Tibetan
་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བའི་ཐེག་ཆེན་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་སྤེལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་གནས་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོངས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ། ༧ །རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཇི་བཞིན་མཐོང་བས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ནོར་བ་མེད་པར་ རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་བྱང་སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་རྩྭ་སོགས་ལ་སྔགས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ། ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་སྟོན་པ་ལ་ཡང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་འདི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡང་མིན། རྣམ་རྟོག་ཀྱང་མིན་ཏེ་ཉོན་མོངས་མེད་པས་སོ། །རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལ། ཏིང་འཛིན་བཞི་ལ་གནས་པའི་ངེས་འབྱེད་ནི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ལ་དེ་དང་ཆ་མཐུན་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། ཡོངས་ཚོལ་བཞི་པོ་དེས་བཟུང་བའམ་ཕྱི་དོན་མེད་པར་བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་ཚེ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དྲོ་བར་ངོ་བོར་གྱུར་བའོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་ཚེ་སྣང་བ་མཆེད་པའམ་གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་རྩེ་མོའི་གནས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་བཞི་པོ་དག་ལ་དོན་མེད་པར་རྣམ་རིག་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལ་ཕྱི་དོན་ནི་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ་གཟུང་བ་ཙམ་འགོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། བདེན་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་གཟུང་བ་མེད་པར་བརྟེན་ནས་འཛིན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་འབྱུང་བས་བཟོད་པའི་གནས་སོ། །གང་གི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེ་ནི་མཐོང་ལམ་སྔ་ལོག་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སུ་བལྟའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་མཐོང་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་ཉེ་བས་ཡིན་པར་གྱུར་པས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཞེས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ས་ལ་ཞུགས་ཏེ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སའི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ས་ཐོབ་པའི་རྟགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རྣམ་པར་གནས་པ་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པ་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་རྣམས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡོམ་ནས་སམ་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོར་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་སེམས་སེམས་བྱུང་དེ་གནས་གྱུར་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་གང་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁྱད་པར་བཅུས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འཕགས་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པས་དམིགས་པ་དང་། ཉེ་བར་བརྟོན་པའི་ཁྱད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྟན་པར་བྱ་པའི་ཕྱིར་དགེ་རྩ་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་ཀ་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་མོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སའི་ཁྱད་པར་ས་བཅུ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཉན་ཐོས་ལས་བཅུའི་རྣམ་བཞག་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཁྱད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤོང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དང་ཉན་ཐོས་ལ་དེ་མེད་དོ། ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་དེས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་སྲས་ལྟ་བུ་དང་ཉན་ཐོས་ནི་བྲན་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེ་འབྱུང་གི་ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་འབྱུང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ཉན་ཐོས་ནི་མངལ་སྐྱེས་ཕལ་ལོ། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ། མིང་དང་དངོས་པོ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ། །གློ་བུར་དོན་ལ་མིང་བློ་བུར་སོགས་ཡིན་པར་རིག་པས་དཔྱད་དེ་ཡོངས་སུ་བཙལ་ལོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ལ། །བཏགས་པ་དེ་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཙལ་བར་བྱ།
Chinese
接触到此，通过增长听闻大乘的习气种子，证悟真如而转依，以圆满成就佛法等一切之门，为了获得一切智智而进入。7. 后得之识，即是阿赖耶识，一切因完全生起，以及果，一切能识之相，如实见到他性的自性，如幻等，如其自身等见，自然不会颠倒和错误地证悟。因此，菩萨如同魔术师对以咒语将草等变成幻化的事物一样，对于显示一切法及其因果，也始终不会有颠倒。此后得非为无分别，亦非分别，因无有烦恼。进入唯识之境，安住于四禅定的决择，即是见到无我的真如，那么如何看待与之相应的四加行道呢？由四种遍寻所执持，或无有外境，在忍位小的时候，获得光明的禅定，即是决择分相应的暖位自性。在忍位大的时候，光明增长或明亮的禅定，是顶位。对于如实通达的四种遍知，进入到知晓无意义唯是识的阶段，并且对外境不存在确定，这仅仅是彼之意义的一个方面，即是进入遮止所取的随顺禅定。随顺于真实，依赖于无所取，从而证悟无能取，是忍位。在其下，唯识之想完全泯灭，这是紧接着见道之前的禅定，被视为世间法的顶峰。这些禅定因接近见道的现观，故被称为决择分相应。如是入地，获得见道的菩萨，进入唯识之境，那么如何将其与修道相结合呢？如同地的自相、共相，获得地的征相等之
English
By contacting this, through increasing the seeds of habituation from hearing the Mahayana, realizing Suchness and transforming the basis, through the gate of perfectly accomplishing all things such as the Buddhadharma, one enters in order to attain the omniscient wisdom. 7. The subsequent knowledge is the Alaya-vijnana, all causes completely arise, and the result, all characteristics of the knowable, seeing the nature of other-dependence as it is, like illusion, seeing as its own nature, naturally without inversion or error, realization arises. Therefore, the Bodhisattva, like a magician transforming grass and so forth into illusory things with mantras, in showing all phenomena and their causes and effects, will also never have inversion at all times. This subsequent attainment is neither non-conceptual nor conceptual, because there are no afflictions. Entering into the state of mere-consciousness, the determination of abiding in the four concentrations is seeing the Suchness of selflessness, so how should one view the four paths of union that are in accordance with it? Held by the four kinds of complete search, or without external objects, when endurance is small, the concentration of obtaining light, that is, the nature of the heat of the determination-part-in-accordance. When endurance is great, the concentration of light increasing or being clear, is the place of the peak. For the four kinds of complete knowledge that are truly as they are, entering into the stage of knowing that it is meaningless and only consciousness, and the certainty that there is no external object, this is only one aspect of its meaning, that is, entering into the following concentration that stops the grasped-at. In accordance with the truth, relying on the ungrasped, thereby realizing the un-grasping, is the place of endurance. Below that, the thought of mere-consciousness completely disappears, this is the concentration immediately before the path of seeing, it is regarded as the peak of worldly dharma. These concentrations are called determination-part-in-accordance because they are close to the Abhisamaya of the path of seeing. Thus, entering the ground, the Bodhisattva who has attained the path of seeing, entering the state of mere-consciousness, how should one combine it with the path of meditation? Like the self-characteristics and general characteristics of the ground, the signs of obtaining the ground, etc.
Chinese
在《显示安立之相——菩萨十地经》（一切经集）中，对于各种不同的所缘境，以总摄或混合一切法作为所缘境，以及超越世间的无分别，并通过从其后获得的止观智慧，在无数百千万亿劫中串习，因此，心和心所转变，为了获得佛的三身而修习。如果有人问，声闻的现观和菩萨的现观有什么区别？有十种差别使菩萨的现观更为殊胜：所缘的差别在于通过对大乘法的闻思修来确定所缘；亲近的差别在于为了稳固广大的福德和智慧资粮而增长善根的力量；证悟的差别在于证悟法和补特伽罗二者的无我，而声闻仅仅证悟补特伽罗的无我。涅槃的差别在于完全执持不住的涅槃；地的差别在于必定会现起十地，而声闻没有十地的安立。完全清净的差别在于断除烦恼的习气，以及为了完全清净佛土，而声闻没有这些。 获得对自他一切有情平等之心的差别在于，因为这个原因，使有情成熟的修持不会中断；出生的差别在于出生于如来种姓中，如同转轮王的儿子，而声闻如同奴隶的儿子。出生的差别在于在佛陀眷属的坛城中，恒时以化生等的方式完全执持出生的方式，而声闻是普通的胎生。果的差别在于成就十力、四无畏、十八不共法等无量果的功德。偈颂：名与事物二者互，忽尔于义名忽尔，以识观察如是寻。自性与及差别立，二者种类如是者，唯是假立非实成，当勤寻察如是理。
English
In the chapter on showing the established aspects, the tenth bhumi of the Bodhisattva, in the Samgraha Sutra, for the various objects of focus, the focus is on the non-conceptual transcendence of the world by combining or mixing all dharmas, and through the wisdom of shamatha and vipassana obtained after that, the mind and mental factors are transformed because they have been accustomed to it for many hundreds of thousands of billions of kalpas. Therefore, one practices in order to attain the three kayas of the Buddha. If asked, what is the difference between the realization of the Shravakas and the realization of the Bodhisattvas? There are ten differences that make the realization of the Bodhisattvas superior: the difference in focus is on determining the focus through hearing, thinking, and meditating on the Dharma of the Mahayana; the difference in close reliance is on increasing the power of merit in order to stabilize the vast accumulation of merit and wisdom; the difference in realization is on realizing the selflessness of both Dharma and person, while the Shravakas only realize the selflessness of the person. The difference in Nirvana is in completely holding onto the non-abiding Nirvana; the difference in bhumi is in the definite arising of the ten bhumis, while the Shravakas do not have the establishment of the ten bhumis. The difference in complete purification is in abandoning the habitual tendencies of afflictions and in completely purifying the Buddha-field, while the Shravakas do not have these. The difference in attaining equality of mind towards oneself and all sentient beings is that, for this reason, the practice of maturing sentient beings is not interrupted; the difference in birth is that one is born into the lineage of the Tathagatas, like the son of a Chakravartin king, while the Shravakas are like the sons of slaves. The difference in birth is that in the mandala of the Buddha's retinue, one always completely holds onto the manner of birth, such as miraculous birth, while the Shravakas are ordinary womb-born. The difference in fruit is that one achieves the immeasurable qualities of the fruit, such as the ten powers, the four fearlessnesses, and the eighteen unshared qualities. Verses: Name and object, the two, mutually, suddenly in meaning, name suddenly, etc., examine with knowledge, thus seek completely. Self-nature and distinction, established as two kinds, that which is merely imputed, not truly established, diligently seek such reason.