Tibetan
་བའི་ཕྱིར་དང་། གནས་སེམས་མ་བཀག་པར་འདུ་ཤེས་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཙམ་གྱི་མཉམ་བཞག་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་ཏེ་སེམས་ཁེགས་པས་འདུ་ཤེས་མི་ཁེགས་པ་དང་། ཡིད་མི་སྤོང་ན་སེམས་པ་དང་དད་སོགས་དགེ་རྩ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟེན་སེམས་ལས་བརྟེན་པ་འདུ་ཤེས་སོགས་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་དཔེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ན་འབྱུང་འབྱུང་འགྱུར་བཞིན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་མི་རུང་ཀྱང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བཞིན་དུ་སེམས་གཞན་གྱི་ས་བོན་ཅན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ན། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་སུ་འཇུག་པའི་སེམས་ཐ་མ་གཏན་ལྡོག་མིན་པར་སེམས་གཞན་གྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསལ་བའི་སེམས་ཡོད་ན་ཚོར་འདུ་གཉིས་ཡོད་དེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ་དགེ་མི་ དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །གང་ཡང་མདོ་སྡེ་པ་དག་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྣམས་སྔ་ཕྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ན་ཀུན་གཞིའི་ཅི་བྱ་སྙམ་པ་དེའི་ཡང་སྐྱོན་གོང་མ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་ཀྱི་སྟེང་དུ། གཟུགས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་པ་གཟུགས་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་པ་དང་། འགོག་སྙོམས་ལས་ལངས་བའི་སེམས་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ་སྟེ་སྔ་མ་མེད་པས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རུང་བ་ལ་མ་གཏོགས་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཐ་མའི་སེམས་ཀྱང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་མེད་ན་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་འགྲུབ་བོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བ་བཟང་པོའི་སེམས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ཡིད་ཤེས་ནི། ཟག་བཅས་བརྩལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཟག་མེད་ལ། སེམས་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བག་ཉལ་དུ་ཡོད་པར་མི་རུང་ངོ་ཇི་ལྟར་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་སེམས་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱར་འདོད་ན། །དེས་དེ་སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་གཉེན་པོ་ནི་སྤང་བ་མིན་ཏེ་སྤང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པའི་འབྲས་བུའོ། །གཉེན་པོ་དེ་ནི་སྤངས་བ་ཡིན་ན་ཡང
Chinese
并且，如果住心没有被阻止，仅仅是意识的连续中断的等持，那是不合理的，因为心被阻止了，意识不会被阻止。如果不舍弃意，心和信心等一切善根都会产生。并且，所依心和所依赖的意识等不能分开。并且，有无想定（འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་）的例子。或者，正在发生、正在变化，一切心和心所都不行吗？如果一切心都像阿赖耶识一样，必定成为其他心的种子，那么进入无余涅槃的最后一个心，不会永远返回，却变成其他心的种子，那是不合理的。如果有明的心，就有受和想二者，因为是周遍的缘故，所以不会没有。不是意识，因为善、非善、无记是不合理的，所以那也是不合理的。还有，经部师们认为色和心的刹那，前后相续，后后产生，是诸法的种子，那么阿赖耶识的“怎么办”的想法，其过失也像前面一样不合理，而且，从无色界死后投生到色界，从无想定死后投生，以及从灭尽定中出定的心，也是不合理的，因为没有前者的缘故。除了作为直接因之外是合理的，否则阿罗汉的最后一个心也会变得不合理。这样，如果没有一切种子之异熟识，一切杂染和清净是不合理的。这样，阿赖耶识存在，以及它的定义如何宣说，就成立了。这里有偈颂：菩萨善心的心，舍弃五种识的意识是，有漏的造作，除此之外的无漏，心阿赖耶识对于无漏的心，作为不相顺的对立面，存在习气是不合理的，如何使一切种子不存在呢？这是被提问的。如果认为是有漏心的对治，那么，因为那没有断除它，所以是不合理的，对治不是断除，而是断除的原因，而成为是对治是断除的结果。如果对治是断除，那么
English
And, if the abiding mind is not blocked, and it is merely a samadhi of the continuous cessation of consciousness, that is unreasonable, because if the mind is blocked, consciousness will not be blocked. If the mind is not abandoned, mind and faith, etc., all roots of virtue will arise. And, the dependent mind and the consciousness, etc., that are relied upon cannot be separated. And, there is an example of the samadhi without consciousness (འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་). Or, is it that everything that is happening and changing, all mind and mental factors, are not okay? If all minds, like the alaya consciousness, are definitely going to become the seed of other minds, then the last mind that enters nirvana without remainder, will not return forever, but will become the seed of other minds, which is unreasonable. If there is a clear mind, there are the two, feeling and perception, because they are pervasive, so they will not be absent. It is not mind consciousness, because good, non-good, and neutral are unreasonable, so that is also unreasonable. Furthermore, the Sutra masters think that the moments of form and mind, in continuous succession, with the latter arising, are the seeds of all phenomena, then the alaya consciousness's thought of "what to do", its fault is also unreasonable like the previous one, and furthermore, dying from the formless realm and being reborn in the form realm, dying from the realm without perception and being reborn, and the mind arising from cessation samadhi, are also unreasonable, because there is no former one. Except for being reasonable as an immediate cause, otherwise the last mind of an arhat will also become unreasonable. Thus, if there is no all-seed ripening consciousness, all defilement and purification are unreasonable. Thus, the alaya consciousness exists, and how its definition is explained, is established. Here are verses: The mind of the bodhisattva's virtuous mind, the mind consciousness that abandons the five consciousnesses is, the contaminated fabrication, other than that, the uncontaminated, the mind alaya consciousness, for the uncontaminated mind, as an opposing side, it is unreasonable for habits to exist, how does it make all seeds not exist? This is what was asked. If it is thought to be the antidote to the contaminated mind, then, because that has not eliminated it, it is unreasonable, the antidote is not elimination, but the cause of elimination, and becoming the antidote is the result of elimination. If the antidote is elimination, then