Tibetan
་འགགས་མ་ཐག་སྐྱེ་སྲིད་གྲུབ་པ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་དུ་འཆི་འཕོ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །བར་དོའི་སྲིད་པ་ན་གནས་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་གནས་ལ་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་འགག་ཅིང་ནུར་ནུར་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཀུན་གཞིའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན། སྐྱེ་ གནས་བཞི་པོ། སྒོ་ང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་དབང་པོ་རྣམས་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་སོ་ཟག་བཅས་ཀྱིའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲེད་པ་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་དུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཙོ་བོར་བསྟན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཅི་ཞེ་ན། ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཐོབ་པ་སྲེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་ཚོར་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཐོབ་པ་ལ་འབྲལ་བར་སྲེད་ཅིང་། མ་ཐོབ་པ་ལ་མི་འཕྲད་པར་སྲེད། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལམ། ཚོར་བདེ་ལ། ཐོབ་པ་མི་འབྲལ་བར་སྲེད། མ་ཐོབ་པ་འཕྲད་པར་སྲེད། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། གཏི་མུག་གི་སྲེད་པ་སྟེ། དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྟེ། དེ་ལ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་སྒོ་ནས་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདས་པ་ལ་བལྟས་པའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ། ད་ལྟ་བ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ། མ་འོངས་པ་ལ་མངོན་པར་ དགའ་བའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདོད་པ་དང་སྲིད་པ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཚོལ་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་ཅིང་། ལོག་པའི་ཚངས་སྤྱོད་ཚོལ་བས་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བར་དེར་འཁོར་རོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་སྲེད་པ་ནི་རྟག་ཆ
Chinese
剛一斷絕，來世便成立，如秤杆之高低般死歿並連接。處於中陰身之有情，對來生之處生起貪著，而除此之外的煩惱，如瞋恨與我慢等，則成為助緣。伴隨著貪著，中陰身之有情斷滅，與黏糊糊的識一同生起，那便是異熟的阿賴耶識。在那之後，如緣起中所說，四生，即卵生、胎生、濕生、化生，諸根便會顯現成就。何為集諦之諦實？即煩惱，以及因煩惱所生的業，是有漏的。若如此，佛陀如何開示說渴愛即是集諦呢？這是主要開示。世尊主要開示渴愛是因為它遍及一切。何謂遍及一切？即遍及已得與未得之境的一切事物，渴愛已得之物，對已得感到歡喜，並且遍及三苦與三受的一切狀態。對於苦苦，渴愛已得之物而欲求分離，未得之物而欲求不遇。對於壞苦，或樂受，渴愛已得之物而不欲分離，未得之物而欲求相遇。對於行苦與捨受之狀態，則是愚癡之渴愛，因為那是煩惱的處所，並且由捨受所區分。特別是阿賴耶識，乃是行苦之狀態，應知於此因對自我的愚昧而生起渴愛。遍及一切三時，以觀過去之相而隨行，對現在則以強烈執著而隨行，對未來則以顯著的歡喜之相而隨行。遍及一切欲界、色界、無色界之界，以及遍及一切感受，因欲求與有，尋求色與無色，而在三界中受苦，並因尋求邪梵行，而無法從輪迴中解脫，於其中流轉。生起與毀滅之渴愛則是常
English
As soon as it ceases, the existence of the next life is established, dying and connecting like the high and low of a balance. The being abiding in the intermediate state generates desire for the place of birth, and other afflictions such as hatred and pride become conditions. Accompanied by desire, the existence of the intermediate state ceases, and a sticky consciousness arises, which is the alaya consciousness of maturation. After that, as it is said in dependent origination, the four modes of birth, namely, egg-born, womb-born, moisture-born, and miraculously born, the faculties become manifest and accomplished. What is the truth of the origin of suffering? It is affliction, and the karma arising from the power of affliction, which is contaminated. If so, how did the Buddha teach that craving itself is the origin? This is the main teaching. The Blessed One mainly taught craving because it goes everywhere. What does it mean to go everywhere? It means going to all things of objects obtained and not obtained, craving for what is obtained, rejoicing in what is obtained, and going to all states of the three sufferings and the three feelings. For the suffering of suffering, craving desires separation from what has been obtained, and desires not to encounter what has not been obtained. For the suffering of change, or pleasant feeling, craving desires not to be separated from what has been obtained, and desires to encounter what has not been obtained. For the state of the suffering of conditioning and equanimity, there is the craving of ignorance, because it is the place of affliction and is distinguished by equanimity. In particular, the alaya consciousness is the state of the suffering of conditioning itself, and it should be known that craving arises from ignorance of self. It goes to all three times, following with the aspect of looking at the past, following with strong attachment to the present, and following with the aspect of manifest joy to the future. It goes to all the realms of desire, form, and formlessness, and it goes to all feelings, suffering in the three realms by seeking desire and existence, form and formlessness, and by seeking wrong conduct, one is not liberated from samsara, but revolves in it. The craving for arising and ceasing is constant.
Tibetan
ད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཉོན་མོངས་གང་ཞེ་ན། གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། འབྱུང་བ་དང་། དམིགས་པ་དང་། མཚུངས་པ་ལྡན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་པ་དང་། ཁམས་དང་། རིས་དང་། སྤོང་བས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་བལྟའོ། །གྲངས་ནི་དྲུག་གམ་བཅུའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། རབ་ཏུ་མ་ཞི་པའོ། །དེ་ཡང་དྲུག་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་དང་། རྒོད་པས་དང་། རྨུགས་པས་དང་། བག་མེད་པས་དང་། འཛེམ་པ་མེད་པས་མ་ཞི་བའོ། །འབྱུང་བ་ནི། བག་ཉལ་མ་སྤངས་པ་སོགས་གསུམ་མོ། །ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སོ། །མ་རིག་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་གྱིས་གོང་མར་དམིགས། དེ་མིན་གཞན་གྱིས་མི་དམིགས། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པས་འོག་མར་མི་དམིགས། འགོག་ལམ་དམིགས་པ་ནི། དེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། དངོས་སུ་དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་མེད་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི། ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི། གཞི་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཉོན་མོངས་བཅུ་ཆར་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཞིའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་གཞིའི་གནས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །མཚུངས་ལྡན་ནི་མཁས་འཇུག་བསྡུར། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཀུན་སྦྱོར་ནས། ནགས་སྦྱོར་བར། མཁས་འཇུག་བསྡུར་རོ། །ལས་གང་ཞེ་ན། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སུ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཡང་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པའི་ལས་མིག་སོགས་གཟུགས་སོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། བྱེད་པའི་ལས་ས་སོགས་ཀྱིས་རྟེན་པར་བྱེད་པའམ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དང་། བསམ་པ་སྔོན་འགྲོ་བ་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་བའི་ལས་དང་། མགར་བས་གསེར་ལ་རྒྱན་སོགས་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་བསྒྱུར་བའི་ལས་དང་། ལམ་ལས་མྱང་འདས་ལྟ་བུ་འཐོབ་པའི་ལས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྩོལ་བའི་ལས་སུ་འདོད་དོ། །སེམས་པའི་ལས་ནི། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། བསོད་ནམས། བསོད་མིན། མི་གཡོ་བའོ། །བསམ་པའི་ལས། ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས། དགེ་མི་དགེའོ། །མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྟེ་སོགས་བསྡུར། སེམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མི་འདོད་བཞིན་འདི་གྱིས་ཞེས་བསྒོ་བ་སེམས་པ་ལས་གྱུར་པ་མི་དགེ་སྤྱོད་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་གྱི
Chinese
因为具有现在的相，所以在一切相中行。烦恼是什么呢？是数量、体性、生起、所缘、相应、名目、邪行、界、部、断除，也视为烦恼。数量是六或十。体性是不寂静。那也是六种，由散乱而不寂静，由颠倒，由掉举，由昏沉，由放逸，由无惭而不寂静。生起是未断除随眠等三种。烦恼的所依也是所缘。一切烦恼也缘一切烦恼。无明、见、疑三者缘上。其他不缘。上面的烦恼不缘下面的。灭道所缘是，仅由它完全分别，不是真实缘那些。无所依而缘的烦恼是，与见相应。除此以外的是，缘具有所依的。一切十种烦恼也是，痛苦和集的原因，那二者也是那些的所依处。因此称为原因和所依处的颠倒分别。相应是精通、进入、比较。烦恼的名目是，从结缚到，林结缚，精通、进入、比较。业是什么呢？心之业和，思之业简略归纳为二。又是五种，所缘之业如眼等看色等，作者之业如地等作为依靠，或者如色是色存在那样的体性，思为先导的身语的勤作之业，如铁匠对金子做装饰等那样的转变之业，如从道获得涅槃那样的获得之业。此处认为是勤作之业。心之业是，心现前造作是意的业，福德，非福德，不动摇。思之业，身的业和，语的业和，意的业，善与非善。非善业的十种道等比较。心所生的业是什么呢？他人不希望，却命令做这个，心所生的非善行等，他人
English
Because it possesses the present aspect, it goes in all aspects. What are afflictions? They are number, nature, arising, object, association, names, wrong conduct, realm, category, and abandonment, which are also regarded as afflictions. The number is six or ten. The nature is non-peacefulness. That is also sixfold: non-peacefulness due to distraction, due to inversion, due to excitement, due to dullness, due to carelessness, and due to shamelessness. Arising is the three, such as not abandoning latent predispositions. The basis of afflictions is also the object. All afflictions also take all afflictions as their object. Ignorance, view, and doubt, the three, take the higher as their object. Others do not take it as their object. Higher afflictions do not take the lower as their object. The object of cessation and path is merely that it completely distinguishes them; it is not actually taking those as their object. Afflictions that take as their object that which has no basis are those that are associated with view. Other than that, they take as their object that which has a basis. All ten afflictions are also the cause of suffering and origin, and those two are also the place of basis for those. Therefore, they are called the reversed discriminations of cause and place of basis. Association is proficiency, entry, comparison. The names of afflictions are from fetters to forest fetters, proficiency, entry, comparison. What is karma? It is briefly summarized as two: karma of intention and karma of thought. Again, there are five: karma of object, such as the eyes looking at forms, etc.; karma of action, such as the earth acting as a support, or the nature of form being what it is; karma of physical and verbal effort, with thought as the precursor; karma of transformation, such as a blacksmith making ornaments on gold; and karma of attainment, such as attaining nirvana from the path. Here, it is considered karma of effort. Karma of intention is the karma of mind, which is the mind actively constructing, and is meritorious, non-meritorious, and unwavering. Karma of thought is karma of body, karma of speech, and karma of mind, which are virtuous and non-virtuous. Compare the ten paths of non-virtuous karma, etc. What is the karma that arises from intention? It is ordering someone to do something that they do not want to do, such as non-virtuous conduct arising from intention, and others.