Tibetan
མ་ཤེས་ཏེ་དྲུག་པོ་དེ། གང་རུང་གཅིག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སོ། །མཚུངས་ལྡན་ཀུན་འགྲོ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཡིད་ཉོན་ཡིད་དང་ཉོན་མོངས་ བཞི་པོ་རྟག་ཏུ་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་སོ། །རེས་འགའ་མཚུངས་ལྡན་ནི། སེམས་དང་སོགས་དགེ་བ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚུངས་ལྡན་ནི། །བདེ་ཚོར་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་སྡུག་མིན་པའི་གནས་སྐབས་དེར་མཚུངས་ལྡན་ནོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཚུངས་ལྡན་ནི། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པའི་དུས་ནའོ། །རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚུངས་ལྡན། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་འོ། །ཕྱིར་བལྟས་མཚུངས་ལྡན་ཕལ་ཆེར་ཞེས་ཐོས་སོགས་མ་གཏོགས་པའི་འདོད་ཁམས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་། ནང་བལྟས་མཉམ་བཞག་ས་བའི་དེ་ཁ་ཅིག་མ་གཏོགས་པའོ། །སྔར་འདྲེས་པའི་མཚུངས་ལྡན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་། སློབ་མི་སློབ་ལས་ཀྱང་གཅིག་གོ། ཞེས་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་། མི་དགེ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ཇི་རིགས་པར་རོ། །མ་འདྲེས་པའི་མཚུངས་ལྡན་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་། དེའི་འོག་མ་ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་རྣམས་དང་། འདས་པའི་རྗེས་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་འོ། །མཚུངས་ལྡན་ལ་མཁས་པས་སེམས་ལ་ཚོར་སོགས་དང་། ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚུངས་པར་ལྡན་མི་ལྡན་ཤེས། དེས་བདག་ཚོར་བར་བྱེད། འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད། སེམས་པར་བྱེད། དྲན་པར་བྱེད། ཉོན་མོངས་པར་བྱེད། རྣམ་བྱང་བྱེད་ཅེས། མངོན་ཞེན་སྤངས་ པས་བདག་མེད་ལ་འཇུག་གོ། ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས། དགེ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་སྙེད་ཐོབ་ལྡན་པ་གདབ་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི། ས་བོན་དང་ལྡན་པ། དབང་དང་ལྡན་པ།ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ས་བོན་ནི། འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བའི། ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ། འདོད་ཉོན་དང་མི་ལྡན། ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀུན་དང་སྐྱེས་དགེའི་ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པ། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དང་མི་ལྡན། ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་རང་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བྲལ་གྱིས་དེའི་ཉོན་མོངས་དང་མི་ལྡན་ལ་ས་བོན་ནམ་བག་ཉལ་མ་བཅོམ་པས་མི་ལྡན་པའང་མིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཆགས་བྲལ་ཐོབ་པས་ནི། གང་སྒོམ་སྤང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སྤང་བ་དེའི་ས་བོན་མི་ལྡན། གང་གི་གཉེན་པོ་མ་བྱུང་བ་དེ་ལྡན་ནོ། །དབང་དང་ལྡན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་གོམས་པར་མ་བྱས་པས། ས་བོན་མ་བརྟས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་དང་། འདས་པའི་བསམ་གཏན་རྣམ་ཐར། ཏིང་འཛིན་སྙོམས་འཇུག་སོགས་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ལས། ཁ་ཅིག་ནི། བཟོ་གནས་དང་སྤྲུལ་སེམས་ སོགས། དབང་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལས། དགེ་མི་དགེ། ལུང་བསྟན་མ་བསྟན་ལ་ཡང་རུང་། ཆོས་གང་དང་གང་མངོན་གྱུར་དེ་ཉིད། ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །དགེ་རྩ་ཆད་པ་ནི། དགེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ལྡན་པས་ལྡན་པ་དང་། དགེ་རྩ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཀུན་ཉོན་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པའི་མྱ་ངན་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། འདོད་སྲིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཐར་བའི་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ཐར་བའི་རྒྱུ་དང་གཏན་མི་ལྡན་པའོ། །ལྡན་པ་ལ་མཁས་པས། ཕན་ཡོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་ཤེས་ནས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་ཚོགས་དང་། རྒུད་པ་གང་ལ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཆགས་སྡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། བདེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ། ཆོས་རྣམས་པར་ངེས་པ། འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ། འབེལ་བའི་ཡང་དག་པའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །དང་པོ། བདེན་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ནི། གང་སྐྱེ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། གང་དུ་སྐྱེས་བའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་དམྱལ་བ་སོགས། ཁམས་གསུམ་མིང་ཡོད། གནས་མང་པོ་བཤད་དེ། གོ་སླ་བྲི་རྒྱུ་མེད། སྡུག་བདེན་གྱི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བདག་གི་དུས་རྟག་ཏུ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་འདུ་བྱེད་སྐྱེས་པ་དང་། འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གཞན་དུ་དང་། འབྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཉེ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པས་ནོན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་འབྱུང་བ་རྒྱུས་འབྲེལ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་གི་མ
Chinese
因为不了解这六者，任何一个不存在都不会产生，所以是所有心中都存在的。相应的遍行是具有烦恼的。意烦恼是意和四种烦恼总是相应的。偶尔相应的是心等善法、贪等烦恼和近烦恼。状态上的相应是与乐受相应。痛苦和非乐非苦的状态也是如此相应。持续不断的相应是在身心并存的时候。持续断绝的相应是被无心定的等持所阻断的。外视相应大多是除了听等之外的欲界的心和心所。内视是除了少数等持地之外。先前混合的相应是凡夫的心和心所，以及有学和无学的心和心所也是一样的。也就是说，世间善法、不善法和无记法等，各自如是。不混合的相应是出世间的心和心所的第一个刹那，以及其后的第二个刹那，以及过去的后得。精通相应的人，对于心上的感受等，以及杂染清净的诸法是否相应了知。因此能感受到我，能认知，能思，能忆，能烦恼，能清净。舍弃了显现的执着，就能进入无我。什么是具有呢？从体性上说，善等诸法的增减、获得，具有如先前所说。分类是：具有种子，具有能力，具有遍生。种子是：生于欲界，具有欲界的烦恼，以及色界和无色界的烦恼，以及生得的善法。具有种子就是具有。生于色界，不具有欲界的烦恼，具有种子。具有色界和无色界的所有烦恼以及生得的善的种子。生于无色界，不具有欲界和色界的烦恼，具有种子。具有无色界的烦恼以及自身生得的善的种子，这就是具有。
English
Because of not understanding these six, none of them can arise without the presence of one, so they are present in all minds. The corresponding pervasive is with afflictions. The mind affliction is that mind and the four afflictions are always corresponding. Occasionally corresponding are mind and so on, virtuous dharmas, attachment and so on, afflictions and near afflictions. The corresponding state is with the corresponding feeling of pleasure. Suffering and the state of neither pleasure nor pain are also corresponding. The continuous corresponding is at the time of body and mind together. The continuously interrupted corresponding is interrupted by the samadhi of mindless absorption. The external corresponding is mostly the mind and mental factors of the desire realm except for hearing and so on. The internal view is except for some of the samadhi grounds. The previously mixed corresponding are the mind and mental factors of ordinary beings, and the mind and mental factors of learners and non-learners are also the same. That is to say, worldly virtues, non-virtues, and neutral dharmas, each as appropriate. The unmixed corresponding are the first moment of the mind and mental factors of the transcendent, and the second moment after that, and the subsequent attainment of the past. Those who are proficient in correspondence know whether the feelings and so on in the mind, and the defiled and purified dharmas are corresponding or not. Therefore, one can feel oneself, can perceive, can think, can remember, can be afflicted, can be purified. By abandoning the attachment to manifestation, one can enter into non-self. What is it to possess? In terms of nature, the increase and decrease of virtues and other dharmas, attainment, possession, and planting are as before. The divisions are: possessing seeds, possessing power, and possessing pervasive arising. Seeds are: born in the desire realm, possessing the afflictions of the desire realm, and the afflictions of the form and formless realms, and the innate virtues. Possessing seeds is possessing. Born in the form realm, not possessing the afflictions of the desire realm, possessing seeds. Possessing all the afflictions of the form and formless realms and the seeds of innate virtue. Born in the formless realm, not possessing the afflictions of the desire and form realms, possessing seeds. Possessing the afflictions of the formless realm and the seeds of one's own innate virtue, this is possessing.
Chinese
哦！对于已脱离世间贪欲者，他们不具有世间的烦恼，但也不能说他们不具有种子或习气。通过获得断除三界贪欲的对治法，凡是修习断除上、中、下三种烦恼者，他们不具有这些烦恼的种子；凡是没有生起对治法者，则具有这些烦恼的种子。具有能力是指：对于世间的善行，如布施、闻法等，虽然有这些善行的种子，但由于没有串习，种子没有增长，因此无法显现。以及过去的禅定、解脱、等持、入定等，以及无记法。其中一些人，如工巧技艺和化身等，是由于具有能力而具有的。具有生起是指：从蕴、界、处等中，无论是善、不善，还是有记、无记，任何显现的法，都是由于具有生起而具有的。断绝善根是指：具有善法种子的，就说是具有善根；也可以说是不具有善根。与一切烦恼永远相伴，不入涅槃的法，应当认为是具有贪欲和存在的众生所具有的，因为他们没有解脱的因，所以永远不具有解脱的因。精通具有的利益是：通过了解诸法的兴衰，对于世间的圆满和衰败，都能确定地认识到，从而舍弃贪嗔。这是从总集中提取的定义，是第一部分。什么是决择呢？即：真谛的决择、诸法的决择、获得的决择、以及可靠的真实语的决择。第一，是四圣谛。痛苦的真谛是：凡是众生出生的世界，以及出生的处所，器世间和有情世间二者都应认知为痛苦的真谛。众生的出生，如地狱等，有三界之名。处所讲述了很多，容易理解，无需赘述。痛苦真谛的无常之相是：凡是没有的相，即在蕴、界、处中，我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：我）的常时不存在。以及坏灭之相，即行蕴生起。以及变异之相，即变成其他。以及分离之相，即刹那不住。以及逼迫之相，即被无常所逼迫。以及法性之相，即无常本身是生起的原因。以及刹那的
English
Oh! For those who have detached from worldly desires, they do not possess worldly afflictions, but it cannot be said that they do not possess seeds or latent tendencies. By obtaining the antidote to sever the desire for the three realms, those who practice severing the three types of afflictions—superior, middling, and inferior—do not possess the seeds of these afflictions; those who have not generated the antidote possess the seeds of these afflictions. Having power means: for worldly virtues, such as generosity, hearing the Dharma, etc., although there are seeds of these virtues, they cannot be manifested because they have not been cultivated and the seeds have not grown. And past meditations, liberations, samādhis, absorptions, etc., and unspecified dharmas. Some, such as craftsmanship and emanations, etc., are possessed because of having power. Having origination means: from the aggregates, elements, and sense bases, whether virtuous, non-virtuous, specified, or unspecified, whatever dharma manifests, it is possessed because of having origination. Severing the root of virtue means: possessing the seeds of virtuous dharmas is said to be possessing the root of virtue; it can also be said to be not possessing the root of virtue. Being forever associated with all afflictions, the dharma of not entering nirvāṇa, should be considered as possessed by beings with desire and existence, because they do not have the cause of liberation, so they never possess the cause of liberation. The benefit of being skilled in possession is: by understanding the rise and fall of dharmas, one can definitely recognize the perfection and decline of the world, thereby abandoning attachment and aversion. This is the definition extracted from the collection, and it is the first part. What is ascertainment? It is the ascertainment of truth, the ascertainment of dharmas, the ascertainment of attainment, and the ascertainment of reliable and truthful speech. First, are the four noble truths. The truth of suffering is: whatever world sentient beings are born into, and whatever place they are born in, both the container world and the sentient being world should be recognized as the truth of suffering. The birth of sentient beings, such as hells, etc., has the name of the three realms. Many places are described, which are easy to understand and do not need to be repeated. The characteristic of impermanence of the truth of suffering is: whatever characteristic of non-existence, that is, in the aggregates, elements, and sense bases, the self (藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：我) does not exist at all times. And the characteristic of destruction, that is, the arising of conditioned aggregates. And the characteristic of change, that is, becoming other. And the characteristic of separation, that is, not abiding for a moment. And the characteristic of oppression, that is, being oppressed by impermanence. And the characteristic of dharma nature, that is, impermanence itself is the cause of arising. And the momentary