Tibetan
ར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕར་ཕྱིན་ཡང་ཡིན་ནམ། ཕར་ཕྱིན་གང་ཡིན་སྦྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ་ཕར་ཕྱིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་སོགས་མུ་བཞི་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ་ཕར་ཕྱིན་མིན་པ་དམ་པ་དྲུག་དང་བྲལ་བའོ། །ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ལ་སྦྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་གཞན་ནོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་སྦྱིན་པའོ། །གཉིས་ཀ་མིན་པ་དམ་པ་དྲུག་བྲལ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མིང་ཡང་མེད། །བཅོམ་ལྡན་ཉག་གཅིག་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དྲུག་གི་སྦྱི་ལ་བཞུགས་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པ་བཞིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་མུ་བཞི་ཅི་རིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཕར༣་ཕྱིན་འདི་དག་གི་གོ་རིམ་འདི་བཞིན་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ན། སྔ་མ་རྣམས་རིམ་པས་ཕྱི་མ་ འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ནུས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་བཟོད་དོ། །བཟོད་ན་མི་མཐུན་པས་མི་འབྱེད་པའོ། །མི་འབྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་ན་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་དག་གི་ངེས་ཚིག་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་དུས་ན་སེར་སྣ་དང་འབྲས་བུ་དབུལ་བ་འཇོམས་པ་དང་། འབྲས་དུས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའོ། །རྒྱུ་འཆལ་ཚུལ་དང་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་ཞི་བ་དང་། འབྲས་བདེ་འགྲོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཁྲོ་བ་འཁོན་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་དུས་དང་། འབྲས་བུ་བདག་དང་གཞན་ལ་བདེ་བར་བྱེད་པས་བཟོད་པའོ། །རྒྱུའི་དུས་ན་ལེ་ལོ་དང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་དུས་དགེ་ཆོས་ཚད་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤེལ་བ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །རྒྱུ་དུས་ན་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སེལ་བ་དང་། ནང་དུ་སེམས་གནས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་ནོ། །བདག་ལྟ་སོགས་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དང་འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་དང་། ཡང་དག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་བོ། ༈ །ཕར་ཕྱིན་འདི་དག་ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་
Chinese
是为了完全成就的缘故。什么是布施，那也是波罗蜜多吗？什么是波罗蜜多，那也是布施吗？如果这样问，布施是，但不是波罗蜜多，也有这种情况，共有四句。布施是，但不是波罗蜜多，是与六度分离的。波罗蜜多是，但不是布施，是具有六度的戒律等其他。两者都是，是具有六度的布施。两者都不是，是与六度分离的戒律等。因此，对于犀牛角之类的事物来说，甚至没有六波罗蜜多的名称。唯一的世尊是波罗蜜多，安住在六者的共同之处。如是说。如同布施一样，对于剩余的波罗蜜多也应各自观察四句。为何要如此宣说这些波罗蜜多的次第呢？是为了前者依次与后者产生相符的缘故。如果不执着于受用，就能守护戒律。具有戒律就能忍耐。能忍耐就不会被不和谐所扰乱。不被扰乱就能发起精进。发起精进就能平等地安住心。平等安住心就能如实地完全了解。如何看待这些的词义呢？由于胜过世间和声闻缘觉的布施等一切善法而到达彼岸，所以是波罗蜜多。因位时，能摧毁悭吝和果位的贫穷，果位时，能获得巨大的受用和福德资粮，所以是布施。因位时，能平息邪行和果位的恶趣，果位时，能获得善趣和禅定，所以是戒律。能使愤怒和怨恨消尽是因位，果位时，能使自他安乐，所以是忍耐。因位时，能远离懈怠和罪恶不善之法，果位时，能使无量善法增长圆满，所以是精进。因位时，能消除散乱，能成就在内心中安住，所以是禅定。能消除我见等一切邪见和邪慧，并且在一切情况下都能如实地完全了解诸法，所以是智慧。༈ 如何看待反复串习这些波罗蜜多的修习呢？
English
It is for the sake of perfect accomplishment. Is whatever is giving also a pāramitā? Is whatever is a pāramitā also giving? If asked thus, there is giving but it is not a pāramitā, there are four possibilities. Giving is, but is not a pāramitā, it is separated from the six perfections. A pāramitā is, but is not giving, it is the discipline etc. that possesses the six perfections. Both are, it is giving that possesses the six perfections. Neither is, it is discipline etc. that is separated from the six perfections. Therefore, for things like rhinoceros horns, there is not even the name of the six pāramitās. The only Bhagavan is a pāramitā, residing in the commonality of the six. Thus it is said. Like giving, the remaining pāramitās should also be viewed in terms of the four possibilities as appropriate. Why is this order of these pāramitās taught in this way? It is because the former gradually corresponds to the arising of the latter. If one is not attached to enjoyment, one can keep discipline. If one has discipline, one can endure. If one endures, one will not be disturbed by disharmony. If one is not disturbed, one will initiate diligence. If one initiates diligence, one will equally settle the mind. If one settles the mind equally, one will thoroughly know as it is. How should one view the etymology of these? Because they excel all the virtues such as giving of worldly beings and hearers and self-realizers and go to the other shore, they are the pāramitās. In the cause phase, it destroys miserliness and the poverty of the result, and in the result phase, it causes the attainment of great enjoyment and the accumulation of merit, therefore it is giving. In the cause phase, it pacifies immoral conduct and the evil destinies of the result, and in the result phase, it causes the attainment of happy destinies and samādhi, therefore it is discipline. It makes anger and hatred cease in the cause phase, and in the result phase, it makes oneself and others happy, therefore it is patience. In the cause phase, it separates one from laziness and sinful non-virtuous dharmas, and in the result phase, it makes limitless virtuous dharmas increase and perfect, therefore it is diligence. In the cause phase, it eliminates distraction, and it accomplishes the abiding of the mind within, therefore it is meditation. It eliminates all wrong views and corrupt wisdom such as the view of self, and in all ways it thoroughly knows the dharmas correctly, therefore it is wisdom. ༈ How should one view the meditation of repeatedly familiarizing oneself with these pāramitās?