Tibetan
མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ། ཀུན་བཏུས་སྤྱི་སྡོམ། ཕུང་པོ་སོགས་ལས་བརྩམས་ཏེ་དུ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་ལེན་རྣམས། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་གནས་རྣམས་ཏེ། །གོ་རིམ་དོན་དང་དཔེར་དབྱེ་དང་། །བསྡུས་པ་ལ་སོགས་བཞི་པོ་ནི། །བསྡུས་པ་སྦྱོར་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད། རྣམ་པ་ངེས་དང་སའི་དབྱེ་བ་བཞི། བདེན་པ་དང་ཆོས་དང་ཐོབ་པ་དང་ཡང་དག་འབེལ་གཏམ། རྣམ་པར་ངེས་པའི་དབྱེ་བ་སྟེ། ཀུན་ལས་བསྡུས་པའི་སྤྱི་སྡོམ་མོ། །ཞེས་གསུངས། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་དུ། ཁམས་རྣམས་ནི་དུ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དུ། ཞེས་པས་གྲངས་བསྟན། ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ལྔ་ཁོ་ན་སོགས་ཀྱིས་གྲངས་ཀྱི་ངེས་པ་བསྟན། ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པས་ཉེར་ལེན་གྱིས་དོན་བཤད། དེ་བཞིན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་གནས་པ། རྒྱུ་འབྱུང་བ་བཞི་གང་། དེའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་བཤད། ཅིའི་ཕྱིར་ ཕུང་པོ་རྣམས་གོ་རིམས་སུ་བརྗོད་ཅེ་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཀྱི་གོ་རིམ། དཔེ་གང་། གཟུགས་ནི་དབུ་བའི་གོང་བུ་ལྟ་བུའོ་སོགས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་། སྡོམ་དུ། རྫས་ཡོད་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཅན་སོགས། ཟག་བཅས་བྱུང་ལ་སོགས་པ་དང་། འདས་དང་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲངས་དུ་ཞིག་དགོས་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས། ཇི་ལྟར་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན། རྫས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བསྟན། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ། གང་གིས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི། མིང་མ་བཟུང་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་དབང་པོས་འཛིན་པ་དང་གཟུགས་སོགས་རྡུལ་རྫས་ཀྱི་གང་བུར་བུམ་བློ་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་བཞིན་ལ་མི་ལྟོས་པར་དེའི་བློ་འབྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ་བདག་ལ་རྫས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཡོད་ལས་ བཟློག་སྟེ་མིང་དང་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བརྗོད་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་བཏགས་ཡོད། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་པས་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་བཏགས་པར་མངོན་ཞེན་སྤོང་ཕྱིར་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྟག་གོ། ཇི་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་སོགས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་
Chinese
《俱舍论》的各种名相解说。 《俱舍论》的各种名相解说。 《俱舍论》的各种名相解说。 总集概要：从蕴等开始，多少和为何取受等，其体性的处所等，次第、意义和譬喻差别，以及摄略等四者，摄略是结合、相应和具有彼性，相状决定和地的差别四者，真实和法和获得以及如实开示，是相状决定的差别，是从一切所摄略的总集概要。如是说。蕴是几？界是几？处是几？以此显示数量。为何蕴只有五等，显示数量的决定。为何说取受蕴，以取受解释意义。同样，色等的体性，色蕴如何安住，因是什么四大？其果色等的如何安住解说。为何 蕴按次第说，即蕴界处等的次第。譬喻是什么？色如冰雹等。蕴界处的详细差别是什么？总而言之，实有、所知、有色等，有漏生起等，过去和因等，体性如何，数量多少，为何需要？如是说。如何是实有？实有是几？为何显示实有？实有是根的行境。什么是不依赖于意的言说？即使没有取名，根也能执取彼义，如色等微尘聚集成瓶，生起瓶的认知一样，不依赖于意义，而生起彼认知。一切都是实有，为了遣除对我的实有显现执着。从实有 反过来，依赖于名和义的，根的行境的言说，以及依赖于彼之外的，是假有。一切都是假有。为了遣除对我的假有显现执着，而观察假有。如何是世俗有等？成为一切烦恼目标的，是世俗有。一切都是世
English
Explanation of various terms in the Abhidharmakosha. Explanation of various terms in the Abhidharmakosha. Explanation of various terms in the Abhidharmakosha. General summary of the Compendium: Starting from the aggregates, how many and why appropriation, etc., the locations of their characteristics, such as order, meaning, and examples of differentiation, and the four such as summarization, summarization is combination, association, and possessing that nature itself. Four types of definite aspects and divisions of grounds. Truth, Dharma, attainment, and accurate discourse are divisions of definite aspects. This is the general summary of what is collected from everything. It is said. How many are the aggregates? How many are the realms? How many are the sources? This shows the number. Why are there only five aggregates, etc.? This shows the certainty of the number. Why is it said that they are the aggregates of appropriation? The meaning is explained by appropriation. Similarly, the characteristics of form, etc. How does the aggregate of form abide? What are the four causes? The result of that, how the forms, etc., abide is explained. Why are the aggregates spoken of in order? That is the order of aggregates, realms, sources, etc. What is the example? Form is like a hailstone, etc. What is the detailed distinction between aggregates, realms, and sources? In summary, substance exists, knowable, form, etc. With outflows arising, etc., past and causes, etc. What is the nature, how many numbers, why is it needed? It is said. How does substance exist? How many substances exist? Why show substance exists? Substance exists is the object of the senses. What does not depend on the expression of the mind? Even if the name is not taken, the senses grasp the meaning itself, and like the dust of form, etc., gathering into a vase, the thought of a vase arises, not depending on the meaning, but the thought arises. Everything is substance, in order to abandon the attachment to the appearance of self as substance. From substance existing Conversely, depending on name and meaning, the expression of the object of the senses, and depending on something other than that, is imputed existence. Everything exists by imputation. In order to abandon the attachment to the appearance of self as imputed, imputed existence is examined. How is it conventionally existent, etc.? The object that becomes the source of all afflictions is conventionally existent. Everything is con
Tibetan
རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་ཀུན་ཉོན་གྱི་རྒྱུར་མངོན་ཞེན། ཇི་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་སོགས། རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་སོགས། ཤེས་བྱ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་སོ་ཞེས་གཞི་ལྔ་པོ་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བར་བཤད། གང་དུ་གཟུགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་ངམ། གང་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་ངམ། གང་གིས་སེམས་བྱུང་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་དད་སོགས་རྣམ་བྱང་ངམ། དེའི་གནས་སྐབས་ལྡན་མིན་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མོས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐོས་པ་དང་། རིགས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་པ་དང་། རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྒོམ་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་པ་ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་བདག་ ཉིད་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་སེམས་ཤེས་པ་དང་། འོག་མ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་ཤེས་དང་། གོང་མ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྗེས་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་ནས་མི་ལྡང་བ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགོག་པ་དང་། ཤེས་པ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དང་། དོན་ཆེན་པོ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་ཤེས་པ་སྟེ་ཤེས་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་སྟེ་ཤེས་བྱའོ། །དེ་ནི་བདག་ལ་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་དུ་ཞིག །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བར་བརྟག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ལྔ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ཤེས་དང་། རྒྱུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། འཇུག་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དབང་པོ་དང་དོན་དང་། རྒྱུ་མཚན་ལས་བྱུང་བ་དེའི་རྣམ་ཤེས་དང་། མི་མཐུན་པ་ཆགས་སོགས་གསུམ་དང་། གཉེན་པོ་ཆགས་བྲལ་སོགས་གསུམ་དང་། ཕྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་རྣམ་རིག་བདུན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བར་བལྟའོ། །
Chinese
是虚假的。对于我执，显现执着是所有烦恼的根源。如何才是究竟真实存在等等？成为完全清净的对境是究竟真实存在的。一切都是究竟真实存在的。为了舍弃对于我执，显现执着是完全清净的根源。如何才能被了解等等？所知是五种，即色、心、心所、不相应行、无为法，这五个基在蕴等分类中被阐述。在何处色是烦恼和清净？在何处心是完全的烦恼和清净？以何者心所贪等是完全的烦恼，以及信等是清净？彼之状态是不相应行，以及完全清净的是无为法，就这些方面而言，一切都是所知。此外，所知的法是信解的智慧的行境——听闻，理性的智慧的行境——思维，无有散乱的智慧的行境——禅修，各自单独了解的行境——了解胜义谛，了解他者的自性的行境——他心通，了解下者的行境——法智，了解上者的行境——类智，完全破斥的智慧的行境——痛苦，完全不满足的行境——集，不生起的行境——灭，了解的行境——道，究竟的行境——尽智和无生智，了解大义的行境——了解大乘，即十三种智慧的行境，因此也是所知。这是为了舍弃对于我执，显现执着是能知者和能见者。如何才能被完全了解？有多少种应该被完全了解的事物？为何要考察应该被完全了解的事物呢？不分别的五种识聚，分别的意识，因——阿赖耶识，进入——除此以外的识，因——根和境，因所生——彼之识，不相符——贪等三种，对治——离贪等三种，以及难以了解的细微的七种识的详细分类，也应该观察应该被完全了解的事物。
English
It is false. For self-grasping, manifest clinging is the root of all afflictions. How can it be ultimately truly existent, etc.? The object that becomes completely pure is ultimately truly existent. Everything is ultimately truly existent. In order to abandon manifest clinging to self-grasping, it is the root of complete purification. How can it be known, etc.? The knowable is of five types: form, mind, mental factors, non-associated compositional factors, and unconditioned phenomena. These five bases are explained in the classification of aggregates, etc. Where is form afflicted and purified? Where is mind completely afflicted and purified? By what mental factors are attachment, etc., completely afflicted, and faith, etc., purified? Its state is non-associated, and what is completely purified is unconditioned. In terms of these, everything is knowable. Furthermore, the objects of knowledge are: hearing, the object of knowledge of faith; thinking, the object of knowledge of reasoning; meditation, the object of knowledge of non-distraction; understanding the ultimate truth, the object of knowledge of individual understanding; knowing the nature of others, the object of knowledge of knowing others' minds; dharma knowledge, the object of knowledge of understanding the lower; subsequent knowledge, the object of knowledge of understanding the higher; suffering, the object of knowledge of complete refutation; origin, the object of knowledge of complete dissatisfaction; cessation, the object of knowledge of non-arising; the path, the object of knowledge of understanding; the knowledge of exhaustion and non-arising, the object of knowledge of the ultimate; understanding the Great Vehicle, the object of knowledge of understanding the great meaning. Thus, the objects of the thirteen types of knowledge are also knowable. This is to abandon the manifest clinging to self-grasping as the knower and the seer. How can it be completely understood? How many things should be completely understood? Why should we examine what should be completely understood? The five aggregates of non-conceptual consciousness, the conceptual consciousness, the cause—the alaya-consciousness, entering—consciousness other than that, the cause—sense faculties and objects, arising from the cause—its consciousness, discordant—the three of attachment, etc., the antidote—the three of detachment, etc., and the detailed classification of the subtle seven consciousnesses that are difficult to understand, should also be examined as what should be completely understood.