Tibetan
་དགེ་བའི་སེམས་ལའང་ངར་འཛིན་འཇུག་པས་སོ། །དགེ་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་། མཚུངས་ལྡན་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་གོང་བཤད་སྐྱོན་འདིར་ཉོན་ཡིད་འདོད་པ་ལ་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཉོན་ཡིད་མེད་ན་མ་འདྲེས་པ་ཡི་མ་རིག་པ་མེད་པ་དང་། མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་པོ་དག་དང་ཡིད་ཤེས་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་དེ་འགལ་ཏེ་མིག་ཤེས་ལ་མིག་སོགས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནམ་གནས་ཡིན་ན། ཡིད་ལ་ཉོན་ཡིད་མེད་ན་དེ་མེད་པས་སོ། །གཞན་གྱི་གཞུང་ལས་གང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླང་ངོ་། །ཀུན་གཞི་གནས་མིན་ནམ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་བརྗོད་པས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཉོན་ཡིད་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །གང་དག་སྙིང་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གནས་སོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམ་རྟོག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའི་མིག་ཤེས་སོགས་བཞི་ནི་ད་ལྟའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ལ་རྟོག་གི་འདས་མ་འོངས་ལ་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་བྱེ་བྲག་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངར་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་དོ་ཞེས་པའི་ངེས་ཚིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་གནས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ལ། །ངར་འཛིན་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་མི་འཐད་དེ་སྐྱེ་སྲིད་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ངར་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པར་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་ངར་འཛིན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཅན་ཡིན་ན་འཕགས་པས་སྨད་པའི་གནས་སུ་མི་རིགས་ཏེ་བསྔགས་པའི་འོས་སོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན། །མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པ་དང་ལྔ་པོ་དང་འདྲ་བ་གཉིས་མེད་གསུམ་པོ་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་བྱེ་བྲག་ངེས་ཚིག་ངར་འཛིན་མེད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །དེ་མེད་ན་ནི་ངར་འཛིན་པ། །ཀུན་ན་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་འདྲེས་ པའི་མ་རིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱི་བགེགས་སུ་རྟག་གྱུར་དང་། །དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དེ། །སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ཚེ་ང་སྦྱིན་པོ་སྙམ་པ་སོགས་མ་འདྲེས་པ་ཡི་མ་རིག་འདོད། །ངར་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་རིག་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་། །མ་རིག་པ་ཡང་སེམས་བྱུང་ཡིན་པས་གནས་མེད་པར་མི་འབྱུང་ཏེ། དེའི་གནས་ནི་ཉོན་ཡིད་མིན་པ་གཞན་མེད། སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ང་སྦྱིན་པ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སེམས་པས་སོ། །དགེ་སེམས་ནི་མ་རིག་པའི་གནས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །ཉོན་ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་པས་བསྒྲིབ་ལ་དགེ་མི་དགེར་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མ་གཏོགས་པར་སེམས་ཀྱི་ལུས་གསུམ་པ་མི་དམིགས་ཏེ། ཞེས་པ་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྒྲའི་ལུས་སམ་སྒྲ་ཡི་གདགས་གཞི་ནི། ཡིད་ནི་འགགས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་ཤེས། རྣམ་ཤེས་ནི་དྲུག་པོ་ཚོགས་དྲུག་གོ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཀྱང་། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་ཡིན་པར་དོན་གྱིས་ཤེས་སོ་གསུངས། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་གཞན་འབྱུང་ངོ་། །འཇུག་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསགས་ཤིང་གང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་གསུངས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཀུན་གཞི་འམ་ལེན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་མ་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཕྲ་མོ་རྟོགས་དཀའ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཤེས་བྱ་ཕྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་ཤེས་པ་ལ་གཏོགས་པ་མིན་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ ཐབས་ཙམ་འདོད་པས། དེ་དག་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་། བདག་དོན་འབའ་ཞིག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཤེས་པར་གྱུར་པས་ཉོན་སྒྲིབ་རགས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷག་པར་བརྟགས་ཤིང་ཤེས་པ་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ལ་དེ་བསྟན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཕྲ་བ་དེ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་གྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སྐྱེ་དགུ་ད་ལྟའི་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་མདོར་བསྟན། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ། མ་འོངས་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཅན་ལ། ད་ལྟ་བའི་ཀུན་གཞི་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ན་ཉན་འདོད་ལ། ཞེས་པ་ནས། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་བར་དང་།ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའི་ལུང་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི
Chinese
善心也同样会产生我执。与善等同时产生，并且在相应的情况下普遍产生，因此上述的过失不会变成贪执染污意的意愿。这里有一段偈颂：如果没有染污意，就不会有不共的无明，并且与眼识等五者和意识相同，这样的承诺是矛盾的，因为眼识有眼等作为自主因或处所。如果意没有染污意，那它就不存在。其他宗派的论典中承诺：没有任何与生俱来的、没有处所的识。如果说阿赖耶识不是处所，那是不对的，因为它被说成是自主因，所以是所希望的。阿赖耶识是意识的俱有因。染污意是自主因。有些人说：位于心中的任何物质都是意识产生的处所。这种说法纯粹是分别念。依赖于物质的眼识等四者，只对现在的对象进行思考，不会对过去和未来进行思考。如果认为无想和灭尽定的入定有区别，那是不合理的，因为它们的本体没有差别。因此，会变成没有差别的差别，并且会产生“因为思考我，所以是意”这样的没有定义词的过失。在无想处结生相续时，会产生没有我执的过失，因为在生相续中没有烦恼是不合理的，因为生有是具有烦恼的。它的原因是具有我执，这在任何情况下都是不合理的。如果是有不执我的相续，那么就不应该成为圣者所呵责的对象，而是应该赞叹的对象。如果没有烦恼的意，那么不共的无明就不存在，并且与五者相同，二者不存在，三者是入定的差别，与没有定义词的我执相违背。如果没有它，那么我执就不会普遍存在。不共的无明是进入证悟真实义的心的障碍，并且是常有的。它存在于善、不善、无记的心的各种状态中。布施时，认为“我是布施者”等等，这就是不共的无明。与我执
English
Ego-grasping also arises in virtuous minds. Since it arises simultaneously with virtues and generally occurs in corresponding situations, the aforementioned faults will not turn into a desire for afflicted mind. Here is a verse: If there is no afflicted mind, there will be no non-associated ignorance, and the claim that it is the same as the five consciousnesses such as eye consciousness and mind consciousness is contradictory, because eye consciousness has the eye etc. as its dominant cause or location. If the mind does not have afflicted mind, then it does not exist. Other schools of thought promise that there is no consciousness that arises simultaneously without a location. If the alaya consciousness is not a location, it is not, because it is said to be the dominant cause, so it is desired. The alaya consciousness is the causal condition of mind consciousness. Afflicted mind is the dominant cause. Some say that whatever form resides in the heart is the place where mind consciousness arises. Such speech is merely conceptual thought. The four, eye consciousness etc. that rely on form, only think about the present object, and do not think about the past and future. If you think that there is a difference between unconsciousness and the absorption of cessation, it is not reasonable because there is no difference in their essence. Therefore, it will become a difference without distinction, and there will be the fault of not having a definition of "because I think, therefore it is mind." In the continuum of rebirth in the state of unconsciousness, there will be the fault of not having ego-grasping, because it is unreasonable for there to be no afflictions in the continuum of birth, because existence is afflicted. Its cause is to have ego-grasping, which is unreasonable in every way. If it is a continuum without ego-grasping, then it should not be an object of reproach by the noble ones, but should be an object of praise. If there is no afflicted mind, then there is no non-associated ignorance, and the two that are the same as the five, the three that are the difference of absorption, contradict the definition of no ego-grasping. If it does not exist, then ego-grasping will not be universally present. Non-associated ignorance is a constant obstacle to the mind that enters into seeing the true meaning, and it occurs in all states of mind, virtuous, non-virtuous, and neutral. When giving, thinking "I am the giver" etc. is considered non-associated ignorance. With ego-grasping
Chinese
具有是不依于无明就不会产生的。无明也是心所，所以没有处所就不会产生，它的处所不是烦恼意，没有其他的。布施的时候，我想我正在布施。这样想的。善心不能作为无明的处所。烦恼意是具有烦恼的，所以是遮蔽，对于善不善没有记别。除了阿赖耶识之外，心的第三身是不可见的。所说的心、意和识三者的语词的身体或者语词的安立处是：意是刚刚灭去的识，识是六者，是六个集合，这样分别是非常出名的。心是阿赖耶，通过意义来了解。这样说的。一切种子都是从阿赖耶识产生，意和其他的识产生。由入识所摄持的法的种子，具有能力差别，各种各样，形态各异，通过这些完全积累和充满的缘故。这样说了心的定义。为什么声闻乘中没有开示阿赖耶或者取识呢？这是因为这是细微的所知，难以证悟，是为了摄集。声闻不是特别属于完全了解所有细微的所知，只是想要寂灭轮回的痛苦。对于他们没有开示阿赖耶识，只是因为了解了获得自身利益的原因，痛苦等等，从粗大的烦恼障中解脱而成就，所以没有开示。菩萨们是特别属于详细考察和了解一切所知，对于他们开示了这些。不了解这些细微的所知，就不能轻易获得一切智智。然而，只是以名称的类别在声闻乘中也开示了，从一个延伸出来的教证，在开示如来出现的四种利益的经中说：众生现在对于阿赖耶是完全欢喜的，这样简略地开示了。从过去时的阿赖耶中真实地产生，对于未来时的阿赖耶是具有显现欢喜的。如果为了舍弃现在的阿赖耶而宣说佛法，就会想要听闻。从这里到，这种稀有奇妙的佛法也会在世间出现。以及大众部派的教证中也说：根本的
English
Having is not produced without ignorance. Ignorance is also a mental factor, so it will not arise without a place. Its place is not the afflicted mind, there is no other. When giving, I think I am giving. That's how I think. A virtuous mind cannot be the place of ignorance. The afflicted mind is afflicted, so it is obscured, and there is no prediction of good or bad. Apart from the Alaya consciousness, the third body of mind is invisible. What is said is that the body of the words of mind, intellect, and consciousness, or the basis of the words, is: intellect is the consciousness that has just ceased. Consciousness is the six, the six aggregates, and it is very famous to distinguish them in this way. Mind is Alaya, understood through meaning. That's what he said. All seeds arise from Alaya consciousness, and other consciousnesses arise. The seeds of Dharma, which are collected by the entering consciousness, have different abilities, various kinds, and different forms, because they are completely accumulated and filled. That's how the definition of mind is spoken. Why is Alaya or grasping consciousness not taught in the Hearer Vehicle? This is because it is a subtle object of knowledge, difficult to realize, and is for the purpose of gathering. Hearers do not particularly belong to fully understanding all subtle objects of knowledge, they only want to pacify the suffering of samsara. For them, the Alaya consciousness is not taught, only because they understand the cause of obtaining their own benefit, suffering, etc., and liberation is accomplished from the gross afflictive obscurations, so it is not taught. Bodhisattvas particularly belong to thoroughly examining and understanding all objects of knowledge, and these are taught to them. Without understanding these subtle objects of knowledge, it is not easy to obtain omniscient wisdom. However, it is also taught in the Hearer Vehicle only by name, and in the sutra that teaches the four benefits of the appearance of the Tathagata, which is an extension from one, it says: Beings are now completely delighted with the Alaya, which is briefly taught. It truly arises from the Alaya of the past, and has manifest joy for the Alaya of the future. If the Dharma is taught in order to abandon the present Alaya, they will want to hear it. From here to, this rare and wonderful Dharma will also appear in the world. And in the teachings of the Mahasamghika school it also says: The root of