Tibetan
ཡི་གེས་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མྱོ༷ང་བ་ནི་དེ་ལྟར་གོམས་པས་མཐོང་ལམ་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་མྱོང་བའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གནས་གྱུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པས། ལམ་བདེན་རྣམས་འཇོག་གོ། འདི་ལྟར་འདི་བཞི་ལམ་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་ཡང་ཡང་གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པས་སོ། །མཐོང་བསྒོམ་ལམ་གཞུང་བསྡུར། ཚང་འདུག །དྲན་ཉེ། ཐེག་ཆེན་ལམ། སྐབས་དང་བསྡུར། ལེགས་ཚང་། དྲན་ཉེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་འདུན་པ། ཉེ་ཉོན་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས། ཉེ་ཉོན་བྱིང་རྒོད་གཉེན་པོར་རྩོལ་བ། ཉེ་ཉོན་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་སྤྲོ་བ། ཉེ་ཉོན་ གནོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་གཉེན་པོར་མཐུན་པ་དང་། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆོག་འཛིན་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིར་ནུར་བ་མེད་པ་དང་། གདམས་ངག་བརྗོད་པའི་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་མ་དྲན་པ་དང་། ལྟུང་བ་ཡིད་ལ་གཅག་པ་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། བརྩོན་པ་འདོར་བའི་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་བག་ཡོད་པའོ། །བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་སོགས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡང་ཡོད། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཤེས་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དང་། འདས་པ་ཞུགས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་བག་ཉལ་ཡོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཇིག་འདས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་མི་རྟག་པའི་དོན་མངོན་དུ་མཐོང་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒོ་ནས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བདེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ངེས་པའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ནི་མདོའི་སྡེ་དང་སོགས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བཤད། སྤྱིར་ཚང་བྲི་དགོས་ཆེར་མེད། མདོ་དེ་དག་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི། དམིགས་པ་དང་བཅས། རྣམ་ པ་དང་བཅས། གནས་ད
Chinese
文字所诠是安立。分别者，如以世间智安立入于法现观，即是分别。体验者，如是串习故，于见道中各自亲身体验。圆满者，于彼之后，以修道转依圆满而获得，是为究竟。获得究竟者，彼之后得智，安立道谛。如是此四者是道之轮，乃是再三依于他者而趣入故。见修道之正文对照，齐全。忆念近。大乘道。与时机对照，甚佳齐全。忆念亲近修习者：不作意为对治近烦恼之对治，欲求；近烦恼懈怠之对治为精进；近烦恼沉掉之对治为勤奋；近烦恼沮丧之对治为欢喜；近烦恼 因损害而厌倦之对治为随顺；少分满足执着近烦恼之对治为无退转；陈说教诫近烦恼之对治为不忘失；忆念堕罪为对治近烦恼之对治为正知；舍弃精进之近烦恼之对治为谨慎。于四谛中，无常等十六行相者：有世间者，亦有出世间者。彼二者之差别者：于所知境，世间者未善趣入，未证如是性；出世间者已趣入；有染污习气者，与无染污者；有显说戏论分别者，与无分别者。故当知彼等之差别。趣入于世出世间之行相时，现见无常之义，然非以分别之门而见称为无常性。如无常性之义，其余亦当如是随顺配合。谛实决定者，即是摄集一切之决定。何为法之决定耶？法者，谓经部等十二分教。总而言之，不必详述。彼等经部是闻思修之心心所之行境。心心所者，具有所缘，具有形 相，住处
English
What is indicated by words is the establishment. Discrimination is like establishing entering into the direct realization of the Dharma with worldly knowledge, it is discrimination. Experiencing is personally experiencing it in the path of seeing through such familiarity. Perfection is that after that, the transformation of the basis through the path of cultivation is perfected and attained, which is the ultimate. The subsequent wisdom of those who have attained the ultimate establishes the truth of the path. Thus, these four are the wheel of the path, because they repeatedly rely on others and enter. Compare the main texts of the path of seeing and cultivation, complete. Mindfulness nearby. Mahayana path. Compared with the occasion, it is very good and complete. Mindfulness and close cultivation are: non-attention is the antidote to near afflictions, desire; diligence is the antidote to near afflictions laziness; diligence is the antidote to near afflictions sinking and excitement; joy is the antidote to near afflictions discouragement; near afflictions The antidote to being weary of harm is compliance; the antidote to clinging to near afflictions with a little satisfaction is non-retrogression; the antidote to near afflictions of stating teachings is non-forgetfulness; remembering transgressions is the antidote to near afflictions, the antidote is correct knowledge; the antidote to near afflictions of abandoning diligence is caution. Among the four truths, the sixteen aspects such as impermanence are: there are worldly ones, and there are also transcendental ones. The difference between the two is: in the realm of knowable objects, the worldly ones have not entered well, and have not realized suchness; the transcendental ones have entered; those with defiled habits, and those without defilement; those with explicit elaboration and discrimination, and those without discrimination. Therefore, one should know the differences between them. When entering the aspects of the worldly and transcendental, one directly sees the meaning of impermanence, but it is not seen through the door of discrimination as being called impermanence. Like the meaning of impermanence, the rest should also be adapted and matched accordingly. The determination of truth is the determination of collecting everything. What is the determination of Dharma? Dharma is the twelve divisions of teachings such as the Sutra Pitaka. In general, there is no need to elaborate. These Sutra Pitakas are the objects of the mind and mental factors of hearing, thinking, and meditating. The mind and mental factors have objects, have form, and dwell