Tibetan
བ་པའི་རྟེན་གྱི་དོན་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པས་སོ། །བསླབ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དགོས་པ་ཡོད་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །བསླབ་པ་དེ་ལ་ནི་གང་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གང་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་དབྱར་གནས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟུང་བའོ། །བྱང་སེམས་གཞན་སེམས་ཅན་འདུལ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དེ། །གང་དུ་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དོན་བོར་ཏེ་དབྱར་གནས་ཀྱི་ཆད་པས་འཇིགས་ནས་མི་འགྲོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟུང་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བས་མ་སོང་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པའོ། །འདོད་འདུན་རྣམ་འཚེ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཆལ་ཁྲིམས་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤོང་བདུན་ཙམ་ལས་བླང་བས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལུས་དང་ངག་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་གྱི། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ལོག་གཡེམ་སོགས་ལྟ་བུ་གང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷག་ཚུལ་སོགས་བསླབ་གསུམ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་འདུས་ཀྱང་ལོགས་སུ་བཤད་པ་རྣམ་བཞག་གཞན་གྱིས་ཏེ། སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༧ །རྒྱ་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང་ཚད་མེད་པས་བསླབ་པ་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བསོད་ནམས་ཚ
Chinese
作为父亲的所依之义，以及利益有情的律仪，应知是令有情完全成熟的所依之义。共同与不共同学处的差别是：菩萨们的学处与声闻们的共同之处在于，不实行一切自性罪。不共同的学处是：为了必要，可以实行一切遮罪。因为在那学处中，凡是声闻堕罪之处，菩萨没有堕罪；凡是菩萨堕罪之处，声闻没有堕罪。譬如，进入安居期间，是声闻的堕罪。菩萨为了调伏其他有情而去，没有堕罪。如果舍弃了调伏有情的目的，因为害怕安居的惩罚而不去，则是菩萨的堕罪。对于声闻来说，因为悲心小，即使不去也没有堕罪。贪欲、嗔恚等是菩萨的破戒，而不是声闻的，因为是取多于舍。为什么呢？因为菩萨们的律仪是身、语、意三者的。声闻们的律仪只是身和语。正因为如此，菩萨们会有意上的堕罪，而声闻们则没有。总而言之，像邪淫等，凡是没有罪过，并且利益一切有情的那些身语意的行为，菩萨都应当实行并学习，应当这样了解共同与不共同的差别。增上戒等三学包含在六度中，但分别解说是因为有其他的分类，是说明前后因果关系。如云：依于戒蕴而生定蕴，依于禅定而生慧蕴，由此而得解脱，生起解脱知见蕴。广大的差别有四种：以各种各样和无量无边的摄受有情的方法，使学处本身变得广大；以永不间断的大悲心，使福德资
English
The meaning of the basis of fatherhood, and the discipline of benefiting sentient beings, should be understood as the meaning of the basis for fully maturing sentient beings. The difference between common and uncommon trainings is: The training of Bodhisattvas that is common with the Shravakas is that they do not engage in all naturally negative actions. The uncommon training is: Because it is necessary, all prohibited negative actions can be practiced. Because in that training, wherever there is a downfall for the Shravakas, there is no downfall for the Bodhisattvas; wherever there is a downfall for the Bodhisattvas, there is no downfall for the Shravakas. For example, entering the summer retreat is a downfall for the Shravakas. There is no downfall for a Bodhisattva who goes to tame other sentient beings. If one abandons the purpose of taming sentient beings and does not go for fear of the punishment of the summer retreat, it is a downfall for the Bodhisattva. For the Shravakas, even if they do not go because of small compassion, there is no downfall. Desire, hatred, etc. are the broken precepts of the Bodhisattva, but not of the Shravakas, because they take more than they give up. Why is that? Because the discipline of the Bodhisattvas is of body, speech, and mind. The discipline of the Shravakas is only of body and speech. For that very reason, Bodhisattvas will have mental downfalls, but Shravakas will not. In short, like adultery, etc., all those actions of body, speech, and mind that are without fault and benefit all sentient beings, the Bodhisattva should practice and learn, and the difference between common and uncommon should be understood in this way. The three trainings, such as higher discipline, are included in the six perfections, but they are explained separately because there are other classifications, which show the cause and effect relationship between the earlier and later. As it is said: Relying on the aggregate of discipline, the aggregate of concentration arises; relying on meditation, the aggregate of wisdom arises; from that, liberation, the aggregate of seeing the knowledge of liberation arises. The difference of vastness is fourfold: With various and immeasurable methods of taking care of sentient beings, the training itself becomes vast; with great compassion that never ceases, the accumulation of merit
Tibetan
ད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་བ་ལ་འཛུད་པ་ཕན་པ་དང་དེ་ལ་ལམ་བདེ་བས་སྤྱོད་བ་བདེ་བར་འམ་ཡང་ན་གཏན་དུ་ཕན་པ་དང་གནས་སྐབས་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའམ་བརྟེན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཉན་ཐོས་ལ་མེད་པས་འདི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །ཟབ་པ་ཉིད་ནི་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཐབས་མཁས་དེ་ལྟ་བུས་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལས་རྣམ་པ་བཅུ་སྤྱོད་ཀྱང་། དེས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་མི་འགྱུར་ལ། བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ཡང་སྐྱེད་ཅིང་། བླ་མེད་ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ། །གཞན་མི་དགེའི་ལས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་ཤེས་ཤིང་དེའི་སེམས་ཀྱང་ཤེས་ལ། དེ་ཐབས་གཞན་གྱིས་བཟློག་མི་ནུས་པས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ དང་། བསད་ན་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ཡང་མཐོང་ནས། བདག་ལས་འདིས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་སླའི། འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་ཆེན་པོ་དང་། ལྡན་མི་རུང་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན། སྨན་པ་ལྟ་བུ་ཕན་པར་འདོད་པས་སྲོག་བཅད་པ་ནི། དེད་དཔོན་གྱིས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་སྤྲུལ་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཟབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྲིམས་བཅད་པའི་གཙེ་བ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་འདུལ་བ་ལ་འགོད་དོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་བུ་བུ་མོ་སོགས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱ་བས། དེ་ལས་གཞན་པའི་སློང་པ་པོའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པས། གཞན་དག་སེམས་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ཡང་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ། བུ་དང་བུ་མོ་སྦྱིན་པ་སོགས་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྒྱུད་མ་མོས་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ཞིང་། འཕྲལ་ཕུག་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་རིག་ནས་སྦྱིན་གྱི་དེ་དག་ལ་བརྩེ་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཡང་ན་སྤྲུལ་པའི་བུ་བུ་མོ་སོགས་སྦྱིན་ནོ། །སྤྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཕན་ཡོན་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ལ་ཕན་བཏགས་པ་འདྲ་བས་བསོད་ནམས་འབྱུང་ངོ་། །ལེན་པ་པོ་ཡང་སྤྲུལ་པར་གྱུར་ན་ཡང་། སེམས་དྭང་བས་བྱིན་པས་ཕན་ཡོན་དང་། དྭང་བ་དེས་གཞན་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་འདི་བཞིས་བྱང་
Chinese
現在，完全接受廣大之事物，以及為了將一切有情眾生引入善行，給予利益，並使他們以安樂之道行事，獲得安樂，或者為了使他們獲得永久的利益和暫時的安樂，完全接受廣大的意念，以及以無上圓滿菩提為目標或依據的廣大性，由於聲聞沒有這些，所以這是廣大的。深奧性是指，菩薩善巧方便者，以那樣的善巧方便，即使行持殺生等十種行為，也不會因此而有過失，並且還能積累無量的福德，迅速現證無上正等菩提。如果知道他人明顯傾向於不善的行為，並且也了解他的心，由於無法以其他方法阻止他墮入惡趣，並且看到殺了他反而會轉生善趣，心想：『與其讓他因這個（惡行）而墮入惡趣，不如我來承擔這個巨大的痛苦重擔。』懷有這種特別的想法，就像醫生一樣，出於利益的目的而殺生，就像船長殺死持有短矛的黑人一樣。此外，化身的身體和語言的行為，也應被視為菩薩深奧的戒律。因此，他也會治理國政，並對眾生施加各種刑罰的恐嚇，以此來調伏眾生。通過示現各種轉世的故事，對其他眾生造成損害，例如不情願地給予他人子女等，但同時也普遍地給予其他乞討的眾生利益。因此，通過他人心中先行的信心，也能夠成就使他們完全成熟。例如，布施子女等，並非在那些子女的父母不情願的情況下進行，而是知道這樣做對他們暫時和長遠都沒有損害後才布施的，並非對他們沒有慈愛，或者布施的是化現的子女等。如果布施的是化身，會有利益嗎？答：因為看起來像是利益了他人，所以會產生福德。即使接受者也是化身，由於以清淨的心給予，也會產生利益，並且通過這種清淨心，也能使他人成熟。這就是菩薩戒律深奧性的特點。簡而言之，菩薩
English
Now, the very vastness of fully embracing the non-existent, and for the sake of leading all sentient beings into virtue, giving benefit, and making them act with ease on the path of ease, or for the sake of making them attain permanent benefit and temporary happiness, fully embracing the vast intention, and the vastness of aiming at or relying on the supreme perfect Bodhi as the fruit, since the Shravakas do not have these, therefore this is vast. The profoundness refers to the fact that Bodhisattvas who are skilled in means, even if they practice the ten types of actions such as killing, etc., with such skillful means, they will not become blameworthy because of it, and they will also accumulate immeasurable merit, and quickly manifest and realize the supreme perfect Bodhi. If one knows that another is clearly inclined towards non-virtuous actions, and also understands his mind, since he cannot be prevented from falling into the lower realms by other means, and seeing that if he is killed, he will be reborn in the higher realms, thinking, 'Rather than letting him go to the lower realms because of this (evil deed), I will bear this great burden of suffering.' Having this special thought, like a doctor, killing for the sake of benefit, is like a captain killing a black man with a short spear. Furthermore, the actions of the emanation body and speech should also be understood as the profound discipline of the Bodhisattva. Therefore, he also governs the kingdom and shows various threats of punishment to sentient beings, thereby subduing sentient beings. By showing various stories of rebirths, causing harm to other sentient beings, such as unwillingly giving children, etc. to others, but also universally giving benefits to other begging sentient beings. Therefore, through the faith that precedes in the minds of others, the accomplishment of making them fully ripen is also achieved. For example, giving children, etc. is not done when the parents of those children are unwilling, but only after knowing that doing so will not harm them temporarily or in the long run, and it is not that there is no love for them, or that the children, etc. that are given are emanations. If the gift is an emanation, will there be benefit? Answer: Because it looks like it benefits others, merit will arise. Even if the receiver is also an emanation, because of giving with a pure mind, benefit will arise, and through this purity, others will also ripen. This is the characteristic of the profoundness of the Bodhisattva's discipline. In short, the Bodhisattva