Chinese
是，对于那些不了解这个道理的人，要好好地阐述这个道理，使他们理解。第五，什么是收集的决断？由十处所收集的决断，哪十处呢？世间的人们互相之间完成生计等等的需要，完成事业的决断；进入三乘中任何一乘的决断；像听到的一样相信的信解的决断；用四种理智分析后确定的思所生，用理智决断；如何听到和思考的意义互相之间谈论佛法，用流畅的语言决断；现观道完全证悟的决断；修道种子完全断除，舍道的完全清净的决断；殊胜道的功德，殊胜的显现证实的决断；第二、第三、第四等等的相，通过成就的方式，无边地说法，用语言完全分别的决断；如来（梵文，Tathāgata，梵文天城体，तथागत，梵文罗马拟音，tathāgata，汉语字面意思：如实而来者）的智慧无碍地见到进入，自然成就和努力或者意愿仅仅完成一切意义的决断。第六，什么是说话的决断？说话和，说话的庄严和，说话的基础和，说话的装饰和，说话断绝的截断和，从说话产生的和，对于说话珍爱的法。什么是说话？说话和，奇特的携带和，争论说话和，恶语说话和，和合说话和，教诲说话。总之，说话就是说出一切词语。奇特的携带，在世间如此说话而著名。争论就是互相不和合地存在。恶语就是互相用粗暴的语言说坏话，靠近存在。和合说话就是与见到智慧的人们随顺的流畅语言的决断。教诲说话就是，对于心没有平等安住的人们，使他们平等安住，以及为了平等安住而理解解脱的法。说话的庄严是，世间的统治者，在哪些宫殿里国王居住，以及国王安排工作的人们聚集的地方，以及商人等等聚集，以及他们的语言可以作为标准的同伴。
English
Yes, for those who do not understand this principle, it is necessary to explain this principle well so that they can understand it. Fifth, what is the determination of collection? The determination collected by the ten places, which ten places? Worldly people fulfill the needs of making a living, etc., the determination to complete tasks; the determination to enter any of the three vehicles; the determination of faith and understanding that believes as it is heard; the thought-born determined after analyzing with four kinds of reasoning, the determination with reason; how the meanings of hearing and thinking are discussed with each other, the determination with fluent language; the determination of complete realization of the path of seeing; the determination of the complete purification of the path of abandonment by completely abandoning the seeds of the path of meditation; the determination of the virtues of the excellent path, the manifestation of excellent realization; the aspects of the second, third, fourth, etc., through the way of accomplishment, teaching the Dharma boundlessly, the determination of completely distinguishing with language; the Tathagata's (Sanskrit, Tathāgata, Devanagari, तथागत, Roman transliteration, tathāgata, literal Chinese meaning: the one who comes as it is) wisdom sees and enters without obstruction, the determination of naturally accomplishing and striving or merely wishing to accomplish all meanings. Sixth, what is the determination of speaking? Speaking and, the splendor of speaking and, the basis of speaking and, the decoration of speaking and, the cutting off of speaking and, that which arises from speaking and, the Dharma that cherishes speaking. What is speaking? Speaking and, carrying the extraordinary and, arguing speaking and, speaking harsh words and, speaking harmoniously and, speaking instructions. In short, speaking is expressing all words. Carrying the extraordinary, speaking and being famous in the world in this way. Arguing is existing in mutual disharmony. Harsh words are speaking badly to each other with rude language, existing closely. Speaking harmoniously is the determination of fluent language that follows those who have seen wisdom. Speaking instructions is, for those whose minds are not equally settled, to make them equally settled, and to teach the Dharma for understanding liberation for the sake of equal settlement. The splendor of speaking is, the rulers of the world, in which palaces the king resides, and the place where those who are assigned work by the king gather, and where merchants etc. gather, and companions whose language can be used as a standard.
Tibetan
གས་རྣམས་དང་། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་ཆོས་ཚིག་དང་དོན་ལ་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །སྨྲ་བའི་གཞི་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་དང་། སྒྲུབ་པའོ། ། བསྒྲུབ་པ་ནི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དམ་མེད་པ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའམ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པ་དང་། རྟག་མི་རྟག་གཟུགས་གཟུགས་ཅན་མིན་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ནི། དང་པོ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེའི་དཔེ་དང་། དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་མཐུན་པར་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་དམ་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་དེས་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ངོ་། །ངོ་བོ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི། བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ནི་བདག་གི་ཁྱད་པར་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དམ་བཅའ་བ་ནི་བདག་གིས་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ངོར་ཕྱིར་རྒོལ་གཞན་ལ་འདི་ཞེས་གོ་བར་སྟོན་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྔར་མ་གྲགས་པ་སྟེ་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ངོར་གསར་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ། སྒྲུབ་རྟགས་འབྲས་རང་ལྟ་བུ་དང་། མི་དམིགས་པ་དགག་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྙད་པའོ། །དཔེ་ནི་མཐའ་མཐོང་བ་གྲགས་པའི་ཆ་དང་། མཐའ་མ་མཐོང་བ་མ་གྲགས་པའི་ཆ་མཚུངས་པར་སྦྱར་ཞིང་བསྙད་པ་སྟེ་བཤད་པའོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་ཡན་ལག་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་གསུམ་པོ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཐུན་པར་བསྙད་ཅིང་ འདྲ་བར་སྟོན་པའོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི། རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་པས་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྙད་པའོ། །དཔེར་ན་བདག་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས། ད་ལྟ་བ་ལ་འདས་པར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དེས། བདག་མེད་པ་བཞིན་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་ལྔ་མི་རྟག་པ་ནས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པ་མཇུག་སྡུད་དོ་གསུངས། མངོན་སུམ་ནི་མིག་སོགས་རང་གི་དོན་གཟུགས་སོགས་ཡོད་ཅིང་མ་སྒྲིབ་པར་སྣང་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་མ་ནོར་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལྷག་མ་དེ་མིན་པ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ཡིད་ཆེས་བཅུས་པའི
Chinese
是那些，比丘和婆罗门，精通经文和意义的人。说话的基础是：所立宗和立宗。 所立宗是关于我和法的自性存在与否，以及它的差别是完全存在或不完全存在，以及常与无常、有色与无色等等的差别。立宗是：首先，发誓的意义，显示所立宗，即发誓；其次，是成立它的理由；第三，是它的例子；第四，是将例子和有例子的相似之处紧密结合；第五，像这样将一切归纳起来，以完成神圣意义的结论来结束。那个理由是现量、比量和可信的圣言。成立自性是：我的自性和法的自性。差别是：我的差别和法的差别。发誓是：为了成立我所希望的，向反驳者展示这个，使他明白。 理由是：对于那个所立宗本身，以前不为人知，即在未成立的情况下，新产生信任的原因是显现可见的，如成立的标志、结果、自性等，以及通过否定非显现的标志来陈述。例子是：将已知的部分（即已见的部分）和未知的部分（即未见的部分）相似地结合并陈述，即解释。紧密结合是：就像用前面三个支分成立所立宗的意义一样，以相同的方式，对于与它的种类相似的剩余法，将它的成立意义的三个法结合起来的方式，相似地陈述并显示相同。 结论是：因为通过理智已经很好地成立，所以合理，因此它是那样的，这样最终完成地陈述。例如，发誓说“无我”，理由是“因为没有观察到蕴与一或异”，就像现在将过去附加到现在一样，通过那个，就像无我一样，常等也不存在，这是紧密结合。因为不是那样，因此，从五蕴无常到无我，这是结论。现量是：眼睛等自己的对境，色等存在且无遮蔽地显现，并且没有错乱的原因，因此是无错乱的。比量是：不是现量的剩余部分，使人相信隐蔽的
English
Those are the monks and Brahmins who are skilled in the words and meanings of the Dharma. The basis of speech is: what is to be established and the establishment. What is to be established is whether the nature of self and Dharma exists or not, and its difference is whether it is completely existent or not completely existent, and the differences such as permanent and impermanent, with form and without form, etc. The establishment is: first, the meaning of the vow, showing what is to be established, which is the vow; second, the reason for establishing it; third, its example; fourth, the close combination of the similarities between the example and what has the example; fifth, like this, summarizing everything and ending with a conclusion that completes the sacred meaning. That reason is direct perception, inference, and trustworthy words. Establishing the nature is: the nature of self and the nature of Dharma. The difference is: the difference of self and the difference of Dharma. Vowing is: in order to establish what I desire, showing this to the opponent so that he understands. The reason is: for that which is to be established itself, previously unknown, that is, in the state of not being established, the cause that newly generates trust is what is visibly apparent, such as the sign of establishment, the result, the nature, etc., and stating it through the sign of negating the non-apparent. The example is: combining and stating the known part (i.e., the seen part) and the unknown part (i.e., the unseen part) similarly, that is, explaining. Close combination is: just as the meaning of what is to be established is established by the previous three limbs, in the same way, for the remaining Dharma that is similar to its kind, combining the three Dharmas of its establishing meaning in the manner of similarity, similarly stating and showing the same. The conclusion is: because it has been well established by reason, it is reasonable, therefore it is like that, thus stating it in a final and complete manner. For example, vowing "no self," the reason is "because the aggregates are not observed as one or different," just as now attaching the past to the present, through that, just as there is no self, permanence, etc., also do not exist, this is close combination. Because it is not like that, therefore, from the impermanence of the five aggregates to no self, this is the conclusion. Direct perception is: one's own object, such as the eye, form, etc., exists and appears without obscuration, and there is no cause for confusion, therefore it is without error. Inference is: not the remainder of direct perception, making one believe in the hidden.