Tibetan
་ལྷག་པར་ཆགས་པས་སོ། །དེའི་བདག་གི་སོགས་དྲུག་དང་། ཟང་ཟིང་དུག་བཅས་ཇི་སྙེད་ཞིག་རྟེན། བདག་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པརx ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འབྱུང་བ་རྟེན་པ་ཡིན་སོགས། ཞེན་རྟེན་བཟློག །མངོན་འབྱུང་བརྟེན་པའོ། །ཟང་ཟིང་དུག་མེད། ཇི་སྙེད་མངོན་འབྱུང་དེ་སྙེད། བདག་མངོན་འབྱུང་རྟེན་པར x ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཡིན་སོགས། གང་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་པར་སྣང་བ་དེ་འདུས་བྱས། ཆོས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་སོ། །བདག་མི་རྟག་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་འདུས་མ་བྱས x འདུས་བྱས་ལས་བཟློག །ཆོས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་སོ། །བདག་རྟག་པ་མངོན་ཞེནx ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པས་འདུས་བྱས་མིན་ལ། འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། དེ་སྤོང་འདོད་ཀྱིས་སམ་རྒྱབ་ཀྱིས་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཕྱིར། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་འདི་ནི་གཉིས་སོ་ཞེས་ཕུང་གསུམ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཇི་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དེས་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དེས་འདུས་བྱས་མིན་སྟེ། ཚུལ་འདི་དེ་ལྟར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་སོགས། ཁམས་གསུམ་པར་ གཏོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལམ་དང་རྗེས་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པའི་དང་། ཁམས་བཅོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང་། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་འདས་སོགས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་སྟེ། ཉན་རང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཞིའི་གནས་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་གསུངས། ཡང་རྣམ་གྲངས་སུ་ན། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་འདས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མ
Chinese
特别执着之故。其之我等六者，以及财物毒等有多少所依。于具我执者，如何显现而为所依等。执着所依遣除。显现乃所依也。财物无毒。有多少显现即有多少。我显现所依，如何是积聚等。何者生灭住异而显现，彼乃积聚。法界与处之一分，除了非积聚之外，一切皆是积聚。我显现无常执着，如何非积聚，遣除积聚。即是法界与处之一分，即是非积聚。我常执着，若问取蕴之外的，是积聚或非积聚？彼二者皆非，因业惑所未积聚故非积聚，随欲而行故显现趋向，以及欲舍彼或以背视之事物之自体故，亦非非积聚。如是，世尊说积聚非积聚，此非积聚是二，如是无蕴三，是何之故？成为积聚之义，彼非非积聚。成为非积聚之义，彼非积聚，此理当如是观之。如何是世间等。属于三界者，以及获得超世间之后，属于三界之相如是显现者，亦是世间。蕴等之一分，除了道与后得显现为超世间之外，以及十五界与十处，以及最后三界与二处之一分。为于我，于世间显现遣除执着之故。如何超世间等。如是真如与三界之对治，无分别之智慧乃是超世间，声闻缘觉以颠倒之，菩萨以戏论之无分别之故。非积聚者，非是通达一切之基处故，说是无分别。又于名相中，超世间之后得二者亦是超世间，以依赖超世间之故。蕴等，以及三界，以及处。
English
Especially due to attachment. Its self, etc., six, and whatever depends on wealth, poison, etc. How does it manifest as dependent on those with self-grasping? Eliminating the object of attachment. Manifestation is dependence. Wealth is without poison. As much as there is manifestation, that much there is. My manifestation depends on how it is accumulated, etc. Whatever appears to arise, cease, abide, and change, that is accumulation. One aspect of the realm of phenomena and the sense bases, except for the unconditioned, all are conditioned. My manifestation of impermanence is attachment, how is it unconditioned, eliminating the conditioned. It is one aspect of the realm of phenomena and the sense bases, that is, the unconditioned. My manifestation of permanence is attachment, if asked whether those other than the aggregates of appropriation are conditioned or unconditioned? Neither of those two, because it is not conditioned by karma and afflictions, it is not conditioned, because it goes according to desire and manifests towards it, and because it is the very nature of the object that wants to abandon it or looks at it with its back, it is also not unconditioned. Thus, the Bhagavan said that conditioned and unconditioned, this unconditioned is two, so why are there no three aggregates? The meaning of becoming conditioned, that is not unconditioned. The meaning of becoming unconditioned, that is not conditioned, this principle should be viewed as such. How is it worldly, etc. Belonging to the three realms, and obtaining after the supramundane, the appearance of belonging to the three realms is also worldly. One aspect of the aggregates, except for the path and subsequent attainment appearing as supramundane, and the fifteen realms and ten sense bases, and the last three realms and one aspect of the two sense bases. For the sake of abandoning attachment to the world in me. How is it supramundane, etc. Thus, suchness and the antidote to the three realms, non-conceptual wisdom is supramundane, because the Hearers and Solitary Realizers have it reversed, and the Bodhisattvas have non-conceptualization of elaboration. The unconditioned is said to be non-conceptual because it is not the basis for understanding everything. Also, in terms of names, the two subsequent attainments of the supramundane are also supramundane, because they depend on the supramundane. Aggregates, and the three realms, and the sense bases.
Tibetan
ཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལམ་དང་རྗེས་ཐོབ་དག་གོ། བདག་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱུང་བ་ཡིན་སོགས། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་བྱུང་བ་སྟེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བདག་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱུང་བ་ནི་ཉེར་བཞི་སྟེ། དང་པོ་བྱུང་བ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་དང་། དེ་ཕན་ཆད་རྒྱུན་གྱིས་བྱུང་བ་དང་། རྒྱས་པ་ལས་བྱུང x གཉིད་ཟས་ཚངས་སྤྱོད་སྙོམས་འཇུག་ཏེ་རྒྱས་ བའི་རྒྱུ་བཞི་ལས་བྱུང་བ། རྟེན་བྱུང x ནང་གི་དབང་པོ། འགྱུར་པར x བདེ་སོགས་ཚོར་བ་བྱུང་ན་དེ་དང་མཐུན་པར་དབང་པོར་འགྱུར། ཡོངས་སུ་སྨིན་པར x རྒས་པའི་སྐབས x ཉམས་པར x བདེ་འགྲོ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ། ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལས་བཟློག་པ། འོད་གསལ་བར x རྩེ་བས་རབ་ཏུ་སླུ་བ་རྣམས་དང་། ལྷ་ཡིད་རབ་ཏུ་སུན་འབྱིན་པ་དང་། འཕྲུལ་དགའ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན། འོད་གསལ་མ་ཡིན་པར x སྔ་མ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བས x འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །རང་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་བཅས་པར x དགྲ་བཅོམ་པའི་ཐ་མའི་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པ། ས་བོན་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ། ཕུང་པོ་ཐ་མ་རྣམས་དང་། གཟུགས་བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པ་དང་། དབང་འབྱོར་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་གྱུར་བ་དང་། ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུགས་རྣམས་དང་། ཚེ་རབས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་བྱུང་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ཞིག་ནས་བྱུང་བ་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་སོ་སོ་དང་། ཕྲད་པ་བྲལ་ནས་བྱུང་བ་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཕྲད་དང་བྲལ། ཆགས་བཅས་ཆགས་བྲལ་གྱི་དུས་དང་། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱུང་བ་མེར་མེར་སོགས་དང་ནད་སོགས་ཀྱི་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བས་བྱུང་བ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་པ་དང་ཆགས་པས x སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན། སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱུང་བ་སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང་། འཆི་བའི་དུས་ན x འཆི་སྲིད། བར་དུ་བྱུང་བ་བར་སྲིད་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བྱུང་ བ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱུང་བ་ཡིན་སོགས། མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་ནི་མ་བྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མངོན་ཞེན། ཡང་བྱུང་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཛིན་པ་ཡིན་སོགས། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུ
Chinese
殊胜二者的一个方面是道和后得。为了断除对仅仅是清净我的显现执着。如何产生等等。过去和现在产生的就是产生。蕴、界、处全部的一个方面。为了断除对常恒我的显现执着。又是产生，有二十四种。最初产生就是在连接的时候，从那以后持续产生，以及从增长产生。睡眠、食物、梵行、等持，从增长的四因产生。依凭产生x，内部的根。变化x，如果生起乐等感受，就与此相应地变化为根。完全成熟x，衰老的时候x，衰败x，从善趣转生到恶趣。特别地，与此相反。光明x，以顶端极度欺骗的那些，以及天神的心极度厌恶的，以及化乐天，他化自在天。色界和无色界中享用的天神们欢喜具有受用。非光明x，与前者相反。普遍行x，在行走的阶段。具有自生之种子的x，除了阿罗汉的最后蕴，没有种子的产生。最后的蕴们，以及与影像所知事物相符的，以及自在者从解脱所变的，以及为了确定指示而产生的如来色身们，以及从一生传递到一生的，以及刹那生灭的行刹那各自，以及相遇分离而产生的苦乐等相遇和分离。具有贪欲和没有贪欲的时候，以及在其他状态中产生的火苗等和疾病等的，以及死亡和转生所产生的有情世间，以及坏灭和形成x，器世间。在以前的时候产生的以前的生存，以及死亡的时候x，死有。中间产生的中有，以及连接的时候产生的是生有。如何不产生等等。未来和无为法是不产生的。全部的一个方面。对常恒我的显现执着。又是与产生相反的就是不产生。如何执取等等。有色根，以及心和心所
English
One aspect of the two excellences is the path and subsequent attainment. It is to abandon attachment to the appearance of merely pure self. How does it arise, etc.? The past and the present that arise are arising. One aspect of all aggregates, realms, and sources. It is to abandon attachment to the appearance of a permanent self. Again, there are twenty-four kinds of arising. The initial arising is at the time of connection, and from then on, there is continuous arising, and arising from growth. Sleep, food, celibacy, and meditative absorption arise from the four causes of growth. Dependent arising x, the internal faculties. Transformation x, if feelings such as pleasure arise, they transform into faculties in accordance with that. Complete maturation x, at the time of aging x, decay x, being born from a good realm to a bad realm. In particular, the opposite of that. Luminosity x, those that deceive extremely with the peak, and those that the minds of the gods are extremely disgusted with, and the Joyful Transformation, and the Others' Wielding Power. The gods who enjoy in the form and formless realms are joyful and possess enjoyment. Non-luminosity x, the opposite of the former. Universally going x, in the stage of going. Possessing self-born seeds x, except for the final aggregates of the Arhat, arising without seeds. The final aggregates, and those that correspond to the objects of knowledge of images, and those that are transformed from liberation by the powerful ones, and the forms of the Tathagatas that arise for the sake of definite instruction, and those that are transmitted from one lifetime to another, and the momentary arising and ceasing of each moment of formation, and the meeting and separation that arise from meeting and separation, such as suffering and happiness. At the time of having desire and not having desire, and in other states, such as flames and diseases, and the sentient world that arises from death and rebirth, and destruction and formation x, the vessel world. The former existence that arose in the past, and at the time of death x, the dying existence. The intermediate existence that arises in between, and the arising at the time of connection is the existence of birth. How does it not arise, etc.? The future and the unconditioned are not arising. One aspect of all. Attachment to the appearance of a permanent self. Again, the opposite of arising is not arising. How does it grasp, etc.? The form faculties, and the mind and mental factors.