Tibetan
་རྣམ་ཤེས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། ས་སྟོན་སྡེ་པའི་ལུང་ལས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བསྟན་ཏོ། །ལ་ལར་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་གཟུགས་གཟུགས་མེད་དང་འདུ་ཤེས་མེད་སོགས་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པར་སྣང་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྒྱུན་བརྟན་པ་ལ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། སེམས་དང་། རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ལེན་པའི་རྣམ་ ཤེས་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་དང་། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་པོ་ཆེ་ཐོག་མར་བཏོད་བ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཚིག་འབྲུ་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་གཅིག་སྙམ་པ་མི་འཐད་དེ། ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་བཞིན། སེམས་ཀྱང་དོན་ཐ་དད་ཡོད་པས་དེ་གསུམ་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གོང་དུ་ཀུན་གཞི་ཞེས་གསུངས་པ་ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཀུན་གཞིར་གསུངས་སོ་ཞེས་དང་། ཡང་བདེ་ཚོར་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་། འཇིག་ལྟ་ལ་ཀུན་གཞིར་གསུངས་སྙམ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་བཞག་པའི་ཚུལ་ལྟར་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་མི་རུང་བ་མེད་ཀྱང་། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་དོན་ཀུན་གཞི་མ་ཤེས་པར་ལུང་དོན་དེ་ལྟར་བཟུང་ན་ཡང་། མ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བཟུང་བ་ནི་ཆེས་བཟང་སྟེ། ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པ་དག་དང་མི་མཐུན་པས་ཤིན་ཏུ་འདོད་པ་མེད་པས་དེ་དག་ལ་དགའ་ཞིང་སྦྱོར་བ་མི་རིགས་ཏེ་དེ་དག་དེ་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པས་སོ། །བདེ་ཚོར་ཆགས་བཅས་ཀྱང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ན་མེད་ཅིང་། བདེ་ཚོར་དེ་ལྡན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པས་དེ་དག་དེར་ཡང་སྦྱོར་བ་མི་རིགས་སོ། །འཇིག་ལྟ་ཡང་ཆོས་འདི་བ་བདག་མེད་ལ་མོས་པ་དང་མི་མཐུན་པས་དེ་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་ནང་གི་བདག་གི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གཞིའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ངན་སོང་བ་རྣམས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཞིག་པར་འདོད་ ཀྱང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་བདག་ཏུ་ཆགས་པས་བཅིངས་པ་དེ་དག་དེ་ཞིག་པར་འདོད་པ་མིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ན་བདེ་བ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་གཞིའི་སེམས་ལ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ཅིང་། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ལ་བདག་ལྟ་དང་མི་མཐུན་ཟིན་ཀྱང་། སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བདག་ཆགས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་དོ་སྟེ་ཡོད་པ་ཙམ་བཟློག་མི
Chinese
被称为“阿赖耶识”，出自萨东部的经文：“轮回存续的蕴”等名称也指代它。有时，在无心状态下，如色、无色和无想等，心识的相续似乎中断，但由于阿赖耶识的相续是恒常的，所以这些心识的种子不会中断。阿赖耶识、心、根本识、取识、轮回存续的蕴和有支，这些被称为最初开创阿赖耶识的伟大道路。一些声闻乘人认为心、意和识虽然词语不同，但意义相同，这种观点是不合理的。正如意和识的所缘不同一样，心也有不同的意义，因此需要区分这三者。前面所说的“阿赖耶”是指将五取蕴称为阿赖耶，或者认为将伴随贪欲的乐受和坏聚见称为阿赖耶。按照声闻乘的观点，这样安立并没有不妥之处。但是，如果不了解真实的阿赖耶含义，而按照这种方式理解经文的意义，那么对于那些没有迷惑的人来说，执持阿赖耶识是最好的。因为五取蕴与生于极度痛苦的恶道众生不相符，他们非常不希望拥有五取蕴，不喜欢也不应执着于它们，因为他们希望与五取蕴分离。伴随贪欲的乐受在第四禅以上也不存在，并且与拥有乐受的众生不相符，因此也不应执着于他们。坏聚见也与信奉无我的佛教徒不相符，因此也不应执着于它。将阿赖耶识视为施加内在“我”之名称的基础事物，这是因为，那些极度痛苦的恶道众生，虽然希望痛苦的蕴解脱，但由于被对阿赖耶识的“我”执所束缚，他们并不希望阿赖耶识解脱。第四禅以上没有快乐，但对阿赖耶识的“我”执仍然存在。即使佛教徒不认同我见，但对心阿赖耶识的“我”执仍然存在，仅仅是存在这一点是无法否认的。
English
It is called "Alaya-vijñana," and it is also indicated by names such as "the aggregates as long as samsara exists" from the scriptures of the Sa-ston school. Sometimes, in a state of mindlessness, such as form, formlessness, and non-perception, the continuity of consciousness seems to be interrupted, but because the continuity of Alaya-vijñana is constant, the seeds of these consciousnesses are not interrupted. Alaya-vijñana, mind, root consciousness, grasping consciousness, the aggregates as long as samsara exists, and the limb of existence are said to be the first to create the great path of Alaya-vijñana. Some Shravakas think that mind, intellect, and consciousness are different words but have the same meaning, which is unreasonable. Just as the objects of intellect and consciousness are different, mind also has different meanings, so these three should be distinguished. The "Alaya" mentioned above refers to calling the five aggregates of grasping as Alaya, or thinking of calling pleasurable feelings accompanied by desire and the view of the perishable aggregate as Alaya. According to the Shravaka vehicle, there is nothing wrong with establishing it in this way. However, if one does not understand the true meaning of Alaya and understands the meaning of the scriptures in this way, then for those who are not deluded, clinging to Alaya-vijñana is the best. Because the five aggregates of grasping are incompatible with beings born in extremely painful evil realms, they do not want to have the five aggregates of grasping, and they should not like or cling to them, because they want to be separated from the five aggregates of grasping. Pleasurable feelings accompanied by desire do not exist above the fourth dhyana, and they are incompatible with sentient beings who have pleasurable feelings, so they should not cling to them either. The view of the perishable aggregate is also incompatible with Buddhists who believe in no-self, so they should not cling to it either. To regard Alaya-vijñana as the basis for applying the name of the inner "self" is because those extremely painful evil beings, although they want the aggregates of suffering to be liberated, they do not want Alaya-vijñana to be liberated because they are bound by the "self" clinging to Alaya-vijñana. There is no happiness above the fourth dhyana, but the "self" clinging to Alaya-mind is still connected. Even if Buddhists do not agree with the view of self, the "self" clinging to the mind Alaya-vijñana is still connected, and the mere existence of this cannot be denied.