Tibetan
་འབྱུང་བ་ཤེས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཅེ་ན། བསྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་བསམ་གྱི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང་། ཐོས་བསམ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་དེ་གཉི་ག་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་བཤད་པས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། གུས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་གཉིས་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་བ་དང་། མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བ་ཡིད་བྱེད་མི་འདོར་བར་བལྟའོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ནང་དུ་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ། དེའི་རོ་མི་མྱོང་བ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བར་བལྟའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེར་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི། གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་གོ་ རིམས་ངེས་ཚིག་བསྒོམ་པ། རབ་དབྱེ། བསྡུས་པ། མི་མཐུན་ཕྱོགས། ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ། གཅིག་ལ་གཅིག་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར། རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པར་བསྟན་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་མི་མོས་སྐྲག་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། དགེ་རྩ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་ལ་ཁ་ཅིག་མོས་ཀྱང་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་དང་། དོན་ལ་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་བྱང་སེམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ། ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ། ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་བར་གསུངས་ཏེ། མཚན་མར་ལྟ་བ་དང་། བཏགས་པར་སྐུར་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་རྟོག་ལ་སྐུར་བ། དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་འདེབས། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། བསྒྱུར་བའི་ལྟ་བ་སོགས་གསུངས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཀུན་བརྟགས་སོགས་ལ་དགོངས་ཚུལ་གསུངས། བྲི་དགོས་ཆེར་མེད། དགོངས་པ་བཞི། ལྡེམ་དགོངས་བཞི། ཆོས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མཁས་པ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གནས་ངན་ལན་འཇིག །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཏེ། ཆོས་དགའ་བ་ལ་དགའ་བ་ཐོབ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཚད་མེད་ཤེས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། ཆོས་སྐུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། གོང་མས་ཀྱང་གོང་མའི
Chinese
是由于了知生起之故。如何于诸法为法之智者耶？若不依赖于修习，唯以听闻思惟之行而安住于法，及不依赖于听闻思惟，唯以修习之行亦不安住于法，若依赖二者而安住于二者，则安住于法也。执持，念诵说是从听闻所生而观之。于三摩地之行及不执为满足，是从修习所生而观之。行者，恒常串习恒常修习，及恭敬行此二者是不舍瑜伽，及不颠倒行是不舍作意而观之。不执为满足者，是不舍于内作寂止，不体验其味，及从上而上修习寂止而观之。菩萨之藏极为广大者，谓于其中诸波罗蜜多之，数量与体性次第定义修习。差别，总摄。相违品。功德赞叹。一向决定显示之故。为何？显示广大深邃耶？谓一切种智自性广大深邃之故。其中某些有情不信怖畏者，是远离种性法性，及未生善根，及为恶友所摄持之故。某些虽信大乘然不决定生起者，是执持胜见，及于义如言而执著之故。以此为意而于法镜大经之法类中，菩萨如言。不如理而于法作种种分别者，说生起二十八恶见，谓于相作见，及于假立作诽谤之见，及于遍计作诽谤，于彼性空作诽谤。于周遍执持之见。转变之见等说。诸法皆无自性之义，于遍计等作意之理说。不必多写。四种密意。四种隐密意。于法为三摩地之智者。刹那刹那坏灭恶趣。远离种种想，获得于法之喜乐。法之显现未曾断绝，了知无量。无分别智慧之相普皆生起。成办圆满法身，及上者亦以上者。
English
It is because of knowing the arising. How is one a wise person in the Dharma with respect to all dharmas? If one does not rely on meditation, but only abides in the Dharma through the practice of hearing and thinking, and if one does not rely on hearing and thinking, but only abides in the Dharma through the practice of meditation, then one does not abide in the Dharma. If one relies on both and abides in both, then one abides in the Dharma. Holding, reciting is said to be seen as arising from hearing. Engaging in samadhi and not holding it as sufficient is seen as arising from meditation. The practice is: constantly being accustomed to constantly meditating, and respectfully engaging in these two is not abandoning yoga, and engaging without reversing is seen as not abandoning attention. Not holding it as sufficient is not abandoning making peace within, not experiencing its taste, and viewing it as engaging in peace from above and above. The bodhisattva's treasury is called extremely vast because in it, the perfections are: number and characteristics, order, definition, meditation. Differentiation, summary. Opposing factors. Praising qualities. It is because of showing certainty in one another. Why? Does it show vastness and profundity? It is because the nature of omniscience itself is vast and profound. Some sentient beings do not believe and are afraid because they are separated from the nature of their lineage, have not generated roots of virtue, and are held by evil friends. Some who believe in the Great Vehicle but do not necessarily arise are those who hold to superior views and are attached to the meaning as if it were the word. With this in mind, in the Dharma categories of the Great Dharma Mirror Sutra, the bodhisattva is like the word. Those who improperly discriminate the Dharma give rise to twenty-eight wrong views, namely, seeing signs, and the view of denigrating imputation, and denigrating imputation, denigrating that very emptiness. The view of pervasive holding. The view of transformation, etc., are spoken of. The meaning of all dharmas being without self-nature, the reasons for intending the imputed, etc., are spoken of. There is not much need to write. Four intentions. Four hidden intentions. A wise person in the Dharma is in samadhi. Moment by moment, bad states are destroyed. Separated from various perceptions, one obtains joy and delight in the Dharma. The appearance of the Dharma is never interrupted, knowing the immeasurable. The signs of non-conceptual wisdom arise everywhere. Accomplishing the complete Dharmakaya, and the higher also by the higher.
Tibetan
་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འཛིན། ཐེག་ ཆེན་དེ་མཆོད་པ་ཆེས་བསྔགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་མཆོད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་གསུམ་པའོ། །འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་གང་ཟག་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་བཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱོད་པ། ངེས་འབྱུང་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་སྒོས། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་སོགས། ཆ་མཉམ་སྤྱོད་པ་དྲུག་དང་། ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་བདུན།ངེས་འབྱུང་ཐེག་གསུམ་གྱི་གང་ཟག །ཉེར་བརྟེན་གྱིས་རབ་དབྱེ། ཚོགས་མ་བསགས། བསགས་ཡིན་མ་བསགས་ཡིན། ཚོགས་བསགས་གསུམ། སྦྱོར་བས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་སོགས། དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ། ཁམས་ཀྱིས། འདོད་ན་སྤྱོད་པའི་སོ་སྐྱེ་སློབ་མི་སློབ་གསུམ། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དེ་བཞིན་དགུའོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་བྱང་སེམས་དང་། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གང་ཟག་གོ་བཅས་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྤྱད་པས་དབྱེ་བས། མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན། ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ་ཅན། མཚན་མ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པ་ཅན། མཚན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་གང་ཟག་གོ། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ཞིང་རྒྱུན་རིང་བའི་གང་ཟག་དེ། རྣམ་རྟོག་གི་བར་དུ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆ་མཉམ་ཉོན་མོངས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཆུང་ བ་ཉོན་མོངས་བསྲབས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན། དབང་པོ་འབྲིང་། བདག་ཐར་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡིད་འབྱུང་བ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་རྣམ་གྲོལ་བའི་བསམ་པ་ཅན། བདག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་བསྐྱེད་པའམ། སྔོན་བསྐྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྔོན་མ་ཐོབ་པའམ་ཐོབ་པའམ། གང་ཡང་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས། བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་གནས་པའམ། ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཚོགས་མ་བསགས་པ་ནི། བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མོས་དད་ཆུང་བའི་གང་ཟག །ཐར་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆུང་ཞིང་། ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་འདིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་དུས་ངེས་པ་མེད་པའོ། །བསགས་པ་ཡིན་ལ་མ་བསགས་པ་ཡང་ཡིན་པ། མོས་དད་བར་མ། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་འབྲིང་། ཚེ་རབས་ངེས་པའི་དུས་ལྡན། བསགས་པ་མ
Chinese
执持资粮。何为大乘之供养最为殊胜，而声闻之供养则不然耶？乃为利益一切有情故。法之决择，即《摄论》第三品。得之决择，即补特伽罗与现观建立二者。初者，以行、出离等之差别分，如于贪欲而行等，平等而行六者，小烦恼七者，出离三乘之补特伽罗。以所依而善分别，未积聚资粮，已积聚与未积聚，已积聚资粮三者。以加行而信随行等，僧伽二十者。以界而欲界行之异生、学、非学三者，色界、无色界亦如是，共九者。色界行之菩萨，与欲界行之独觉，以及如来不可思议之补特伽罗等，共十二者。以行之差别分，信解行者，增上意乐行者，有相行者，无相行者，无功用之菩萨补特伽罗。何为于贪欲而行耶？谓贪欲之分重且久远之补特伽罗，乃至分别念之间亦如是。平等烦恼乃自性而住者。小烦恼乃烦恼轻微之自性而住者。独觉之乘者，谓独觉种姓，根器中等，为自解脱而发愿，厌离，离贪欲且具解脱之意乐者，欲自身现证菩提，缘念声闻之藏而随行于法，未生起或已生起决择分，果位未得或已得，无论如何，于无佛出世时，自身现证道已，如犀牛角般独自而住，或于众中，或于行持中，无论何者，得至苦之边际者。如是说。未积聚资粮者，就谛实而言，乃信解微弱之补特伽罗，解脱分相应微小，且于此生无有得果之定时者。已积聚且未积聚者，信解中等，解脱分相应中等，具足决定之生世者。已积聚者，乃信解增上者。解脱分相应广大，且于一生成办者。
English
Holding the accumulations. What is the offering of the Great Vehicle that is most praised, and why is the offering of the Hearers not like that? It is for the benefit and happiness of all sentient beings. The determination of the Dharma, namely, the third chapter of the Compendium. The determination of attainment is twofold: the individual and the establishment of realization. The former is divided by differences such as conduct and renunciation, such as conduct towards desire, etc., the six who conduct equally, the seven minor afflictions, the individuals of the three vehicles of renunciation. Differentiate well by dependence, those who have not accumulated merit, those who have accumulated and not accumulated, the three who have accumulated merit. By application, following with faith, etc., the twenty Sanghas. By realm, the three of the desire realm who conduct as ordinary beings, learners, and non-learners, and the same with the form and formless realms, making nine in total. The Bodhisattva who conducts in the form realm, and the Solitary Realizer who conducts in the desire realm, as well as the Inconceivable Individual of the Tathagata, making twelve in total. Divided by conduct, those who conduct with aspiration, those who conduct with higher intention, those who conduct with signs, those who conduct without signs, the individual of the Bodhisattva without effort. What is it to conduct with desire? It is the individual whose share of desire is heavy and long-lasting, and so it is even in the interval of conceptual thought. Equal afflictions are those that abide in their own nature. Minor afflictions are those that abide in the nature of lessened afflictions. The vehicle of the Solitary Conqueror is one who has the lineage of a Solitary Buddha, with middling faculties, who has made aspirations for his own liberation, who is averse, who is free from desire and has the intention of liberation, who desires to realize enlightenment himself, who follows the Dharma by focusing on the Hearer's canon, who has not generated or has generated the factors of ascertainment, who has not obtained or has obtained the fruit, whatever the case, in the absence of a Buddha's appearance, having realized the path himself, dwells alone like a rhinoceros horn, or in a gathering, or in conduct, whichever, attains the end of suffering. Thus it is said. One who has not accumulated merit is, in terms of truth, an individual with weak faith and aspiration, whose corresponding factors of liberation are small, and who has no fixed time for obtaining the fruit in this lifetime. One who has accumulated and not accumulated is one with middling faith and aspiration, whose corresponding factors of liberation are middling, and who possesses a fixed lifetime. One who has accumulated is one with increased faith and aspiration. The corresponding factors of liberation are vast, and who accomplishes it in one lifetime.