Tibetan
།དོན་ནི་དོན་དེ་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་གྱུར་ན། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་ པ་ལ་དེ་དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་མི་འགྱུར། །རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འཐོབ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་འདི་ལྟར་ཡང་། །མོས་པའི་དབང་གིས་ས་ལ་སོགས། །དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར། །འདི་ལ་སུ་ཞིག་བློ་ལྡན་ཞིང་། །རྣམ་རྟོག་ཞི་བ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། །ཡིད་ལ་གང་བྱས་དེ་ལྟར་དོན་རྣམས་སྣང་ཕྱིར་དང་། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །དེ་གཟུང་བ་དེ་མེད་པས་ན་དེ་འཛིན་པའི་རྣམ་རིག་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་བོ། ༧ །གལ་ཏེ་རྣམ་རིག་ཙམ་དོན་སྣང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཞེས་མིང་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གཞན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་གཞན་དབང་དང་། སྐྱེས་ནས་སྐད་ཅིག་གིས་འགག་པས་གཞན་དབང་ཞེས་བྱའོ་རང་དབང་གིས་མ་སྐྱེས། རང་དབང་དུ་མི་གནས། རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་ཞིང་འགགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གནས་པའི་དོན་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡིད་ཤེས་ཀུན་རྟོག་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པས་ཀུན་བརྟགས་ པ་ཡིན་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ལ་བློའི་ཀུན་རྟོག་ཙམ་དུ་དམིགས་པས་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་བརྟགས་དེ་གཏན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཡོངས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དང་། དགེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་པས་ན་མཆོག་གི་དོན་གྱིས་ཡོངས་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ། །དོན་གསང་ལས། ཀུན་བརྟགས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས། བརྟགས་པ་ནི་ཤེས་པ་གང་གིས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། མེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
如果事物在事物本身中真实成立，那么其有境之识，就不会没有对它的如是分别。因为没有分别，所以不成其为佛。因为不可能有无分别之智慧而无能取所取。菩萨得位者和瑜伽士，也是这样，由于信解的力量，能将地等事物观想成那样。对此，谁是有智慧，且已获得寂灭分别之成就者呢？对于一切法作意时，因为心中所作意的那样显现诸法，并且，在无分别智慧运行中，因为不显现一切事物，所以，应领会无事物。因为彼所取不存在，故彼能取之识也不存在。因此，成立了无能取所取的无分别智慧。7.如果唯识仅是事物显现之处的他起自性，那么，应如何知晓其为他起，又为何称其名为他起呢？因为是从自己的习气种子之外所生，故为他起；又因为生起后刹那间即灭，故名为他起，非由自主而生，不住于自主，乃由因的力量而生灭。如果安住于彼之事物，虽无而显现，是遍计所执自性，那么，如何是遍计，又为何称作遍计呢？因为意识的遍计具有无数种颠倒之相，是生起颠倒之原因，故是遍计。又因为没有自性，仅是心的遍计所缘，故称作遍计。如果遍计是全无之自性，即是圆成实自性，那么，如何是圆成实，又为何称作圆成实呢？因为不会变成与彼不同，故是圆成实。因为是清净的所缘，并且是一切善法的殊胜，所以以殊胜之义称作圆成实。《义隐》中说：遍计是各自的凡夫也应知晓的，因为那是唯一执著显现的缘故。《辨别论》中说：所计是任何识都不缘的，因为不存在。
English
If a thing is truly established in its very nature, then the consciousness that has it as its object will not fail to have the appearance of it. Because there is no conceptualization, it is not appropriate to attain Buddhahood, for it is impossible to have non-conceptual wisdom without grasping and being grasped. Bodhisattvas who have attained power and yogis also, in this way, through the power of faith, can visualize things like earth in that way. Who among those who are intelligent and have attained the accomplishment of pacifying conceptualization? When contemplating all dharmas, because things appear as they are contemplated in the mind, and also, in the movement of non-conceptual wisdom, because all things do not appear, therefore, one should understand the absence of things. Because that which is grasped does not exist, the consciousness that grasps it also does not exist. Therefore, non-conceptual wisdom without grasping and being grasped is established. 7. If mere consciousness, which is the place where things appear, is the nature of other-powered, then how should one know that it is other-powered, and why is it called other-powered? Because it is born from seeds of one's own habitual tendencies other than oneself, it is other-powered; and because it ceases in an instant after arising, it is called other-powered, not born independently, not abiding independently, but arising and ceasing by the power of causes. If the thing that abides in it, though absent, appears, is the nature of the completely imputed, then how is it completely imputed, and why is it called completely imputed? Because the conceptualization of consciousness has countless aspects of inversion and is the cause of arising inversion, it is completely imputed. And because there is no self-nature, but only the object of mental conceptualization, it is called completely imputed. If the completely imputed is the nature of utter non-existence, which is the nature of the thoroughly established, then how is it thoroughly established, and why is it called thoroughly established? Because it does not change into something other than that, it is thoroughly established. Because it is a pure object and is the supreme of all virtuous dharmas, it is called thoroughly established in the sense of supreme. In the 《Meaning Hidden》, it says: The completely imputed is something that each ordinary person should also know, because it is the cause of clinging to the manifest as one. In the 《Discrimination Treatise》, it says: That which is imputed is not the object of any consciousness, because it does not exist.
Tibetan
་གང་གི་རྟེན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཡང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུང་དེ་ལས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པས་དམིགས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དབང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྗེས་ཐོབ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། སོ་སྐྱེས་ཤེས་པས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡོངས་གྲུབ་དེ་མ་མཐོང་བར་གཞན་དབང་མི་མཐོང་ཞེས་འབྱུང་བ་ཅི་ཡོད་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞན་དབང་མ་ལུས་པར་མངོན་སུམ་པ་དགག་པ་ལྟ་བུར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སོ་སྐྱེའི་རང་རིག་གིས་བཟུང་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་པས་དབེན་པར་ངེས་པར་མི་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་དབང་རང་རིག་པ་ཡོད་ཀྱང་ངེས་པར་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་། ཡོངས་གྲུབ་འདི་མ་མཐོང་བ་ཞེས་སྨྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི། ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟག་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་ ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་རང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས། དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པར་བྱ་བ་གཞན་དབང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལས་གཞིར་བྱས་པ། བརྟགས་བྱེད་ཐོག་མེད་ནས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་ཡས་པའི་ས་ལས་བྱུང་བ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གང་ཞིག་བདག་དང་བུམ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྟགས་བྱ་གཞན་དབང་གི་ཆ་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་བྱ་གཞན་དབང་ལ། ཡིད་ཤེས་ཀུན་རྟོག་ཅན་དེས་དེའི་མིང་དུ་དམིགས་ཤིང་མིང་གི་དོན་དེ་དེའི་མཚན་མར་བཟུང་ནས་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་ཞིང་། མཐོང་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་སོགས་སམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང་། དོན་དུ་མེད་པར་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཅི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་ཐ་དད་དམ་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་དད་དུ་མི་དམིགས་པས་ཐ་དད་ཀྱང་མིན་ལ་ཐ་དད་མིན་པའང་མིན་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་གཉིས་སུ་བརྗོད་བྱ་མིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཏུའང་བརྗོད་དེ། ཀུན་རྟོག་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་དེས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བརྟགས་སུ་འོང་། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར
Chinese
那是作为什么的基础不会改变的意思，但对于虚构来说，也不是不会改变的境地。就像这样，经文中说，那是各自的凡夫俗子的意识所缘取的。他性是超越世间的后得，清净是世间的，凡夫俗子的意识也通过自证的方式成为所知。那么，经文中说，没有见到圆成实性，就不能见到他性，这是什么意思呢？那是要否定没有完全显现的他性，所以没有过失。另一方面，即使凡夫俗子的自证抓住了他性，也因为不能确定地抓住远离遍计所执的他性。即使有他性的自证，也因为没有确定地抓住，所以才说没有见到这个圆成实性。圆成实性是：境，如实性是常恒的，而它的有境，正确的智慧是无常的体性。那是通过胜义谛和自证的方式，成为超越世间的智慧的所知。还说，那是基于遍计所执的他性，从无始以来显现言说的戏论的无边习气之地所生起的，以我与瓶等法之无边相的方式，在一切相中进行分别的意之识，是对所分别的他性之部分进行遍计。如此，对于所分别的他性，具有能遍计的意识，在那上面执著名称，将名称的意义作为它的相，并在那里显现执着，从而引发所有表达体性和差别的言语。进行区分见闻等，或者进行各种各样的名言，实际上对不存在的事物进行虚构，如此分别就是遍计的自性。那么，这三种自性是各异的，还是不各异的呢？因为不能执着为各异，所以也不是各异，也不是不各异，因为有和无的缘故，因为那两者不是所表达的对象。以依赖于其他原因的异名，也将他性的自性说成是遍计和圆成实性。因为是遍计的原因，所以对于遍计的他性来说，会成为遍计。如此分别，如此。
English
That means it doesn't change as a basis for something, but for fabrication, it's not that it doesn't change either. Just like that, the scriptures say that it is what is apprehended by the consciousness of individual ordinary people. Other-power is the subsequent attainment beyond the world, purity is worldly, and the consciousness of ordinary people also becomes knowable through self-awareness. So, what does it mean that the scriptures say that without seeing the perfectly established nature, one cannot see other-power? That is to negate the other-power that is not fully manifest, so there is no fault. On the other hand, even if the self-awareness of ordinary people grasps other-power, it is because it cannot be determined to grasp other-power that is separated from the completely imputed. Even if there is self-awareness of other-power, it is because it has not been determined to grasp it, so it is said that this perfectly established nature has not been seen. The perfectly established nature is: the object, suchness is constant, and its object-possessor, correct wisdom is the nature of impermanence. That is to be known as the knowledge of wisdom that transcends the world through the way of ultimate truth and self-awareness. It is also said that it is based on the other-power that is completely imputed, arising from the ground of endless habitual tendencies of the elaboration of speech that has appeared since beginningless time, and the consciousness of mind that distinguishes in all aspects in the manner of endless aspects of phenomena such as self and vase, is to completely impute that part of other-power that is to be distinguished. Thus, for the other-power to be distinguished, the consciousness with the ability to completely impute, focuses on the name on it, takes the meaning of the name as its characteristic, and manifests attachment there, thereby arousing all speech expressing essence and difference. Distinguishing hearing and seeing, etc., or making various kinds of expressions, actually fabricating existence for things that do not exist, such distinction is the nature of complete imputation. So, are these three natures different or not different? Because it cannot be grasped as different, it is neither different nor not different, because of existence and non-existence, because those two are not the objects to be expressed. By the different name that depends on other causes, the nature of other-power is also said to be completely imputed and perfectly established. Because it is the cause of complete imputation, it will become completely imputed for the other-power that is completely imputed. Thus distinguishing, thus.