Tibetan
ཚན་ཉིད། སྐད་ཅིག་ལས་མི་གནས་པ་དང་། རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐོག་མེད་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། ནད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ན་རྒ་འཆི་སོགས་དང་། སེམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་གཡེང་བ་དང་མཉམ་བཞག་བདེ་སྡུག་སོགས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་རྒུད་པའི་མཚན་ཉིད་འབྱོར་མཐའ་དང་། སྣོད་མེ་ཆུ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་དང་གང་འཆགས་པའི་བསྐལ་བཤད་མཚན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་དང་ལས་དང་། བསོད་ནམས་ཟད་པས་མཐོ་རིས་སོགས་ནས་འཆི་འཕོའོ། །ཚེ་ཟད་པ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པའོ། །བསོད་ནམས་ཟད་པ་དུས་མིན་འཆི་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྙོམས་འཇུག་གི་རོ་མྱོང་བས་བསོད་ནམས་ཟད་དེ་དུས་ལ་མ་བབ་ཀྱང་འཆིའོ། །ལས་ཟད་པ་ནི། དེར་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། སྔོན་གྱི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། མི་རྟག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བའི་ཆར་ གཏོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འཇིག་ཆར་གཏོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་སོ། །གཉིས་ཀའི་ཆར་གཏོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་དང་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་འདི་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་འཇིག་དང་འབྲེལ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་མངོན་པར་དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ཡིན་ཡང་གསུམ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྡུས་ན་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདིར་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །གང་ན་ཅི་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ། རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་པ་དང་། མི་འགྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་དང་བདག་དང་བདག་གི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་དེས་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལ་ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པར་ཡང་དག་པ
Chinese
定义：无常的定义是刹那不住；常的定义是从无始以来常不断绝；病的定义是老病死等；心识种种显现的定义是生住异灭、散乱和寂止、乐苦等；受用圆满衰败的定义是盛衰；器世界被火水风摧毁以及安立的劫的阐述是定义。众生寿命、业、福德穷尽而从天界等处死亡、转移。寿命穷尽是死亡的时候到来。福德穷尽是非时而死，比如享受等持的滋味而福德穷尽，即使时候未到也死亡。业穷尽是：在那里出生后所感受的，以及以前的次数在其他地方感受的业全部穷尽。为何无常被称为痛苦呢？因为无常属于生和灭两种，依靠属于生的无常，就能彻底了解痛苦的痛苦本身。依靠属于灭的无常，就能了解变异的痛苦。依靠属于两者的，就能彻底了解行苦。考虑到行无常和变异，无论感受到什么，这在这里都被称为痛苦。与生灭相关的行蕴等显现生等八苦，因此称为痛苦。虽然是八苦，但如果归纳为三种变异的痛苦，就会变成六种。空性的定义是：在什么上没有什么，那就是真实地看到它空了。这里剩余的是什么呢？就是“这在这里有”，像这样如实地了解，这就是进入空性的真实见解，是不颠倒的。哪里没有什么呢？在蕴、界、处中，没有常、稳固、恒常、不变的法性，以及我和我所。因此，它们是空性的。那上面剩余的是什么呢？就是无我。因此，我没有，但无我是有的，要这样理解空性。考虑到这一点，薄伽梵说：有是真实地有，
English
Definition: The definition of impermanence is not abiding for even a moment; the definition of permanence is the continuous and uninterrupted flow from beginningless time; the definition of illness, etc., is old age, sickness, death, etc.; the definition of the various manifestations of mind is arising, abiding, changing, ceasing, distraction and equipoise, pleasure and pain, etc.; the definition of the abundance and decline of enjoyment is prosperity and ruin; the explanation of the kalpas of the destruction of the vessel by fire, water, and wind, and the establishment of what is to be established, is the definition. Sentient beings die and transmigrate from the heavens, etc., due to the exhaustion of life, karma, and merit. The exhaustion of life is the arrival of the time of death. The exhaustion of merit is untimely death, such as the exhaustion of merit by experiencing the taste of meditative absorption, and death even before the time has come. The exhaustion of karma is: the complete exhaustion of the karma to be experienced after being born there, and the karma to be experienced elsewhere for previous times. Why is impermanence called suffering? Because impermanence belongs to both arising and ceasing, and by relying on the impermanence that belongs to arising, one can thoroughly understand the suffering of suffering itself. By relying on the impermanence that belongs to ceasing, one can understand the suffering of change. By relying on what belongs to both, one can thoroughly understand the suffering of conditioning. Considering the impermanence and change of conditioning, whatever is felt is called suffering here. The aggregates, etc., associated with arising and ceasing manifest the eight sufferings of birth, etc., therefore it is called suffering. Although there are eight sufferings, if they are summarized into three sufferings of change, they become six. The definition of emptiness is: that which is without something, that is truly seen as empty of it. What remains here? It is "this is here," and knowing this as it is, this is the true view of entering into emptiness, which is not inverted. Where is there nothing? In the aggregates, elements, and sources, there is no permanent, stable, constant, unchanging nature, nor self or what belongs to self. Therefore, they are empty of them. What remains on top of that? It is the absence of self. Therefore, there is no self, but there is selflessness, and emptiness should be understood in this way. Considering this, the Bhagavan said: existence is truly existence,
Tibetan
་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །མེད་པ་ཡང་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་བཞིན་ རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟའོ། །གཉིས་པ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། གསུམ་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟའོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཕུང་སོགས་རྣམས་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ང་ཡི་བ་མེད་དོ། །འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱིའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་ངོ་བོ་འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་དང་། རང་ལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་བཀག་གོ། སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ དེའི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་བལྟ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་ལུས་ཟིན་པ་དང་། སེམས་དང་བཅས་པས་ལུས་གྲུབ་བདེ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན་ལུས་རུལ་པ་དང་། ཆགས་སོགས་བདེ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་འགྱུར་ན་ལུས་དེ་འགྱུར་བ་དང་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཐོབ་པའི་མོས་པ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལུས་དང་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་བོ། །ཡང་གཟུགས་གང་ཡང་མཐར་འགྱུར་བར་དམིགས་པ་དང་། དང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་དང་།
Chinese
如实了知。 不存在也如实了知不存在。 如是说。 还有三种空性：自性空性，如是不存在的空性，和自性空性。 第一，应观察遍计所执的自性。 第二，应观察依他的自性。 第三，应观察圆成实的自性。 无我的体性是：说有我者所假立的我的体性，蕴、界、处都远离我的体性。 蕴等都是以我的体性而无我。 佛陀即是考虑到此而说一切法皆无我。 如是说。 还有，这一切都不是我的。 这不是我。 这不是我的自性，就是这样。 应以正确的智慧如实观察。 如是说，这说的是什么意思呢？ 外面的事物不是我的。 里面的自性不是我。 这不是我的自性，考虑到此而如是说。 这样，对于外面的事物遮止了我的相状，对于自身则遮止了我与我的相状。 刹那的体性就是无常。 如是说，那是怎么样的呢？ 就像心和心所不是刹那一样， 也应将它的对境色法视为刹那。 如果心没有抓住身体，或者没有心就无法形成身体，如果不是一体，身体就会腐烂。 如果贪等乐等使心变化，身体也会变化，具有感官的身体是心的住所。 一切内外色法都是由心所生，并且由于获得心的力量，心可以按照自己的意愿来控制色法。 这样，既然心是刹那的，那么与它相关的身体和色法也同样是刹那的。 还有，无论什么色法，最终都会坏灭，并且从一开始产生，也不依赖其他因缘，而是自然而然地自行坏灭，因此也应将色法视为刹那。 无论什么色法，所有这些都是四大，和
English
Knows thoroughly as it is. Also knows thoroughly as it is that non-existence is non-existent. Thus it is said. Furthermore, there are three aspects of emptiness: emptiness of intrinsic nature, similarly, emptiness of non-existence, and emptiness of self-nature. First, one should observe the apprehended nature of the completely imputed. Second, the nature of other-powered, and third, the nature of thoroughly established should be observed. The characteristic of selflessness is that the aggregates, elements, and sense-sources are devoid of the characteristic of self, by the characteristic of self imputed by those who speak of self. The aggregates and so forth are selfless by the characteristic of self. Considering this, the Buddha said that all phenomena are selfless. Thus it is said. Furthermore, all these are not mine. This is not me. This is not my self, it is just like this. One should observe with correct wisdom, correctly as it is. What is the meaning of this statement? These external objects are not mine. This inner essence is not me. This is not my self, considering this, it was said in this way. Thus, for external objects, the aspect of 'mine' is negated, and for oneself, the aspects of 'self' and 'mine' are negated. The characteristic of an instant is impermanence itself. How is that, as it is said? Just as mind and mental factors are not momentary, so too, its object, form, should be regarded as momentary. If the mind does not grasp the body, or if the body cannot be formed without the mind, if they are not one, the body will decay. If attachment and pleasure change the mind, the body will also change, and the body with the senses is the abode of the mind. All internal and external forms arise from the power of the mind, and because of obtaining the power of the mind, the mind can control form according to its own desire. Thus, since the mind is momentary, the body and form associated with it are also established as momentary. Furthermore, whatever form is ultimately seen to decay, and even from the beginning of its arising, it does not depend on other conditions, but naturally disintegrates on its own, therefore form should also be regarded as momentary. Whatever form there is, all of it is the four great elements, and