Tibetan
་ལམ་ལ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་རྗེས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པ། བསམས་ནས་ཤེས་པ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་དང་། སྟོབས་རྣམས་དང་། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་རྣམས་དང་། བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་དང་། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་། བག་ཆགས་ལེགས་པར་བཅོམ་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །བྱམས་པ་གང་ཞེ་ན་སོགས། རྒྱས་པར་མཁས་འཇུག་བསྡུར། འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་དངོས་པོ་ལུང་མི་བསྟན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་དོན་ དང་མི་ལྡན་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་དྲི་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་མིན་པས་འདྲི་ན། འཕགས་པའི་བདེན་བཞི་ལས་བརྩམ་ནས་འདྲི་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། ཀུན་བྱང་ལ་སེམས་པ་མིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་བཞིན་བདེན་བཞི་ལས་བརྩམས་ན་དེའི་རྟོག་པ་ཆོད་དོ། །བྱང་སེམས་ས་དང་པོར་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་སུ་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཞེ་ན། སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ལམ་ཐོབ་པས། ཐར་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་འཛིན་པས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་མིན། ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་གནས་ཤིང་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་ནི། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་བྱའི་བསྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་ལམ་བསྒོམ་གྱི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཅིག་ཆར་སྤོང་ངོ་། །ཅིག་ཆར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་སོད་པའི་དུག་ལྟ་བུ་དང་། དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟར་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་བྱ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཡང་དག་ པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དུས་དུས་སུ་དབང་པོ་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་གང་ཞེ་ན། དྲུག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་བ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གང་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་བའི་གནས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བའི་གནས་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུན་པ་ཐོས་བྱུང་སོགས་དགེ་ཆོས་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཡིན་པ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དགེ་བའི་ཆོས་མ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི། བསྡུ་དངོས་བཞིས་བསྡུས་ཏེ་དགེ་བར་འཛུད་པ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཉིན་མཚན་དུ་བཤགས་ཡི་རང་གསོལ་བ་དགེ་རྩ་བསྔོ་བ། མངོན་ཤེས་མྱུར་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། མི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་འདུལ་བའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པ། ལམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ། རྩ་བའི་རྣམ་རྟོག །ལུས་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གནས་སྣོད་ལོངས་སྤྱོད་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་བཟུང་བའི་མཚན་མའོ། །མིག་ཤེས་སོགས་མཚན་མར་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག །ལུས་སོགས་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མཚན་འགྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག །མིག་ཤེས་སོགས་སྔ་མའི་སྐབས་ལས་གཞན་འགྱུར་མཚན་མར་སྣང་བ་འགྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག །དེ་ཡང་ཉེས་བཤད་ལེགས་བཤད་གཉིས་གཞན་གྱིས་མིང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་རྟོག །ཉེས་བཤད་ལས་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག །ལེགས་བཤད་ལས་ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག །ཚུལ་མིན་རྣམ་རྟོག་ལས་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྟ་བུ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག །ཚུལ་བཞིན་དང་ཚུལ་མིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་ཡང་། དངོས་མེད་དུ་རྟོག་པ། དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་དང་། སྒྲོ་འདོགས་དང་། སྐུར་འདེབས་དང་། གཅིག་དང་། ཐ་དད་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་
Chinese
因此，在道路上显现成就，随后被随后的证悟和终极的证悟所涵盖。这些是什么呢？即是四无量、八解脱、胜处、遍处、无烦恼、思择而知、种种正知、神通、妙相和随好、清净、十力、四无畏、四念住、无守护、无忘失法性、习气善调伏、大悲心、十八不共佛法和一切种智，这些都如经部中所说。慈爱是什么等等，详细内容可参考《入智者论》。为什么对于世界常与无常等不予开示的事物，要以不予开示的方式来安立呢？因为那是不具意义，成为了不如理提问的对象。为什么不如理地提问呢？因为那是从圣者的四谛出发来提问，是为了完全舍弃对因果和清净不清净的思考。如果如理地从四谛出发，那么就能断除对它的疑惑。菩萨在第一地无过失地进入，为什么不会变成预流等呢？因为获得了不住生死涅槃之道，所以无法完全成就趋向解脱一边的预流果位。由于有意识地受生于轮回，并且执持无量，所以不会成为一来果。也不会变成不还果，因为他们安住于禅定并且受生于欲界。菩萨们在证悟了诸真谛之后，在十地中修习对治所知障的道，而不是对治烦恼障的道。因此，当他们获得菩提时，会同时断除烦恼障和所知障。同时成为阿罗汉和如来。即使他们没有断除烦恼，也像被咒语和药物压制的毒药一样，例如像断除了烦恼的阿罗汉一样，在一切地都不会产生烦恼的过患。
English
Therefore, manifest accomplishment on the path is subsequently encompassed by subsequent realization and ultimate realization. What are these? They are the immeasurables, the liberations, the spheres of mastery, the spheres of totality, the absence of afflictions, knowing through reflection, individual correct knowledge, the superknowledges, the major and minor marks, the purities, the powers, the fearlessnesses, the mindfulnesses, the unguardedness, the nature of not forgetting, the well-subdued habitual tendencies, great compassion, the eighteen unshared qualities of a Buddha, and the omniscient wisdom itself, as stated in the sutras. What is loving-kindness, etc.? Refer to the extensive 'Entering the Wise'. Why are things like the world being permanent or impermanent, which are not taught in the scriptures, established as not being taught? Because it is meaningless and becomes an object of improper questioning. Why ask improperly? Because it is asking from the basis of the Four Noble Truths of the noble ones, in order to completely abandon thinking about cause and effect and purity and impurity. If one properly starts from the Four Noble Truths, then the doubts about it will be cut off. When a Bodhisattva enters the first ground without fault, why doesn't he become a stream-enterer, etc.? Because he has attained the path of not abiding in samsara or nirvana, therefore, entering the stream of one-sided liberation is not completely accomplished. Because of consciously taking birth in samsara and holding immeasurable [merit], he will not be a once-returner. He will not become a non-returner because he abides in meditative absorption and is born in the desire realm. Bodhisattvas, having realized the truths, cultivate the path of the antidote to the obscuration of knowledge on the ten grounds, but not the antidote to the obscuration of afflictions. Therefore, when they attain enlightenment, they simultaneously abandon the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge. They simultaneously become Arhats and Tathagatas. Even though they have not abandoned afflictions, it is like poison suppressed by mantras and medicine, and like an Arhat who has abandoned afflictions, they do not generate the faults of afflictions in all grounds.
Chinese
又，菩萨应精通知识，精通方便，精通非如实的分别，精通不分别。应时时将诸根从高到高地修习。何为知识？有六种：于能取所取显现执著的错乱，以及行之因仅仅是于非如实分别，孩童们显现执著的错乱之处；如是，实性不错乱之处；与出世间智慧相符的闻生等善法，既是错乱也是不错乱；不分别智慧是不错乱；以及从后得所获得的善法是不错乱的同类因。何为精通方便？即以四摄事摄持而引入善，精通使有情成熟，如云“欲以般若波罗蜜多，从布施直至一切智圆满的菩萨，应修学般若波罗蜜多”，如是，精通使佛法圆满，日夜忏悔、随喜、祈请、回向善根，精通迅速获得现量，往诣不住涅槃，且示现调伏世间一切之行，精通使道之相续不绝。非如实分别者，即阿赖耶识成为一切分别之种子的。 根本的分别。身体、根、有色、处所、受用、色等之识，是相的分别，是所取的相。眼识等显现为相的分别。身体等转变为其他状态，是相转变的分别。眼识等从先前的状态转变为其他转变之相的显现，是转变的分别。彼亦有恶说、善说二者，是由他者以名等所指示的分别。从恶说产生不如理的分别。从善说产生如理的分别。从不如理的分别产生六十二见等。是显现执著的分别。从如理与不如理的分别产生散乱的分别。于散乱的分别中，又有：于无实有之分别，于实有之分别，以及增益、诽谤、一、异、自性之分别。
English
Furthermore, a Bodhisattva should be skilled in knowledge, skilled in means, skilled in unreal modes of thought, and skilled in non-conceptualization. One should train the senses from higher to higher at all times. What is knowledge? There are six: the delusion of attachment to appearance as grasper and grasped; and the cause of action is merely non-veridical thought, which is the place of delusion where children are attached; likewise, the place of reality which is not deluded; virtuous dharmas such as those arising from hearing that accord with transcendent wisdom, which are both deluded and not deluded; non-conceptual wisdom which is not deluded; and the virtuous dharmas attained from subsequent attainment, which are the concordant cause of non-delusion. What is skill in means? It is to gather beings with the four means of gathering and introduce them to virtue, to be skilled in maturing sentient beings, as it is said, "Bodhisattvas who wish to perfect the Prajnaparamita from generosity to omniscience should train in the Prajnaparamita." Thus, it is to be skilled in perfecting the Buddha's teachings, to confess, rejoice, request, and dedicate roots of virtue day and night, to be skilled in quickly attaining direct perception, to go to the non-abiding Nirvana and to show the conduct of taming all the world, and to be skilled in not interrupting the continuity of the path. Non-veridical thought is the alaya-consciousness that has become the seed of all modes of thought. The fundamental mode of thought. The consciousness of the body, senses, form, place, enjoyment, form, etc., is the mode of thought of characteristics, the characteristic of what is grasped. The mode of thought in which eye-consciousness etc. appear as characteristics. The mode of thought in which the body etc. change into other states is the mode of thought of changing characteristics. The mode of thought in which eye-consciousness etc. appear as changing characteristics, changing from the previous state. Furthermore, there are two: bad speech and good speech, which are the modes of thought indicated by others with names etc. From bad speech arises non-rational thought. From good speech arises rational thought. From non-rational thought arise the sixty-two views etc. It is the mode of thought of attachment to appearance. From rational and non-rational thought arises the mode of thought of distraction. In the mode of thought of distraction, there are also: the mode of thought of non-existence, the mode of thought of existence, as well as imputation, defamation, one, different, and the mode of thought of self.