་པ་ཡིན་ལ། འདས་པ་གང་ཞིག་ད་ལྟ་མེད་པ་དེ་ལས་ཆགས་སོགས་དང་བཅས་པར་འབྱུང་མི་རུང་ཏེ་འདས་པའི་ལས་རྣམ་སྨིན་བྱུང་ཟིན་པ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདས་པའི་ལས་ལས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བ་ནི་དེའི་བག་ཆགས་ལས་སོ། ༧ །མིག་ཤེས་གང་ཞིག་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དུས་མཉམ་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་ཡང་བག་ཆགས་བསྒོ་མི་རུང་ངོ་འདོད་ཆགས་མིག་ཤེས་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས། རེ་ཤིག་འདོད་ཆགས་ལ་རང
Chinese
孩子們对母亲说：我们是您的。母亲也说：您是我的。就像这样。 如果第一个缘起是自性显现，那些识相互之间是因缘，那么第二个缘起，阿赖耶识是何者的因缘呢？实际上，由于无明等的作用，行产生，所以是因缘，也是主因。 此外，在近取缘中，六识是同时产生的因缘吗？眼根等是主因，色等是所缘，等无间缘等产生。 因此，这三种缘起。 如此，轮回自性显现，以及意欲和不意欲的第二个缘起是行，近取缘的因是刚才所说的这四种。 如此，阿赖耶识以名相和体性来区分。 如果像阿赖耶识以名相和体性来显示那样，对能入识不是这样吗？如果像那样安立的阿赖耶识不存在，那么遍染三者和超世间二者就无法清净。 如果阿赖耶识不存在，那么烦恼所遍染的习气作为种子，就不能安立在六识聚上。如果生起与贪等烦恼和近烦恼一起生起的眼识灭尽，那么贪等那些的因，作为种子的实体的习气，会安立在耳识等其他识上，而不是眼识本身。 如果眼识灭尽，被耳识等其他识中断，那么它就没有贪等的习气。习气的处所眼识也不可见，因为它已经灭尽，被其他识中断。过去的任何现在不存在的事物，都不可能与贪等一起产生，就像过去的业已经成熟，不会再产生异熟果一样。 从过去的业产生异熟，是从它的习气中产生的。眼识与贪等一起产生，也不能将习气安立在同时的识上，贪欲从眼识中产生，这怎么合理呢？暂时，对贪欲自身
English
The children say to the mother: We are yours. The mother also says: You are mine. It's like that. If the first dependent origination is the manifestation of self-nature, and those consciousnesses are causal conditions for each other, then what is the causal condition for the alaya-consciousness in the second dependent origination? In reality, due to the influence of ignorance, etc., actions arise, so it is a causal condition, but also a dominant condition. Furthermore, in the proximate condition, are the six consciousnesses the causal conditions that arise simultaneously? The eye faculty, etc., are the dominant conditions, forms, etc., are the objects, and the immediately preceding condition, etc., arise. Thus, these three types of dependent origination. In this way, the manifestation of the self-nature of samsara, and the second dependent origination of desire and aversion are actions, and the causes of the proximate condition are these four just mentioned. Thus, the alaya-consciousness is distinguished by name and characteristics. If it is not the case for the entering consciousness as it is shown by the name and characteristics of the alaya-consciousness, then if the alaya-consciousness established in that way does not exist, then the three completely defiled ones and the two transcendent ones cannot be purified. If the alaya-consciousness does not exist, then the habitual tendencies completely defiled by afflictions, as seeds, cannot be established on the aggregate of six consciousnesses. If the eye-consciousness that arises together with afflictions such as attachment and near-afflictions ceases, then the habitual tendencies that cause those attachments, etc., as the entity of the seed, will be established on other consciousnesses such as ear-consciousness, not on the eye-consciousness itself. If the eye-consciousness ceases and is interrupted by other consciousnesses such as ear-consciousness, then it does not have the habitual tendencies of attachment, etc. The place of habitual tendencies, the eye-consciousness, is also not visible, because it has ceased and is interrupted by other consciousnesses. Whatever past thing does not exist now cannot arise together with attachment, etc., just as the past karma has already matured and will not produce a different result. The arising of the different result from the past karma arises from its habitual tendencies. The eye-consciousness that arises together with attachment, etc., cannot establish habitual tendencies on the simultaneous consciousness, how is it reasonable that desire arises from the eye-consciousness? For the time being, to desire itself
Tibetan
་ཉིད་རང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ནི་མིག་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་གནས་པས་གནས་ལ་བསྒོ་ཡི་བཟློག་པ་མི་རིགས་པས་སོ། །རང་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བས་སོ་གསུངས། རང་གི་རྒྱུན་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མི་འདོར་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཡང་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་གཞན་རྣ་ཤེས་སོགས་ལའང་མིན་ཏེ། དེ་དག་གི་གནས་མིག་སོགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། མིག་ཤེས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་རྣ་ཤེས་སོགས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགགས་པ་མེད་པས་སོ། །མིག་ཤེས་རང་གི་ དངོས་པོ་ལ་མིག་ཤེས་རང་གི་བག་ཆགས་མིན་ཏེ། རང་གི་དངོས་པོ་ལ་བསྒོ་བྱ་སྒོ་བྱེད་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་འགགས་པ་མེད་དོ་དེ་གཉིས་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མིག་ཤེས་ལ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་བག་ཆགས་བསྒོས་པར་མི་རུང་ངོ་། །མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཞན་གྱིས་བསྒོས་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མིག་ཤེས་བཞིན་འཇུག་ཤེས་གཞན་ལ་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ༧ །གང་ས་གོང་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་འཕོས་ཏེ་འདོད་ཁམས་འདིར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་བ་ཐོག་མ་ཉིད་དེ་ཡང་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་བའི་བག་ཆགས་དེ་གནས་བསྒོ་བྱའི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་དང་བཅས་པ་སྔར་འགགས་ནས་འདས་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ༧ །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བྱུང་ན་དེ་མིན་གཞན་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ནི་འགགས་ཏེ་མེད་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པར་གཉེན་པོའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་ནི་བསྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་གྱི་ས་བོན་དང་བཅས་པར་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་བྱང་དང་ཉོན་མོངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཅི་ལ་གནས་ཞེས་སོ། ༧ ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན། མཐོང་ལམ་དེའི་འོག་ཏུ་འཇུག་ཤེས་འབྱུང་བ་ན། སྔར་གྱི་བག་ཆགས་དེ་རྟེན་ནམ་གནས་དང་འཇུག་ཤེས་བཅས་པ་འདས་ནས་ཡུན་རིང་སོང་བས་མེད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རྗེས་ཀྱི་འཇུག་ཤེས་དེ་དག་ས་བོན་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ ཞིང་། དེས་སྔར་གོམས་པའི་དགེ་མི་དགེ་དང་ཐོས་སོགས་དྲན་པས་ན་སེམས་རྒྱུད་མ་ཆད་པར་ཤེས་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ཉོན་འབྱུང་བར་མི་རུང་ངོ་། ༧ །ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེ
Chinese
并非是自身，因为贪欲是依赖于眼识的，并且安住，因为安住于安住处，所以施设的颠倒是不合理的。说自身造作是相违的。因为自身的相续不稳定。有些人不舍弃，因为识也不稳定。识不是其他的耳识等，因为它们的处所眼等是各异的。眼识的贪欲与耳识等那些一起生起和止灭是不可能的。眼识自己的 事物，眼识不是自己的习气，因为对于自己的事物，所施设和能施设一起生起和止灭是不可能的，因为那二者不存在。因此，对于眼识，贪等烦恼和近烦恼不能施加习气。对于眼的识，以识来施加给其他的也是不合理的，如同眼识一样，对于其他的行识也应如理了知。7. 凡是从上地无想处迁逝而生于此欲界者，他们的识转变为烦恼，最初也是没有种子的，因为烦恼的习气，那个安住处所施设的六行识，先前已经止灭而消逝了，因为不存在。7. 如果生起对治烦恼的入流道的见断所断的业的识，那么不是那个，其他的世间识全部都止灭而不存在，如果没有阿赖耶识，那么对于对治的识，也不应具有修断的烦恼和近烦恼的种子，因为清净和烦恼自性相违，所以不可能一起生起和止灭。因此，烦恼的种子安住在哪里呢？7. 如果没有阿赖耶识，那么在见道之后生起行识时，先前的习气，那个所依或安住处以及行识都已消逝，因为已经过了很久，所以不存在，因此后来的行识将从无种子中产生。因此，将从无因中产生 并且，因此忆念先前串习的善不善和听闻等，就能了知心续没有断绝。如此，如果没有阿赖耶，烦恼的遍烦恼是不可能产生的。7. 业的遍染如何不可能呢？阿赖耶识
English
It is not itself, because desire depends on eye consciousness, and it abides, because it abides in the abiding place, so the reversal of the designation is unreasonable. It is said that self-creation is contradictory. Because one's own continuum is unstable. Some do not abandon it, because consciousness is also unstable. Consciousness is not other ear consciousness, etc., because their places, such as the eye, are different. It is impossible for the desire of eye consciousness to arise and cease together with those of ear consciousness, etc. The eye consciousness itself As for things, eye consciousness is not its own habit, because for one's own things, what is to be designated and what can be designated cannot arise and cease together, because those two do not exist. Therefore, for eye consciousness, afflictions such as greed and near afflictions cannot impose habits. It is also unreasonable to impose it on the consciousness of the eye by consciousness, just like eye consciousness, other action consciousness should also be understood accordingly. 7. Those who have passed away from the upper realm of non-perception and are born in this desire realm, their consciousness becomes afflicted, and initially there is no seed, because the habit of affliction, that abiding place of the six action consciousnesses that are designated, has previously ceased and disappeared, because it does not exist. 7. If the consciousness of the action of abandoning what is to be abandoned by the path of seeing, which is the antidote to afflictions, arises, then it is not that, all other worldly consciousnesses cease and do not exist, if there is no Alaya consciousness, then for the antidote consciousness, it should not have the seeds of afflictions to be abandoned by cultivation and near afflictions, because purity and affliction are contradictory in nature, so it is impossible to arise and cease together. Therefore, where do the seeds of affliction reside? 7. If there is no Alaya consciousness, then when action consciousness arises after the path of seeing, the previous habit, that basis or abiding place, and action consciousness have all disappeared, because it has been a long time, so it does not exist, therefore the subsequent action consciousness will arise from no seed. Therefore, it will arise from no cause And, therefore, by remembering the previously practiced good and non-good and hearing, etc., one can know that the mind stream has not been cut off. Thus, if there is no Alaya, the pervasive affliction of affliction cannot arise. 7. How is the pervasive defilement of karma impossible? Alaya consciousness