Tibetan
མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་དུ་བཞུགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཉན་ཐོས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་ཟད། བྱང་སེམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ སུ་ཟད་པར་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གོང་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དེའི་གོང་ན་ཐེག་ཆེན་ཡོད། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པ་དེའི་གོང་ན་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བྱང་སེམས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །རྣམ་ལྔ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྣམས། །བསམ་གཟུགས་སོགས་འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡི། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་མི་རིང་ཏེ་ཉེ་བར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་བའམ་ལོངས་སྤྱོད་དམ་ནོར་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡི་མཐུ་མངའ་བ་དེའི་ཚེ། ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་དེའི་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་བྲེལ་ཕོང་ཅན་དག་སྣང་བར་གྱུར་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་འབྱོར་བ་དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ལས་སྒྲིབ་མཐོང་བ་དཔེར་ན། མ་ནི་བྱིས་པའི་བུ་རྣམས་ལ། །ནུ་ཞོ་བླུད་པར་ནུས་མོད་ཀྱི། །ཁ་ཡི་བུ་ག་ཟུམ་པ་ཡི། །བུ་ལ་མས་ནི་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང་། གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ན་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་མི་སྒྲུབ་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་ན་མི་སྐྱོ་ལ་མེད་ན་དེས་ཡིད་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་བར་མཐོང་ཞིང་དེ་ལས་དགེ་ཆོས་ལ་གནོད་ན་མི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་དེར་གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་གསོག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དང་། བློ་གྲོས་ཡངས་པ་རྣམས་ལ་ནོར་མེད་དགེར་འགྱུར་ཏེ། །ཉིས་ན་དབུལ་བར་གྱུར་ཉིད་བླ་ཡི་སྡིག་སྤྱོད་དེ་ལྟ་མིན། །མ་རབས་སེམས་རྒྱགས་གྱུར་ན་ དབང་པོའི་རྟ་འཁྲུལ་ཏེ། །རིགས་པ་མིན་དང་ཕོངས་པ་ཀུན་གྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་གཅིག་ལ་ཕན་ཕྱིར་དུ་མ་ལ་གནོད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མི་སྒྲུབ་པས་སེམས་ཅན་བྲེལ་ཕོངས་ཅན་དག་སྣང་ངོ་། །སེམས་ཅན་རང་གི་ལས་དང་སྒྲིབ་དང་མངོན་འགྱུར་དང་། །སོགས་དང་གནོད་བྱེད་གོང་བ
Chinese
为了寂灭的缘故。永久安住的差别是，声闻无余依涅槃界中如灯火熄灭般灭尽。菩萨在寂灭的界中灭尽，如虚空存在多久，众生边际存在多久，法身恒常不变的缘故。无上的差别是，声闻之上是缘觉的乘，其上是大乘。菩萨的乘之上，没有比它更殊胜的其他乘。大悲自性菩萨们，以智慧的五种殊胜相，思维色等世间和出世间的圆满和不长久而接近宣说。何时菩提萨埵如是具足增上三学的功德圆满，并获得财富或受用或一切财物自在的威力之时。为何菩萨的大悲之境显现为贫困的众生呢？因为见到那些众生拥有成为财富障碍的业障，例如：母亲能够给幼儿喂奶，但对于嘴巴闭合的幼儿，母亲又能如何呢？如是说。如果修习那些受用，见到会成为生起善法的障碍就不修习。如果有受用就不忧愁，如果没有就因此心中显现忧愁，见到那会损害善法就不修习。如果在那地方修习受用，见到依靠它会成为积累不善法的因。对于智慧广大者，没有财富会转为善，如果贫穷，那比造罪还高尚。如果恶劣者心生骄慢，感官之马就会错乱，会成为非理和一切贫穷的容器。如是说。因此，如果见到修习受用本身会成为损害其他众多众生的因，为了利益一个而损害众多是不合理的，因此不修习，所以显现为贫困的众生。众生自己的业和障碍以及显现等等，以及损害者之上。
English
It is for the sake of nirvana. The distinction of abiding permanently is that in the realm of the Hearer's non-residual nirvana, it is exhausted like the extinguishing of a lamp. The Bodhisattva is exhausted in the realm of nirvana, because the Dharmakaya is eternal and unchanging as long as space exists and as long as the limits of sentient beings exist. The unsurpassed distinction is that above the Hearer is the vehicle of the Solitary Realizer, and above that is the Great Vehicle. Above the vehicle of the Bodhisattva, there is no other vehicle that is more particularly supreme than that. Compassionate Bodhisattvas, with the five excellent aspects of wisdom, contemplate form, etc., the mundane and supramundane perfections and impermanence, and closely declare them. When a Bodhisattva thus possesses the complete qualities of the three higher trainings and has obtained the power to be in control of wealth, enjoyment, or all possessions, why do impoverished sentient beings appear as the object of the Bodhisattva's compassion? It is because they see that those sentient beings have karmic obscurations that hinder wealth, for example: A mother can feed her children with milk, but what can a mother do for a child whose mouth is closed? It is said like that. If one sees that cultivating those enjoyments will obstruct the arising of virtuous Dharma, one does not cultivate them. If one has enjoyments, one is not sad, but if one does not have them, sadness appears in one's mind, and if one sees that it harms virtuous Dharma, one does not cultivate them. If one cultivates enjoyments in that place, one sees that relying on them will become the cause of accumulating non-virtuous Dharma. For those with vast intelligence, the absence of wealth turns into virtue; if one is poor, that is nobler than committing sins. If a base person becomes arrogant, the horses of the senses will be confused, and one will become a vessel for irrationality and all poverty. It is said like that. Therefore, if one sees that cultivating enjoyment itself will become a cause of harm to many other sentient beings, it is unreasonable to harm many for the sake of benefiting one, so one does not cultivate it, and therefore impoverished sentient beings appear. Sentient beings' own karma, obscurations, manifestations, etc., and above the harmers.
Tibetan
ཤད་བཞིན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་གྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་པ་མི་འཐོབ་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། དགུ་པ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤོང་བ་ནི་འཁོར་འདས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མཐུ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དང་བཅས་པས་ཉེས་པ་མེད་ལ་དེས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་གནས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་འགྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་རང་མཚན་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་ལ་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་ཡང་མི་འདོར་བའོ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་ནི། གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི་སྐྱེ་འཆིའི་དཔྱང་ཐག་འཕྱན་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སོ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆར་གཏོགས་པའོ་ཀུན་བརྟགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་སོ། །མྱང་འདས་ནི་འཁོར་བའམ་ཀུན་བརྟགས་དེ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆར་གཏོགས་པའོ། །གནས་ནི་དེ་གཉིས་ཀའི་ཆར་གཏོགས་པ་སྟེ་གྲོལ་འཁྲུལ་གྱི་གཞི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ན་གང་གཟུང་འཛིན་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆ་ལྡོག་ཅིང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆར་གྱུར་པའོ། ༧ །གྱུར་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་འདས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་བྱང་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ནི་མོས་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ལས་དེ་གཉིས་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་དང་། དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཛེམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་རེས་ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའམ། རེས་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ༧ །རྟོགས་ནས་གྱུར་པ་ནི་ས་དང་པོ་སོགས་སར་ཆུད་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ས་དྲུག་པའི་བར་དུ་མཉམ་བཞག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྣང་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་སྟེ་བར་མེད་པ་མིན་པར་རེས་འཇོག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པས་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། ས་བརྒྱད་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་
Chinese
为了如实地见到，菩萨们说，不能用财物使其他众生获得受用。这样显示了殊胜智慧的差别之后，第九，如何看待舍弃的差别呢？菩萨们的舍弃是不住于轮回和涅槃的寂灭。它的特征是，烦恼无力地完全舍弃，并且没有过失，因此不完全舍弃轮回的处所，像这样的处所转变，是智慧不分别烦恼自相的时刻，而慈悲也不舍弃轮回。其中，轮回是：他自在的自性，迷惑的心和心所等，漂浮在生死悬崖上，相续不断，这是属于遍计所执的遍计所执的方面。涅槃是没有轮回或遍计所执的，属于完全清净的方面。处所是属于这两者的，是解脱和迷惑的基础，是他自在的自性。转变成其他的，是他自在的自性，迷惑的对治，如果生起不分别的智慧，那么凡是有能取和所取的遍计所执的方面就会消失，没有能取和所取的各自以自证智所能证知的不可言说的完全清净的方面就会显现。总而言之，转变有六种：在异熟识中，使过去的烦恼习气衰弱，使清净增长，这是由于信心的力量，产生听闻佛法的习气，这二者安住在相续中。因此，对于烦恼的一方，由于有所顾忌，有时会产生微小的烦恼，有时则不会产生。证悟后转变，是对于初地等入地的菩萨们而言的。直到六地之间，在等持中显现真如，在后得位中显现非真如，因为不是没有间断，而是交替地安住。修习后转变，是对于剩余的所知障等而言的。从八地到十地之间，一切相都不显现，而只显现真如。果位完全圆满
English
In order to see things as they are, Bodhisattvas say that one cannot use wealth to enable other sentient beings to obtain enjoyment. Having thus shown the distinction of superior wisdom, ninth, how should one view the distinction of abandonment? The abandonment of Bodhisattvas is the peace that does not abide in samsara and nirvana. Its characteristic is that afflictions are powerless and completely abandoned, and there is no fault, so it does not completely abandon the place of samsara. Such a transformation of place is when wisdom does not distinguish the moment of the self-nature of afflictions, and compassion does not abandon samsara either. Among them, samsara is: the nature of other-dependence, the deluded mind and mental factors, etc., floating on the cliff of birth and death, continuously, this belongs to the aspect of the completely afflicted, the imputed nature of the imputed. Nirvana is the absence of samsara or the imputed, belonging to the completely purified aspect. The place belongs to both of these, it is the basis of liberation and delusion, the nature of other-dependence. Transforming into something else is the nature of other-dependence, the antidote to delusion, if non-conceptual wisdom arises, then all the aspects of the completely afflicted with grasper and grasped will disappear, and the inexpressible completely purified aspect that can be realized by each individual's self-awareness without grasper and grasped will appear. In short, there are six kinds of transformation: In the alaya consciousness, weakening the past habits of afflictions and increasing purity is due to the power of faith, generating the habit of hearing the Dharma, these two abide in the continuum. Therefore, for the side of afflictions, because of hesitation, sometimes a small affliction will arise, and sometimes it will not arise. Transformation after realization is for the Bodhisattvas who have entered the ground, such as the first ground. Until the sixth ground, in equanimity, the suchness appears, and in the subsequent attainment, the non-suchness appears, because it is not without interruption, but alternately abides. Transformation after cultivation is for the remaining obscurations of knowledge, etc. From the eighth ground to the tenth ground, all signs do not appear, and only the suchness appears. The fruit is completely perfect.